My Baddy [10] ก็ฉันเรียนไม่เก่ง

10

ก็ฉันเรียนไม่เก่ง

            มือเเกร่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดกำลังใส่กระดุมทีละเม็ดหน้ากระจก ทรงผมเซ็ทเรียบร้อยสไตล์คนเจ้าระเบียบ มือหยิบเข็มขัดโรงเรียนใส่ก่อนจะไม่ลืมหยิบแว่นราคาแพงสวมตาม

            เช้าวันแรกของการเปิดเรียน วันนี้จะได้ลงเรียนวิชาแรกช่วงเช้าเป็นคณิตศาสตร์ เป็นวิชาที่เขาชอบมันมีหลักการคิดของมันอย่างแคลคูลัส

                        “…” สายตาคมผ่านกรอบแว่นกำลังอ่านวิชาที่ตัวเองต้องเรียนในราบแรกคร่าว ๆ ก่อนนาฬิกาบนข้อมือดังแจ้งเตือนว่าได้เวลาออกไปโรงเรียนได้แล้ว

            เขาพับหนังสือเก็บใส่กระเป๋าโรงเรียนสะพายข้างสีดำ ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินออกมาจากห้อง แต่ในขณะร่างสูงกำลังจะหันกลับไป ก็ต้อง!

            “จ๊ะเอ๋!!”

            “เห้ย!!!” ตกใจสบทเสียงดังออกมา

            “กรี๊ดดด!” คนที่กำลังยืนมองเขาอยู่ก่อนแล้ว พอเขาหันมาคนไม่คิดว่าเขาจะตกใจตัวเอง ก็ต้องตกใจตามเสียงดังนั้น

            “เสียงดังทำไม”

            “คุณบัดดี้”

            “วันนี้เริ่มเรียนวันเเรก ป่ะไปเรียนกัน” 

            เขาตั้งสติใหม่ พ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย ชีวิตเขาคงไม่สงบอีกต่อไป เขาตกใจเสียงของเธอ ก่อนจะเงียบเพราะใบหน้าเนียนนั้นกำลังยิ้มส่งมาให้ด้วยความสดใส สองขาสาวเท้าตามเธอเข้าไปในลิฟท์ ความไม่คุ้นชินจึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

            “…”

            “นายผ้าเช็ดหน้าฉันซักให้เเล้วนะ” ลลินพูดทำลายความเงียบ

            “หอมมาก”

            “แต่ฉันลืมเอามาให้ โทษที” 

            เเล้วเธอจะบอกเขาเพื่อ!

            “ไม่เป็นไร” เขาตอบแค่นั้น อยากจะถามเธอกลับเรื่องอาหารเมื่อวานที่มีข้อความเขียนบอกชอบเขาอยู่

ติ๊ง เสียงลิฟท์เปิดออกพอดี

            ทำให้เขาปล่อยเรื่องนี้ไป ก่อนเราทั้งสองจะเดินไปที่จอดรถพร้อมกัน รถหรูจอดข้างกันก่อนคนข้าง ๆ จะรีบวิ่งไปที่รถเขาอย่างรวดเร็ว เธอเป็นคนสวยแต่ชอบทำตัวแปลก ๆ 

            “เเท๊ด๊า” ลลินรีบวิ่งมายังรถหรูของเขา ทำมือแผ่โชว์ประตู

            “ลลินคนสวย เสกลบรอยรถมาให้แล้ว” เธอยิ้มแป้นเเล้นมือไขว้หลังกะพริบตาปิบ ๆ

            เขาเดินสำรวจรอยที่เธอเปิดประตูรถมาชน มือสากเอือมมาสัมผัสรถตัวเองก่อนจะถาม แต่ทว่าไม่ทัน เธอสวนกลับมาก่อน

            “ฉันให้อู่รถระดับประเทศเลยนะมาซ่อมให้”

            “เนียนกริบเหมือนซื้อใหม่เลย”

            บริการซ่อมรถถึงที่มีแค่ไม่กี่เจ้า แสดงว่าเธอบ้านคงมีฐานะมากพอที่ให้อู่นั้นมาซ่อมได้ บริการแสนดี ค่าซ่อมก็แพงหูฉี่เหมือนกัน

            “…” เขาจ้องหน้าเธอ

            “ขอบใจ ที่รู้จักรับผิดชอบ” เสียงประตูรถของเขาร้องดังเปิดอัตโนมัติ ระหว่างเขาเปิดประตูขึ้นรถ

            “เจอกันที่โรงเรียนค่ะ บัดดี้” และรถหรูสีดำขับผ่านหน้าเธอไป เป็นการไปโรงเรียนที่รู้สึกว่าตัวเองมีไฟมากกว่าทุกปี ขอบคุณน้องประธานในปีนี้ ที่คิดกิจกรรมดี ๆ มาให้

            เธอยังคงเป็นคนขับรถเร็วเหมือนเคย ก่อนจะรีบเหยียบคันเร่งให้ทันคันของเขา

เอี๊ยด ! 

ปี๊ด!

            ลลินไม่สนใจรถคันอื่นพวงมาลัยรีบหักเลี้ยวให้รถตัวเองมาเทียบเคียงรถของเขา

            ก่อนเธอจะเปิดกระจกส่งมินิฮาร์ทมาให้ 

            “ฮึก ฮ่า” เเม้เขาจะให้ฟิล์มกระจกทบทำให้มองไม่เห็น แต่เธอจำทะเบียนรถ รุ่นรถเขาได้ และมั่นใจว่าเขาเห็นเธอแน่นอน

            “ยายเพี้ยน ทำบ้าอะไรของเธอ” เขาบ่นเพราะสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวแต่เธอยังมาทำท่าใส่เขา รถคันหลังก็ต้องจอดพร้อมกับบีบเเตรใส่

ปี๊ด! ปี๊ด! 

            แต่คิดเหรอว่าเธอจะสน

โรงเรียนนานาชาติซีซีเอส

            คาบเเรกวิชาคณิตศาสตร์โต๊ะนั่งเรียนถูกจัดเป็นสามแถวคู่กัน ลลินเดินเข้ามาก็เจอเขานั่งอยู่ก่อนเเล้ว เขากำลังนั่งอ่านหนังสือวิชานี้จริงจัง

            “หวัดดีลลิน” สิงห์เดินเข้ามาทักก่อนจะนั่งคู่กับกันต์ห้องแปดเพื่อร่วมห้องของเธอ

            “หวัดดีสิงห์” เพื่อนของบัดดี้เธอมีเพียงสิงห์ที่ทักทาย สิงห์ชี้ไปที่ซันกำลังอ่านหนังสือ ก่อนจะทำท่าน่ากลัวมาใส่เธอ

            “^_^” เธอทำหน้าตอบได้เพียงยิ้ม ๆ ส่วนเสือกับเซนต์แค่ปลายตามองก่อนพวกเขาจะนั่งที่ตัวเอง

            ระหว่างรออาจารย์เข้ามาสอน นักเรียนห้องหนึ่งเหมือนนิสัยคล้ายกัน ทุกคนแทบหยิบหนังสือมาอ่าน ห้องที่โหล่อยู่ในช่วงปรับตัวอย่างฉันจึงหยิบหนังสือคณิตศาสตร์ใหม่กริบของตัวเองขึ้นมา

            สายตาของเธอจ้องมองบัดดี้อ่านหนังสือได้ชิว ๆ ตัดภาพมาที่เธอ เลขแค่หลักหน่วยแต่วิธีคิดซับซ้อนใจเธอมันก็ไม่สู้แล้ว ก่อนเธอจะตัดพ้อไปมากกว่านี้ อาจารย์ผู้หญิงอายุรุ่นแม่ก็เข้ามา

            “สวัสดีค่ะนักเรียน ต้องขอโทษด้วยที่ปล่อยให้รอนาน”

            “พอดีอาจารย์ติดประชุมด่วน”

            “ยินดีต้อนรับพี่ ๆ ม.6”

            “อาจารย์ชื่อวันดี” อาจารย์วันดีเริ่มทำการสอนเปิดหน้าจอโปรเจคเตอร์ อาจารย์พูดส่วนที่เราจะเรียนในเทอมนี้เเละคงต้องช้านิดนึงเพราะมีเด็กไม่เก่งอย่างฉันเรียนร่วม

            “อาจารย์จะให้ทำแบบทดสอบก่อนเรียนนะ”

            “วัดระดับความรู้เบื้องต้น”

            “นักเรียนสเเกนคิวอาร์บนหน้าจอทำได้เลย อาจารย์ให้เวลาสิบข้อสิบนาที”

            “T..T” ลลินทำหน้าตาเศร้าลงเล็กน้อย สิบข้อสิบนาทีแปลว่ามีเวลาทำข้อละหนึ่งนาที เเน่นอนว่าเธออ่านโจทย์ข้อเเรกก็ทำไม่ได้เเล้ว

            มองซ้ายมองขวามีเเต่เด็กห้องหนึ่งพวกเขาดูชิว ๆ มาก บางคนก็นั่งพัก บางคนก็กลับมาอ่านหนังสือ จะใครอีกล่ะบัดดี้เธอเอง! 

            “ฮึก” ต้นขาของเธอเริ่มกระดิกแรงขึ้นเพราะคิดคำตอบไม่ออก

            “หยุดกระดิกขา”

            “ฉันรำคาญ!” ซันเอ่ยบอกเสียงเรียบขณะสายตาจ้องหนังสือ ทำให้ฉันหยุดกระดิกขาทันที

            “เหลือเวลาอีกสามนาที” เสียงอาจารย์วันดีดังขึ้น พวกห้องหนึ่งเสร็จกันหมดแล้วเหลือพวกห้องบ๋วยนั่งขมวดคิ้วจ้องที่โทรศัพท์

            “เอาว่ะ” ปลายนิ้วเรียวจิ้มดิ่งขอไข่สิบข้อ มันต้องมีขอไข่สักสองข้อแหละ 

 เมื่ออาจารย์เฉลยเพียงเท่านั้น

            “ลลิตา ศูนย์คะแนน” เธออุตส่าห์ดีใจกลับต้องรู้สึกอายมากที่ได้กินไข่ต้มแต่เช้า

            “ชวิศ สิบเต็ม” เขาไม่ดีใจเลย มีเเต่เธอตาลุกวาวขนลุกแทน หลังจากนั้นอาจารย์ก็แจกชีสแบบฝึกหัดสิบข้อที่เราทำเมื่อครู่ ก่อนจะสอนเนื้อหาไป ฉันพยายามจะเข้าใจแต่มัน ก็เข้าหัวบ้าง ไม่เข้าบ้าง

            และแล้วเวลาที่ฉันรอคอยก็มาถึง

            “อาจารย์ให้เราพักเบรกสิบนาที” ฉันกำลังตั้งท่าจะลุกขึ้นแต่ก็โดนบัดดี้ข้าง ๆ ดึงไว้

            “จะไปไหน”

            “จะไปเดินเล่น เครียด!” ลลินตอบใส่บัดดี้สำเสียงห้วน ๆ ผิดจากเมื่อเช้า

            “ไม่ได้”

            “เธอต้องมารู้วิธีหาคำตอบที่ถูก” บนใบหน้าหล่อเข้มครึ้มนั้นทำให้เธอต้องจำใจนั่งลง

            “โอ้ย”

            “นี่เธอดิ่งคำตอบแบบนี้เลยเหรอ” เขาถามเชิงตำหนิ

            “ก็ฉันเรียนเรียนไม่เก่งนิ่”

            เขาถอนหายใจก่อนจะเริ่มบอกส่วนประกอบทั้งหมดของหัวข้อนี้ ซึ่งพอฟังเขาอธิบายฉันกลับเข้าใจมันง่าย ๆ เเละรู้สึกอายที่ดิ่งคำตอบขอไข่ ทำให้ตอนเช้าเธอได้กินไข่ต้ม!

          เขาสอนฉันได้เพียงสองข้อ เพราะบางข้อใช้เวลานานต้องปูพื้นฐานใหม่ อาจารย์วันดีเริ่มสอนเข้าเนื้อหา ทำให้ฉันต้องพักการเรียนกับบัดดี้ไว้เพียงเท่านั้น