ข้าแค่ปลูกผัก ไยได้สามีเป็นแม่ทัพ

บทนำ: ความฝันสีเขียว กับบุรุษสีเลือด

หากมีใครสักคนเดินมาถามข้าว่า... "ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตของเจ้าคืออะไร?"

ข้า... จางหลิวหลี สตรีผู้มีความทรงจำจากโลกอนาคตอันศิวิไลซ์ จะตอบกลับไปโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยว่า "ข้าขอแค่ที่ดินสักสองสามหมู่ กระท่อมกันลมฝนสักหลัง เมล็ดพันธุ์ผักคุณภาพดี และชีวิตที่ได้นอนตื่นสายโดยไม่ต้องมีเสียงนาฬิกาปลุก!"

ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ (Slow Life) ปลูกผัก เลี้ยงไก่ จิบชาดูภูเขา นั่นคือเป้าหมายสูงสุดที่ข้าวาดฝันไว้หลังจากที่ต้องตายเพราะทำงานหนักจนเส้นเลือดในสมองแตกในชาติที่แล้ว

สวรรค์เหมือนจะเมตตา... ส่งข้ามายังยุคโบราณ มอบมิติวิเศษให้ มอบร่างกายใหม่ให้ แม้จะยากจนไปหน่อย แต่ข้าก็พร้อมสู้!

แต่... ดูเหมือนสวรรค์จะให้ "ของแถม" ที่ข้าไม่ได้ร้องขอมาด้วย

เบื้องหน้าของข้าในยามนี้ ไม่ใช่ทุ่งหญ้าเขียวขจีที่เงียบสงบ แต่เป็นกองทัพทหารนับหมื่นนายในชุดเกราะเหล็กสีดำทมึน ที่กำลังคุกเข่าหมอบกราบจนฝุ่นตลบไปทั่วหุบเขา!

และคนที่ยืนขวางอยู่ระหว่างข้ากับกองทัพเหล่านั้น คือบุรุษร่างสูงใหญ่ผู้สวมชุดเกราะเปื้อนเลือด... บุรุษที่ข้าเก็บตกได้จากร่องแปลงผักเมื่อครึ่งปีก่อน

เขากระชับดาบในมือ แผ่รังสีอำมหิตจนนกยังไม่กล้าบินผ่าน ก่อนจะหันมาส่งสายตาออดอ้อนเหมือนลูกสุนัขตัวโตใส่ข้า "หลิวหลี... เจ้าอย่ากลัวไป พวกมันแค่มาต้อนรับฮูหยินแม่ทัพกลับจวนเท่านั้น"

ข้าก้มมองตะกร้าผักกาดขาวในมือ แล้วเงยหน้ามองสามีที่คนทั่วหล้าเรียกขานว่า 'เทพสังหาร' อยากจะตะโกนใส่หน้าเขาดังๆ เหลือเกินว่า...

"ข้าแค่อยากปลูกผัก! ใครใช้ให้ท่านเอาตำแหน่งฮูหยินแม่ทัพมายัดเยียดให้ข้ากันหา!"

เรื่องราวความวุ่นวายระดับแผ่นดินไหวนี้ มันเริ่มต้นขึ้นจากวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง... วันที่ข้าดันงกเห็นแก่แรงงานฟรี จนเผลอเก็บ 'ตัวหายนะ' เข้าบ้านโดยไม่รู้ตัว!