บทที่6 จูบแรก

"เดลหิวรึเปล่า"

"นิดหน่อยค่ะง่วงมากกว่าพี่เคเดนมีซ้อมใช่ไหมคะ"

"อืมเราจะไปด้วยไหม รึจะนอนพัก"

"อยากไปด้วยนะคะ แต่ง่วงจังเลย"

"งั้นนอนเถอะ พี่กลับมาแล้วจะโทรหา"

“ได้ค่ะ” ฉันยิ้มหวานที่สุดให้เขา พี่เคเดนส่งฉันที่คริสตัลเสร็จก็ขับรถไปซ้อมฟุตบอลที่สโมสรของป๊าฉันต่อ

20.30 น.

เคเดนแวะซื้ออาหารแล้วขับรถตรงกลับที่พัก เขาถึงห้องรีบโทรหาเดลล่า บอกเธอว่าให้มาทานข้าวกับเขา ไม่นานเสียงออดหน้าประตู เขาเดินไปเปิดประตูให้เธอ

"ทำไมตาบวมๆ"

"เดลเพิ่งตื่นค่ะ ตาบวมหน้าเดลตลกมากเลยใช่ไหมคะ"

"ไม่หรอกน่ารักดี" เขาตอบพร้อมกับอมยิ้ม

"ตลกแน่เลยพี่ยิ้มทำไมอ่ะ"

"น่ารักดีก็เลยยิ้ม" คนโดนชมถึงกับแก้มแดง

"ทานข้าวเถอะร้านนี้อร่อย"

พี่เคเดนจัดโต๊ะอาหาร เปิดกล่องอาหารเดินไปหยิบจากมาให้ฉันเรียบร้อย

"นั่งสิ"

เขาเลื่อนเก้าอี้ให้ฉัน "ขอบคุณค่ะ"

"เดลไม่ชอบอันไหนรึเปล่า"

"ไม่มีค่ะ อร่อยทุกอย่างเลย"

"เดลสนิทกับท็อปเหรอ?"

"ก็สนิทนะคะพี่ท็อปเป็นพี่รหัสเดลค่ะ พี่เคเดนมีอะไรรึเปล่าคะ"

"ท็อปมันไม่อยากให้พี่ยุ่งกับเดลมันบอกว่ามันชอบเดล" พูดจบก็สังเกตท่าทางสีหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย

"พี่ท็อปพูดแบบนั้นเหรอคะ"

"อืม"

"แต่เดลไม่เคยคิดอะไรกับพี่เขานะคะ คุยทั่วไปปกติเลย เพราะพี่เขาเป็นพี่รหัสแค่นั้น"

"ถ้างั้นต่อไปคุยเฉพาะที่จำเป็น เลี่ยงได้เลี่ยงมันจะได้เลิกหวังแล้วคิดไปเอง"

"ค่ะ เดลจะทำตามที่พี่เคเดนบอก แต่พี่เคเดนไม่ได้โกรธอะไรเดลใช่ไหมคะ"

"ไม่ได้โกรธทำไมคิดว่าพี่โกรธ"

"ก็พี่เสียงดุ"

"ขอโทษครับ ตกใจรึเปล่า"

"เปล่าค่ะ แค่ไม่อยากให้พี่โกรธเดล"

พี่เคเดลลุกขึ้นเก็บจาน ของฉันด้วย "พี่เคเดนเดลเก็บให้ค่ะพี่ไม่ต้องทำหรอก"

"ไปนั่งเถอะวันนี้พี่ทำเอง เดลไปหยิบผลไม่ออกมาใส่จานให้พี่ดีกว่า อยากกินผลไม้"

“ได้ค่ะ” ฉันรีบทำตามที่เขาบอก ในตู้เย็นพี่เขามีผลไม้เยอะจัง "พี่ชอบทานผลไม้เหรอคะ"

"ก็ชอบนะแล้วก็ต้องกินด้วยตามโภชนาการ เดลชอบอะไร"

"เดลทานผลไม้ทุกชนิดเลยค่ะ ผักก็เหมือนกัน คุณแม่ฝึกให้ทานคู่กันมาตั้งแต่เล็กๆ"

พี่เคเดนล้างมือแล้วเดินมายืนซ้อนหลังฉัน ดูฉันเอาผลไม่ที่ล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วของเขามาจัดใส่จาน เป็นพวกตระกูลเบอร์รี่

"ป้อนหน่อย"

คนตัวสูงก้มลงมาพูดใกล้ๆ พร้อมกับเอียงหน้าเข้ามาให้ฉันหยิบผลไม้ป้อนเขา ฉันหยิบเบอร์รีสีสวยป้อนให้เขาไปหนึ่งลูก

เคเดนจงใจอ้าปากงับกินลูกเบอร์รีให้โดนนิ้วเรียว ริมฝีปากหนาดูดเบาๆ ที่นิ้วเล็กอย่างจงใจ

"เอ๊ะ!" เดลล่าแอบตกใจแต่ไม่ได้ชักนิ้วกลับ นิ้วฉันที่โดนริมฝีปากเขาดูด มันรู้สึกแปลกๆ สยิวขนลุกอย่างบอกไม่ถูก

"โดนนิ้วเหรอขอโทษนะ"

คนสวยแก้มแดงปลั่ง เขาจับมือเรียวออกแรงดึงเบาๆ พาเธอไปที่ก๊อกน้ำเปิดน้ำล้างมือให้คนตัวเล็กโดยที่ตัวเขายืนโอบกอดอยู่ด้านหลัง ใบหูเล็กๆ ของเดลล่าเป็นสีชมพู เพราะความเขินอายที่ได้ใกล้ชิดกับเขา เคเดนหยิบทิชชูมาเช็ดมือให้เธอจนแห้ง

"อยากกินด้วยไหม" เขาหยิบจานผลไม้มาวางใกล้ๆ แล้วยกอุ้มคนตัวเล็กให้ขึ้นไปนั่งบนเคาร์เตอร์ครัว ส่วนตัวเขาแทรกตัวอยู่ตรงหว่างขาเรียว เคเดนหยิบเบอร์รีสีหวานมาป้อนให้ปากอิ่ม

"อร่อยจังเลยค่ะ"

"งั้นเหรอ ขอชิมหน่อยได้ไหม"

ในขณะที่ฉันกำลังงงว่าพี่เขาพูดอะไรก็เมื่อกี้พี่เขาชิมไปแล้ว คนตัวโตก็ประกบปากจูบลงมาโดยที่ฉันยังไม่ได้ตั้งตัว

ฝ่ามือหนาเลื่อนมาล็อกหัวทุยของเธอไว้ไม่ให้ขยับหนี ปากหนาบดจูบลงบนเรียวปากเล็กซ้ำๆ ละเลียดชิมรสหวานจากปากนุ่มอย่างพอใจ จูบของเขาไม่ได้รุนแรงแต่บดขยี้เรียวปากเล็กเบาๆ และเนิ่นนานจนทำให้คนตัวเล็กรู้สึกวาบหวามไม่น้อย เดลล่าตัวสั่นเหมือนลูกนกอยู่ในอ้อมกอดเขา เคเดนถอนจูบมองสบตากลมสวยหวานฉ่ำ ที่พยายามจะหลบสายตาเขาอยู่ตลอด เคเดนจับปลายคางมนให้เงยหน้ามองสบตาเขา

จุ๊บ จุ๊บ "หวานดีนะ"

เขาจุ๊บลงมาบนเรียวปากอวบอิ่มที่บวมเจ่อขึ้นเพราะโดนเข้าจูบชุดใหญ่ไป อย่างล้อๆ

"ที่บอกว่าหวานหมายถึงปากเรานะไม่ใช่เบอร์รี"

ฉันเขินพี่เขามากจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ก้มหน้างุด เพราะสายตาคมเอาแต่จ้องมองฉันจนประหม่าไปหมด

"พะ พี่เคเดน ให้เดลลงได้ไหมคะเดลอยากกลับห้องไปทำรายงานค่ะ เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าต้องส่งพรุ่งนี้แล้วค่ะ"

"งั้นเหรอให้พี่ช่วยไหม เอามาทำห้องพี่ไหม รึให้พี่ไปห้องเรา"

"มะ ไม่ต้องค่ะ เหลือไม่เยอะค่ะเดลทำไปบ้างแล้ว เหลือสรุปหัวข้อนิดหน่อยค่ะ"

"งั้นพี่ไปอยู่เป็นเพื่อน"

"เออ คือ"

"เดลโกรธพี่เหรอที่พี่จูบ"

"เปล่า ไม่ได้โกรธนะคะ เดลแค่เขินพี่มากเลยไม่รู้จะทำตัวยังไง" คนตัวเล็กต้องพูดออกมาตามตรงเพราะไม่รู้จะแก้ตัวกับเขายังไง

"ยังไม่เคยจูบกับใครสินะ ใช่ไหม?"

"ค่ะ"

"งั้นก็จูบกันบ่อยๆ จะได้ชิน"

ฉันได้ยินแบบนั้นถึงกับทำหน้าไม่ถูก มองเขาตาโต เมื่อกี้ฉันแทบจะเป็นลมอยู่แล้ว ถ้าจูบบ่อยๆ ไม่แย่ไปเลยเหรอ

"พี่เคเดนเดลขอลง" ฉันต้องพูดย้ำอีกรอบเพราะเขาไม่มีทีท่าว่าจะเอาตัวเขาออกจากหว่างขาฉันเลย

"ยังไม่ให้ลง ยังไม่อยากให้กลับ"

"แต่รายงานเดลพูดจริงนะคะ ไม่ใช่ข้ออ้างใดๆ"

"ใจคอจะให้พี่อยู่คนเดียวจริงๆ เหรอ"

"คือเดล..."

"โอเคๆ กลับก็กลับ" เคเดนจับเอวบางยกลงจากเคาร์เตอร์ “เอาผลไม้ไปกินด้วย”

เขาหยิบกล่องเบอร์รีส่งให้ฉัน แล้วเดินออกจากห้องมาส่งฉันที่หน้าลิฟต์

เคเดนกลับเข้ามาในห้องรู้สึกเซ็งเล็กน้อย เปิดโทรศัพท์ แล้วก็เห็นเพื่อนนัดกันที่คลับ เคเดนเดินไปเปลี่ยนชุดแล้วออกไปหาเพื่อนๆ ของเขาที่คลับ

.....................

ด้านเดลล่า

กลับมาถึงห้องด้วยหัวใจที่เต้นระทึก ฉันกับพี่เขาจูบกันแล้ว ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ทำไมมันรวดเร็วจังเลย เร็วจนฉันแทบจะตั้งตัวไม่ทัน แต่ก็รู้สึกดีนี่น่าแค่ประหม่าไปหน่อย ไม่ใช่ความรู้สึกที่รังเกียจรึกลัวพี่เขา นั่งทบทวนความคิดตัวเองแล้วเผลอยกมือขึ้นมาลูบปากตัวเองเบาๆ พลันคิดถึงรสจูบแรกที่พี่เขามอบให้ แล้วรู้สึกวาบหวามเนื้อตัวร้อนวูบวาบขึ้นมา

พี่เคเดนเสน่ห์แรงเกินต้านจริงๆ ฉันคงไม่รอดแน่ๆ ถ้าต้องอยู่ใกล้เขาบ่อยๆ แต่ก็ใจฉันก็อยากอยู่ใกล้เขาอยู่ดี ชอบพี่เขาจังเลย ชอบมาก มากที่สุดเลย แล้วถ้าพี่เขาต้องการมากกว่าจูบขึ้นมาละ ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง

ยอมสิ ต้องเป็นพี่เขาเท่านั้น ฉันอยากให้พี่เคเดนเป็นคนแรกอยู่แล้วนี่น่า จะไปเสียหายอะไรในเมื่อเรารักกัน ความสัมพันธ์แบบหนุ่มสาวแบบแฟนก็ต้องมีเซ็กซ์กันเป็นเรื่องธรรมดา และฉันก็ไม่ได้เด็กขนาดนั้นแล้วสักหน่อย ก็อยากจะลองเหมือนกันยิ่งกับพี่เคเดนแล้วด้วย โอ๊ยไม่อยากจะคิด คงจะโรแมนติกน่าดู ที่จะได้อยู่ในอ้อมกอดพี่เขา

จูบเมื่อกี้ดีจัง รู้สึกดีจัง พี่เขาจะชอบไหมนะจูบแรกของฉัน เดลล่าจับแก้มตัวเองเพราะเริ่มรู้สึกเห่อร้อนขึ้นมา ฉันแก้มแดงอีกแล้วสินะ อย่ามัวแต่เขินเดลล่ากล้าๆ หน่อย

เดลล่านอนฝันหวานคิดนั้นคิดนี่ไปเรื่อย จนคิดได้ว่ารายงานยังไม่เสร็จ เลยต้องเรียกสมาธิกลับมาที่กระเจิดกระเจิงคิดถึงแต่เรื่องเขา ให้มาจดจ่อกับรายงานของตัวเองก่อน