ขย่มให้ลืมรัก

แม่ทัพหลงหยางเฉิน ชายผู้เป็นดั่งภาพลักษณ์ของความสมบูรณ์แบบแห่งยุคสมัย รูปโฉมของเขาราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดเทพนิยาย ใบหน้าคมคายดั่งแกะสลักด้วยมือของเทพเจ้า นัยน์ตาคมกริบเหมือนเหยี่ยวที่จับจ้องเป้าหมายอย่างมั่นคง ผิวพรรณเนียนละเอียดประดุจหยกขาวที่ส่องประกายยามต้องแสง ดวงหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ลึกลับและแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทาน

ยามที่เขานำทัพเคลื่อนพลออกศึก เขามักจะปรากฏตัวในชุดเกราะที่ดูสง่างาม เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแกร่งใต้เกราะที่รัดรูป ฝีมือการวางแผนการรบของเขานั้นเลื่องลือไปทั่วแคว้น เขาสามารถนำพาทัพไปคว้าชัยชนะได้ในทุกศึก ด้วยความเด็ดเดี่ยวและปฏิภาณไหวพริบที่เหนือชั้น เสียงคำรามของเขายามสั่งการสามารถกระตุ้นขวัญและกำลังใจของทหารในกองทัพได้ดั่งคำสาบานอันศักดิ์สิทธิ์

ทว่านอกเหนือจากความสามารถในสนามรบ หลงหยางเฉินยังเป็นบุรุษผู้ครอบครองเสน่ห์อันร้อนแรง ร่างกายอันแกร่งกร้าวสมชายชาตรีและท่าทางที่แฝงไปด้วยความมั่นใจของเขาเป็นดั่งแม่เหล็กดึงดูดสตรีทุกชนชั้น ไม่ว่าสาวงามใดจะยืนอยู่ใกล้เขา ต่างก็มักหลงใหลในแววตาที่แฝงไปด้วยไฟปรารถนา บางครั้งถึงกับลืมศีลธรรมและพันธะของตนเอง

หลงหยางเฉินไม่เคยปฏิเสธความต้องการของหญิงสาวที่แสดงความปรารถนาต่อเขา เขามักตอบสนองด้วยความเร่าร้อนที่ไม่มีใครเหมือน การปฏิบัติของเขาเป็นดั่งเปลวเพลิงที่เผาไหม้และหลอมรวมสตรีทั้งหลายจนหลงระเริง ไม่ว่าหญิงสาวจะยังไร้คู่หรือเป็นภรรยาของผู้อื่น ตราบใดที่เธอยินยอม เขาก็พร้อมเติมเต็มความปรารถนาให้เสมอ

ค่ำคืนอันเงียบสงบภายนอกกลับตัดกับบรรยากาศอันร้อนแรงภายในห้องรับรองแสนโอ่อ่า เสียงของสายลมที่พัดผ่านหน้าต่างเป็นเพียงเสียงประกอบเบาๆ ทว่าไม่อาจกลบความเร่าร้อนที่ดังขึ้นจากภายใน เสียงลมหายใจหอบสะท้าน สลับกับเสียงกระซิบกระซาบที่เปี่ยมด้วยแรงปรารถนา ชวนให้ห้องแห่งนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศที่อบอวลด้วยความเย้ายวน

ในค่ำคืนนี้ หญิงสาวผู้มาเป็นสาวอุ่นเตียงไม่ใช่ใครอื่น นางคือฮูหยินของเพื่อนรักที่เคยร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ในสนามรบ แต่ทว่าสายสัมพันธ์แห่งมิตรภาพดูเหมือนจะถูกกลืนหายไปในเปลวไฟแห่งความเร่าร้อนของแม่ทัพหลงหยางเฉิน ร่างสูงใหญ่สมชายชาตรีของเขาทอดกายลงบนเตียงอย่างมั่นใจ และจับจ้องเรือนร่างของนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา

มือของเขาค่อยๆ ไล้สัมผัสไปทั่วเรือนร่างของฮูหยินผู้นั้นราวกับว่านางเป็นสมบัติอันล้ำค่าของเขาเอง ทุกสัมผัสแฝงไปด้วยความช่ำชองและเจนจัด ริมฝีปากของเขาเลื่อนไปตามผิวเนียนละเอียด ปลุกเร้าให้นางหลงใหลจนไม่อาจต่อต้าน หลงหยางเฉินปฏิบัติต่อนางด้วยความใส่ใจในรายละเอียดราวกับว่านางคือฮูหยินที่เขาเฝ้าปรารถนา และในค่ำคืนนี้ นางก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะปล่อยตัวปล่อยใจให้ตกอยู่ในอ้อมกอดของแม่ทัพหนุ่มผู้มากเสน่ห์

เสียงหวานจากริมฝีปากของนางสะท้อนก้องในห้องรับรอง กลายเป็นดั่งบทเพลงแห่งความลับที่ไม่อาจเปิดเผย เส้นแบ่งระหว่างความถูกผิดถูกข้ามไปอย่างง่ายดาย

“อ๊า...โอ้ววว อ๊า...อ๊า...แม่ทัพหลงหยางเฉิน แรงอีก แรงอีก จงปลดปล่อยความเร่าร้อนเข้ามาที่ภายในเรือนร่างของข้า” นางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างมีความสุขในขณะที่เรือนร่างของนางกำลังโดนความบ้าคลั่งของท่านแม่ทัพด้วยความหื่นกระหายเสียงร้องกระเส่าของนางเปรียบเสมือนยาชูกำลังของท่านแม่ทัพยิ่งนางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างคนร่านสวาทเท่าไหร่ท่อนเนื้อของแม่ทัพหลงหยางเฉินก็ยิ่งเกิดการแข็งตัวมากขึ้นเท่านั้นสตรีนางนี้นั้นถือว่ามีความงดงามใช้ได้เลยนางเกิดและโตภายในตระกูลที่สูงศักดิ์แต่ใครจะไปคิดได้ว่าตัวของนางนั้นแบบซุกซ่อนความเร่าร้อนไว้ได้มากถึงเพียงนี้ แม่ทัพหลงหยางเฉินดูดเลียเรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนของนางด้วยความหิวกระหายใครจะไปอดทนไหวต่อความเย้ายวนและความร่านของนาง เขาบีบนวดหน้าอกของนางอย่างเร่าร้อนขนาดของมันนั้นเต็มมือเขาไปหมดยิ่งท่านแม่ทัพมอบความเร่าร้อนให้กับนางมากขึ้นเท่าไหร่นางก็ยิ่งเกิดความเร่าร้อนมากยิ่งขึ้นเท่านั้นนางจับท่อนเนื้อของท่านแม่ทัพสอดใส่เข้าไปที่ภายในเรือนร่างของนาง

อู๊ยยยย สีหน้าของนางในยามนี้นั้นเต็มไปด้วยความเร่าร้อนอย่างถึงขีดสุดในยามที่ท่อนเนื้อเบียดเสียดเข้ามาที่ภายในเรือนร่างของนางนั้นทำให้ตัวของนางนั้นแทบที่จะกระสันไปทั้งร่างจนน้ำแห่งความปรารถนาของนางนั้นไหลเยิ้มออกมา

อ่า...แม่ทัพหลงหยางเฉินส่งเสียงร้องครางออกมาด้วยความพึงพอใจเรือนร่างที่สุดแสนจะอวบอิ่มของนางในช่วงเวลานี้นั้นกำลังกดทับเรือนร่างของเขานางค่อยๆโยกตัวไปมาเล็กน้อยทำให้แก่นกลางของเขาเบียดเสียดเข้าที่บริเวณจุดอ่อนไหวต่อการสัมผัสของนาง

อ๊า...อ๊า...ในระหว่างที่คนทั้งคู่กำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนก็มีสตรีนางหนึ่งแอบฟังอยู่ที่ห้องข้างๆเรือนร่างที่สุดแสนจะเย้ายวนของนางในยามนี้นั้นเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อลมหายใจของนางนั้นหอบถี่ราวกับว่าตัวของนางในช่วงเวลานี้นั้นกำลังอยู่ในช่วงอารมณ์ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาและความร้อนแรงอย่างเข้มข้นเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของนางนั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูด นางถ่างขาตัวเองจนกว้างอย่างไม่ปิดบังความต้องการมือที่เรียวบางค่อยๆบดขยี้ที่บริเวณเม็ดกระสันอย่างเร่าร้อนพร้อมทั้งส่งเสียงหายใจกระเส่าออกมา

ฮูหยินอันฉิงหรู สตรีผู้เลื่องชื่อว่าเป็นโฉมงามอันดับหนึ่งแห่งยุคสมัย นางคือผู้ที่ทุกสายตาต่างจับจ้องด้วยความชื่นชมและริษยา ด้วยความงดงามดุจเทพธิดา ใบหน้าของนางเป็นดั่งภาพวาดที่สมบูรณ์แบบ ดวงตาคู่งามดุจน้ำค้างยามเช้า ผิวพรรณเปล่งปลั่งประหนึ่งหยกเนื้อดี และเรือนร่างที่มีเสน่ห์เย้ายวนทำให้สตรีทั้งหลายต่างยอมรับว่านางคือยอดหญิงผู้ยากจะหาผู้ใดเทียบเคียง

เมื่อครั้งที่อันฉิงหรูและแม่ทัพหลงหยางเฉินได้พบกันใหม่ ๆ ความงดงามของนางได้ดึงดูดเขาราวกับแรงแม่เหล็ก หลงหยางเฉินในยามนั้นเป็นบุรุษผู้เปี่ยมด้วยแรงปรารถนา และเขาไม่ลังเลที่จะมอบความรัก ความเร่าร้อน และไฟแห่งความลุ่มหลงให้นางในทุกค่ำคืน การหลอมรวมกันระหว่างทั้งสองในยามนั้นดุจดั่งตำนานแห่งความรักอันร้อนแรงที่ใคร ๆ ต่างพากันอิจฉา

อย่างไรก็ตาม กาลเวลาที่ผ่านพ้นไปสิบปีได้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง ความลุ่มหลงที่เคยเปี่ยมล้นในวันวานเริ่มเลือนราง ความงดงามของอันฉิงหรูแม้ยังคงตรึงตา แต่กลับไม่สามารถรักษาความเร่าร้อนในหัวใจของหลงหยางเฉินไว้ได้ บุรุษผู้เปี่ยมด้วยความหื่นกระหายโดยธรรมชาติของเขา เริ่มมองหาความตื่นเต้นใหม่ ๆ จากสตรีที่รายล้อมเขาไม่ขาดสาย หญิงสาวมากหน้าหลายตา ทั้งสาวงามที่เสนอตัวและสตรีสูงศักดิ์ที่ยอมแลกทุกสิ่งเพื่อความใกล้ชิด ต่างมอบความปรารถนาและรสชาติใหม่ที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้

ความใกล้ชิดระหว่างหลงหยางเฉินและอันฉิงหรูค่อย ๆ จางหาย รอยยิ้มที่เคยแบ่งปันกลับกลายเป็นเพียงคำทักทายที่ห่างเหิน แม้ภายนอกนางยังคงเป็นฮูหยินที่อยู่เคียงข้าง แต่ในความจริงแล้ว เขาแทบไม่ได้หลับนอนร่วมกับนางอีกเลย อันฉิงหรูสัมผัสได้ถึงความห่างเหินนี้

“อ๊า..ท่านพี่ ทำไมท่านไม่ยอมร่วมรักกับข้า ข้าอยากเหลือเกินข้าคิดถึงท่อนเนื้ออุ่นๆของท่าน” ในขณะที่ตัวของนางกำลังช่วยเหลือตัวเองอย่างเร่าร้อนนั้นนางก็ส่งเสียงร้องครวญครางออกมาด้วยความปรารถนาและความน้อยใจสามีของนางที่กำลังขย่มหญิงสาวนางอื่นอย่างมีความสุขอยู่ที่ห้องข้างๆส่วนตัวของนางนั้นต้องมาทนฟังเสียงร้องครวญครางที่สุดแสนจะเร่าร้อนแล้วต้องคอยแอบช่วยเหลือตัวเองในยามที่เกิดอารมณ์ที่รุนแรง