ตอนที่2พฤติกรรมน่าเอือมระอาและเสื่อมเสียประพฤติตัวไม่เหมาะสม

ตอนที่2พฤติกรรมน่าเอือมระอาและเสื่อมเสียประพฤติตัวไม่เหมาะสม

ยินเสี้ยวเสี้ยวรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แผ่กระจายมาจากแก้มอย่างเด่นชัดในตอนนี้เองจู่ๆเธอก็อยากที่จะร้องไห้ออกมา

ร่างกายสั่นอย่างรุนแรงเส้นผมกระจัดกระจายตกลงมาปกคลุมข้างแก้มลักษณะอย่างนี้เธอก็ยังคิดดื้อดึงที่จะฟังคำตอบของเซี่ยงเฉิงหันหน้ากลับมายังคงอยากที่จะฟังคำตอบนั้นสายตายังมีความคาดหวังอยู่เล็กน้อย:“คุณบอกฉันมาคุณเป็นแฟนของใคร?”

“ยินเสี้ยวเสี้ยว!ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามเธอก็คือลูกสาวคนโตของบ้านยินของฉันฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบฉันแต่ว่านี่คืองานเลี้ยงวันเกิดน้องสาวของเธอและวันนี้ยังเป็นวันที่พบหน้าเซี่ยงเฉิงครั้งแรกเธออยากให้ทุกคนลงจากเวทีไม่ได้เลยอย่างนั้นหรือ?”คนที่พูดคือหลี่หมึ้งแม่เลี้ยงของยินเสี้ยวเสี้ยวเวลานี้ร่างกายของเธอสั่นอย่างรุนแรงคล้ายถูกยินเสี้ยวเสี้ยวโจมตีมากเกินไปจนจะยืนต่อไม่ไหวแล้ว:“เสี้ยวเสี้ยวมีเรื่องอะไรไว้ค่อยคุยกันเมื่อพวกเรากลับไปถึงบ้านเธออย่าได้ทำร้ายตัวเองและทำร้ายน้องสาวของเธอ!”

ยินรั่วอวิ๋นเห็นแม่ของตัวเองขึ้นมาก็รีบวิ่งไปอยู่ด้านข้างแม่ของตัวเองทันทีแล้วประคองเธออย่างน่าเอ็นดูริมฝีปากยังไม่หยุดที่จะร้องขอ:“คุณแม่คะคุณอย่าทำอย่างนี้เลยพี่สาวเธอ……เธอ……เธอไม่ได้คิดถึงตัวเองมาสักพักแล้ว”

ยินเสี้ยวเสี้ยวดื้อรั้นเป็นครั้งแรกราวกับว่าคู่แม่ลูกไม่ได้อยู่ด้านข้างเธอยังคงมองไปที่เซี่ยงเฉิงถามด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง:“เซี่ยงเฉิงตอบฉันคุณเป็นแฟนของฉันยินเสี้ยวเสี้ยวหรือว่าเป็นแฟนของยินรั่วอวิ๋น?”

ผู้คนรอบข้างขมวดคิ้วอย่างหยุดไม่ได้เรื่องนี้ดูแล้วมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องแม้ว่าเสียงกระซิบจะเบาแต่ก็ดังไม่หยุดอยากจะรู้ว่ายินเสี้ยวเสี้ยวของเมืองTเกือบจะสู้กับชื่อเสียงของบ้านจิ๋นได้เพียงแต่ทั้งสองไปในทิศทางที่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

ข่าวลือของลูกสาวคนโตบ้านยินพฤติกรรมน่าเอือมระอาและเสื่อมเสียประพฤติตัวไม่เหมาะสม

ข่าวลือของบ้านจิ๋นมีอำนาจเทียมฟ้าสงบเสงี่ยมมีเมตตา

“ยินเสี้ยวเสี้ยวเป็นอะไรไปฉันจำได้ว่าเธอหัวอ่อนมากนะทำไมวันนี้จู่ๆก็ดื้อรั้นขึ้นมาล่ะ?”

“ใครจะไปรู้ได้ล่ะพูดได้ว่าบ้านยินอย่างนั้นมันช่างวุ่นวายอย่างมากไม่อยากที่จะเข้าไปยุ่ง”

คำถามของยินเสี้ยวเสี้ยวพาให้สายตาของทุกคนเบนย้ายไปที่หน้าของที่ยืนมองเห็นการณ์ด้านหน้าอยู่ข้างๆอย่างไร้ซึ่งเสียงมาโดยตลอดมองดูแล้วเป็นผู้ชายที่รูปหล่อแสนดีในเวลานี้ถึงเป็นครั้งแรกที่ดึงดูดสายตาของผู้คนได้

“ผม……”สายตาของเซี่ยงเฉิงคลุมเครือขึ้นมาเล็กน้อยคล้ายมีบางอย่างที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกคำพูดยังไม่ทันได้เอ่ยออกมาเป็นคำก็ถูกยินรั่วอวิ๋นขัดขึ้นมาและยังเป็นคำพูดที่คิดเพื่อพี่สาวคนนี้ของเธออีกด้วย

จู่ๆยินรั่วอวิ๋นก็พูดขึ้นมา:“เซี่ยงเฉิงคุณเลือกพี่สาวฉันเถอะนะคะฉันไม่เป็นอะไร!”

ในทันทีผู้คนที่อยู่โดยรอบก็ยิ่งแสดงการดูถูกยินเสี้ยวเสี้ยวมากขึ้นไปอีก

เซี่ยงเฉิงมองยินรั่วอวิ๋นด้วยความลำบากใจเล็กน้อยแล้วหันไปทางที่ยินรั่วอวิ๋นเดินไปแล้วเอื้อมมือไปจับไหล่ของเธอไว้พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแผ่วเบา:“รั่วอวิ๋นผมไม่สามารถทำร้ายคุณเพียงเพื่อรักษาหน้าตาของพี่สาวคุณได้ผมเป็นคู่หมั้นของคุณไม่ใช่หรือ?”

ยินเสี้ยวเสี้ยวมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของสองคนตรงหน้าฉันพลันก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างมาอุดอยู่ตรงลำคอภาพด้านหน้าก็เลือนรางขึ้นมาทันทีในขณะที่คนยังไม่ทันได้สติกลับมานั้นเธอก็โดนคนพาลงมาแล้ว

และเธอไม่ทันได้ระวังตัวผู้ชายที่พาเธอลงมานั้นมีอายุมากกว่าสี่สิบปีเอื้อมมือมาจับไหล่ของเธอแล้วพาเธอไปที่ห้องพักรับรองของบ้านยินในโรงแรมหซือซันแห่งนี้ผู้คนโดยรอบได้แต่ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้

“ฉันว่าลูกสาวคนโตของบ้านยินไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอะไรหรอกดูสิมีคนรักมาพาออกไปแล้ว”

“ผู้ชายคนนั้นเหมือนจะเป็นผู้จัดการของบริษัทจางซื่อนะฉันได้ยินมาว่าเร็วๆนี้บ้านยินกับบริษัทจางซื่อสนิทกันมากสาเหตุเป็นเพราะโครงการบางอย่าง……”

“เห็นอย่างนี้แล้วลูกสาวคนโตของบ้านยินก็เป็นคนที่ยอมเสียสละตัวเองเพื่อครอบครัว?เหอเหอ……”

“เป็นอย่างที่คิดข่าวลือเกี่ยวกับลูกสาวคนโตของบ้านยินนั้นไม่ธรรมดาเลย”

ผู้คนโดยรอบพูดคุยเรื่องของยินเสี้ยวเสี้ยวอย่างไม่กังวลสีหน้าของคนบ้านยินเลยแม้แต่น้อยและยังสามารถจับคู่ประโยคของแม่อย่างหลี่หมึ้งเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยบ่อยๆในตอนที่ผู้คนทั้งหมดม่ทันได้สนใจนั้นยินรั่วอวิ๋นก็ตามเซี่ยงเฉิงที่ไปสถานที่ที่ยินเสี้ยวเสี้ยวไป……