ขอหย่า

ซินซินในวัยยี่สิบห้าปี ขอลาพักร้อนหลังจากอดทนทำงานเป็นบอดี้การ์ดมาหลายปี จนเธอฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าควรแก่เวลาหาแฟนจริงจังสักที ระหว่างนั่งรอเครื่องบินไปดูไบเธอจึงหยิบนิยายเรื่อง เส้นทางการเป็นฮ่องเต้หญิง ขึ้นมาอ่านเล่น

อีกอย่างเธอเพิ่งซื้อนิยายเล่มนี้มาไม่นานเพราะคิดว่าจะเป็นแนวที่เธอชอบอ่าน แต่ทว่าพอได้เปิดอ่านมาจนถึงตอนพระชายาเอกของเรื่องถูกกลั่นแกล้งรังแกสารพัดแล้ว เธอแทบจะหยุดอ่านนิยายเล่มนี้ทันทีพลางก่นด่าคนแต่งนิยายไปด้วย

“โห นี่มันรังแกกันเกินไปแล้ว!”

ซินซินรู้สึกสงสารพระชายาเอกของเรื่องมาก ทั้งที่นางเป็นคนดีมีเมตตาต่อนางเอกของเรื่องมาตลอด แต่กลับถูกแม่นางเอกของเรื่องวางยาพิษจนตายและทำให้สามีของนางไม่รักและหมางเมินนางไปในที่สุด

ซินซินทอดถอนใจแทบไม่อยากอ่านนิยายเรื่องนี้อีกต่อไป เมื่อนางเอกของเรื่องนี้อาศัยการขึ้นเป็นฮ่องเต้หญิงโดยการทำร้ายคนที่ดีกับนางแบบนี้ ถ้าไม่มีชายาเอกคนนี้ตัวนางเอกคงไม่อาจมีชีวิตที่ดี จวบจนสามารถเข้าสู่จวนชินอ๋องในฐานะชายารองได้หรอก

“โธ่เอ๊ย อย่าให้ฉันได้เป็นชายาเอกคนนี้นะ แม่จะฟาดไม่ยั้งมือเลย!”

ซินซินยิ่งคิดยิ่งโมโห แทบจะอยากเข้าไปในนิยายเรื่องนี้และเอาคืนแม่นางเอกที่ไม่สมควรเป็นตัวเอกของเรื่องนี้ด้วยซ้ำ รวมถึงชินอ๋องสามีเฮงซวยคนนั้นด้วย

จู่ ๆ แอร์โฮสเตสกลับประกาศภาวะฉุกเฉินก้องไปทั่วห้องโดยสาร “ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านอยู่ในที่นั่ง รัดเข็มขัดให้แน่น ขณะนี้เครื่องบินกำลังประสบภาวะฉุกเฉิน!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นทั่วทั้งห้องโดยสารเครื่องบินโคลงเคลงอย่างแรง ทุกคนในที่นี้ล้วนต่างภาวนาให้เครื่องบินสามารถบินถึงจุดหมาย

เธอจึงรีบวางนิยายเล่มดังกล่าวลง ตอนนี้หัวใจของซินซินเต้นรัวเร็วจนแทบทะลุออกมาจากอก มือกำแน่นกับที่วางแขน ณ ตอนนี้เครื่องบินลำดังกล่าวกำลังร่วงลงสู่พื้นโลก

ซินซินนึกในใจอย่างน้อยก็ดีที่เธอเป็นเด็กกำพร้าไม่มีครอบครัวให้ห่วงหา ระหว่างที่ตนตายไปแล้วเธอก็คงไม่มีห่วงใดอีกต่อไป

ในวินาทีที่ซินซินหลับตาแน่น เตรียมรับชะตากรรม ร่างกายกลับถูกแรงดึงประหลาดฉีกกระชากออกไปจากความจริง ราวกับถูกดูดผ่านม่านน้ำวนที่หมุนรุนแรง ความมืดปกคลุมชั่วขณะ ก่อนแสงสว่างพุ่งแทรกเข้ามาแทนที่

เมื่อเธอลืมตาอีกครั้ง เธอไม่ได้อยู่ในเครื่องบินอีกต่อไป ซินซินไม่อยากคิดว่าเครื่องบินตกไปทั้งลำขนาดนั้นเธอจะรอดชีวิตไปได้

“พระชายาฟื้นแล้ว!” เสียงหญิงสาวข้างกายกล่าวขึ้น เมื่อเห็นนายสาวของตนฟื้นขึ้นมาแล้ว

ซินซินพยุงตัวขึ้นลุกจากเตียงทันที พลางทวนคำกล่าวของหญิงสาวข้างเตียงผู้นี้ “พระชายาอะไร?”

สถานที่แห่งนี้ไม่คล้ายกับในโลกปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง ซินซินแม้ว่าในใจจะตื่นตระหนกแค่ไหน แต่ด้วยการเป็นบอดี้การ์ดมาหลายปี ทำให้เธอสามารถรับมือได้กับทุกสถานการณ์

“ก็พระชายาอย่างไรเล่าเพคะ เดี๋ยวบ่าวจะตามท่านหมอมาดูอาการท่านก่อน” ลี่จูกล่าวอย่างไม่เข้าใจก่อนจะรีบเร่งไปตามหมอหลวง

ทันใดนั้นความทรงจำอันแปลกประหลาดก็โผล่เข้ามาในหัวของนาง นางกุมศีรษะของตนเอาไว้แน่นพลางนึกรายละเอียดต่าง ๆ ให้ครบถ้วนจนกระจ่างแจ้งว่าตนเข้ามาในนิยายที่ตนอ่านพอดี

และนางคือพระชายาเอกผู้อ่อนแอคนนั้นเอง!

ผ่านไปไม่นาน หลังจากลี่จูได้รายงานว่าพระชายาของตนฟื้นแล้วก็มีกลุ่มคนเข้ามาในห้องของนาง

“หึ ไหนว่าพระชายาตายไปแล้วไงเล่า ก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจของท่านอ๋องนี่เอง” ซินซินกวาดตามองผู้กล่าวประโยคเมื่อครู่นี้ก็คืออนุของชินอ๋องมีนามว่าซูไป่ฮวา

“ซ่างกวนซินอวี้! ไม่คิดว่าเจ้าจะใช้ลูกไม้เดิม ๆ มาเรียกร้องความสนใจจากข้า” เซียวเจี๋ยกล่าวเสียงเกรี้ยวกราดกับพระชายาเอกของตน

หลังจากนั้นหลูซางผิงก็ก้าวเข้ามาแสร้งเป็นคนดีว่า “ท่านอ๋องบางทีพระชายาอาจจะป่วยจริง ๆ ก็ได้นะเพคะ”

ซินซินยกยิ้มมุมปาก นี่นะหรือพวกตัวร้ายทั้งหลาย ดีมากันให้หมดนางจะเอาคืนรายตัวเลยทีเดียว ก่อนจะกล่าวอย่างอ่อนแรงว่า

“ท่านอ๋อง ก่อนหน้านี้หม่อมฉันเกือบได้ตายไปแล้วจริง ๆ เพคะ แต่ดีที่สาวใช้ของข้าได้หายาถอนพิษมาให้ข้าได้ทัน ข้าจึงฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง!”

ซินซินโกหกทุกคนไปก่อนว่าสาวใช้ของตนหายาถอนพิษมาได้แล้ว เพื่อไม่ให้ทุกคนสงสัยว่าตนฟื้นขึ้นมาได้อย่างไรเมื่อถูกพิษไปขนาดนั้นแล้ว ก่อนจะปรายตามองไปยังหลูซางผิงแม่นางเอกของเรื่อง ซึ่งเหมือนตัวร้ายมากกว่าที่คอยให้คนของนางวางยาพิษเจ้าของร่างเดิมจนสิ้นใจไปแล้ว

“แน่นอนว่าในฐานะชินอ๋องของท่าน คงจะไม่ปล่อยให้คนวางยาพระชายาเอกลอยนวลหรอกใช่ไหมเพคะ”

ซินซินยังคงแสร้งกล่าวอ่อนแรง นางคิดว่าท่านอ๋องเช่นเขาจะทำอย่างไรต่อ?

เซียวเจี๋ยหลังจากได้ยินคำกล่าวของนาง แล้วประกอบกับท่าทางอ่อนแรงของนาง บางทีนางอาจจะกล่าวความจริงก็ได้ ก่อนจะกล่าวไปว่า

“แน่นอนว่าถ้าหากเจ้าถูกพิษจริง ข้าจะเอาเรื่องคนผู้นั้นแทนเจ้าเอง” ก่อนจะหยุดกล่าวไปครู่หนึ่ง “ถ้าหากเป็นเจ้าเองที่โกหกจะให้ข้าทำเช่นไรกับเจ้า!”

นางแสร้งทำเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เขาเอือมระอาเต็มที!

ซินซินเองก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่ต่อไปอีกแน่นอน แต่ก่อนนางจะจากไปนางต้องเอาคืนทุกคนซึ่งเคยทำร้ายเจ้าของร่างเดิมเสียก่อน

“หม่อมฉันจะขอหย่าขาดจากท่านอ๋องเพคะ”

ทุกคนในห้องต่างตกตะลึงกับการยื่นคำหย่าขาดของนาง จากนั้นไม่นานลี่จูก็พาหมอหลวงมาแล้ว

“พระชายา...” ลี่จูกล่าวเสียงแผ่วเบา ไม่น่าเชื่อว่าพระชายาจะยอมหย่าขาดจากท่านอ๋อง แต่ทว่านางก็ยินดีที่เจ้านายของตนเลือกทางนี้ เพราะท่านอ๋องก็ไม่ได้รักและต่างหมางเมินเจ้านายของนางไปนานแล้ว

เซียวเจี๋ยเองก็คาดไม่ถึงว่านางจะยอมหย่ากับเขา “ได้ ถ้าเช่นนั้นให้หมอหลวงตรวจอาการเจ้าก่อนเถิด ถ้าหากเจ้ากล้าโกหกข้าอีก ข้าจะยื่นใบหย่าให้เจ้าอย่างแน่นอน!”