Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
นักเขียน
นิยาย
ซาตานประกาศรัก: Declaration of Love
435·พิชชากร เมื่อฝ่ายชายถือคติว่าตื๊อเท่านั้นที่จะครองโลกและในที่สุดก็จะได้ครองใจเธอ หากฝ่ายสาวกลับเกลียดผู้ชายสายพันธุ์อย่างเขาเข้าไส้ เรื่องราวแสนชุลมุนทว่าแฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนของพวกเขาจะลงเอยกันแบบไหน แล้วไฟรักเร่าร้อนแห่งสิเน่หาของทั้งคู่จะร้อนแรงสักเพียงใด “Do you believe in love at first sight or should I walk by again?” (คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ) นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแมทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง “I think you should keep walking!” (ฉันว่านายมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!) และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยว ๆ ของเขา... หากในยามที่แมทธิวหวาน...เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่ แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง... หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ... ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...
บ่วงเสน่หามารยาซาตาน Love Deception
445·พิชชากร “เป็นนางบำเรอของฉันไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน...เพราะเธอก็ไม่มีอะไรเหลือให้ต้องเสียดายอยู่แล้วนี่รินรดา” คาร์รีมเย้ยหยัน “เผียะ!! ถึงฉันจะไม่เหลืออะไร ฉันก็ไม่คิดจะนอนกับคุณ ให้เครื่องฉันสึกหรอไปกว่านี้หรอก” รินรดาตบสั่งสอนฉาดใหญ่ ------------------------------------ “ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด” ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์ ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก “ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่” หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน้าหงายโดยรินรดาสาวไทยพันธุ์ดุ วิศวกรสาวที่ต้องยอมเป็นของแปลกให้เพลย์บอยตัวพ่อลิ้มลองโดยไร้หนทางหลบเลี่ยง เมื่อต้องจำนนต่อหลักฐานว่าเป็นสปายบ่อนทำลายธุรกิจจนดิ้นไม่หลุด เธอกลับโดนเจ้าหนี้หนุ่มมัดไว้ด้วยสัญญาสวาทแทนค่าเสียหายอย่างเจ้าเล่ห์เพทุบาย รินรดาจึงถูกจองจำไว้ในตรวนเสน่หาที่เธอพยายามหลบหลีกดิ้นหนีสุดชีวิต เพราะไม่อยากมอบหัวใจให้เขาเอาไปขยี้เล่นเหมือนกับสาวๆ ใช้แล้วทิ้งทั้งหลายของเขา หากเสน่ห์หนุ่มนักรักของคาร์รีมก็ร้ายเกินพิกัด เขาเร่าร้อนจนเธอแทบหลอมละลาย และร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตายอยู่ภายใต้เปลวเพลิงพิศวาสทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วอย่างนี้เธอจะรอดพ้นไปจากห้วงปรารถนาของเขาได้อย่างไร หรือจะเป็นเขาที่ต้องมาหลงเสน่ห์สาวน้อยรสหวานซาบซ่านทรวงเข้าเสียเอง ฤาบ่วงสิเน่หาได้พันธนาการหัวใจสองดวงเอาไว้อย่างแน่นหนา จนยากเกินจะหลุดพ้นมาตั้งแต่ต้นแล้ว...
วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน Love prevails
326·พิชชากร อนาคิน อัครศกุลไพศาล ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น... เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น... ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์ ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผดเผาไหม้เกรียมเสียจนแทบไม่เหลือแม้เถ้าธุลี “บุญเท่าไหร่แล้วลัลล์สลิตาที่อย่างน้อย ๆ คุณก็ได้กอดทะเบียนสมรสไว้ตั้งปีหนึ่ง ทั้งที่จริงๆ แล้วหน้าที่ของคุณมันก็ไม่ต่างกับ...” อนาคินแกล้งลากเสียงยาวจงใจยั่วยุอารมณ์คนตัวเล็กตรงหน้า “นางบำเรอ สักเท่าไหร่หรอก” เขาตั้งใจเน้นเสียงคำดูถูกนั้นอย่างชัดเจนราวกับว่ามันคือดาบคมที่ฟาดฟันสร้างแผลลึกลงในหัวใจเธอ “เผลอๆ ถ้าคุณบริการดี ๆ... ผมอาจจะยกหนี้ทั้งหมดให้ฟรี ๆ ก็ได้” “เผียะ!!” มือบางก็ฟาดเต็มแรงลงบนใบหน้าคมซึ่งหันไปตามแรงและเกิดรอยฝ่ามือตามมาทันที
อุบัติรัก กับดักซาตาน Accidentally in Love
415·พิชชากร สำหรับณภัทร ธนวัทร ผู้หญิงคนเดียวในดวงใจของเขาคือ ‘พลอยไพลิน’ เขาจึงกลับมาทวงสัญญาในวัยเด็กกับน้องน้อยที่เขาหมายปองไว้ ทว่านอกจากสาวเจ้าจะไม่จำ ไม่สน ไม่ใส่ใจ เธอยังสะบัดหน้างามเชิดใส่ ซาตานหนุ่มพันธุ์เสือซ่อนเล็บ ผู้ร้อนแรงไปทุกองศาจึงต้องวางกับดักเสน่หาเพื่อมัดทั้งตัวและ หัวใจของเธอให้อยู่หมัด และเก็บกักเรือนร่างอันน่าปรารถนาของเธอไว้ในกรงพิศวาสของเขาตลอดไป สำหรับนาซิม บิน คาดาร์ ผู้หญิงคือของเล่นยามเหงา ไม่เว้นแม้แต่กับ ‘อนามิกา’ สาวน้อยที่เขาต้องตาต้องใจตั้งแต่แรกเห็น จนเมื่อได้ลิ้มรสชาติอันหอมหวานจากเรือนร่างแสนโสภาของเธอ ซาตานพันธุ์โหด หื่น ไร้หัวใจ ก็กลายพันธุ์เป็นเสือถอดเขี้ยว จนต้องวางกับดักหัวใจเพื่อให้ได้เธอมาเป็น ‘เมีย’ และ ‘แม่ของลูก’ พร้อมกับต้องฝ่าด่านพ่อตาพันธุ์โหดกว่าตัวเองไปให้ได้ด้วย กับดักรักแสนร้อนเร่าของสองซาตานหนุ่มจะมัดใจสองสาวสวยและพ่อหวงยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ได้หรือไม่ ....หรือแท้จริงแล้ว.... เธอทั้งสองต่างก็ยอมจำนนให้กับไฟสิเน่หาแสนร้อนแรงของซาตานเจ้าเสน่ห์ไปตั้งแต่ต้นโดยไม่รู้ตัว
ทาสเสน่หาวิวาห์ซาตาน Unpredictable Love
585·พิชชากร “ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย” มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน “จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว... เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...” อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ... .... เพราะรักเป็นพิษจากภรรยาเก่า...อิศม์เดช ธรรมภิบาล... หนุ่มอ่อนโยนขี้เล่นจึงผันตัวไปเป็นนายเหมืองที่ทั้ง โหด ทั้งเถื่อน ทั้งเย็นชา และไร้รักในหัวใจ... เพราะผิดหวังช้ำรักจากคนรักเก่า...มุกตาภา ดิถีภิรมณ์... สาวสวยจิตใจดี จึงไม่คิดมีใจให้ชายใดได้อีก รวมทั้งผู้ชายที่เธอตกลงแต่งงานด้วย เพื่อหนีวงจรรักสามเส้าของตัวเองไปไกลถึงเหมืองหินปูนทางภาคใต้ เมื่อคนชอกช้ำรักสองคนต้องมาแต่งงานโดยปราศจากรักไม่พอ เจ้าบ่าวที่เข้าใจว่าเจ้าสาวตัวเองเป็น ‘เมียน้อย’ ยังตั้งท่ารังเกียจและไม่คิดจะแตะต้องกายสาวแสนสกปรกและเต็มไปด้วยราคีของเธออีกด้วย ทว่ายิ่งอยู่ใกล้... เขากลับโดนไฟเสน่หาของเธอแผดเผาเสียจนต้องยอมกลืนน้ำลายตัวเอง... แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ คนเกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง... เกิดเปลี่ยนใจเป็น... คนรักตัว หลงไข่ คลั่งปลาไหล และอยากกินน้ำแกงหวานๆ จากภรรยาตีทะเบียนจนเกินขอบเขตการห้ามใจ... เพลิงรักที่ปะทุขึ้นภายใต้วังวนพิศวาสจะหลอมรวมพวกเขาเอาไว้ด้วยกันได้หรือไม่... แล้วเธอจะยอมเป็นทาสรักทาสเสน่หาให้กับนายเหมืองหนุ่มผู้ไร้หัวใจโดยไร้ข้อแม้ใดๆ หรือเธอจะยอมแพ้ต่ออุปสรรคขวากหนามอันหลายหลากที่เกิดขึ้นจากวิวาห์ซาตานครั้งนี้...กันแน่
ตราบาปรักอสูร Precious Love
799·พิชชากร อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส. และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา... “คุณจับตัวฉันมาทำไม” นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้คุยกับเขาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ก่อนหน้านี้ เขาก็เอาแต่ใช้ภาษากายอันจาบจ้วงในการสื่อสารพูดคุยกับเธอมาตลอด “ที่ทำๆ อยู่นี่ยังไม่ชัดเจนพอรึ” เขาตอบเสียงเรียบๆ พลางยกมือหนาขึ้นแตะหน้าผากร้อนผ่าวเพื่อวัดอุณหภูมิของคนป่วย กชมนแก้มร้อนหน้าแดงกับทั้งคำและท่าทีของเขา แต่ก็เบี่ยงหน้าหลบมือร้ายกาจที่มันสร้างความเจ็บปวดให้เธอไปทั้งตัว “พ่อ พ่อของฉันไปทำอะไรให้คุณ คุณถึงมาทำกับฉันแบบนี้” “อย่าถามมากเลย อีกหน่อยเธอคงรู้เอง” คนตอบยักไหล่ ก่อนหยิบถุงยาหลากหลายชนิดบนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาดู “คุณจะเรียกค่าไถ่ฉันเหรอ” กชมนไม่ฟังคำห้าม กลับถามอีกหนึ่งคำถามที่เธอกลัวคำตอบเหลือเกิน เพราะกลัวว่าบิดาจะไม่ยอมช่วยเหลือเธอนั่นเอง อนรรฆวีเงยหน้าขึ้นมามองหน้าหวานที่ฉายแววเศร้าเหลือคณา พลางเหยียดยิ้มมุมปากเล็กๆ “เงินค่าไถ่เล็กๆ น้อยๆ มันให้ความสุขกับฉันไม่ได้...เหมือนอย่างที่ฉันทำกับเธออยู่ทุกวันนี้หรอก” คำตอบแสนโอหังโดนเขวี้ยงใส่หน้าจนมันชาไปหมด ความสุขที่เขาว่าคือความทุกข์มหันต์ของเธอ เขารู้ตัวหรือเปล่า หรือว่าเขารู้แต่ไม่สนใจ เพราะเขาคืออสูรตัวร้ายไร้ความเป็นมนุษย์