VAMPIRE รักนิรันดร์ ราชันย์แวมไพร์

ราชันย์ | Vampire

ณ ปราสาทแห่งหนึ่งในดินแดนเวทย์มนต์ ร่างเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งเดินพลัดหลงเข้ามาในป่าลึกลับเพราะมีสัตว์บางอย่างนำพาเธอเข้ามาและได้พบกับเจ้าชายรูปงามคนหนึ่ง ประตูมิติแห่งการเวลา 1 พันปีเปิดหนึ่งครั้งเพื่อนำพาผู้หญิงแห่งโชคชะตาเข้ามาในดินแดนต้องห้ามของพวกมนุษย์

sds

เธอตามกระต่ายป่าสีขาวขนปุยนำทางเธอเข้ามาในป่าต้องมนตร์ ป่าที่มนุษย์นั้นพูดถึงและหวาดกลัว ทว่าพอเดินเข้าไปลึกเรื่อยๆ กลับไม่พบเห็นกระต่ายน้อยตัวนั้นเสียแล้ว

.

"เหลวไหลน่ะ...เรื่องประตูมิติมันก็แค่เรื่องที่เล่าต่อกันมา ข้าไม่เห็นว่ามันจะมีจริงเลยด้วยซ้ำ มันไม่มีหรอกไอ้ที่บอกว่าเนื้อคู่จะปรากฏตัวในคืนพระจันทร์สีเลือด" น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยแต่แววตากลับยากจะคาดเดากำลังใช้มือจรดปลายพู่กันวาดภาพบางอย่างด้วยความตั้งอกตั้งใจ

"ถ้าท่านไม่เชื่อแล้วนายท่านจะมาอยู่ตรงนี้ทำไมครับ หรือท่านอยากแต่งงานกับท่านหญิงแคทเธอรีนทั้งที่ท่านเองก็ไม่ได้มีใจให้ท่านหญิง ลองดูสักครั้งเถอะครับคู่แท้ขององค์ชายต้องปรากฏตัวในคืนนี้แน่ๆ" กระต่ายป่าเอ่ยอย่างมีหวังก่อนจะเหลือบมองเจ้านายที่กำลังจรดปลายพู่กันวาดภาพผู้หญิงหนึ่งคนที่ไม่เคยรู้จัก ชายหนุ่มเองก็สามารถสื่อสารกับสัตว์ได้ตั้งแต่จำความได้และเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องวาดผู้หญิงคนนี้ทั้งที่ไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ

"นะนายท่าน" กระต่ายน้อยเอ่ยเสียงสั่นก่อนจะเหลือบไปมองหญิงสาวหน้าตาน่ารัก สามารถเดินผ่านประตูท่องเวลาที่ถูกปิดบังไม่ให้มนุษย์มองเห็นอีกโลกหนึ่งเดินเข้ามาอย่างสงสัย

ใบหน้าหล่อเหลาหยุดชะงักก่อนจะค่อยๆ หันหน้าไปมองเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ก่อนจะเงียบไปสักพักแล้วพินิจพิจารณาใบหน้าหวานนั้นอีกที

"กรี๊ด!!" เสียงหวานกรีดร้องดังลั่นเมื่องูยักษ์ตัวใหญ่ผู้เฝ้าประตูต้องมนตร์ชูหัวขู่เธอฟู่ๆ จนเธอตกใจกรีดร้องและล้มลงทันทีเพราะกำลังช็อคกับขนาดงูที่ใหญ่จนน่ากลัว

หมับ!

"ใช่เธอจริงๆ สินะ.."

.

"ท่านไม่ใช่แม่ข้า! ข้าจะเลือกคู่ครองด้วยตัวของข้าเอง จำเอาไว้! นับแต่นี้ต่อไปข้าจะเป็นฝ่ายตามล่าท่านบ้าง" น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยออกไปพร้อมสวมกอดร่างไร้วิญญาณของหญิงอันเป็นที่รักและลูกที่กำลังเติบโตในครรภ์ของหญิงอันเป็นที่รักด้วยความเสียใจและเครียดแค้น!

"เจ้าไม่มีวันฆ่าข้าได้ เจ้าช่างโง่เขรานัก ผู้หญิงคนนี้ไม่มีอะไรเหมาะสมที่จะเป็นสะใภ้ข้า เลือดมนุษย์ชั้นต่ำมันไม่ควรที่จะสร้างทายาทที่มีมณทินให้เกิดมาอับอายได้!"