ตอนที่ 3 หาตัวจับยาก

5 ปีต่อมา 

    บริษัท ที่นี่ปังมากทรัพย์สิน จำกัด บริษัทรับออกแบบตกแต่งภายในตามโครงการใหญ่ๆ และทุกบ้านที่ต้องการความสวยงาม

" พี่มิรินแป้งตื่นเต้นจังเลยค่ะวันนี้เป็นวันแรกที่ได้ออกมานอกสถานที่แบบนี้ "

    แป้งร่ำสาวน้อยนักศึกษาที่เพิ่งจบใหม่อายุ 23 ปีก่อนหน้านี้เธอมาฝึกงานที่นี่แล้วก็เป็นลูกน้องของสถาปนิกสาวมือทองอย่างมิริน หลังจากจบการศึกษาแล้วเธอเลือกมาทำงานที่นี่เลยเพราะเธอชอบผู้คนที่นี่อีกทั้งเงินเดือนยังเยอะมากอีกด้วย 

" ไม่ต้องตื่นเต้นนะวันนี้ลงสนามจริงแล้วเดี๋ยวพี่จะดูแลเราเอง "

    มิรินสถาปนิกสาวมือทองหาตัวจับยากอายุ 27 ปี สาวโสดประจำออฟฟิศ อ่อ บวกดาวรุ่งอีกหนึ่งคนที่ไม่ยอมมีแฟนสักทีไม่ต่างจากเธอสักเท่าไหร่ เธอเอ็นดูแป้งร่ำมากเพราะเด็กคนนี้เป็นเด็กดีพอจบจากการฝึกงานเธอเลยชักชวนให้มาทำงานด้วยกัน 

" มีพี่มิรินอยู่แป้งโล่งใจขึ้นเป็นกองเลยค่ะ คิดถึงพี่ดาวรุ่งนะคะไม่รู้ป่านนี้หัวหมุนไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ "

    แป้งร่ำบอกออกไปก่อนหน้านี้ดาวรุ่งขออาสาออกมากับพวกเธอทั้งสองคนแต่หัวหน้าดันไม่ยอมให้พี่ดาวรุ่งทำเอกสารในออฟฟิศให้เสร็จพวกเธอจึงต้องออกมากันสองคนแบบนี้

    เธอเดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เธอและแป้งร่ำต้องเข้ามาตกแต่งห้องนอนให้กับเจ้าของบ้าน 1 ห้อง เมื่อเจอกับเจ้าของบ้านมิรินถึงกับตกใจเธอจำใบหน้าของเขาได้ดี 

" ว๊าว น้องมิรินเองหรอครับไม่เจอกันตั้งนานพี่เกือบจำเราแทบไม่ได้สวยขึ้นเป็นกองเลยนะครับ "

    อานนท์ถึงกับตกตะลึงเมื่อได้เห็นมาลิตาในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน จากสาวน้อยเรียบร้อยอ่อนหวานในวันนั้นสู่การเป็นสาวเปรี้ยวจี๊ดในแบบฉบับของผู้หญิงมั่นใจในวันนี้ ตั้งแต่วันนั้นในผับของพี่เวย์นี่ก็ 5 ปีมาแล้วไม่คิดว่าจะได้เจอเธออีก 

    มิรินกรอกตามองบนเล็กน้อยแม้ว่าอานนท์จะสังเกตเห็นเธอก็ไม่สนใจถ้ารู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านของเพื่อนสนิทวิคเตอร์เธอจะให้คนอื่นมาแทน แต่ก็ช่างเถอะไหนๆ ก็มาแล้ว 

" ขอบคุณค่ะ งั้นเราเข้าไปดูสถานที่กันเลยไหมคะ "

    มิรินด้วยท่าทางที่มั่นใจของเธอในวันนี้ทำเอาอานนท์แปลกใจเล็กน้อย แต่เขาก็พาเธอเข้ามาในบ้านแต่โดยดีพร้อมกับจ้องมองเด็กสาวที่มากับเธออย่างไม่วางตา 

" ห้องนี้แหละครับ แต่งเป็นโทนหวานนะครับเพราะว่าจะมีผู้หญิงมาอยู่ "

    อานนท์บอกออกไป น้องสาวของเขาจะกลับมาจากต่างประเทศเพราะเพิ่งเรียนจบ 

" แล้วแฟนของคุณชอบสีไหนคะให้เน้นสีชมพูหรือเปล่า "

    แป้งร่ำเด็กสาวที่ร้อนวิชารีบถามออกมาทันทีทำเอาอานนท์ถึงกับอมยิ้มมุมปาก 

" ไม่ใช่แฟนหรอกครับน้องสาวผมเอง จะเป็นโทนชมพูหรือโทนฟ้าก็ได้ครับผมไม่ติด "

    แป้งร่ำถึงกับหน้าเจื่อนเธอเข้าใจว่าเขาจะพาแฟนเข้ามาอยู่ ดีนะที่เธอไม่แทนคำว่าภรรยาออกไปไม่งั้นคงหน้าแตกหมอไม่รับเย็บมากกว่านี้ แล้วดูสายตาที่เขาใช้ล้อเลียนเธอสิมันน่านักน่าจับมาตีเสียให้เข็ด 

    มิรินและแป้งร่ำเดินสำรวจห้องชุดที่ใหญ่โอ่อ่าสมฐานะมหาเศรษฐี พร้อมกับเก็บรายละเอียดเพื่อไปร่างตัวอย่างคร่าวๆ มาให้เขาดูอีกครั้ง หลังจากที่เธอและแป้งร่ำสำรวจเสร็จแล้วก็ออกมาเจอกับเจ้าของบ้านที่นั่งรออยู่ที่โซฟาห้องรับแขก 

" ทางเราสำรวจเสร็จแล้วนะคะอีก 1 สัปดาห์จะส่งแบบร่างคร่าวๆ มาให้ดูอยากปรับเปลี่ยนตรงไหนบอกได้เลยนะคะ "

    มิรินใช้คำพูดที่ดูห่างเหิน ก่อนหน้านี้เธอสนิทกับเพื่อนของวิคเตอร์ทุกคนแต่หลังจากที่เธอรับรู้ว่าทุกคนรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องนั้นเธอก็ไม่อยากตีสนิทกับพวกเขาอีก พวกคนขี้โกหกทั้งนั้น 

" ได้ครับ อยู่ทานข้าวกันก่อนไหมครับแม่บ้านกำลังจะตั้งโต๊ะพอดี "

    เพราะตอนนี้เป็นเวลาเย็นมากแล้วบ้านของเขาตั้งโต๊ะไวเป็นพิเศษเพราะคืนนี้เขามีนัดกับแก๊งเพื่อนรับรองว่าคืนนี้เขามีเซอร์ไพรส์ให้ไอ้วิคเตอร์แน่ 

" ไม่รบกวนดีกว่าค่ะขอตัวก่อนนะคะ "

    มิรินพาแป้งร่ำออกมาจากคฤหาสน์หลังใหญ่นั้นทันทีเมื่อเข้ามาในรถแล้วเธอถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก 

" พี่มิรินรู้จักกับผู้ชายคนนั้นหรอคะดูท่าทางเขาพูดจาสนิทสนมกับพี่มากนะ "

    แป้งร่ำตัดสินใจถามทันทีถ้าเกิดว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนของพี่มิรินแล้วเธอปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อขนาดนั้นเธอก็ต้องไปขอโทษเขาแต่ถ้าไม่ใช่ก็เข้าทางเลยฝันไปเถอะเล่นทำหน้าทำตาล้อเลียนเธอเสียขนาดนั้น 

" เคยรู้จักน่ะจ่ะ พี่ขอเตือนเราเลยนะอยู่ห่างๆ เขาเอาไว้ผู้ชายคนนี้อันตรายเพื่อนของเขาก็ด้วยร้ายพอกันเลี่ยงได้ก็เลี่ยง "

    แป้งร่ำแปลกใจเล็กน้อยที่พี่มิรินพูดออกมาแบบนั้น ปกติแล้วพี่มิรินเป็นคนเฟรนลี่กับทุกคนแสดงว่าผู้ชายคนนี้ต้อง red flag มากแน่ๆ 

" แป้งเองก็รู้สึกได้เลยค่ะเห็นสายตาที่มองมาแล้วก็รู้ทันทีเลยว่าต้องไม่ใช่คนดีแน่ " 

" เดี๋ยวนี้รู้จักมองตาผู้ชายแล้วหรอน้องสาวพี่ "

มิรินถามพร้อมกับยิ้มออกมาแซวเล่นๆ 

" แน่นอนสิคะแป้งโตแล้วนะ วันนี้เลิกงานเร็วงั้นพวกเราไปตื๊ดกันหน่อยไหมคะ "

    มิรินถึงกับยกมือขึ้นมาขยี้กลุ่มผมของแป้งร่ำเบาๆ ด้วยความเอ็นดู แป้งร่ำเพิ่งจะเคยเข้าผับกับพวกเธอไปไม่กี่ครั้งเอง 

" ติดใจสิท่า พี่จะพาเราเสียคนไหมเนี่ย "

" โห ไม่แน่นอนค่ะ แป้งสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ถ้าพี่มิรินกับพี่ดาวเมาเดี๋ยวแป้งจะเป็นคนพากลับเองค่ะ "

    แป้งร่ำรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะทั้งๆ ที่ทุกครั้งที่ไปดื่มกันแป้งร่ำมักจะเมาก่อนทุกคนเสมอ ในตอนนี้เธอยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความไปหาดาวรุ่งแล้วดาวรุ่งก็ตอบกลับทันที 

" คืนนี้เจอกันพวกเราฉันปวดหัวจะตายแล้ว "

    ดาวรุ่งส่งข้อความมาแล้วแป้งร่ำก็รีบส่งสารทันที ทำเอามิรินหัวเราะชอบใจใหญ่ จะไม่ให้เธอขำได้ยังไงดาวรุ่งน่ะเป็นคนหัวร้อนแล้วก็ชอบทะเลาะกับหัวหน้างานบ่อยๆ ด้วย แต่ถึงอย่างนั้นดาวรุ่งก็เป็นคนเก่งและทำงานละเอียดหัวหน้างานจึงไม่กล้าตำหนิอะไรมากนัก 

" งั้นเราแวะไปแต่งตัวห้องพี่นะ "

    มิรินเสนอ เธอและแป้งร่ำขนาดตัวพอๆ กันจึงใส่เสื้อผ้าด้วยกันได้สบายๆ แป้งร่ำดีใจมากที่จะได้ไปห้องของพี่มิรินอีกแล้ว เสื้อผ้าของพี่มิรินน่ะอัพเดทตลอดแถมยังเซ็กซี่มากด้วยแม้กระทั่งชุดทำงานเมื่อมาอยู่บนตัวพี่เขายังไม่มีตัวไหนดูเรียบร้อยสักชิ้น แหงล่ะคนหุ่นเซ็กซี่เป็นนาฬิกาทรายตามแบบฉบับของคนดูแลตัวเองอย่างดีแบบนั้นใส่อะไรก็ดูดีไปหมด เธอและพี่ดาวเองก็เซ็กซี่มากเช่นกันพูดได้ไหมนะอิอิ 

" ได้ค่ะ วันนี้แป้งขอเซ็กซี่ขยี้ใจสักคืนนะคะ "