EP.5 | หวง

#5

หลังจากที่ผมวางสายจากไอ้ก้อง ผมก็นั่งรอนิคที่ใต้ตึกคณะของเธอ ผมไม่รู้ว่าเธอเรียนห้องไหน แต่อย่างน้อยถ้าเธอเลิกเรียนแล้วลงมา เธอจะต้องเจอผมก่อนแน่นอน

จะว่าไปแล้วผมก็มีเบอร์นิคนะ แต่ว่าผมไม่กล้าโทรหาเธอหรอก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

สองชั่วโมงผ่านไป...

"อ้าวพี่เจฟ มานั่งทำอะไรตรงนี้คะเนี่ย" ระหว่างที่ผมกำลังนั่งเล่นเกมในมือถืออย่างเพลินๆ ก็มีสาวสวยหน้าตาคุ้นเคยเข้ามาทักซะก่อน

"พอดีว่า...มารอ น้องสาวน่ะครับ แล้วนี่มิวเรียนอยู่ที่นี่เหมือนกันเหรอ" ผมละสายตาจากมือถือแล้วหันไปสนทนากับคนที่เข้ามาทัก

มิวคือหนึ่งในผู้หญิงที่เคยเป็นคนคุยของผมเอง แต่นั่นมันตั้งแต่ก่อนที่ผมจะคบกับอิ๊งค์นะ เพราะตั้งแต่คบกับอิ๊งค์ผมก็เลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคน แล้วหันไปโฟกัสที่เธอคนเดียว

แล้วตอนนี้ผมก็ยังรักแค่เธอคนเดียวอยู่เหมือนเดิม ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้รักผมแล้วก็ตาม ตั้งแต่เลิกกันไป ไม่มีวันไหนเลยที่ผมไม่คิดถึงเธอ

ผมคิดถึงเธอทุกวัน อยากเข้าไปง้อ แต่พอเจอเธออยู่กับแฟนเก่าที่น่าจะกลับมาคบกันใหม่ของเธอแล้วดูมีความสุขดี ผมเลยเลือกที่จะถอยออกมาเพราะผมรู้ดีว่ายังไงอิ๊งค์ก็ไม่มีวันกลับมาหาผมหรอก

อิ๊งค์เป็นคนที่เชื่อในสิ่งที่เห็นอยู่แล้ว ไม่ว่าผมจะอธิบายยังไง หรือขอร้องอ้อนวอนเธอแค่ไหน เธอก็ไม่มีวันกลับมาหาผมหรอก ตลอดเวลาที่คบกัน ผมยังไม่รู้เลยว่าเธอเคยรักผมบ้างรึเปล่า

"ค่ะ แล้วนี่น้องสาวพี่เจฟเรียนปีไหนคะ เผื่อมิวจะรู้จัก"

"ปี...สองมั้งครับ" ผมตอบมิวออกไป

"มั้ง?"

"พอดีพี่จำไม่ได้น่ะ" ผมตอบไปพลางส่งยิ้มบางๆให้มิวไปด้วย ผมจำไม่ได้จริงๆว่านิคเรียนปีไหนแล้ว เพราะผมไม่ได้สนใจอะไรเรื่องของเธอสักเท่าไหร่

ไม่น่าจะเคยสนใจเลยด้วยมั้ง

"นี่น้องสาวพี่เจฟจริงปะคะเนี่ย ไม่ใช่ว่าเป็นสาวที่คั่วอยู่หรอกนะ" มิวยังคงถามผมต่อโดยที่เธอไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ผมไม่อยากคุยกับเธอสักเท่าไหร่ เพราะสายตาของผมมันโฟกัสไปตรงข้างหลังมิวต่างหาก

NICK TALK :

​ฉันยืนมองพี่เจฟคุยกับรุ่นพี่ในคณะของฉันแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เหอะ! เห็นสาวๆเป็นไม่ได้เลยนะ หางออกเชียว!

"กลับกันได้รึยังคะ?" ฉันเดินเข้าไปหาพี่เจฟแล้วนั่งลงข้างๆเขา โดยที่ไม่สนใจรุ่นพี่คนนั้นที่มองมาที่ฉันด้วยสายตาเหยียดๆ ก็แค่รุ่นพี่ ทำไมต้องมองเหมือนฉันไปแย่งของกินเธอขนาดนั้นล่ะ

"อืม ไปสิ รอนานแล้ว" พี่เจฟว่าพลางลุกขึ้นจนเต็มความสูงพร้อมยื่นมือถือที่เขายึดไปเมื่อเช้าคืนมาให้ฉัน

"นี่อย่าบอกนะว่าพี่เจฟมานั่งรอนิคตั้งแต่เช้าน่ะ" ฉันถามเขาแต่สายตากลับมองไปที่รุ่นพี่ปากแดงที่มองมายังฉันสลับกับพี่เจฟไม่เลิก

"อืม พี่ขอตัวก่อนนะมิว" เขาตอบฉันแล้วหันไปร่ำลารุ่นพี่คนนั้นก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้

นี่อุตส่าห์มารอรับฉันเพราะกลัวว่าฉันจะออกไปกับพี่รหัส แต่ดันมาส่งสายตาหวานเยิ้มให้ผู้หญิงอีกคนเนี่ยนะ? นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

"ถ้าว่างก็มาเจอกันหน่อยนะคะ มิวคิดถึงพี่เจฟจะแย่" ยัยรุ่นพี่คนนั้นพูดระหว่างที่ฉันกับพี่เจฟกำลังจะเดินออกมา

"อืม ไว้เดี๋ยวพี่โทรหานะ" อืมเหรอ? เดี๋ยวโทรหาเหรอ??

พรึ่บ!

ฉันเดินผ่านสองคนนั้นออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเขาพูดคุยกันเหมือนจะนัดกันไปไหน อยากจะนัดกับคนอื่น แล้วทำไมจะต้องมาตามหึงหวงฉันด้วย เหอะ! เป็นพวกหวงของสินะ

เอาสิ เขาทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน จะได้รู้กันไปเลยว่าใครมันจะแน่กว่ากัน ฉันไม่ยอมให้เขาตกหลุมรักคนอื่นก่อนที่ฉันจะจัดการเขาเสร็จเรียบร้อยหรอกนะ!

"พี่ซีอยู่ไหนคะ? มารับนิคหน่อยสิ ที่หน้าคณะ" ฉันกดโทรออกหาพี่ซีทันทีที่เดินออกมาหน้าคณะ

(ไหนนิคบอกพี่ว่าไม่ว่างไง อยู่กับ...แฟนไม่ใช่เหรอ?) พี่ซีตอบออกมาเสียงอ่อยๆ

"หมาบ้าน่ะค่ะพี่ซี ไม่ใช่แฟนหรอก แล้วนี่จะไปรึเปล่าคะ ถ้าไม่ไปนิคจะกลับไปนอน เดี๋ยวเย็นๆต้องไปทำงานอีก"

(ไปๆพี่อยู่ห้องสมุดเนี่ย เดี๋ยวรีบไปรับเลย)

หลังจากที่ฉันวางสายจากพี่ซีแล้ว ฉันก็รีบหาที่หลบพี่เจฟทันที ตอนนี้เขากำลังเดินมาทางนี้ด้วยท่าทางที่กระฟัดกระเฟียด เอาเลยค่ะ แสดงออกมาเยอะๆเลยท่าทางแบบนั้นน่ะ น้องจะได้รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ

วันนี้ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าพี่เจฟน่ะหวงฉันที่ฉันคุยแบบสนิทสนมกับพี่ซี ถึงขั้นที่เขาพิมพ์ข้อความโต้ตอบพี่ซีเอง แบบนี้เข้าทางฉันนักแหละ

5 นาทีผ่านไป...

ฉันยืนหลบพี่เจฟอยู่หลังป้ายคณะ ตอนนี้เขาหัวเสียสุดๆไปเลย เขากำลังกดโทรหาฉันอยู่แหละ แต่ฉันไม่รับ บ้าไปเลยค่ะพี่หมอ บ้าให้มากๆนะคะแล้วก็ตามน้องให้ทันด้วย^^

"ทางนี้ค่ะพี่ซี" ฉันรีบตะโกนออกไปเสียงดังเพื่อให้เป็นจุดสนใจเมื่อพี่ซีขับรถมาจอดที่หน้าคณะ

ซึ่งคนที่หันมาสนใจพวกเราสองคนมีเยอะเลย ซึ่งหนึ่งในนั้นมีพี่เจฟด้วยล่ะ ตอนนี้เขากำลังโกรธสุดๆเลย แล้วตอนนี้ก็กำลังจะเดินมาทางนี้ ไม่ได้การแล้ว ฉันจะต้องขึ้นรถพี่ซีให้ทันก่อนที่เขาจะมาถึงตัวฉันให้ได้!

ปั่ก!

"ไปเลยค่ะพี่ซี" ฉันรีบเข้ามานั่งในรถของพี่ซีแล้วสั่งให้เขาออกรถทันที

"แฟน?" พี่ซีหันมาถามฉันที่ยังหอบเพราะการวิ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

"พี่ชายน่ะค่ะ" ฉันตอบพี่ซีออกไป

"พี่ชาย?" พี่ซีถามฉันขึ้นอย่างสงสัย

"ค่ะ พี่ชาย" ฉันตอบพี่ซีออกไป

"นิคตัวคนเดียว ไม่มีพี่ชาย มีแต่ญาติที่เป็นผู้หญิง" พี่รหัสฉันเป็นคนฉลาด เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน

"ไม่ใช่พี่ชายก็ได้ค่ะ" ฉันตอบพี่ซีออกไปพลางหอบหายใจถี่

"พี่ไม่อยากโดนฆ่าตายหรอกนะ" พี่ซีพูดพลางขับรถมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

"ทำไมพี่ซีจะต้องโดนฆ่าด้วยล่ะ นิคบอกแล้วว่าเขาไม่ได้เป็นแฟนนิค"

"แต่ดูมันหึงนิคมากเลยนะ" พี่ซีว่าก่อนที่จะขับรถเข้าซอยเล็กๆซอยหนึ่งอย่างรวดเร็ว

"หึงอะไรกันล่ะคะ นิคกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" ฉันบอกพี่ซีออกไปพลางดึงเบลท์ออกมาคาดเอาไว้ เมื่อกี้มัวแต่เหนื่อยลืมคาดเบลท์เลยดูสิ

"ถ้าไม่หึง มันคงไม่ขับรถจี้ตูดพี่แบบนี้หรอก" พี่ซีพูดพลางตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อ ส่วนฉันได้แต่มองไปที่รถคันข้างหลังที่ตอนนี้ขับเบียดกับพี่ซีอยู่ในซอยแคบๆ

เป็นพี่เจฟจริงๆด้วย ฉันไม่คิดเลยนะว่าเขาจะขับรถตามมาแบบกระชั้นชิดแบบนี้น่ะ

"อย่าไปสนใจเลยค่ะพี่ซี ก็แค่เด็กหวงของเล่น" ฉันพูดขึ้นแล้วลอบมองรถของพี่เจฟที่ตอนนี้ยังคงขับตามพี่ซีมาจนถึงห้างสรรพสินค้าที่พี่ซีตั้งใจจะพาฉันมาตั้งแต่แรก

สนุกแน่เลยงานนี้ ^^

ปั่ก!!

"ว้ายย!!" ร่างของฉันเซถลาไปซบที่อกแกร่งของพี่เจฟทันที กระชากแรงเกินไปแล้วนะคะพี่หมอ น้องเจ็บนะเนี่ย

"นิค เป็นอะไรรึเปล่า?" พี่ซีรีบวิ่งจากอีกฝั่งเข้ามาถามฉันอย่างเป็นห่วงทันที

"เป็นเมียฉัน" พี่เจฟพูดออกมาเสียงห้วนเมื่อพี่ซีทำท่าจะเข้ามาหาฉัน

"นี่! พูดบ้าอะไรของพี่ห๊ะพี่เจฟ ปล่อยนิคเดี๋ยวนี้เลยนะ" ฉันผละออกจากเขาอย่างรวดเร็วแล้วถามขึ้นอย่างไร้เดียงสา

"นิคมานี่" พี่ซีดึงแขนฉันให้ไปยืนข้างๆเขาก่อนที่เขาจะมองพี่เจฟด้วยสายตาเรียบนิ่ง

"กลับ!" พี่เจฟพูดขึ้นพลางเข้ามากระชากแขนฉันให้กลับไปยืนข้างๆเขา

"...ถ้าไม่กลับ เตรียมหาที่อยู่ใหม่ได้เลย" เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆก่อนที่จะเดินไปขึ้นรถอย่างกระฟัดกระเฟียด พลางสตาร์ทเครื่องแล้วเร่งเครื่องยนต์เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งลานจอดรถ

"นิคกลับก่อนนะคะพี่ซี" ฉันยกมือไหว้พี่ซีแล้วกำลังจะเดินออกมา แต่...

"เดี๋ยวสินิค" พี่ซีดึงมือฉันเอาไว้แล้วทำท่าจะถามอย่างสงสัย

"คะ?" ฉันหันไปถามพี่ซี

"ที่มันพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง?" พี่ซีถามแล้วมองไปยังรถหรูของพี่เจฟที่ตอนนี้เร่งเครื่องยนต์เสียงดังอย่างไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น

"ไว้ค่อยคุยกันนะคะพี่ซี นิคกลับก่อน ขอโทษทีนะคะที่อยู่ช่วยเลือกของขวัญไม่ได้" ฉันพูดกับพี่ซีแล้วรีบเดินมาขึ้นรถพี่เจฟทันที

"ร่ำลากันนานจริงๆ เป็นแค่พี่รหัสหรืออะไรกันแน่?" พอขึ้นมาบนรถพี่เจฟก็ถามฉันขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดทันที หึงน้องเหรอคะพี่หมอ ^^

"เป็นอะไรกันแล้วทำไมพี่เจฟจะต้องเดือดร้อนด้วยล่ะคะ" ฉันถามพี่เจฟออกไปพลางจ้องตาเขาไปด้วย

"ถ้ายังอยากอยู่ที่ห้องฉัน ก็อย่ายุ่งกับผู้ชายคนไหนอีก ไม่อย่างนั้นก็เก็บเสื้อผ้าออกไปได้เลย"

"ได้ค่ะ นิคจะไปเก็บเดี๋ยวนี้แหละ"

"นิค!!"