ตอนที่3 เตรียมตัวเตรียมใจ

@ประเทศไทย

“อีวัน มึงให้ลูกมึงลงมาได้แล้ว จะอาวรณ์อาลัยอะไรกันหนักหนาวะ ไม่ได้ให้ไปตายนะโว้ย”เสียงของพ่อเลี้ยงตะโกนมาจากชั้นล่างของบ้าน

“ฮึก ฉันไปแล้วนะแม่ แม่ต้องดูแลตัวเองดีๆอย่าทำให้พ่อโมโห หนูไม่อยากเห็นแม่โดนเขาตีอีก”

“ยัยเหนือเอ้ยเวรกรรมอะไรของเอ็ง ฮึก! ฉันมันเป็นแม่ที่แย่จริงๆช่วยอะไรแกไม่ได้เลย ไปอยู่โน่นก็รักษาตัวดีๆนะลูก “

“ฮือ ไม่เป็นไรหรอกแม่ ฮึก! แม่ก็ดูแลตัวเองให้ดีเหมือนกันนะ “ ฉันกอดลาแม่และตรงไปยังรถของชายชุดดำ

รถหรูขับเคลื่อนออกจากบ้านของเธออย่างรวดเร็ว น้ำตาไหลอาบแก้มสวยทั้งสองข้างตั้งแต่จำความได้เธอไม่เคยห่างจากมารดาเลย เธอรู้ดีว่าต่อไปนี้ชะตากรรมของเธอจะเป็นยังไง จะได้กลับมาหาท่านตอนไหนเธอก็ไม่อาจรู้ได้

@สนามบิน

ชายหนุ่มเดินทางถึงสนามบินที่ประเทศไทยในช่วงสายของอีกวัน พร้อมบอดิการ์ดหลายสิบคนคอยอารักษ์ขา

“ฉันจะไปคอนโดก่อน แล้วจะเข้าบ้านพรุ่งนี้”ชายหนุ่มสั่งลูกน้องให้มุ่งหน้าไปยังคอนโดหรูในทันที

“ครับนาย”

“นายครับ ผมส่งประวัติของนายสมภพและลูกสาวไปให้นายทางอีเมล์แล้วนะครับ”

“อืม”จากนั้นชายหนุ่มจึงเข้าเมล์ และอ่านประวัติไปเรื่อยๆ จนพบเข้ากับผู้หญิงที่กำลังจะมาเป็นนางบำเรอของเขาในอีกไม่นาน

น้ำเหนือ ริสา ธนารัตน์ ลูกเลี้ยงของนายสมภพ ใบหน้าหวาน ดวงตากลมโต ผิวขาวและปากกระจับนั้น ถือว่าสวยเลยทีเดียว “หึ! เกินคาด”

คาลอสไม่คิดว่าของเล่นชิ้นใหม่จะถูกใจเขาเป็นอย่างมาก แค่เห็นผ่านรูปเธอยังทำให้เขาเกิดอารมณ์ดิบเถื่อนได้ถึงขนาดนี้

“เธอเป็นลูกเลี้ยงของนายสมภพครับนาย เอาจริงๆแล้วเธอน่าสงสารมากต้องมารับกรรมที่ไม่ได้ก่อ”ไทม์พูดเสริมขึ้นขณะขับรถแล่นสู่ท้องถนนมุ่งหน้าไปยังคอนโด

“หึ กูไม่เชื่อหรอกว่ายัยนั่นจะใสซื่อและน่าสงสารอย่างที่มึงคิด”

คาลอสไม่เคยปราณีผู้หญิงคนไหน ผู้หญิงมักจะมีเล่ห์เหลี่ยมมารยาด้วยกันทั้งนั้น หน้าตาใสซื่อแบบนี้คงจะผ่านผู้ชายมานักต่อนักแล้ว

“แล้วเอาตัวยัยนั่นไปไว้ที่ไหน”ชายหนุ่มถามออกไป พลางคิดหาเรื่องสนุกทำคืนนี้

“ก็บ้านเจ้านายไงครับ ผมให้เธอช่วยงานป้าณีไปก่อน”

“งั้นไปบ้านฉัน”เมื่อลูกน้องของเขาพูดจบ ชายหนุ่มบอกให้ไทม์เปลี่ยนเส้นทางไปยังบ้านของเขาทันที

“ครับ”

@คฤหาสน์ เฟนโต้

“หนูน้ำเหนือช่วยป้าหั่นพริกหน่อยจ่ะ นังแววเอ้ยน้ำเดือดยัง”

เสียงแม่ครัวใหญ่ของคฤหาสน์หลังนี้วานให้ฉันหั่นผักให้ ฉันเพิ่งมาได้เมื่อวานและยังไม่ได้พบกับเจ้าของบ้าน ป้าณีบอกว่าเขาทำงานอยู่ต่างประเทศ ซึ่งทำให้ฉันโล่งใจเป็นอย่างมาก อย่างน้อยก็ยังมีวันให้เตรียมใจอยู่บ้าง

“ได้เลยค่ะป้าณี” มือเรียวของน้ำเหนือบรรจงหั่นพริกสดอย่างคล่องแคล่ว เพราะเธอเคยทำงานร้านอาหารเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

“เดือดแล้วป้า”และยังมีพี่แววที่เป็นแม่บ้านอีกคน

“ พี่แววจ๊ะ วันนี้ทำไมป้าณีเขาถึงเตรียมอาหารดีๆทั้งนั้นเลยหล่ะจ๊ะ”

“อ๋อ คุณคาลอสกลับมาจากอิตาลี่หน่ะ”

“หะ เขากลับมาวันนี้เหรอคะ “น้ำเหนือได้ยินแบบนั้นถึงกับเสียอาการ เพราะเธอเพิ่งจะมีวันเตรียมตัวเตรียมใจแค่วันเดียวเอง

“ใช่ แต่ไม่ต้องตกใจไปหรอก คุณคาลอสมาไทยแค่ปีล่ะ2ครั้งเอง ครั้งนึงก็ประมาณ4-5วัน”

“อ๋อ เหรอคะ”น้ำเหนือครุ่นคิดกับตัวเองว่าจะเอายังไงต่อดี หน้าตาก็ไม่เคยเจอ เขาจะใจร้ายหรือว่าใจดีกับเธอกันแน่นะ