บทที่ 2 มิจจี้ในคราบผู้ดี

ไทเกอร์ ต้าหลิว จีซัส เจเลอร์ สายตาทั้ง 4 คู่จับจ้องมายังปาลิตาอย่างไม่ละสายตา แต่น่าเสียดาย จากนั้นไม่นานมือเรียวก็หยิบแว่นในกระเป๋าขึ้นมาสวมใส่ เพื่อปิดบังใบหน้าสวยของเธออีกด้านของปาลิตา

“ว่าไง อามมี่ เรื่องที่ฉันให้แกไปจัดการ โอเคไหม”

“เดือนละสามหมื่นเลยเหรอ นี่แกไม่ขอต่อเขาสักบาทเลยสินะ” ฉันถามยัยอามมี่เรื่องเช่าคอนโด

“ต่อแล้ว เจ้าของเขาลดให้แค่ห้าพันนะ เหตุผลคือหน้าอกแกเล็ก” อามมี่ไม่เพียงแค่พูด ทว่ากลับเหลือบมองหน้าอกของปาลิตา เจ้าของคอนโดเอาตาไหนมอง ยัยลิตาหน้าอกสะบึ้มยิ่งกว่าหัวเด็ก 3 ขวบ หลานชายฉัน โอ้ย... จะบ้า

“บ้าหน่า เจ้าของคอนโดแก เขาไปเอาความคิดบ้าๆ นี้มาจากไหน ทุเรศสิ้นดี นิสัยเสียสุดๆ มีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์หน้าอกฉัน นี่แกยังจะให้ฉันไปเช่าคอนโดเขาอยู่อีกนะ จะปลอดภัยไหมนิฉัน”

“เถอะน่า ถึงนายนั่นจะปากร้าย แต่ก็ใจดีนะ ยอมลดค่าคอนโดให้แกตั้ง 5 พันแหนะ อีกอย่างฉันตอบตกลงเขาไปแล้ว ถ้าแกไม่ไป คงเสียหน้าแย่ อีกอย่างแกเองก็ไม่ต้องไปจ่ายค่ามัดจำครึ่งแสน ประหยัดตังไปอีกตั้งหลายตัง”

“อืมๆ... ก็ได้” ที่ฉันตกลงนี่ เห็นแก่หน้ายัยอามมี่หรอกนะ เห็นว่าเพื่อนของเพื่อนนางที่แนะนำมาอีกที คอนโดบ้าอะไร นี่แค่เช่านะแพงมาก ไม่รู้จะขูดเลือดขูดเนื้อไปไหน หน้าเลือดมาก เห็นฉันมีรสนิยมหรูหราหมาเห่าหมาหอนแบบนี้ นั่นก็แค่เปลือกนอกหรอกนะ แท้จริงแล้วฉันน่ะขี้งกสุดๆ ส่วนรถที่นั่งมาที่นี่ไม่ใช่รถฉันหรอก แค่เช่ามาสร้างภาพเท่านั้น แต่ก็ยอมจ่ายค่าเช่าจนกระเป๋าตังแทบฉีก แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะที่ฉันมาที่นี่ เพื่อมากระชากหน้าคู่หมั้นฉันเอง

ขอให้ฉันเจอตัวนายตัวดีนั่นก่อนเถอะ ฉันจะเก็บคืนหมด ทบต้นทบดอกทั้งค่าเช่าคอนโด ตั๋วเครื่องบิน ค่าเช่ารถ และจิปาถะอื่นๆ อีกมากมาย คิดเป็นเงินเท่าไหร่ ฉันลิสต์ไว้หมด ไม่พลาดสักรายการเดียว

ทว่าขณะที่ฉันเดินเข้ามาถึงผับหรูใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยนักท่องราตรี ดวงตาเรียวสวยกวาดมองไปบริเวณโดยรอบผ่านเลนส์แว่นตาที่สวมใส่ สายตาฉันสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำ ควงกันกับร่างบอบบางในชุดเดรสสีเดียวกับสีเสื้อของเขา

“...ออสติน ไอ้บ้านั่นคิดว่าฉันโง่มากหรือไง อามมี่ แกดูนั่น”

“ว้ายๆ หลอด นั่นๆ มันสามีแกนี่ ใช่ไหม ไม่เจอนาน ฉันไม่แน่ใจ”

“แค่คู่หมั้นย่ะ ไอ้บ้านั่น ฉันยังไม่เรียกผัว” ลิตาที่เห็นออสตินควงหญิงสาวคนใหม่ ขณะที่เขายังเป็นคู่หมั้นคู่หมายของฉัน ร่างบางที่เห็นออสตินควงสาวอื่นนั้น ปาลิตาโมโหจนเลือดขึ้นหน้า คืนนี้แหละ ฉันจะเอาเลือดหัวสองคนนั้นออกมาด้วยน้ำมือของฉัน

“ฉันจะไปกระชากหัวยัยบ้านั่นมาประจาน” เอ่ยจบ ร่างบางก็รีบสาวเท้าตามว่าที่คู่หมั้นด้วยท่าทีเดือดดาล

ด้านออสติน หนุ่มลูกครึ่งที่ยังไม่รู้ตัวว่าคู่หมั้นคู่หมายมาถึงไทยแล้ว ออสตินและกรีนนรียังพรอดรักกันกลางผับ ทว่าขณะที่ลิตาเดินเบียดเสียดเข้าไป หวังจะจับทั้งคู่ให้ได้คาหนังคาเขา แต่แล้วกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อ...

“แป๊ก...”

“คุณ... คุณ พาสปอร์ตคุณตกน่ะ” ชายคนนั้นเอ่ยพร้อมกับยื่นพาสปอร์ตมาคืนฉัน กระเป๋าฉันนี่นะ ก็ปิดซะดิบดี แล้วมันจะตกไปได้ไง ดวงตาเรียวสวยเหลือบมองคนตรงหน้า

‘ถึงเด็กร้านคนนี้หน้าตาจะหล่อเหลาเอาการมาก ทำฉันเสียการอย่างหนัก แต่แน่นอน ฉันไม่นิยมกินเด็กร้าน ถึงความหล่อจะโดดเด่น แต่ไม่ใช่สเปคฉัน’

มือเรียวหยิบแว่นที่ปิดบังใบหน้าออก เผยให้เห็นความสวยได้อย่างชัดเจน นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน ปาลิตายื่นมือไปรับพาสปอร์ตจากเขามา ให้มันจบๆ ดวงตาคู่สวยสำรวจร่างสูงตรงหน้า เธอมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร บ่งบอกว่าเธออยู่ในห้วงอารมณ์ที่เบื่อหน่ายและน่ารำคาญ เธอมองเขาด้วยสายตาเหยียดสุดๆ

“อ๋อ... เป็นเด็กร้าน ทีหลังถ้าอยากได้ทิปมาก ไม่เห็นต้องลงทุนล้วงกระเป๋าให้เหนื่อย เอาสิ ฉันยินดีจ่าย” ลิตาไม่พูดเปล่า มือเรียวหยิบธนบัตรสีเทาขึ้นมา 1 ใบ พร้อมกับยื่นให้เขาต่อหน้า

“หน้าตาก็ดี แต่น่าเสียดาย ฉันว่าจบงานนี้ คุณเปลี่ยนอาชีพตอนนี้ก็ยังไม่สาย หึ... มิจฉาชีพในคราบผู้ดีนี่เอง” เอ่ยจบ ร่างบางก็หยิบแว่นขึ้นมาสวมใส่ เพราะตอนนี้ฉันเห็นว่าออสตินและผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเดินไปยังประตูทางออกแล้ว หรือหมอนั่นจะรู้ตัว

“บ้าที่สุด เพราะผู้ชายคนนั้นคนเดียวที่ทำฉันเสียเวลาหมด”

ด้านไทเกอร์มองร่างบางเดินผ่านหน้าเขาไป พร้อมกับธนบัตรสีเทาในมือ

“ไง มิจฉาชีพสินะ อร๊าก... กูแม่งโคตรขำเลยว่ะ คนสวยเมื่อกี้ ปากดีฉิบหาย ปากดีแบบนี้จัดสักยกสิวะ” ต้าหลิวเกิดมาผมไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนหักหน้าไอ้เกอร์ได้แนบเนียนขนาดนี้

“สวย ไฮโซ ดูแรงดี เกอร์ โคตรเหมาะกับมึงเลยว่ะ” จีซัสเสริม ปกติผู้หญิงคนไหนที่ไอ้เกอร์ลงทุนไปเล่นด้วย ไม่เคยพลาดมันสักราย เสียท่าไอ้เกอร์หมด แต่คนนี้แปลกดี สวยเริ่ดแถมหยิ่งฉิบหาย

“นี่แหละ สโลแกนพี่เกอร์เลย”

“ยิ่งได้ยาก พี่เกอร์ยิ่งอยากได้ อะไรที่ว่ายาก ท้าทายระบบไทเกอร์ฉิบหาย” สามหนุ่มมองตามแผ่นหลังบางเดินออกไปจนกระทั่งลับตา ทว่าในจังหวะนั้น

“เกอร์ นั่นใช่น้องกรีน น้องมึงไหมวะ ไม่เจอนานก็จำไม่ได้ว่ะ” ต้าหลิวที่เอ่ยมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนที่ตกอยู่ในห้วงภวังค์ความรู้สึกกับสาวสวยไม่รู้ชื่อนั้น ได้สติ

“ยัยกรีน น้องกูมาทำอะไรที่นี่”

ทว่าคำพูดของกรีนนรีเมื่อช่วงหัวค่ำ ยังคงวนเวียนในหัวของเขา

“กรีนปวดหัว ไม่สบาย พี่เกอร์ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงน้อง กรีนทานยาแล้ว อีกเดี๋ยวก็คงหาย”

“ครับ...”

“ยัยกรีนไม่สบาย” เออ แล้วน้องกูมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะวะ ผู้หญิงที่เดินไปกับชายหนุ่มหน้าฝรั่งคนนั้น มองยังไงก็คือน้องสาวผม เมื่อเป็นเช่นนั้น ไทเกอร์ไม่รอช้า ร่างสูงสาวเท้าไปยังประตูทางออกด้วยความเร็ว

ด้านปาลิตา ทว่าขณะที่ฉันสาวเท้าตามออสตินและผู้หญิงคนนั้น จนกระทั่งรถยุโรปขับออกไป จากนั้นฉันก็เรียกแท็กซี่ตาม

“พี่คะ ตามรถคันสีดำคันนั้นไปเลยค่ะ อย่าให้พลาดนะคะ” ฉันเอ่ยกับคนขับแท็กซี่

“โอ๊ย... หลอด ทำไมชีวิตเรามันรันทดเช่นนี้ ตอนมา มาอย่างหรู พอตอนกลับมึงพากูมานั่งแท็กซี่ไล่จับผิดผู้ชายเนี่ย”

“เอาน่า นาทีนี้แท็กซี่เร็วสุดแล้ว ขอเร็วๆ ด้วยนะคะพี่ ไม่ต้องกลัวค่าปรับ เดี๋ยวหนูจ่ายเอง ขอแค่พี่วิ่งตามรถคันนั้นให้ทัน”

“หลอด มึงก็สวยนะ แต่ทำไมจะมีผัวทั้งทีมึงต้องพากูมาลำบากแบบนี้” อามมี่พูด ขณะที่พี่แท็กซี่ขับซิ่งมาก จนฉันคิดว่า พรุ่งนี้กูจะมีชีวิตรอดอยู่ต่อไหม

“เถอะน่า มี่ ไหนๆ มึงก็ช่วยกูแล้ว ช่วยแล้วต้องช่วยให้สุดสิ จริงไหม” ทว่าจากนั้นรถของออสตินก็เลี้ยวเข้าโรงแรมที่อยู่ไม่ไกลจากผับนัก

ปาลิตารอเฝ้าดูให้แน่ใจว่าคืนนี้คู่หมั้นของเธอและผู้หญิงคนนั้นค้างแรมอยู่ที่นี่ จากนั้นทั้งสองสาวก็ไม่รอช้า เมื่อได้ข้อมูลจากพนักงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ลิตา นี่มึงอย่าบอกนะ ว่ามึงจะตามไปฆ่าเขา แบบนั้นมันไม่คุ้ม มึงจะติดคุกเพราะไอ้หน้าฝรั่งนั่นเปล่าๆ คิดให้ดีนะลิตา”

“มึงเห็นกูเป็นคนอารมณ์ร้อน ทำแบบนั้นหรือไง”

“อ้าว แล้วใครกัน บอกกูว่าจะไปเอาเลือดหัวสองตัวนั้นออก”

“ไม่ต้องทำอะไร รอแค่เวลา” ท่าทีของปาลิตานั่นยิ่งสร้างความแปลกใจให้อามมี่ไม่น้อย

“อะไรของอิหลอด ฉันละมึนกับนาง”

ด้านปาลิตา ที่ฉันได้ข้อมูลลับๆ จากคนพวกนั้นมา ไม่ได้มาง่ายๆ หรอกนะ ฉันยอมจ่ายหนักๆ ไปหลักหมื่น ถึงได้ข้อมูลออสตินมา แม้จะเป็นสิ่งที่ผิด แต่ที่ฉันได้มาเพราะเงินยังไงล่ะ

“ลิตา แกจะเอายังไงต่อ” อามมี่...ฉันมองสายตายัยลิตา ตอนนี้นางน่ากลัวมาก ซวยแล้ว ใครที่ได้เพื่อนฉันไปเป็นเมีย ไม่ใช่โชคเข้าข้างนะคะ กรรมแท้ๆ ไม่คิดว่าการที่เพื่อนฉันกลับไทยครั้งนี้ นางจะร้ายและดูน่ากลัวมากถึงเพียงนี้

“ฉันจะเอาให้พวกเขาสองคนไม่มีที่ยืนในสังคมเลย” ร่างบางริมฝีปากแดงเอ่ย ขณะที่ยืนเช็คอินที่หน้าเคาน์เตอร์ มือเรียวหยิบแว่นที่ถอดออกขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นก็เดินไปยังห้องที่จองเอาไว้ คืนนี้ปล่อยให้คนที่มันนอกใจฉันสำราญ อิ่มเอม เติมเต็มความสุขให้พอ ขึ้นสวรรค์ชั้น 88 ไปก่อนเถอะ พรุ่งนี้ระวังความสุขจะล้นออกมาจากทางปาก สุขล้นๆ แค่คิด ใบหน้าสวยก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ

“หลอด คืนนี้เราจะนอนที่นี่ใช่ไหม”

“แน่นอน”

“อ๋อ ลืมบอกไป มี่ แกเลิกเรียกฉันหลอดๆ แบบนี้ซะที หนุ่มๆ มาได้ยินเข้า เขาจะเอาไปพูดต่อได้”

“หุ่นฉันน่าฟัด อกสะบึ้มแบบนี้ แกเอาตาลูกไหนมามอง มาเรียกฉันหลอดๆ”

“เออน่า ก็มันติดปากไปแล้วนี่นา ฉันจะพยายามเรียกแกว่าลิตาละกัน”

“ดีมาก ยัยเพื่อนรัก” ยัยอามมี่ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวในชีวิตฉัน ที่รู้ใจฉันไปซะทุกเรื่อง จากนั้นทั้งสองสาวก็เดินฉีกยิ้มกว้างไปอย่างมีความสุข แต่ทว่าอามมี่ก็อดสงสัยปาลิตาไม่ได้ คนที่โดนคู่หมั้นนอกใจ แถมเปิดห้องนอนข้างๆ กันอีก มันมีความสุขได้จริงๆ เหรอวะ

“ยัยลิตา นางคิดจะทำอะไรของนาง ฉันงงกับความคิดนางไม่ไหว ปวดหัวมาก” ไอ้เราก็คิดว่าเพื่อนจะเดินเข้าไปกระชากกิ๊กของคู่หมั้นนางมาตบหลายๆ ฉาดๆ เหมือนในละครหลังข่าว แต่ผิดคาดไปมาก

นางพาฉันมาเปิดห้อง นอนฟังเสียงคู่หมั้นนางสมสุขกับชู้นี่นะ

“ลิตา แกยังมีสติดีหรือเปล่า หรือโดนคู่หมั้นนอกใจ แกมันเสียสติไปแล้ว” อามมี่ได้แต่คิด