

นิยาย


เล่ห์รักวังหลวง
ใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังเรือนกล้วยไม้ พลังงานของความวุ่นวายได้เริ่มก่อตัวขึ้นภายในจวนเสนาบดีซ้าย ‘เซวีย’ โดยที่เจ้าของเรือนยังคงนอนหลับอย่างสบายอารมณ์ภายใต้ผ้าห่มแพรไหมสีขาวบริสุทธิ์ ‘เซวียหลง’ คุณชายผู้ที่ได้ชื่อว่าไร้ประโยชน์ที่สุดในเมืองหลวง กำลังกรนเสียงดังลั่นบ่งบอกถึงความสุขสงบที่ขัดกับความวุ่นวายภายนอกอย่างสิ้นเชิง “คุณชายยังไม่ตื่นอีกหรือขอรับ นี่มันสายมากแล้วนะขอรับ!” เฟิงรีบตรงเข้ามาเปิดหน้าต่างบานใหญ่ ปล่อยให้แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาเต็มที่ เซวียหลงกระพริบตาถี่ ๆ พยายามปรับสายตาให้เข้ากับแสงจ้า “เกิดอะไรขึ้นหรือเฟิง? ทำไมเจ้าดูร้อนรนนัก” เซวียหลงถามพลางโบกมือไล่กลิ่นเหล้าที่ยังคงติดอยู่ในอากาศ “คุณชายลืมไปแล้วหรือขอรับ! วันนี้เป็นวันนัดดูตัวนะขอรับ!” เฟิงแทบจะกระโดดเหยงด้วยความร้อนใจ


ทะลุมิติไปเป็นเมียของนายพราน
เมื่อหญิงสาวจากโลกอนาคต ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กสาวกำพร้าในยุคจีนโบราณ ชีวิตที่ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดในกระท่อมโทรม ๆ ทำให้เธอตัดสินใจทำเรื่องบ้า ๆ คือการกระโดดลงแม่น้ำฆ่าตัวตาย