ข้อเสนอ

ผ่านเวลาแห่งการสูญเสียไปเกือบ2เดือนวันนี้หญิงสาวออกมาซื้อของใช้และไอแพดสำหรับการออกแบบโลโก้ร้าน เธอตั้งใจจะเปิดร้านคาเฟ่เล็กๆ ในบ้านสวนของคุณยาย ตอนนี้เธอให้คนไปปรับปรุงบ้านและทำร้านโดยขอให้เพื่อนสนิทช่วยออกแบบและควบคุมการก่อสร้างทั้งหมดให้ เรื่องนี้พ่อและคุณย่าไม่รู้ หากพ่อเธอยังไม่เลิกเส้นทางนี้ เธอคงต้องชวนคุณย่าไปอยู่บ้านสวนกับเธอ

“ขอบใจแกมากนะฝัน เรื่องนี้ช่วยเหยียบให้มิดๆ เลยนะ อาทิตย์หน้าเดี๋ยวฉันจะเข้าไปตกแต่ง ตอนนี้ฉันเรียนทำขนมจบหลักสูตรเล็กๆแล้ว รสชาติก็ถือว่าผ่านฉลุย คุณย่า ฝคอนเฟิร์ม” รอยยิ้มสดใสทำเอาคนที่อยู่บนรถตู้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหว่ะ ก่อนจะสลัดความคิดออกไป

“เริ่มเลยไหมคับนาย” ลูกน้องคนสนิทหันไปถามผู้เป็นนายที่รอจังหว่ะให้หญิงสาวออกจากบ้านมากว่าอาทิตย์แล้ว

“อืม เอาผ้ามานี่“ หลังจากส่งสัญญานให้ลูกน้องเสร็จ ชายชาวต่างชาติคนนึงทำทีเดินมาถามทาง หญิงสาวผู้มีน้ำใจแนะนำเขาอย่างขยันขันแข็งโดยไม่รู้ตัวเลยว่าจะมีภัยมาถึงตัว

“อื้อ อื้อ” ร่างบางดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดแกร่ง แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกดผ้าชุปยาสลบแน่น จนร่างบางแน่นิ่ง

“ของพวกนี้หล่ะคับนาย” กระเป๋าสะพายและเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ทำเขาขบคิดอย่างชั่งใจ

“เอาไปด้วย แต่อย่าเพิ่งให้ รอตกลงกับยัยตัวแสบนี่ก่อน” เห็นตัวเล็กๆ แบบนี้ ตบมาทีเขาถึงกับหน้าชาไปสามวัน

ตลอดทางเขาเอาแต่มองใบหน้าที่หมดจรดงดงาม เขายอมรับว่าเธอสวย ปากนิดจมูกหน่อย บางทีมันอาจจะดีกว่านี้ถ้าเธอไม่ใช่ลูกสาวของไอ้คนที่มันเป็นต้นเหตุทำให้ครอบครัวเขาพังพินาศ

“หมดฤทธิ์แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน สบายหูไปอีก2ชั่วโมง”

แล้วก็เป็นไปตามคาด หญิงสาวที่ตอนนี้ถูกมัดไว้กับเก้าอี้ ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นว่าใครนั่งอยู่ เธอถึงกับกัดฟันแน่น “ไอ้เวรนี่ จะจองเวรจองกรรมเธอไปถึงไหน” คิดในใจพร้อมขบเคี้ยวฟันอย่างนึกโมโหคนตรงหน้า รอให้มันดึงเทปที่ปิดปากเธอออกก่อน แม่จะกรี๊ดให้แก้วหูสะเทือน

“ไง เจอกันอีกแล้วนะเมีย เสียดายที่วันนี้เมียใส่เสื้อผ้ามิดชิดไปหน่อย ผัวเลยไม่มีอารมณ์พิศวาสเลย” แววตาแข็งกร้าวมองเขาอย่างต้องการจะฉีกเป็นชิ้นๆ

“อ่อ ลืมไปผัวปิดปากเอาไว้นี่เอง แต่ก็นั่งฟังดีๆ ก่อน ถ้าไม่ดื้อจะเปิดปากให้” ความกวนประสาทของเขาทำเธอปวดขมับตุบตับ

“รู้ไหมว่านี่อะไร ทะเบียนสมรสของเราสองคน ผัวแค่ยืมนิ้วโป้งเมียมาจิ้ม! จิ้มตรงนี้ เราก็เป็นผัวเมียกัน หึหึ แล้วอะไรอีกน๊าาา สมมุติว่าพ่อตาตาย ใครจะได้ครอบครองทรัพย์สินมหาศาลหล่ะ ถ้าไม่ใช่ลูกสาวคนโต” มือหนาไล้กรอบหน้าอย่างยั่วอารมณ์ที่คนตัวเล็กโกรธเขาจนตัวสั่น

“ห่วงคุณย่าหรอ ฮ่า ฮ่า ถ้าเมียไม่ดื้อ คุณย่าของเมียจะได้อยู่บ้านแบบสบายๆ แต่ถ้าเมียดื้อ บ้านนั้นจะถูกยึด กูจะไล่คนในบ้านออกให้หมด!!” คำพูดของเขาทำเธอน้ำตาไหล คนที่ห่วงที่สุดคือย่าของเธอจริงๆถือว่าเขารู้จุดอ่อนข้อนี้ดี

“พ่อมึงใกล้ถึงจุดจบแล้วแหละ ตอนนี้เมียมันกำลังส่งคนมาตามเก็บ กูกำลังนั่งรอดูมันฆ่ากันเองโดยที่กูไม่ต้องลงมือ มึงคิดว่ากูสะใจไหม หืม” เขาไม่โง่พอจะเอาตัวเองเข้าไปทำเรื่องชั่วๆ แต่เขาจะคอยเหยียบขย้ำหลังจากมันตีกันเอง

“ทำตัวดีๆ คนที่มึงรักจะได้อยู่ดีกินดี” เขาเอื้อมมือมาลูบผมเธออย่างปลอบประโลม แต่เธอรู้ว่ามันคือคำขู่ มือหนากระชากเทปที่ปิดปากอยู่ออกด้วยความรุนแรง

“กรี๊ดดดดดดดดดดด” ทันทีที่ปากเป็นอิสระ เธอเปล่งเสียงออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจ ถ้าเธอไม่ระบายมันออกมา เธอจุกอกตายแน่ ลูกน้องเขาวิ่งเข้ามาเป็นพรวน