บทที่ 6 งานวิวาห์ (4)

บทที่ 6

งานวิวาห์ (4)

“ก็แค่เลขาที่มึงจ้างมาแต่งงานด้วย มึงเลิกเล่นละครสักทีไอ้เมศวร์ กูจะเปิดโปงให้ปู่รู้ว่ามึงมัน...”

“ไอ้ทิน หยุดสักที!” เจ้าสัวจิวตวาดกร้าวด้วยน้ำเสียงแผดลั่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัดที่คนรุ่นหลานกล้าเอาชื่อเสียงวงศ์ตระกูลมาทำลายต่อหน้าคนนับพัน

“ปู่เข้าข้างมัน!”

“ออกไปซะ! อย่ามาทำลายวันดี ๆ ของหลานฉัน ถ้าแกคิดว่าฉันลำเอียงก็เชิญตามสบาย เพราะฉันไม่สนใจคนอย่างแกอยู่แล้วไอ้ทิน!” ชายวัยชราออกปากไล่ต่อหน้าแขกนับพันอย่างไม่ไว้หน้า

เขายอมได้หากเป็นเรื่องในครอบครัวที่ไม่มีใครรับรู้ แต่นี่อยู่ต่อหน้าคนมากมายจากหลายวงการ ทั้งสื่อที่จับตามองซึ่งมีแต่เสียกับเสียต่อภาพลักษณ์ตระกูล

ใครที่ทำให้สิ่งที่เขาเพียรสร้างมากับมือต้องพังทลายก็พร้อมที่จะเขี่ยทิ้งได้ทั้งนั้น!

“บอกให้ออกไปไง ออกไปทั้งแม่ทั้งลูก ออกไป!”

สองแม่ลูกก้าวสะบัดเดินออกไป แต่ก็ไม่วายทิ้งความแค้นเคืองส่งโทษหากมีโอกาสครั้งหน้า ราเมศวร์ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ มือยังคงโอบกระชับกอดรัดที่เอวบางเอาไว้ แม้เขาจะได้รับในสิ่งที่ต้องการแล้วแต่ก็ไม่มีทางปล่อยมือจากเธอแน่นอน

“ยินดีต้อนรับสู่ตระกูล หลังจากนี้ลูกศรคงมีเรื่องสนุกให้รับมือไม่เว้นแต่ละวันเลยล่ะ” คนตัวสูงพูดเย้าพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวยที่ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ตลอดเวลา

เขาเองก็เห็นใจที่ทำให้เธอต้องมาเจอเรื่องวุ่นวายแบบนี้ หลังจากนี้เธออาจจะต้องรับศึกหนักเพราะครอบครัวของเขาไม่เหมือนใคร

มีแต่คนบอกว่าเธอโชคดีที่ได้เป็นสะใภ้ แต่ใครเล่าจะรู้ว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามและปัญหาร้อยสิ่งที่ต้องเผชิญและรับมือ

“ศรเริ่มอยากเปลี่ยนใจแล้วค่ะ” ลูกศรเอ่ยเสียงสั่น แม้จะรู้ว่าเปลี่ยนใจไม่ได้แต่เธอรู้สึกอย่างที่พูดจริง ๆ

“เสียใจด้วยครับ คุณไม่ได้รับสิทธิ์นั้น”

“คุณเมศวร์ ศรกลัวจริง ๆ นะ” เธอเห็นเขายังมีอารมณ์ขันก็แทบอย่าปล่อยน้ำตาให้รู้แล้วรู้รอด เธอกลัวมากจริง ๆ ที่สิ่งรายล้อมมีแต่อะไรก็ไม่รู้

“ไม่ต้องกลัว ถ้ามีผมอยู่ด้วยไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น เชื่อใจผมสิ ผมไม่ปล่อยให้คุณต้องรับกับปัญหาพวกนั้นหรอก”

น่าแปลกที่คำพูดของเขาทำให้ลูกศรคลายกังวลอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นแค่คำพูดไร้น้ำหนักแต่เธอกลับเชื่อมั่นและไว้ใจในตัวเขามากจริง ๆ

“แต่เรื่องนั้นยังไม่เคลียร์นะ”

“คะ?” หญิงสาวทำหน้าสงสัย

“เรื่องบนเตียงน่ะ ยังไม่สรุปกันเลยว่าลูกศรอยากหรือเปล่า”

“คุณเมศวร์!” คนตัวเล็กใช้กำปั้นทุบตีไปที่อกแกร่งแรง ๆ อย่างไม่เกรงใจใคร

ในมุมมองคนอื่นอาจจะคิดว่ามันเป็นภาพน่ารักของคู่บ่าวสาวที่รักใคร่กันมาก แล้วก็อาจจะลบเลือนคำครหาของความไม่เหมาะสมระหว่างฐานะ แต่สำหรับลูกศรแล้วเธอคิดกลับกัน เธอเพิ่งรู้ซึ้งว่าราเมศวร์ร้ายกาจขนาดนี้เชียว!

พิธีส่งตัวคู่บ่าวสาวล่มไม่เป็นท่าเพราะงานพังตั้งแต่ที่อนุทินต่อยราเมศวร์แล้ว ซึ่งคู่บ่าวสาวไม่ได้คิดมากอะไรเนื่องจากมันไม่ใช่การแต่งงานจริง ๆ ที่จะต้องถือฤกษ์หรือถือพิธี แค่จบสิ้นเรื่องราววันนี้นับว่าดีแค่ไหนแล้ว

ทั้งสองขึ้นมาบนชั้นยี่สิบสี่ของโรงแรมซึ่งเป็นห้องพักที่จัดเตรียมไว้ตั้งแต่ต้น เขาใช้ที่นี่เป็นเรือนหอชั่วคราว แต่ในส่วนเรือนหอของจริงก็คงไม่พ้นบ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองของราเมศวร์ ที่แยกตัวออกมาอยู่ลำพังตั้งแต่วัยหนุ่ม

“ผมอาบน้ำก่อนนะ ไม่ไหว ล้ามากตอนนี้” พอเข้ามาในห้องชายหนุ่มก็จัดการถอดสูทตัวนอกออก มือสองข้างพลางบีบนวดตามบ่าและไหล่เพราะยืนรับแขนและปั้นหน้ายิ้มตลอดทั้งวัน

นี่เป็นอีกหนึ่งเรื่องสำหรับราเมศวร์ที่คิดว่ายากที่สุด

“ให้ลูกศรไปเตรียมน้ำอุ่นให้ไหมคะ” ลูกศรลุกจากเก้าอี้ที่กำลังเช็ดเครื่องสำอาง เธอเห็นว่าเขาเป็นเจ้านายแถมยังเพิ่งถูกต่อยจนเลือดออกเลยอยากช่วยดูแลเขาเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอทำได้ หากแต่ราเมศวร์กลับยกยิ้มร้ายและคิดไปถึงเรื่องอื่นที่แทบจะเป็นขั้วตรงข้ามกับเธอ

“อยากทำหน้าที่เมียขนาดนั้นเลย ถ้าลูกศรทำแล้วผมจะให้ทำแบบเต็มสูตรเต็มตำราเลยนะ”

การทำหน้าที่เมียมีหลายอย่าง และถ้าเธอตกลงเขาก็พร้อมจะสอนเธอแบบจัดเต็มไม่ให้ขาดตกแม้แต่นิดเดียว

“คุณเมศวร์!” ลูกศรถลึงตาดุ เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

“ทำหน้าบึ้งอีกแล้ว ถามดี ๆ นะเนี่ย สรุปว่าไง อยากทำหน้าที่เมียแบบจัดเต็มไหม” ราเมศวร์ยิ้มจนปวดแก้ม ไม่รู้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาชอบแกล้งให้เธอโกรธ

พอเธอหงุดหงิดทำท่าตึงตังก็เหมือนพบนิพพานความสุขที่เพิ่งเคยค้นพบ

“ไม่ค่ะ!” ลูกศรกระแทกเสียงพร้อมกับสะบัดหน้าหนีอย่างไม่สนใจ อุตส่าห์ตั้งใจจะช่วยดูแลเรื่องเล็กน้อยให้แท้ ๆ แต่ถ้าเขากวนประสาทกันแบบนี้แค่น้ำแก้วเดียวเธอก็ไม่ใจดีหยิบให้หรอก!

ราเมศวร์ยกยิ้มพลางส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู เจ้าสาวของเขาคนนี้ท่าจะแสบใช่เล่น

เหมือนว่าการแต่งงานครั้งนี้ชักจะทำให้เขาค้นพบเรื่องสนุกอิ่มสุขของชีวิตเสียแล้วสิ...