ตอนที่1 จุดเริ่มต้น

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น

นาวา Talk

"แม่ค้าบบบ เช้ามีอะไรให้กินบ้างมั้ยค้าบ"ผมเดินลงมาจากห้องนอนก็มาเจอกับแม่ผู้หญิงที่ผมรักที่สุดในโลก

"มีโจ๊กหมูร้อนๆครับจะกินเลยมั้ยเดี๋ยวแม่ตักให้" แม่นานิถามผม

"กินเลยก็ได้ครับแม่"ผมนั่งลงบนโต๊ะอาหารรอแม่ตักโจ๊กมาให้ วันนี้ผมจะรีบไปเรียนด้วยเพราะมีเรียนเช้าผมเรียนอยู่ปี2แล้ว ผมเรียนบริหารธุรกิจ สาขาการโรงแรม เพราะผมต้องมารับช่วงต่องานโรงแรมจากพ่อมาร์ค เนื่องจากผมเป็นทายาทเพียงคนเดียว พ่อกับแม่พยายามจะมีน้องให้ผมนะ แต่ก็ไม่มีเสียดายจัง สักพักพ่อก็เดินลงมา

"มาร์คทานข้าวเลยมั้ยฉันทำโจ๊กไว้ มาทานพร้อมลูกเลยสิ" พ่อเดินลงมาก็เข้ามาหอมแก้มแม่ทันที

ฟอด ฟอด

"ชื่นใจจังแก้มเมียนุ่มมาก"

"มาร์คแก่แล้วนะอายลูกบ้างสิ"

"ไม่ต้องอายหรอกครับ พ่อกับมาแม่รักกันผมก็ดีใจมากแล้วครับหรือจะมีน้องให้ผมก็ได้นะผมอยากมีน้อง"

"ลูกคนนี้นี่แม่รอเลี้ยงหลานดีกว่าเรียนจบแล้วก็มีหลานให้แม่อุ้มเร็วๆสิ"

"โธ่ แม่ครับผมเพิ่งจะเลิกกับแฟนไปไม่นานเองนะครับผมเข็ดกับความรักแล้ว ผมรักเดียวใจเดียวแต่ทำไมเขาถึงนอกใจผมล่ะครับ" ผมเพิ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นานปัญหาของความรักก็คือมือที่สามทั้งนั้น

"เวรกรรมที่พ่อเคยทำกับแม่เรามันคงมาตกอยู่ที่ลูกสินะ" พ่อพูดพรางก้มหน้าสำนึกผิดผมไม่รู้ว่าเรื่องราวของพ่อกับแม่มันเป็นมายังไงรู้แต่ว่าคงสาหัสมากถึงขนาดที่แม่หอบท้องพาผมหนีไปอยู่เกาหลีกับคุณตาคุณยายเลย

"เล่าให้ผมฟังได้มั้ยครับพ่อ"ผมลองถามออกไป

"พ่อนอกใจแม่ไปมีคนอื่นทั้งๆที่เราคบกันเป็นแฟนอยู่ พ่อสนใจแต่ผู้หญิงอีกคนหนึ่งทั้งๆที่แม่อุ้มท้องเราอยู่ ไม่เคยพาไปหาหมอไม่เคยใส่ใจอะไรเลยตอนนั้นพ่อคงเป็นแฟนที่เลวมากที่สุด"พ่อพูดพรางทำหน้าสำนึกผิด

"ไม่เอาน่ามาร์คเรื่องมันผ่านมานานแล้วนะอีกอย่างฉันก็ให้อภัยนายแล้วที่สำคัญนายทำหน้าที่พ่อและสามีที่ดีมาโดยตลอดไม่มีขาดตกบกพร่องเลย"แม่ได้แต่ปลอบใจพ่อ ถึงเรื่องจะผ่านมานานแต่แววตาของพ่อที่มองแม่ก็ยังมีแต่ความรู้สึกผิดเหลืออยู่

"เพราะฉันทำให้เธอเสียใจไง เวรกรรมเลยมาตกที่ลูก ลูกเราต้องมาอกหักผิดหวังกับความรักก็เพราะเวรกรรมที่มาจากฉันทั้งนั้น เพราะฉันทำร้ายจิตใจเธอ"

"ไม่จริงเลยนะมาร์ค ฉันว่าลูกนาวาจะต้องเจอผู้หญิงที่ดีและคู่ควรกับเขาในที่สุดซักวัน"

"จริงครับผู้หญิงคนนั้นผมไม่ได้เอามาใส่ใจหรอก พ่ออย่าห่วงเลย" ผมพูดไปให้พ่อสบายใจ

ผมเพิ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นานเธอคนนั้นนอกใจผมแต่ผมก็เสียใจนะเพราะผมก็รักเธอสำหรับผมผู้หญิงก็แค่ทางผ่านเท่านั้นถ้าถูกใจผมก็คบเป็นแฟนแต่ถ้าถูกตาแค่ขึ้นเตียงก็จบแต่สำหรับครีมเธอมาแบบเรียบร้อยใสซื่อแต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ตัวตนของเธอเลยสักนิดต่อไปนี้ผมก็ขอเห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่นก็พอ ไม่ขอจริงจังกับใครอีก

"รถคันใหม่ที่พ่อซื้อให้ขับระวังๆหน่อยนะลูก"

"ครับพ่อ ผมจะระวังครับ"

"ส่วนคอนโดของพ่อที่ยกให้ไปแล้วน่ะอย่าพาหญิงไปมั่วนะถ้าไม่จริงจัง"

"ค้าบๆ ผมจะให้ลูกสะใภ้พ่อกับแม่ไปแค่คนเดียว โอเคมั้ยครับ"

เวลาต่อมา

ผมขับรถออกมาจากบ้านพ่อแม่เพราะถ้าหยุดเสาร์อาทิตย์ผมจะกลับมาหาแม่ ผมรักแม่นานิมากเธอเป็นคนสวยและอ่อนโยนพูดก็เสียงนุ่มนวลผมนี่ไม่กล้าเถียงเลยแหละ ผมขับรถออกมาว่าจะตรงไปมหาลัยเลยเพราะมีเรียนแต่เช้าวิชาสำคัญด้วย

ในขณะที่รถจอดติดไฟแดงอยู่

เอี๊ยด ปัง...

"เฮ้ย เชี่ยไรวะ" พ่อเพิ่งถอยรถสปอร์ตคันหรูให้เป็นของขวัญที่ผมเรียนได้เกรดเฉลี่ยดีผมรีบลงจากรถไปดูทันที

"ขอโทษค่าา"มีผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งลงมาพร้อมยกมือไหว้ขอโทษที่ชนท้ายผม

"ขับรถประสาอะไรของเธอวะ เห็นมั้ยว่าทำคนอื่นเดือดร้อนอ่ะ"

"ขอโทษจริงๆค่ะ คือหนูขับรถยังไม่เก่งค่ะ"

"ขับรถยังไม่เก่งแต่เสนอหน้าเอารถมาขับเนี่ยนะ"

"เฮ้ย พี่หนูก็ขอโทษแล้วไงทำไมต้องโมโหขนาดนี้ด้วยล่ะ"

"ก็เธอทำฉันเสียเวลาไงยัยโง่ น่ารำคาญจริง"ผมพูดพรางใส่อารมณ์สุดขีด

"เราเรียกประกันมาดีกว่าค่ะ"

"เออ!! รู้แล้ว"ผมเผลอตะคอกใส่หน้าเธอ

"เอาเบอร์เธอมาด้วยเผื่อมีปัญหาอะไร"

"ได้ค่ะ อันนี้เบอร์หนูนะคะถ้าต้องการให้รับผิดชอบอะไรเพิ่ม ก็โทรมาได้ตลอดเลยค่ะ"

เราแลกเบอร์กันเสร็จและต่างคนต่างโทรเรียกประกันให้มาเคลียร์ค่าเสียหายจากนั้นเราทั้งคู่ก็แยกกันไปผมนี่โมโหมากเลย พ่อรู้ผมตายแน่ๆเลยอ่ะเผลอๆนะพ่อยึดรถไม่ให้ขับอีกแน่ๆ ก่อนที่ผมจะตายผมควรจะรีบไปสารภาพผิดกับพ่อก่อนแล้วให้แม่ช่วยพูด ผมนี่มันฉลาดจริงๆเพราะยังพ่อก็รักแม่มากและแม่ก็ต้องช่วยผมเพราะแม่ก็รักผมมากเหมือนกัน