บทที่ 1.9

“แผลติดเชื้อเลือดเป็นพิษ ร่างกายเคยแข็งแรงจึงยังมีสติดี พิษที่ได้รับมาจากอาวุธที่ทำให้เกิดแผลนี้ ดูจากบาดแผลเกรงว่าคงเป็น...ลูกธนู? พิษนี้ยังระบุไม่ได้แต่ร้ายแรงมาก ตอนนี้แล่นไปทั่วตัวแล้ว” นางนิ่งคิดอยู่นานมากกระทั่งเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขบขัน

“ข้าเหลือเวลาอีกไม่มากกระมัง เสียเวลาไปก็เท่านั้น...”

“ท่านมีรถม้ากับคนคุ้มกัน ข้ารู้ทางกลับเข้าเมืองอวี่หยาง ท่านมีม้าดี มีคนขี่ม้าที่เชี่ยวชาญ เสี่ยวฟาง!”

“เจ้าคะคุณหนู”

“ไปกับคนคุ้มกันของเขา ไปแจ้งที่ร้านว่าข้ามีคนไข้ด่วน ให้พวกเขาเตรียมห้องให้ข้า ห้องที่สะอาดที่สุด ส่วนตัวที่สุด ยาสมานแผล น้ำร้อน ชุดมีดที่ข้าเก็บเอาไว้ในห้องนอน ยาที่ข้าเคยใช้กับมือปราบหยวนเจ้าจำได้ใช่หรือไม่ ยาฆ่าเชื้อ เอามาให้หมด ยังมี...นางก้มลงมองบาดแผลของเขาอีกครั้ง “ลูกกลอนเก้าสหายของข้านำออกมาด้วย”

“แต่ยานั่น...”

“ข้ารู้ ได้เวลาใช้มันแล้ว” พูดจบก็เงยหน้าขึ้นมองคนของเขา “ใครจะไปกับนาง ขอคนที่คล่องแคล่วที่สุด”

ทุกคนมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้า เขาพยักหน้าจากนั้นบุรุษผู้หนึ่งก็เสนอตัวและพาเสี่ยวฟางขี่ม้าฝ่าสายฝนที่เทกระหน่ำออกไป เซี่ยจื่อเตี๋ยมองเขา “บอกคนของท่านให้เตรียมการเดี๋ยวนี้ เราจะกลับเข้าเมืองอวี่หยางทันที”

“ได้ยินแล้ว?” เขาบอกกุนซือที่ยังคงยืนอยู่ข้างกาย

ทั้งหมดขยับตัวจากนั้นทุกอย่างก็ขับเคลื่อนรวดเร็วทั้งยังเป็นระเบียบ ไม่นานคนก็ถูกพากลับขึ้นรถม้า หญิงสาวนั่งอยู่ในรถม้ากับเขา คอยดูไม่ให้เขาหมดสติไปอีกครั้ง กระทั่งนานมากที่คนทั้งหมดกลับเข้าเมืองอวี่หยาง ร้านหมอตระกูลเซี่ยเริ่มวุ่นวายสับสนอลหม่าน

“ออกไปรอข้างนอกให้หมด” นางสั่งทว่าคนของเขากลับไม่ขยับตัว

“ออกไป” เขาออกคำสั่ง

“แต่ว่า...”

“ไหนๆ ก็ต้องตายอยู่แล้ว นางบอกว่าให้ข้ามีความหวัง เช่นนั้นข้าจะลองมีความหวังอีกสักครั้ง หากถูกหลอก...ก็ให้แล้วแต่ชะตาเถิด” เขากล่าวเสียงเรียบ “แม่นางเซี่ย ไม่สิ ท่านหมอเซี่ย ชีวิตของข้าก็ฝากไว้ในมือเจ้าก็แล้วกัน”

นางไม่ตอบกลับใช้สายตาไล่คนของเขาออกไป ไม่นานเซี่ยเหอก็เขามาในห้อง เขาทั้งบ่นทั้งถลึงตามองนาง ถึงอย่างนั้นกลับสวมผ้ากันเปื้อนที่นางส่งให้ “วางยาสลบเขาเถิด” นางกล่าว

แล้ว...ชายหนุ่มก็ไม่รับรู้สิ่งใดอีก

“เสี่ยวเตี๋ยเจ้าคิดจะทำอะไร”

“หนูทดลองมาหาถึงที่ ไม่ลองท่านจะเชื่อข้าหรือ ข้าจะทำการ...ผ่าตัด!”

เห็นดวงตาท่าทางตื่นเต้นของนางเซี่ยเหอได้แต่รู้สึกปวดศีรษะ “เสร็จจากเรื่องวันนี้ข้าจะให้ท่านป้าสะใภ้ของเจ้าขับเจ้าขังเอาไว้ในจวนเสีย!!”

ในเมื่อไม่มียาปฏิชีวนะ ไม่มีน้ำเกลือ ไม่มีสายน้ำเกลือ ไม่มียาจากโลกปัจจุบันดังนั้นหญิงสาวก็จำต้องเลือกใช้แพทย์แผนโบราณแบบประยุกต์

สมุนไพรหลายๆ ตัวที่นางเคยลองนำมาทำยาฆ่าเชื้อ ขับพิษ บวกกับการผ่าตัดเอาเนื้อตาย ขับหนอง และส่วนที่ติดเชื้อออก จากนั้นก็ใช้ยาประคองอาการ นอกจากเซี่ยเหอจะคอยช่วยในหลายๆ เรื่อง เขายังทำหน้าที่คอยดูว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงยังคงหายใจเป็นปกติดี