ตอนที่ 2 บทเรียนพิเศษ

ตอนที่ 2

บทเรียนพิเศษ

เสียงลมหายใจแผ่วเบาของปลายฟ้าเป็นสิ่งเดียวที่ดังอยู่ท่ามกลางความเงียบงันของห้องพักอาจารย์ เธอนั่งพิงขอบโซฟาตัวยาว ผมยาวสลวยสีเข้มทิ้งตัวลงบนไหล่ขาวเนียนที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาดตา กระดุมเม็ดบนสุดที่ถูกปลดออกเผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่ไร้ซึ่งบราเซียปกปิดอย่างจงใจ

กระโปรงสั้นเหนือเข่าร่นขึ้นไปตามท่านั่งที่ไขว่ห้างของเธอ เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนหมดจด ปลายนิ้วเรียวสวยของเธอลากไล้ไปมาบนผิวเนื้อของตัวเองอย่างเชื่องช้า คล้ายกำลังเบื่อหน่าย ทว่าภายในห้วงความคิดกลับเต็มไปด้วยภาพของ เขา ที่วนเวียนอยู่ไม่ยอมหยุด

เมื่อประตูห้องพักอาจารย์ถูกเปิดออก เธอไม่จำเป็นต้องเงยหน้าขึ้นมอง เพียงแค่เสียงรองเท้าหนังที่แตะพื้นอย่างหนักแน่น และสัมผัสของสายตาที่จ้องมองมาก็เพียงพอที่จะทำให้เธอรู้ว่าเขามาแล้ว

“มานั่งทำอะไรคนเดียว ปลายฟ้า”

เสียงนั้นเรียบนิ่ง เย็นชา และทุ้มต่ำ ทว่ากลับทำให้หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำรัวเร็วอย่างควบคุมไม่ได้

“รออาจารย์ค่ะ หนูอยากเรียนพิเศษ...วิชาที่ไม่มีอยู่ในคอร์สไหน”

เธอค่อยๆ หันใบหน้ามาสบตาเขา ริมฝีปากบางแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจางๆ แต่นั่นคือรอยยิ้มของหญิงสาวผู้มั่นใจในเสน่ห์ของตนเอง และพร้อมที่จะเป็นผู้ล่า

ชายหนุ่มนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที...ก่อนจะวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะและปิดประตูห้องลงเบาๆ ในความเงียบงันที่ปกคลุมอยู่ แรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็นผลักดันให้เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอ...ทีละก้าว...ทีละก้าว จนปลายฟ้าต้องแหงนหน้าขึ้นมองสบตาเขา อาจารย์อัครินทร์ไม่เอ่ยคำพูดใดๆ ออกมาเลย แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกำลังสั่นไหวด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามเก็บซ่อนเอาไว้

“กลับบ้านซะ ก่อนที่ฉันจะ…พูดไม่รู้เรื่อง” เสียงของเขาแหบพร่า ฟังดูคล้ายการสะกดกลั้นอารมณ์อย่างถึงที่สุด

“งั้นก็ไม่ต้องพูดค่ะ...”

เธอกระซิบตอบกลับแผ่วเบา พร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายในดวงตา

“ใช้ร่างกายตอบก็พอ”

ทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดท้าทายนั้น เขาก็กระชากร่างบางของเธอเข้ามาแนบกับอกแกร่งอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากร้อนผ่าวบดจูบลงมาบนกลีบปากนุ่มของเธออย่างรุนแรงจนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับพนักโซฟา ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากอย่างกระหาย กวาดกวัดสำรวจความหอมหวานที่เปิดรับโดยไม่ต้องขออนุญาต

ปลายฟ้าครางเสียงต่ำในลำคอ มือเล็กกำจิกหลังเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น ก่อนที่เสื้อนักศึกษาสีขาวของเธอจะถูกปลดกระดุมออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่ไร้ซึ่งบราเซียปกปิดใดๆ

“ไม่ได้ใส่...บราอีกแล้วเหรอ” เสียงเขาขบฟันแน่น น้ำเสียงแหบพร่าปนด้วยความไม่พอใจและกระหายในคราวเดียวกัน

“ก็หนูรอให้อาจารย์ถอดนี่คะ...”

เธอยิ้มยั่ว ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับที่มือเล็กเลื่อนไล้ลงใต้ชายเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างช้าๆ

เขาก้มลงขบเม้มยอดอกสีชมพูระเรื่อในทันที ลิ้นร้อนตวัดวนรอบอย่างเร่งเร้า ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนปลายฟ้าหอบหายใจถี่ กระโปรงนักศึกษาสั้นเหนือเข่าของเธอถูกเลิกขึ้นไปกองอยู่บริเวณเอว เผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้สีขาวบางเฉียบที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำใสจากความต้องการที่ถูกปลุกเร้า

“อื้อ...อาจารย์...”

เธอส่ายหน้าน้อยๆ ร่างกายบิดเร้าไปมาอย่างห้ามไม่ได้ ราวกับแทบจะกลั้นอารมณ์แห่งความปรารถนาที่พุ่งพล่านเอาไว้ไม่อยู่

เขาโน้มตัวลงต่ำ ใช้ปลายนิ้วเรียวยาวแหวกกลีบเนื้อนุ่มที่อ่อนไหวอย่างเชื่องช้า เสียงแฉะเบาๆ ดังขึ้นเมื่อเขาสอดนิ้วเข้ามาทีละข้ออย่างช้าๆ

ซวบ... ซวบ...

นิ้วใหญ่ขยับเข้าออกด้วยจังหวะที่เนิบนาบ ก่อนจะเร่งจังหวะให้รุนแรงและรวดเร็วขึ้น ปลายฟ้าสะดุ้งเฮือก ริมฝีปากสั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างจิกเบาะโซฟาแน่นราวกับจะระบายอารมณ์ที่พุ่งพล่านออกมา

“อ๊าาา...หนูจะ...แตกแล้วววว!” เสียงครางหวานดังลั่นไปทั่วห้อง

เขารีบดึงนิ้วออกในทันที ก่อนจะจับร่างบางพลิกขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก แก่นกายร้อนผ่าวของเขาแข็งขืนเต็มที่จนปลายฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจและตื่นเต้น

“เอาเลยค่ะอาจารย์...อย่าให้หนูรอนาน” เสียงหวานกระซิบชิดริมหูของเขา

อาจารย์หนุ่มกอบกุมสะโพกกลมกลึงของเธอแน่น ก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกมนให้รับแก่นกายของเขาเข้าไปอย่างช้าๆ

ซวบ...!

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังชัดเจน ปลายฟ้ากรีดร้องเสียงหลง กอดแผ่นหลังเขาแน่นขณะที่เขาเริ่มกระแทกสวนขึ้นจากด้านล่างอย่างรุนแรง

“พั่บ! พั่บ! พั่บ!”

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่หยุดหย่อน ปลายฟ้าขย่มตามจังหวะที่เขากระแทก ร่างกายของเธอสั่นเทิ้ม อกอิ่มเด้งสั่นไหวตามแรงกระแทก

“อาจารย์...หนูจะไม่ไหวแล้ววววว!”

เขายกตัวเธอขึ้นนอนราบลงบนโซฟา ดันเรียวขาขาวเนียนข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ก่อนจะกระแทกเข้าใส่ซ้ำอีกครั้ง...อีกครั้ง...และอีกครั้ง จนร่างของเธอสะท้านไปทั้งตัว

เสียงสุดท้ายเป็นเสียงร้องครางกระเส่า ที่จบลงพร้อมกับการกระตุกเกร็งของร่างกายทั้งสอง

เขาทิ้งตัวลงฟุบหน้าแนบกับเนินอกอิ่มของเธอ ปลายฟ้าเอื้อมมือขึ้นลูบเรือนผมของเขาอย่างแผ่วเบา

“ถ้าหนูสอบตก...อาจารย์ต้องรับผิดชอบนะคะ” เสียงหวานกล่าวติดตลก

เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะจุมพิตลงบนหน้าผากเธอหนึ่งครั้ง

“เธอจะไม่ตกหรอก...แต่ฉันนี่แหละ อาจจะตกหลุมเธอเต็มๆ ไปแล้วก็ได้”