ตอนที่ 5 ตาแก่บ้ากาม [2]
“อย่าเกร็ง มันจะยิ่งทำให้เธอเจ็บ”
“มะ มันเจ็บ อย่าทำฉัน ฮึก”
เขาก็ทรมารไม่ต่างจากเธอ เนื้อนุ่มที่บีบรัดส่วนหัวบานทำให้เขาอึดอัด ถ้าไม่ขยับตอนนี้ลูกชายเขาคงขาดแน่ๆ
ริมฝีปากหนาพรมจูบทั่วใบหน้าเล็ก เขาพยายามปลอบประโลมคนตัวเล็กให้หายจากอาการตื่นกลัว สะโพกสอบส่ายเป็นวงกลมพยายามทะลวงเข้าไปในรูแคบ
ยอมรับว่าผ่านผู้หญิงมาเยอะ แต่ยังไม่เคยเจอสาวบริสุทธิ์เลยสักคนมันเลยทำให้คอปเปอร์หัวใจพองโต อยากได้เธอมาครอบครองเร็วๆ
“ขอเฮียเข้าไปหน่อยนะ”
“มัน เจ็บ กรี๊ดดด”
ปึก!!
เมื่อค่อยๆดันเข้าไปไม่เป็นผลเขาจึงตอกเข้าไปสุดแรง แต่มันก็ได้เพียงแค่ครึ่งลำเท่านั้น
“เฮีย.. เอาออกไป ฮืออ หนูเจ็บ อึก ฮือออ”
“โอ๋ๆ ไม่เอาก็ไม่เอา เฮียเอาออกก็ได้”
ให้ตายสิ่ชีวิตนี้ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาอ่อนข้อให้ผู้หญิงมาก่อน
คอปเปอร์ล้มตัวลงนอนข้างร่างเล็กที่นอนขดตัวทันทีที่เขาถอดแก่นกายออก เขาจับพลิกร่างเล็กให้หันหน้าเข้าหาตัวเอง คางมนถูกจับเสยขึ้นสบตากับดวงตาคม ดวงตากลมโตที่เปื้อนด้วยน้ำตายิ่งมำให้ใบหน้าของยิปโซหวานขึ้นไปอีก นิ้วเรียวยาวเกลี่ยในใสๆออกจากแก้มนุ่ม แล้วกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากเล็ก
“ไม่ร้องนะ เฮียขอโทษ”
“ฮึกๆ”
“นอนเถอะ ดึกแล้ว”
ร่างเล็กถูกดึงเข้ามาในอ้อมกอดอุ่น มันอบอุ่นเหลือเกินจนยิปโซเผลอได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นแรงให้กับอ้อมกอดนั้น ยิ่งน้ำเสียงนุ่มทุ้มของเขาที่พูดกับเธออย่างอ่อนโยนมันไม่ได้เป็นมิตรต่อหัวใจของเธอเลย
“ฉันจะกลับบ้าน ฮึก”
“นอนนี่แหล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียไปส่ง”
น้ำเสียงอ่อนโยนที่ไม่เคยพูดกับใครมาก่อนยกเว้นน้องสาวของเขา ทำให้ยิปโซอ่อนลง แต่เธอไม่อยากนอนที่นี่ จึงลองอ้อนเขาดู
“หนูอยากกลับบ้าน”
“นอนนี่!! เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปส่ง”
น้ำเสียงออดอ้อนของเธอทำให้หัวใจแกร่งของคอปเปอร์สั่นไหว แต่เขาอยากนอนกอดเธอจึงได้เสียงดังแบบนั้น
เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กร่างกายสั่นเทาขึ้นมาอีกครั้ง แถมหน้าหวานยังเบ้คล้ายกับจะปล่อยโฮออกมาอีกรอบ เขาจึงรีบพูดประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“นอนนะคนดีของเฮีย อยู่ด้วยกันนะ”
ยิปโซขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น มันทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นแรงอีกครั้ง
‘บ้าน่า คนเจ้าชู้ก็ต้องมีวิธีทำให้ผู้หญิงติดกับอยู่แล้ว’
เธอคิดในใจแล้วผลักหน้าอกแกร่งให้ถอยห่าง แล้วนอนตะแคงหันหลังให้เขา
คอปเปอร์ไม่ได้พูดอะไร แต่ดึงผ้าห่มมาปกคลุมสองร่าง ลำแขนพาดทับเอวคอดกิ่วเอาไว้
ที่ผ่านมาคอปเปอร์ไม่เคยให้ใครเข้ามาที่ห้องนอนส่วนตัวของเขา ถ้าจะกินกันก็แค่ในห้องทำงาน บนโต๊ะ บนโซฟาเท่านั้น
เขาลอบถอนหายใจยาวๆครุ่นคิดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมา เขาต้องรู้ให้ได้ว่าใครมันทำเรื่องระยำแบบนี้
.
: เช้าวันต่อมา :
คอปเปอร์เอาแขนท้าวศีรษะมองใบหน้าหวานที่หลับพริ้มอยู่ไม่นานคนตัวเล็กก็ขยับตัวในอ้อมกอดเขา เด็กแสบคนนี้เวลามองดีๆแล้วก็น่ารักดีนะ ถึงแม้เจอกันตอนแรกเธอจะปากเสียไปหน่อยก็เถอะ
“ตื่นแล้วหรอ?”
เสียงแรกที่ยิปโซได้ยินเมื่อเปลือกตาลืมขึ้นมาในตอนเช้า
ใช่สิ่ เมื่อคืนเธอเกือบโดนอีตาลุงนี้ข่มขืน !! เธอสูดหายใจเข้าเพื่อเรียกสติ ทำให้กินกายหอมกลุ่นของคอปเปอร์เข้าไปในโพรงจมูกเล็กนั้นด้วย
‘ตั้งสติไว้ ยิปโซ’
“กี่โมงแล้ว”
เธอถามคนตัวสูง
“แปดโมงนิดๆ”
“งะ งั้นฉันกลับบ้านนะ”
“เดี๋ยวฉันไปส่ง”
“ไม่ต้อง!! เอ่อ ..ฉันเอารถมา ไม่ต้องไปส่งหรอก”
เธอรีบพูด เพราะไม่อยากให้เขาโกรธเหมือนเมื่อคืน ให้ตายสิ่ มันใช่เรื่องที่เธอต้องกลัวไหมเนี่ย
“อืม เอางั้นก็ได้ งั้นอาบน้ำก่อนไหม?”
“อืม หลับตาสิ่
เธอเองก็รู้สึกเหนียวตัวเหมือนกัน อยากอาบน้ำก่อน เพราะปกติแล้วพอกลับไปถึงบ้านเธอต้องอาบน้ำก่อนนอนทุกครั้งแต่เมื่อคืนโดนคนตัวสูงลากมานอนด้วยจึงแหกกฎของตัวเองหนึ่งวัน
“หลับทำไม?”
คอปเปอร์ถามอย่างสงสัย
“ก็ ฉันโป้อยู่จะเดินไปห้องน้ำได้ไง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงกร้านโลกที่จะแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายนะ”
“เห็นหมดแล้ว อายอะไร นี่ผัวนะ”
“ผัวบ้านลุงน่ะสิ่ หลับตาเลย อยากกลับบ้านแล้ว”
“ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ผัวก็ไม่ใช่ผัว”
เขาขำกับท่าทางโมโหของเธอ เวลาเธอโมโหมันน่าหยิกแก้มจริงๆเลย ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปหยิกแก้มเล็กแรงๆ
“โอ้ย!! มันเจ็บนะ”
“ฮ่าๆๆ น่ารัก”
ใบหน้าเล็กขึ้นสีระเรื่อทันทีที่คอปเปอร์หลุดปากชม เธอกลบเกลื่อนโดนให้เขารีบหลับตาไม่อยากให้เขาเห็นใบหน้าที่เปลี่ยนสีของเธอ
“เอ่อ ..ละ หลับตาสิ่”
“ก็ได้ๆ อือ หลับละ”
“ห้ามลืมตานะ”
เมื่อเปลือกตาของคนตัวสูงปิดลงยิปโซก็รีบก้าวเท้าลงจากเตียง ถอยหลังเรื่อยๆสายตายังจับจ้องอยู่ที่คอปเปอร์ กลัวว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาก่อน ปากเล็กยังคอยย้ำไม่ให้เขาลืมตา แต่ก่อนที่เธอจะถึงประตูห้องน้ำคอปเปอร์ก็ลืมตาขึ้น
“ว้าว!”
เรือนร่างเล็กที่เปลือยเปล่าทำให้คอปเปอร์ถึงกับตะลึง หน้าอกใหญ่ที่ออกจะเกินตัวหน่อย ไหนเอวคอดกิ่วและหน้าท้องแบนราบที่รับกับสะโพกผายได้อย่างลงตัวนั้นอีก ยิ่งขาเรียวเล็กด้วยแล้ว มันทำให้หุ่นเธอเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้เสียจริง
“เฮ้ย !! บอกว่าอย่าลืมตาไงเล่า”
“ฮ่าๆๆๆ”
“ตาแก่บ้ากาม!!”
