บทที่ 4 เจ้าของรอยคิสมาร์ก

“เวอร์ ไปแล้ววา” เจเลอร์ว่าให้วาววา

“ไร วา” เจเลอร์ที่รับกระจกมาส่องหน้าตัวเอง ถึงกับทำหน้าไม่ถูก

“เชี่ย... แก้มกู” เอ้ย รอยพวกนี้มันมาได้ไง มือหนาค่อยๆ ถูๆ ลบรอยคิสมาร์กออกจากแก้มของตน เขาอายมาก

“ไอ้เกอร์ ไอ้ต้า พวกมึงสองตัว” เจเลอร์ คาดโทษพวกมัน ไม่คิดจะบอกผมสักคำ แถมสีหน้าพวกมันสามตัว ยังดูสนุกมากอีก

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง สัส” เจเลอร์คาดโทษทั้งสามหนุ่ม จากนั้นก็ปลีกตัวไปยังห้องน้ำชายด้วยความเร็ว ร่างสูงเดินออกจากจุดนั้นด้วยความหงุดหงิดหัวเสียสุดๆ

อีกด้านของร่างบางในชุดนักศึกษา ถักผมเปียทั้งสองข้าง สวมแว่นตากรอบหนา

“เหอะ คิดว่าตัวเองหล่อมากหรือไง” ใช่ ผู้ชายที่ยืนมือล้วงกระเป๋า ผมแดงสวมแว่นไว้บนหัวนั้น ใช่ฉันจำเขาได้ ก็คนที่ฉันชนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วยังไงละ แต่หน้าเขาทำไมมีรอยแบบนั้นละ

ไนท์อาที่เห็นเช่นนั้น ถึงกับก้มหน้าลง หลบหลังไอเดีย กลัวมาก กลัวว่าเขาจะจำเธอได้

!! ตึก !! หัวใจดวงเล็กเต้นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ

“พี่ชื่อ ต้าหลิวครับ วิศวะไฟฟ้าปี 3 ครับ”

“พี่ไทเกอร์ครับ วิศวะไฟฟ้าห้อง 3 ครับ”

“ส่วนพี่ พี่คนหล่อ ที่มีรอยจูบเมื่อครู่ พี่เจเลอร์ค่ะ” เสียงของวาววาประกาศใส่ไมโครโฟน

“รอยจูบ” ไนท์อา ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ มือเรียวยกขึ้นมาแตะที่ปากของตน รอยที่แก้มของเขาเมื่อครู่ นี้อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือฉัน ไนท์อาได้แต่หลับตาพริบๆ จูบแรก จูบที่ไม่ตั้งใจ น่าอายมาก

“อร๊าย...พี่เจเลอร์ ชื่อมันเพราะมาก คนนี้แหละหล่อๆ เข้มๆ สเปคกูเลย คนบ้าอะไร หล่อ เท่ โพผัวมาก” ยัยแพนนี่ไม่พูดเปล่าทว่านางกับนั่งบิดตัวไปมา ราวกับผู้ชายคนนั้นเป็นหลัวนาง

พอยัยแพนนี่จับเสร็จ ก็ถึงตายัยไอเดีย จากนั้นก็ฉัน

“สาธุ ขอให้ฉันได้พี่รหัสที่น่ารักๆ เอ็นดูฉัน คอยช่วยเหลือให้มากๆ เพี้ยง...” จากนั้นฉันก็ล้วงมือลงในกล่องกระดาษใบใหญ่ๆต่อ

“น้องๆ จับครบกันทุกคนแล้วใช่ไหมคะ งั้นก็ถึงช่วงเวลาสำคัญ เปิดอ่านชื่อได้เลยค่ะ” เสียงรุ่นพี่ประกาศใส่ไมค์

“สายฟ้า” แพนนี่

“กำลังไฟ ให้ตายสิ ใครตั้งฉายาแบบนี้กัน” ไอเดียอ่านข้อความในกระดาษที่จับได้

“ไนท์ ของแกละ” จากนั้นทั้งสามก็มองกระดาษในมือไนท์เป็นตาเดียวกัน

"Jl un T p... (Electric Kiss)" ทั้งสามสาว อ่านพร้อมกัน

“ว่าไงคะ น้องได้คำว่าอะไรเอ่ย” พี่วาววา ยื่นไมค์ในมือมาถามฉัน ด้ายสีหน้าตื่นเต้นสุดๆ

"J L un T p... (Electric Kiss)"

ทว่าเพียงแค่ไนท์อาเปล่งเสียงออกมา

“หึ... บันเทิงละงานนี้” ต้าหลิว ไทเกอร์ สองหนุ่มเอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน

“ใครวะ...” ทว่าในจังหวะนั้น เจเลอร์กับเดินกลับเข้ามาพอดี สายตาคมคู่ดุสบตาเธอเข้าอย่างจังๆ

“น้องได้คำใบ้อะไรนะคะ ดังๆค่ะ” วาววาจ่อไมสัม

"J L un T p... (Electric Kiss)" เสียงนุ่มละมุนหูที่ดังมาเช่นนั้น เจเลอร์ถึงกับกัดฟันกรอดด้วยสีหน้าไม่พอใจสุดๆ

“วันนี้ วันซวยอะไรของกูวะเนี่ย”

“อิเล็คทริคคิส ฮ่า ฮ่า” ต้าหลิว ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างหนัก ด้วยท่าทีพอใจสุดๆ

“บอกแล้ว พรหมลิขิตบรรดาลให้เราพบเธอ” ไทเกอร์ร้องเพลง เข้าหูเจเลอร์

“พรหมลิขิตกับผีมึงสิน่ะ เอาดิ ถ้าอยากได้นักกูยกยัยแว่นหน้าจืดให้”

“สัส พิรุธชิบหาย”

“ใครวะ” จีซัสที่ไม่รู้เรื่องอะไร ถึงกับถาม ต้าหลิวไทเกอร์

“มึง ถามใคร” ไทเกอร์ หันไปถามจีซัส

“น้องคนที่จับได้ ไอ้เจ...มัน” ร่างบางผอมเพรียว ถักเปียสองข้างนั้น

“เจ้าของรอยคิสมาร์ก บนหน้าหล่อๆของไอ้เจยังไงละ ฮ่า ฮ่า” ไทเกอร์หัวเราะเสียงดัง

“เชี่ย...” จีซัส นั้นแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าน้องผู้หญิงคนนั้นคือเจ้าของรอยจูบที่ทำไอ้เจขายขี้หน้าเมื่อครู่ แต่นั้นคงไม่เป็นไรมาก เพราะไอ้เจเพื่อนผมมันดันหน้าหนายิ่งกว่ากระเบื้องตราช้าง

“ใช่เหรอ ปกติสเปคไอ้เจไม่ใช่แบบนี้นี้หว่า” ผมกับไอ้เจ เราเป็นเพื่อนกันมานาน ผมรู้ครับ ไอ้เจมันนิยมขาว สวย หมวยอึ๋ม แต่คนตรงหน้าผมนี้ไม่ใช่ ทั้งจืด ทั้งเฉิ่ม แถมดูเซ่อด้วย

จีซัส สายตาคมจับจ้องไนท์อา

“แต่ก็ไม่แน่ ถ้าถอดแว่น แต่งหน้าหน่อย เสริมอึ๋มอีกนิด ก็ไม่แน่...” จีซัส วิเคราะห์ใบหน้าไนท์อา

“ใครจะไปรู้ แต่ที่แน่ๆเพื่อนมึงอะ ดันคิสกับน้องแว่นหน้าจืดนั้นแล้ววะเพื่อน ฮ่า ฮ่า” ไทเกอร์ เอ่ยด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ

“หืม...” เจเลอร์ที่ได้ยินเช่นนั้น ถึงกับมองค้อนไทเกอร์ด้วยสีหน้าโมโหสุดๆ

“เมื่อไหร่ พวกมึงจะเลิกปั่นสักทีวะ เกอร์มึงสนยัยเด็กแว่นนั้นปะ”

“เธอ คิสกับมึง เกี่ยวไรกับกู โน้นไงน้องเบเบ้หลานรหัสกู คนโน้นโว้ย ขาวๆ อึ๋มๆ คนนั้นอะ อนาคตเด็กกู” ไทเกอร์เอ่ยกับสามหนุ่ม ราวกับขิงใส่เพื่อน

“ตอนนี้เป็นหลาน อีกไม่นานได้เป็นเมีย” ต้าหลิว น้องเบเบ้สวยแซ่บ แรงดี บุญของไอ้เกอร์มันละ

เจเลอร์ที่ผมดันได้ตัวซวย อย่างยัยแว่นเข้ากลุ่มเป็นสายรหัส ถึงกับหมดอารมณ์ กิจกรรมรับน้องของผมเศร้าพอๆ กับงานขาวดำ

“จืดชืด ไร้รสนิยมแบบยัยนั้น เอาไปทำไรได้ น้องจากเบ้...” หึ... ทว่าเมื่อคิดอะไรได้นั้น ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มที่มุมปาก

ด้านไนท์อา ทว่าขณะที่ฉันออกมาหาน้ำดื่มที่หลังคณะ

“ใครกัน พี่รหัสและสายรหัสของฉัน” ร่างบางพึมพำเสียงเบา ขณะที่เดินมาหยุดที่ซุ้มขายน้ำหวาน

“อะ...แฮ่ม” เสียงที่ดังไม่ไกล จากตรงจุดที่ฉันยืนอยู่นั้น ไนท์อาหันมอง ทว่ากับสบตาเจเลอร์อย่างไม่ตั้งใจ

‘พี่เจเลอร์เหรอ คงไม่ใช่หรอก เขาอยู่ปี 3 พี่รหัสต้องอยู่ปี 2 นี่น่า’ ไนท์อาได้แต่คิด จากนั้นเธอก็เลือกที่จะเป็นฝ่ายหลบตาเขาก่อน เพราะรู้ว่าเขาคงไม่ชอบหน้าเธอ

“ใครก็ได้ แต่ขออย่าเป็นพี่เจเลอร์ที่เป็นสายรหัสของฉัน” เอ่ยจบ มือเรียวก็รับน้ำแดงมะนาวโซดามาจากมือแม่ค้า ร่างบางหันหลังกลับทางเดิม ไม่ทันจะมอง

!! พรึ่บ !!

!! ซ่า...!! เต็มๆ