ตอนที่ 5 พบเจอ (2/2)

“ฉันมีคอมอยู่ที่คอนโด ถ้าอยากให้ช่วยเธอต้องไปที่คอนโดกับฉัน”

“ไม่ไปค่ะ ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณแล้ว”

“เปลี่ยนใจง่ายจังนะ รู้ไหมว่าเธอทำฉันเสียเวลา”

คราวนี้ทั้งแววตาและน้ำเสียงของกรณ์ดนัยจริงจังขึ้น ราวกับต้องการข่มขู่ผู้หญิงคนนี้กลาย ๆ เพราะรู้ว่าเธอหัวอ่อนตามคนไม่ทัน ซึ่งมันก็ได้ผลดีเกินคาด

“ฉัน… ไม่ไปได้ไหมคะ”

“ก็เลือกเอา เธอทำฉันเสียเวลา ต้องรับผิดชอบ”

กรณ์ดนัยยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกอดอกไว้หลวม ๆ เฉกเช่นเดียวกันกับท่อนขาแกร่งที่พาดขึ้นมานั่งไขว่ห้างในท่าทางสบายใจ เอนแผ่นหลังพิงเข้ากับพนักพิงโซฟา ขณะที่นัยน์ตาคู่คมยังคงจ้องมองไปที่ขวัญญาดาไม่ละสายตาไปไหน

โดยไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าท่าทางนั้นสร้างความกดดันให้กับหญิงสาวขนาดไหน ใบหน้าหวานเกลี้ยงเกลาของเธอซีดลง ดวงตาเอ่อน้ำคล้ายจะร้องไห้ทุกเมื่อ

แม่งน่าแกล้งชะมัด

กรณ์ดนัยคิดกับตัวเองภายในใจ

“รับผิดชอบ?”

“จ่ายค่าเสียเวลามา สามหมื่น”

ขวัญญาดาเบิกตากว้างทันที เงินตั้งสามหมื่นเธอจะไปเอามาจากไหน ค่าตัวที่ได้มาจากอีกฝ่าย เธอแบ่งเอาไว้จ่ายค่านู่นค่านี่หมดแล้ว ตอนนี้เหลือไม่ถึงสามหมื่นด้วยซ้ำ

“รับผิดชอบเป็นอย่างอื่นได้ไหมคะ ที่ไม่ใช่เรื่องแบบนั้นด้วย”

เป็นอีกครั้งที่กรณ์ดนัยยกยิ้มมุมปาก เขาสาบานกับตัวเองได้เลยว่าผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน ไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่เป็นเหมือนกับขวัญญาดาเลยแม้แต่คนเดียว กับคนอื่นเขาผลักไส แต่กับเธอ ชายหนุ่มยิ่งรู้สึกท้าทายอย่างบอกไม่ถูก

“แล้วเธอจะชดใช้ฉันด้วยอะไร”

“...”

“ก็มีแค่อย่างเดียว...”

ขวัญญาดาเผลอหุบขาและยกมือขึ้นดึงคอเสื้อของเธอเข้าหากัน เมื่อกรณ์ดนัยไล่สายตาต่ำลงเรื่อย ๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่ได้ต่างอะไรกับคืนนั้นเลยแม้แต่น้อย ทำให้ภาพเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้น ยิ่งชัดเจนอยู่ในความทรงจำ ราวกับเทปวิดีโอถูกเล่นซ้ำไปซ้ำมา

“ฉั— ฉันให้คุณช่วยสอนก็ได้ค่ะ”

“ไม่เปลี่ยนใจแล้วเหรอ”

ขวัญญาดาส่ายหน้างุด และความจริงอีกหนึ่งอย่างที่เธอเพิ่งรู้ นั่นคือผู้ชายคนนี้เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธอ แต่น่าแปลกที่ขวัญญาดาไม่เคยเห็นหน้าอีกฝ่ายเลยแม้แต่ครั้งเดียว อาจเป็นเพราะวัน ๆ เธอเอาแต่เรียนและทำงาน จนไม่ได้สนใจสภาพแวดล้อมหรือผู้คนรอบข้าง

แต่ถึงอย่างไร

หญิงสาวก็ไม่ชอบความบังเอิญนี้อยู่ดี

“แต่คุณห้ามทำอะไรฉัน”

“เหอะ หลงตัวเองไปหน่อยมั้ง”

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ถ้าขวัญญาดาดูไม่ผิด เธอสังเกตเห็นว่าในแววตาคู่นั้น กำลังฉายแววดูถูกออกมาพร้อมกับประโยคดังกล่าวที่ทำเอาหญิงสาวหน้าเจื่อน เพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำ

“ขอโทษค่ะ”

ความหงุดหงิดของกรณ์ดนัยตอนนี้เกิดขึ้นจากหลายสาเหตุ การที่ผู้หญิงคนนี้ใสซื่อเกินไปจนดูน่ารำคาญ