ตอนที่หนึ่ง เร้าใจยิ่งนัก 2 (NC)

ตอนที่หนึ่ง

เร้าใจยิ่งนัก

คำตอบที่ออกมาในตอนนี้ หากผู้ที่ได้ยินตั้งแต่แรกคงคิดว่าสตรีผู้นี้ช่างกลับไปกลับมายิ่งนัก เดี๋ยวบอกว่าเบาหน่อย อีกเดี๋ยวบอกว่าแรงอีก

หากไม่ได้เห็นภาพประกอบยามร่างหนาหัวเราะร่าแล้วโยกขย่มไม่ยั้งแรงพร้อมมือสองข้างที่ขยำทรวงอวบอิ่มจนบิดเบี้ยวแทบไม่เหลือรูปทรง

ขณะที่ร่างบางด้านล่างแอ่นอกยกสะโพกขึ้นตอบรับ ทั้งเด้งร่าง ทั้งสูดปาก สองมือโอบชายด้านบนเอาไว้แน่นราวเกรงว่าแท่งเนื้อจะเลื่อนหลุด

ก็คงไม่อาจจินตนาการได้ถึงความซ่านกระสันที่พวยพุ่งจนไม่อาจระงับใจ

“ฮ่า ฮ่า เช่นนั้นข้าจะทำทุกอย่างที่เจ้าชอบเพื่อเป็นรางวัล ดีหรือไม่ น้องเหม่ย” เสียงหัวเราะร่าดังขึ้นอีกครั้งโดยคำตอบที่ออกมาจากปากบาง มีเพียงเสียงสูดปากราวกินของเผ็ดของหญิงสาว

“ซี้ดดดด...อื้อออ...”

เสียงนั้นดังเป็นจังหวะเกือบพร้อมกับเสียงดังป๊าบ ป๊าบ ป๊าบของการกระทบกระแทกรัวแรง

ความดุเดือดของการกระแทกกระทั้นเนินเนื้อยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่อง กระทั่งเสียงกรีดร้องซ่านกระเส่าของหญิงสาวดังออกมาพร้อมกับเสียงร้องดังลั่นห้องอย่างน่าตกใจของชายหนุ่ม

“โอ้ววว...อ้า...ข้าชอบจริงๆ ได้แตกในร่องของเจ้าจนท่วมนองเช่นนี้ อ๊ากกก...”

“ข้าเองก็ชอบความแข็งแรงของคุณชายเจ้าค่ะ ครั้งหน้าอย่าลืมเรียกข้ามารับใช้อีกนะเจ้าคะ”

ครั้นความสุขสันต์จบลงอย่างสมบูรณ์ครบถ้วนทั้งสองฝ่าย คำพูดปิดท้ายเพื่อการค้าจึงถูกเอ่ยออกมาทั้งที่ยังหอบหายใจแรง

สองหนุ่มสาวในห้องไม่ได้รู้ตัวเลยว่า มีบุคคลที่สามแอบดูอยู่ที่ข้างหน้าต่างเนิ่นนานแล้ว

หญิงสาวนางนั้นไม่ถึงขั้นจ้องมองเต็มตา เพียงใช้การนึกภาพตามประกอบเสียงกระเส่าที่ดังลอดออกมาด้วยไม่กล้าสอดส่องไปมากกว่านั้น

จากจุดที่ยืนอยู่ นางเห็นเงาร่างคนทั้งสองที่ฝ่ายหนึ่งโยกขย่มไม่หยุดกับอีกฝ่ายที่ร่อนเอวพลิ้วไหวราวผีเสื้อเริงร่า

แค่นั้นก็สร้างจินตนาการถึงการสอดใส่ล้ำลึกราวได้เห็นกับสองตาตนเองแล้ว

“ซี้ดดด...อู้ววว...”

ทั้งเสียงครวญครางที่ดังไม่หยุดบ่งบอกความซ่านเสียวอันพล่านล้นส่งให้หญิงสาวผู้แอบฟังแทบทนอดกลั้นอารมณ์ราคะที่ถูกปลุกขึ้นตามธรรมชาติไม่ไหว

“อ้า... เสียวท่อนจริงโว้ย”

และสุดท้ายเสียงตะโกนบ่งบอกความเสียวจนเกินทนไหวพร้อมเสียงเร่งแรงตอกกระแทกหนักหน่วงเพื่อส่งน้ำเหนียวสีขาวพ่นใส่ในโพรงถ้ำของหญิงสาวนางนั้น

ช่างดังเกินไปจนแทบต้องปิดหู

แรงตอกทิ้งท้ายทำให้หญิงสาวผู้แอบดูรีบผละจากมา ก่อนที่คนด้านในห้องจะเปิดประตูออกมาเห็น

บัดนี้ หญิงสาวผู้แอบดู หรือ ‘จ้าวเยว่ซิน’ หนีมานั่งสงบอารมณ์และจิตใจภายในห้องส่วนตัวซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของ ‘หอซูฮวา’ แล้ว

เมื่อครู่ย่อมเป็นการตรวจตรากิจการประจำวันของนาง และสองหนุ่มสาวคู่นั้นก็คือแขกชายกับคณิกานางหนึ่ง เพียงแต่...นางเผลอหยุดฟังนานไปหน่อยจนอารมณ์พลุ่งพล่านปั่นป่วน

ต้องยอมรับว่าบรรดาคณิกาของหอซูฮวาล้วนช่ำชองนัก ไม่ว่าแขกชายคนใดล้วนติดใจและชื่นชม จน‘หอซูฮวา’ ได้ชื่อว่าเป็นหอคณิกาอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงของแคว้นหย่งอัน

เหตุที่ได้เป็นอันดับหนึ่งนอกจากเรื่องเหล่าคณิกาแล้ว ก็ด้วยความใหญ่โตของสถานที่ซึ่งโอ่อ่ากว้างขวาง รองรับจำนวนแขกเหรื่อที่แวะเวียนมาอย่างล้มหลามในทุกคืนวัน

หมู่ภมรทั้งขาประจำและขาจรล้วนต้องการเด็ดดมเหล่าดอกไม้แสนงดงามที่แย้มบานเผยกลีบเกสรรอการชื่นชม แล้วยังเย้ายวนชวนให้เสน่หาด้วยท่วงท่าลีลาที่เร้าใจยิ่งนัก