


นิยาย


คุณพ่อซุปตาร์ขอลาไปเลี้ยงลูก
เลิกกันแล้วนี่ ไม่เชื่อใจกันเองนี่ พอเธอท้องแล้วจะเรียกร้องความเป็นพ่อทำไม ก็ไม่ยอมเชื่อเองว่าเธอมีเขาแค่คนเดียว .... ฟีลกู๊ด ฟีลใจ = 10/10 NC ไม่มากแต่ก็มีิอยู่ ส่วนคำพูดคำจาเชิง 18+ เยอะ! = 9/10 ดราม่า = 3/10 มือที่สาม = 0/10 มีฟีลสืบสวนสอบสวนนิดหน่อย ดราม่าเยอะแล้ว พักมาอ่านฟีลกู๊ดฟีลใจบ้างเนอะ ...... เรื่องย่อ เจนนินทร์มีเขาเพียงคนเดียว ไม่เคยเหลียวมองใคร คิดนอกใจสักครั้งก็ไม่มี พอพลาดท้องเขากลับถามว่าลูกใคร แม้กันต์ดนัยยังคลางแคลงแต่อยากรับผิดชอบเธอ เจนนินทร์เห็นแก่ความมีสำนึกของเขา จึงยินยอมให้ตรวจ DNA แต่คอยดูนะ! ผลดีเอ็นเอเป็นที่ประจักษ์เมื่อไร เจนนินทร์จะเล่นตัวให้หนักเลย ลงโทษพระเอกโบ้อย่างสาสม เขาจะต้องรู้ซึ้งว่าสี่เดือนที่ผ่านมาเธอขมขื่นแค่ไหน เจ็บปวดทั้งจากคำด่ากราดของชาวเน็ต เจ็บใจกับบาดแผลที่เขามอบให้ เจนนินทร์จะไม่ง่ายสำหรับกันต์ดนัยอีกต่อไป! หึ! .... ตัวอย่าง “คนท้องก็มีเซ็กซ์ได้ วันนั้นคุณหมอแนะนำมาสองท่า ไหนลองหาดูหน่อยสิว่ามีท่าอื่นที่ทำได้อีกไหม” กันต์ดนัยเอื้อมหยิบมือถือ เปิดเว็บบราวเซอร์แล้วกดค้นหาพร้อมออกเสียงไปด้วย “ท่าเซ็กซ์อย่างปลอดภัยในช่วงตั้งครรภ์” “หยุดคิดบ้าๆ ไปเลย ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าเราเลิกกันแล้ว” “แล้วต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่ามีลูกด้วยกันแล้วจะเลิกได้ยังไง” “งั้นก็เก็บคำพูดนี้ไว้ใช้หลังตรวจดีเอ็นเอเถอะค่ะ ในเมื่อพี่ยังไม่แน่ใจว่าใช่ลูกตัวเองหรือเปล่าก็ไม่ควรมาทำแบบนี้กับผู้หญิง” “ก็น่าจะใช่แหละ ลึกๆ แล้วมั่นใจว่าใช่ ที่ผ่านมาชอบใส่สดแตกในก็มีเปอร์เซ็นต์เป็นไปได้สูง” “จะพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ ปล่อยเจนเดี๋ยวนี้ ถ้ายังรุ่มร่ามไม่เลิกจะไม่ให้เข้าใกล้ และแบนไม่ให้มาที่รีสอร์ตนี้อีก” “รอคลอดก่อนเถอะจะจัดหนักให้ดู” .... พระนางเรื่องนี้มาจากเรื่อง คุณสามี (ไม่) ขอรัก แต่เส้นเรื่องไม่ได้เชื่อมกัน ไม่ใช่ภาคต่อ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องอ่าน คุณสามี (ไม่) ขอรัก ก็อ่านคุณพ่อซุปตาร์ฯ รู้เรื่องค่ะ ^^


ภรรยาเพียงหนึ่งเดียว
เขาทิ้งเธอให้เป็นคุณแม่วัยใสแล้วหายสาบสูญเหมือนตายจาก หกปีผ่านไปเขาดันกลับมาอย่างน่าสงสัย ทั้งยังบังคับให้เธอเซ็นสัญญาเป็นทั้งเลขาฯ และภรรยาของเขาแต่เพียงผู้เดียว ....... เรื่องย่อ พวงชมพูกลายเป็นคุณแม่วัยใส ในขณะที่เจ้าของสเปิร์มหายตัวไปนานหกปี ความปรารถนาอยากเจอผู้ชายคนนั้นไม่มีอยู่ในความคิด ทว่าความโลกกลมไม่เคยปราณีจัดแจงให้เธอกลายเป็นเลขาฯ ของหัสวีร์ในหกปีต่อมา พวงชมพูคิดถึงเรื่องลาออกทันที แต่ลังเลตรงที่เขาไม่มีท่าทีจำเธอได้ แถมทั้งชื่อเล่นและชื่อจริงยังเป็นคนละชื่อกับเมื่อ 6 ปีก่อน หัสวีร์ทำพวงชมพูสับสนว่าใช่คนเดียวกันกับที่ทำเธอท้องจริงหรือ หัสวีร์ เขมนันทร์ หรือชื่อเก่าคือ ธาม ธนนท์ คนที่ถูกระบุเป็นศพใต้น้ำที่งมหาไม่พบเมื่อ 6 ปีก่อน อุบัติเหตุครั้งนั้นพรากลมหายใจบุพการีไปต่อหน้า ส่วนเขาต้องซ่อนตัวภายใต้ตัวตนใหม่ และกลับมาทวงทุกอย่างอีกครั้ง ตั้งใจลงทัณฑ์คนที่วางแผนฆาตกรรม ทว่าดันผิดแผนตั้งแต่เริ่มต้น เมื่อพวงชมพูคนที่เคยเป็นแฟนเก่าให้กำเนิดลูกสาวที่ดูว่าจะเป็นลูกของเขา ที่สำคัญพวงชมพูดันเป็นลูกสาวของตำรวจที่บิดเบือนการตายของพ่อแม่เขา! ....... ตัวอย่าง “ฉันไม่ชอบเจ็บกับอะไรซ้ำๆ” “ก็ไม่มีใครชอบเจ็บกับอะไรซ้ำๆ หรอก พี่รู้แล้วว่าชมพูเป็นผู้หญิงที่ใจแข็งมากคนหนึ่ง บอบบางหวานละมุนเหมือนดอกไม้ แต่หัวใจนี่เคลือบเพชรถมด้วยซีเมนต์อีกสิบชั้น เอาเป็นว่าถ้าเริ่มกันใหม่ในฐานะคนรักไม่ได้ งั้นก็เริ่มต้นกันในฐานะพ่อแม่ดีมั้ยครับ ถึงเวลาที่แก้วเจ้าจอมควรรู้ได้แล้วว่าพี่เป็นพ่อ” “ไม่ใช่ค่ะ เขา...” “เลิกปฏิเสธเถอะ! ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ รู้ดีว่าพูดไปก็เท่านั้นถึงยังไงพี่ก็ไม่เชื่อคำโกหกของชมพู พี่มั่นใจว่าแก้วเจ้าจอมเป็นลูกของพี่ จะไม่ขอให้ตรวจดีเอ็นเอด้วย ตอนนี้ชมพูยังเปิดใจให้พี่ไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ให้พี่รับผิดชอบในฐานะพ่อของลูก พี่อยากมีส่วนกับการเลี้ยงดู อยากดูแลเรื่องค่าใช้จ่าย การเรียนการศึกษาของเขา ให้พี่ช่วยบ้างเถอะนะ” “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเป็นซิงเกิ้ลมัมก็จริง แต่ไม่ได้ตัวคนเดียว แก้วเจ้าจอมมีตามียายและคุณลุงที่น่ารัก คนรอบข้างรักแกมาก จริงอยู่ที่ฉันเป็นมนุษย์เงินเดือนและทุกคนในบ้านก็ยังทำงานเลี้ยงชีพกัน แต่เรามีปัญญาเลี้ยงเด็กคนเดียวได้ ก็อยู่มาได้อย่างสบายตั้งหกปี ไม่มีอะไรขาดหายไปทั้งนั้น และขอยืนยันอีกครั้งว่าแก้วเจ้าจอมไม่ใช่ลูกของคุณ ฉันเคยง่ายกับคุณและฉันก็ง่ายกับผู้ชายคนอื่นเป็น คุณต้องเชื่อคำพูดของฉันที่เป็นคนคลอดลูกออกมา ไม่ใช่เชื่อความคิดของตัวเอง และขอร้องอย่าพูดเรื่องเพ้อเจ้อนี้กับครอบครัวของฉัน”


คุณสามี (ไม่) ขอรัก
เขาไม่คิดแต่งงาน และจะไม่มีวันรักใคร แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เพราะครั้งนั้นที่จับเธอไปบำเรอแค้น ปรวีร์ก็แค่อยากรับผิดชอบ แค่อยากมีสิทธิ์ในตัวลูกแฝด เขาไม่ได้รักเธอ ยืนยันอีกครั้งว่าไม่ได้รัก! . ตัวอย่าง “พี่เป็นพ่อของปลายฝนและต้นหนาว! แต่ถ้าฝนยืนยันว่าไม่ใช่งั้นก็ตรวจดีเอ็นเอสิกลัวอะไร” “แล้วถ้าสมมติว่าใช่ล่ะคะ” “ก็ต้องรับผิดชอบ ต้องดูแลกันไป แต่ไม่ว่าจะใช่สายเลือดเดียวกันหรือไม่ แม่ก็อยากให้เราสองคนแต่งงานกัน แม่มองว่าเรื่องในอดีตที่พี่ทำกับฝนยังไงก็ต้องรับผิดชอบ” “ไม่จำเป็นค่ะ” ไม่จำเป็นจริงๆ เธออยู่ของเธอมาได้ตั้งหลายปี แบ่งปันลมหายใจให้ชีวิตแก่สองฝาแฝดด้วยลำแข้งตัวเอง เส้นทางที่ผ่านมาขรุขระเต็มไปด้วยหลุมบ่อแต่สุดท้ายก็อยู่ได้ ความรับผิดชอบใดๆ จากปรวีร์ไม่ใช่สิ่งจำเป็นเลย “ทำไมถึงดื้อได้ขนาดนี้ แค่ยอมรับความหวังดีจากคนคุ้นเคยมันยากนักเหรอ” “แล้วแค่ปล่อยฝนกับลูกไปมันยากนักเหรอคะ จริงๆ ฝนอยากถามพี่มาตลอดว่าพี่วีร์พอใจกับผลการแก้แค้นไหม ฝนได้แต่หวังว่าการตายอย่างอนาถของแม่ และชีวิตฝนที่พังทลายจะพอชดใช้ให้พี่ได้บ้าง ฝนคิดมาตลอดว่าหกปีมานี้พี่คงมีความสุขกว่าแต่ก่อน คนทำบาปก็ได้รับกรรมสนองแล้ว แต่จากที่เห็นฝนว่าพี่ดูน่าสมเพชมากนะคะ”