บทที่6

สี่สาวมองรถคันหรูของรันเวย์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปจนลับสายตา และทันทีเมื่ออิงเดือนหมุนตัวกลับมาเธอก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นสายตาทั้งสามคู่กำลังจ้องมองมาที่เธอ

ร่างสวยในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทคลุมเข่าเดินก้าวขาเข้ามาหาผู้เป็นพี่สาวพลางก้มหน้าไม่กล้าสบตา เพราะรู้ว่าตัวเองทำผิด

"ใคร"อิงฟ้ายกแขนขึ้นมากอดอกจ้องหน้าน้องสาวเพียงคนเดียวอย่างไม่วางตา เธอรู้อยู่เต็มอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร แต่ที่อยากรู้ก็คือสองคนนี้ไปรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหน

"พะ...พี่อิงฟ้า"

"พี่ถามว่าหมอนั่นเป็นใครเดือน"

"เฮ้ย อิงฟ้าแกใจเย็นก่อนสิ"

"เงียบ แล้วก็นั่งลงลูกพีช"เสียงเข้มฟังดูดุดันออกคำสั่งทำให้ลูกพีชไม่กล้าที่จะเข้ามาห้ามปราม

"อิงเดือน"

"พี่เขาชื่อรันเวย์ค่ะ เรียนอยู่วิศวะมหาลัย..."

"..."

"เขาเอ่อ"

"ตามจีบ"ริมฝีปากสีชมพูหวานของอิงเดือนเม้มเข้าหา ก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงเป็นจังหวะ ทำเอาอิงฟ้าที่ได้เห็นท่าทีของน้องสาวในตอนนี้ถึงกับต้องหลับตาพยายามระงับอารมณ์ไม่ให้มันปะทุออกมา

"ไปเจอกันได้ยังไง ทำไมหมอนั่นถึงได้เข้ามาจีบ"

"เอ่อ"

"อิงเดือน"

"เดือนเจอเขาที่ร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้านค่ะ ตอนนั้นเดือนกำลังให้อาหารเจ้าด่างเขาเลยเข้ามาทัก แล้วเราสองคนก็แลกเบอร์กัน"อิงเดือนเล่าทุกอย่างพลางก้มหน้า สองฝ่ามือจับสายกระเป๋าสะพายเอาไว้แน่น

"ต่อไปห้ามติดต่อกับหมอนั่นอีกเข้าใจไหม"

"ทำไมคะ"อิงเดือนรีบเงยหน้าขึ้นมาสบตาผู้เป็นพี่สาวด้วยความไม่เข้าใจ

"ดูภายนอกก็รู้ว่าหมอนั่นไม่ใช่คนดี ผู้ชายสมัยนี้ไว้ใจกันได้ซะที่ไหน แล้วนี่ถึงขั้นต้องให้แม่บ้านมาโกหกพี่ว่าเพื่อนจะไปรับ แบบนี้คิดว่ามันดีแล้วอย่างนั้นเหรอเดือน"

"ขะ...ขอโทษค่ะ แต่พี่ฟ้าคะพี่รันเวย์เขาเป็นคนดีนะคะ"

"รู้จักเขาได้กี่วัน เดือนถึงรู้ว่าเขาเป็นคนดี"คราวนี้อิงเดือนได้แต่ยื่นก้มหน้าไม่กล้าเอ่ยปากโต้พี่สาวกลับไป แต่ลึก ๆ ในใจของอิงเดือนก็คาดหวังให้ผู้ชายที่เธอเจอนั้นเป็นคนดีไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พี่สาวของเธอคิดไป

"ห้ามติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกนะ ถ้าไม่เชื่อฟังพี่จะบอกเรื่องนี้กับพ่อ"

"อย่านะคะพี่ฟ้า"อิงเดือนโผเข้ามาจับแขนของผู้เป็นพี่สาวด้วยความร้อนใจ

"ห้ามบอกพ่อนะคะ นะคะพี่ฟ้า"ดวงตาออดอ้อนที่ส่งมาทำเอาอิงฟ้าใจอ่อน จำต้องพยักหน้าว่าตนเองจะไม่บอกเรื่องนี้กับบิดา

"อืม พี่จะไม่บอกพ่อ แต่พี่ขอเดือนอย่างเดียวห้ามติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกเข้าใจไหม"

"ค่ะ"น้ำเสียงตอบรับของหญิงสาวฟังดูเศร้า คนอื่นคงคิดว่าอิงฟ้าห่วงน้องสาวเกินกว่าเหตุ แต่ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพี่สาวคนนี้ที่รู้ถึงนิสัยและสันดานของผู้ชายคนนั้นว่าเป็นยังไง

"ขึ้นไปเรียนเถอะ เย็นนี้กลับบ้านพร้อมกับพี่ เรียนเสร็จมานั่งรอพี่อยู่ตรงนี้เข้าใจไหม"

"เข้าใจค่ะ"

"น้ำแข็งไส พี่ฝากดูอิงเดือนด้วยนะ"

"ค่ะ พี่อิงฟ้า ไปเถอะเดือนใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว"

"อืม"

ดวงตากลมโตที่อัดแน่นเต็มไปด้วยความเป็นห่วงมองแผ่นหลังเล็ก ๆ ของน้องสาวที่เดินออกไปไกล ในสมองนึกคิดไปถึงผู้ชายสารเลวคนนั้น

"วันนี้ฉันไม่เข้าเรียนนะ บอกอาจารย์ด้วยว่าฉันไม่สบาย"

"เดี๋ยว แล้วนั่นแกจะไปไหน"ลูกพีชรีบถามออกไปเพราะท่าทีของเพื่อนสนิทในตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าสบายดีไม่ได้เจ็บปวดอะไร

"ไปธุระ จะรีบกลับมารับอิงเดือนให้ทัน"

อิงฟ้าหมุนตัวเดินกลับไปยังลานจอดรถ ดวงตาอ่อนโยนที่มีต่อน้องสาวถูกแววตาแข็งกร้าวเข้ามาแทนที่ ตอนนี้หัวใจของเธอนั้นร้อนรนแทบจะอยู่ไม่เป็นสุข

การที่รันเวย์เข้าหาอิงเดือนมันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันเกิดขึ้นหลังจากที่เธอไม่ยอมรับสายเอาแต่หลับหน้าชายหนุ่ม ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเป้าหมายของรันเวย์ไม่ใช่น้องสาวของเธอตั้งแต่ตอนแรก

แต่มันคือการใช้เนื้อล่อให้เหยื่อออกมา

อิงฟ้าก้าวขาขึ้นมานั่งบนรถคันหรูก่อนจะรีบสตาร์ทรถ เธอไม่รอช้ากดต่อสายหาเบอร์ที่ก่อนหน้านี้เธอไม่คิดที่จะรับสายเบอร์โทรนั้น

"สวัสดีครับ"

"อยู่ไหน"

"นี่เบอร์ใครครับ call center หรือเปล่า"

"อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันรันเวย์ ตอบฉันมาว่าตอนนี้นายอยู่ที่ไหน"อิงฟ้าพยายามระงับอารมณ์ เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ใช้มือเพียงข้างเดียวหมุนพวงมาลัยขับรถไปตามเส้นทางออกจากมหาลัย

"อยากรู้เหรอว่าฉันอยู่ที่ไหน"

"ใช่"

"อยากรู้ไปทำไม ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจเธอแล้ว"

"รันเวย์"อิงฟ้าเสียงแข็งใส่เรียกเสียงหัวเราะในลำคอของชายหนุ่ม

"หึ ทำไมล่ะ แต่จะว่าไปน้องสาวของเธอก็ไม่เลวนะ หัวอ่อนดี"

"หุบปากหมา ๆ ของนาย แล้วบอกฉันมาซะว่าตอนนี้นายอยู่ที่ไหน"

"ทำไม จะมาหาเหรอ"

"เออ"

"พูดให้มันเพราะ ๆ หน่อยอิงฟ้า"

"ไม่ใช่พ่อไม่ต้องมาสั่งสอน บอกฉันมา"

"RR SUPPORT "

"ได้ แล้วเจอกัน"

ติ๊ด

อิงฟ้ารีบตัดสายเมื่อรู้ว่าเป้าหมายของเธออยู่ที่ไหน แม้จะเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจโลกภายนอกสักเท่าไหร่ แต่เธอจะไม่ยอมให้น้องสาวเพียงคนเดียวเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยเด็ดขาด

"มึงคิดจะล่อผู้หญิงคนนั้น ถ้าน้องมึงรู้เข้าบ้านแตกแน่"คำพูดของเพื่อนที่ดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาอย่าง'รันเวย์'กระตุกยิ้มร้าย ร่างสูงใหญ่เดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้ากระจกใสซึ่งสามารถมองเห็นสนามแข็งรถของตัวเองได้

"แล้วไง"

"ไม่กลัวน้องมึงจะคลั่งอีกหรือไง เดี๋ยวก็ได้หัวแตกอีกหรอกมึง"

"หึ"บุหรี่ที่อยู่ในมือถูกเจ้าตัวสูบจนแทบหมดมวล ดวงตาคมหรี่มองบรรยากาศในสนามแข็งรถของตัวเองซึ่งตอนนี้มีเหล่าลูกน้องกำลังทำงานตามหน้าที่ของตนเอง

"หัวเราะแบบนี้แสดงว่ามึงไม่กลัว"

"กูไม่ใช่คนที่กลัวอะไรง่าย ๆ แบบมัน"รันเวย์หันไปมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างไต้ฝุ่น

"ในเมื่อมันไม่กล้าทำอะไรคนพวกนั้น กูก็จะทำให้พวกมันลิ้มรสความเจ็บปวดนั้นเอง"

"แต่นั่นมันแฟนเก่าน้องชายมึงเลยนะ มึงก็รู้ว่าโรมยังรักผู้หญิงคนนั้นอยู่"

"แล้วไง"

"กูไม่คิดจะรักผู้หญิงที่เกือบจะทำให้น้องชายกูเกือบตายหรอกนะ"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เฮียเวย์ครับ มีคนมาหา"

"ผู้หญิงหรือผู้ชาย"

"ผู้หญิงครับ เธอบอกว่าชื่ออิงฟ้า"

"อืม ให้เข้ามาได้"ลูกน้องที่เข้ามารายงานเดินออกไป รันเวย์หันไปสบตากับไต้ฝุ่น

"อยากดูหนังสดไหมล่ะ"

"หึ ก็ได้นะ ถ้ามึงไม่อาย"