บทที่ 1 จับตัว!(4)

บทที่ 1 จับตัว!(4)

“นายทำอย่างนี้ทำไม นายเป็นใครกันแน่ หรือว่านายต้องการเงินค่าไถ่” คำถามที่ออกจากปากอวบอิ่มยาวเป็นชุด เทวินทร์มองสบกับดวงตาหวานที่มองเขาอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจหญิงสาวตรงหน้าที่มองเขาอย่างหวาดระแวง

“เรียกค่าไถ่อย่างนั้นเหรอ? ฮึ... คนอย่างฉันมีเงินมากพอแล้วไอยริน และผู้หญิงอย่างเธอไม่มีค่าแม้แต่เศษเงินของฉันด้วยซ้ำไป”

คำพูดที่น่าเจ็บใจของชายแปลกหน้าทำให้ไอลดากำมือแน่นอย่างเจ็บใจ ก่อนจะถามในสิ่งที่เธออยากรู้พร้อมสายตาหวานมองชายหนุ่มตรงหน้าตาลุกวาวอย่างฉุนเฉียว

“นายต้องการอะไรกันแน่?”

คำถามของหญิงสาวตรงหน้า ทำให้แววตาเทวินทร์วาวโรจน์ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น พร้อมกระชากร่างอรชรลุกขึ้นมาชิดอกแกร่งอย่างไม่ไยดี

“ฉันจะทำให้เธอทรมานที่สุดให้สมกับที่เธอฆ่าน้องชายฉัน ไอยริน”

เมื่อนึกถึงน้องชายคนเดียวที่ตายด้วยน้ำมือผู้หญิงตรงหน้า กลับทำให้เทวินทร์ลงน้ำหนักมือกับแขนเรียวเล็กของไอลดามากขึ้น

ไอลดาน้ำตาแทบเล็ดกับความเจ็บปวดที่ได้รับ แต่คนอย่างเธอไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แน่ เธอพยายามดิ้นออกจากกรงเล็บของซาตานเช่นเขา

“นายพูดเรื่องอะไรฉันไม่เข้าใจ” ไอลดาพยายามข่มความเจ็บปวดแล้วถามออกมาอย่างยากลำบาก

“ไม่เข้าใจอย่างนั้นเหรอไอยริน เธอเลิกแกล้งใสซื่อ ทำเป็นไม่รู้เรื่องเสียที” เทวินทร์กระชากเสียงถามพร้อมบีบแขนเรียวเล็กแน่นขึ้นตามแรงอารมณ์

“ฉันเจ็บนะคนบ้า”

ไอลดาร้องบอกพร้อมน้ำตาไหลออกมาอย่างสุดจะทน นั่นทำให้เทวินทร์เริ่มรู้สึกตัวก่อนจะผลักร่างอรชรลงบนเตียงนอนที่เปียกด้วยน้ำอย่างไม่ไยดี

“แค่นี้มันยังน้อยไปกับสิ่งที่เธอทำกับน้องชายฉัน” คำพูดอย่างโกรธแค้นของชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ช่วยให้เธอกระจ่างชัดเจนเลย แต่กลับทำให้เธองงมากขึ้น

เทวินทร์มองหน้าใสซื่ออย่างไม่เข้าใจของหญิงสาวตรงหน้า มันยิ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด อีกทั้งเรือนร่างอวบอิ่มที่พยายามดันเสื้อผ้าออกมานั่นยิ่งทำให้เขางุ่นง่านมากยิ่งขึ้น ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างไม่สนใจคนข้างในห้องอีกเลย

ปัง!

เสียงปิดประตูอย่างแรงของชายหนุ่ม ทำให้ไอลดาสะดุ้งอย่างตกใจ ก่อนจะมองแขนเรียวของตัวเองที่แดงเป็นจ้ำๆ ตามแรงบีบของชายแปลกหน้า อาการปวดเมื่อยตามตัวระบมยิ่งขึ้น เธอพยายามพาร่างที่อ่อนล้าของตัวเองลงจากเตียงนอนที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำ

แกร๊ก

เสียงโซ่ดังขึ้นตามจังหวะที่เธอขยับตัว ยิ่งทำให้ไอลดามองอย่างท้อใจก่อนจะลงมานั่งขดตัวอยู่ข้างเตียงอย่างอ้อนล้า น้ำตาไหลออกมาสุดจะทน

“ไอยริน เธอก่อเรื่องอะไรไว้กันแน่”

เจ้าของใบหน้าสวยหวานนึกไปถึงพี่สาวฝาแฝดคนเดียวอย่างเศร้าใจ และรู้สึกเสียใจที่ไอยรินไม่เคยหยุดก่อเรื่องเสียที กี่ครั้งแล้วที่เธอต้องรับเคราะห์กรรมแทน ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าพี่สาวที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกเธอเลย และครั้งนี้เธอสังหรณ์ใจว่ามันสาหัสกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

เทวินทร์เดินออกจากห้องนอนเล็กอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินมายืนอยู่ระเบียงบ้านไม้สักหลังเล็กที่เขาออกแบบไว้ยามที่ต้องการพักผ่อน สายตาคมดุแข็งกร้าวอย่างเดือดดาลเมื่อคิดไปถึงน้องชายคนเดียว แต่พอนึกถึงใบหน้าหวานที่มีคราบน้ำตาก็ทำให้เขาหงุดหงิดหัวใจเช่นกัน

“ทำไมต้องเป็นเธอด้วย ไอยริน”

เทวินทร์พึมพำออกมาอย่างเจ็บปวด เขาอยากย้อนเวลาไปแก้ไข ถ้ารู้ว่าเธอคนนั้นจะทำให้น้องชายเขาต้องมาตาย เขานี่แหละจะขัดขวางทางรักน้องชายทุกอย่างและตัวเขานี่แหละที่จะทำให้หญิงสาวไม่มีทางได้ไปหักอกใครอีก

สายตาคมกวาดมองรอบบ้านหลังเล็กที่ล้อมรอบต้นไม้น้อยใหญ่ที่ยากจะหนีได้อย่างยินดี เพราะเขาจะทรมานผู้หญิงที่ติดของแบรนด์แนม และใช้เงินเป็นว่าเล่นอย่างไม่รู้คุณค่า อีกทั้งหักอกผู้ชายเพราะเห็นเป็นเรื่องสนุก เขาจะสอนให้เธอรู้จักคุณค่าของความเป็นคนให้มากกว่านี้

เทวินทร์คิดอย่างหมายมั่น ก่อนที่สายตาคมจะกวาดมองเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้ให้ผู้หญิงติดหรูอย่างไอยรินได้ใช้ และไม่รอช้าที่จะหิ้วกระเป๋ากลับเข้าไปในห้องนอนนั้นอีกครั้ง