7 - พยายามอดทน

“นี่คือตารางงานของฉันวันนี้” 

เรธรับแผ่นกระดาษไปตรวจสอบ 

- ทานอาหารเช้าตอนเจ็ดโมง 

- แปดโมงทำงานและลากยาวไปถึงช่วงบ่ายหรือเย็น 

- หลังจากนั้นก็ออกไปดูกิจการที่คลับโรเซล และสามทุ่มก็กลับบ้าน

“ตารางงานของฉันจะถูกอัปเดตให้นายรู้รายวันแต่ละวัน และนายเป็นคนเดียวที่รู้ว่าในแต่ละวันฉันจะทำอะไรบ้าง”

“หากมีคนอื่นล่วงรู้ตารางงานของฉัน นายคงจะรู้ตัวใช่ไหมว่าตัวเองต้องเจอกับอะไร” 

เรธมองสายตาของไอรีนที่มองตนเองอย่างเย็นยะเยือก

“ครับคุณหนู” เจ้าตัวรับคำ 

หลังจากนั้นกิจกรรมก็เป็นไปตามตารางของไอรีนที่กำหนดไว้ ส่วนเขาก็ได้แต่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูอย่างเบื่อหน่ายจนกระทั่งตกเย็น

“เรธ” 

เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่กำลังเดินลงบันไดมา ไอรีนในชุดเดรสสีแดงกำมะหยี่ตัดกับผิวขาวผ่องของเธอ ผมสวยม้วนขึ้นโชว์ลำคอยาวและเนินอกขาว เธอเดินลงมาด้วยท่าทางที่สง่าและเต็มไปด้วยความมั่นใจ 

เรธได้แต่มองภาพตรงหน้า ไอรีนสวยราวกับเจ้าหญิงก็ว่าได้ ซึ่งนั่นไม่เกินจริงหรอก เพราะตระกูลโรเซลก็มีเชื้อสายของราชวงศ์อิตาลีติดมาด้วย และนั่นจึงเป็นหนึ่งเหตุผลที่ทำให้มาเฟียหลายกลุ่มอยากจะครอบครองตระกูลโรเซสให้ได้

ร่างสูงเดินไปยังปลายบันได ส่งมือขึ้นให้เธอจับ ใบหน้าสวยยิ้มรับเล็กน้อยให้กับการรู้หน้าที่ของเขา และวันนี้เรธก็ยังดูหล่อเหลาปานเทพบุตรลงมาจุติเหมือนเคย

“นายขับรถเป็นใช่ไหม?” ไอรีนเอ่ยถาม

“ผมขับเป็นครับ”

“ก็ดี ถามไปยังงั้นแหละ วันนี้ฉันจะให้นายนั่งข้างๆ แทน” 

เรธไม่ตอบอะไรเพียงแต่เปิดประตูรถให้กับร่างบางได้เข้าไปนั่ง ส่วนเขาพอเห็นว่ามีคนขับรถนั่งประจำที่อยู่แล้วก็เปิดประตูที่นั่งข้างๆ และเข้าไปนั่งทันที

“เรธ”

“ครับคุณหนู”

“ฉันบอกว่าให้มานั่งข้างๆ ฉันไง” ไอรีนทำเสียงหงุดหงิด เธอก็บอกไปแล้วทำไมเจ้าตัวยังไปนั่งข้างๆ คนขับอีก

“แต่ถ้านั่งตรงนั้นการมองเห็นของผมจะไม่ค่อยชัดเจนนะครับ”

“นายคิดว่ารถนี้เป็นรถธรรมดารึไง ต่อให้จะกระสุนหรือระเบิดมันก็จะไม่เป็นอะไร” 

เรธถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย ตระกูลโรเซลนี่มีอะไรที่เขาคาดไม่ถึงเยอะจริงๆ

“เข้าใจแล้วครับ” ร่างสูงลงจากประตูหน้าและเดินอ้อมมาประตูหลัง ทันทีที่ได้นั่งข้างๆ เรธก็ได้กลิ่นหอมหวานออกมาจากตัวของไอรีนทันที กลิ่นของดอกไม้สดๆ ที่ทั้งหอม และปลุกอารมณ์ วันนี้เธอก็สวยเหมือนดอกกุหลาบสีแดงจริงๆ

“ออกรถเลยค่ะ”

“ครับคุณหนู” เพียงแค่ออกรถ หัวเล็กๆ ของไอรีนก็เข้ามาซบที่ไหล่ของเรธทันที

“นายว่าฉันสวยมั้ย” เธอเอ่ยถาม แอบเห็นเรธจ้องเธอนิ่งเมื่อสักครู่ก็พอจะรู้อยู่ แต่เธออยากได้ยินจากปากของเจ้าตัวมากกว่า

“สวยมากครับ เหมือนดอกกุหลาบแดง” คำตอบนั้นทำเอาไอรีนยิ้มสวยออกมา ในขณะที่เรธก็ยังคงนั่งสงบสติอารมณ์อยู่ เขาต้องสวมบทบาทของบอดี้การ์ดให้ดี แม้ว่าคนข้างๆ จะสวยจนแทบอยากจะจับกดแค่ไหนก็ตาม แต่ถึงยังไงเขาก็ต้องอดทน แต่ความอดทนของเขาจะไปได้ไกลสุดตรงไหนกัน เพราะปกติก็ไม่ใช่พวกที่จะต้องมานั่งอดทนต่ออะไรแบบนี้อยู่แล้วด้วยสิ

ระหว่างทางภายในรถก็เงียบสนิท มีเพียงไอรีนที่นั่งซบไหล่และนั่งบีบมือเขาเล่นอย่างเด็กน้อย

“นิ้วยาวจัง”

“ครับ”

“ตอนใส่เข้ามาในตัวฉันคงจะฟินน่าดู”

“คุณหนู! รบกวนพูดระวังคำพูดด้วยครับ”

“คิกๆ” สายตาคม มองไอรีนที่หัวเราะออกมา ราวกับสนุกที่ได้แกล้งเขา

ทั้งที่เขาพยายามอดทนอยู่แท้ๆ แต่อีกฝ่ายก็ยิ่งทำให้เขาตะบะแตกอยู่เรื่อยเลยจริงๆ

...

เมื่อมาถึงผับโรเซล ไอรีนก็สั่งงานเรธทันที 

“ฉันจะเข้าไปตรวจดูบัญชี นายก็ช่วยเอาไวน์ที่ดีที่สุดขึ้นมาให้ฉันหน่อยนะ”

“ได้ครับ” 

ร่างบางแยกตัวขึ้นไปชั้นบน ส่วนเขาก็เดินไปเอาเหล้าตามที่ไอรีนสั่งมา ไม่นานเรธก็มาพร้อมกับไวน์ชื่อดังและแก้วทรงสูงมาให้

 ไอรีนมองขวดไวน์ที่เรธเลือกมา เธอไม่ได้บอกด้วยซ้ำว่าวันนี้อยากดื่มไวน์อะไรแค่บอกว่าดีที่สุด แต่ไวน์ที่เรธเลือกมารสนิยมเขาถึง และถูกใจเธอมาก

เทสต์ดี

“ดูเหมือนนายจะรู้จักไวน์ดีเลยสินะ” 

เรธชะงักไปชั่วครู่ เพราะตอนที่เขาเข้าไปเลือกหยิบในห้องเก็บไวน์ของผับที่มีนับร้อยชนิด ไม่รู้ว่าเธอชอบอะไร เขาจึงเลือกไวน์ที่ตัวเองชอบดื่มเป็นประจำอยู่แล้ว 

แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอไม่ระวังตัวไปซะแล้ว