EP.6 อยากดูด ?
EP.6
หลายวันต่อมา อลินดากับโอปอลนั่งเรียนอยู่หลังห้อง วันนี้เดดไลน์ส่งรายงานกับอาจารย์ ร่างบอบบางนั่งตัวขดเป็นกุ้ง ฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียน เธอปวดท้องประจำเดือน ถ้าไม่ติดว่าต้องพรีเซนต์ด้วย เธอก็คงไม่มาเรียนวันนี้
“ฉันมียาพอนสแตนกินก่อนไหม” โอปอลบอก พร้อมกับหยิบยาให้อลินดาแล้วยัดใส่ในมือเธอ
“ไม่ล่ะ ฉันกินก่อนมาเรียนแล้ว” เธอยัดยาคืนกลับเจ้าของ แล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนเช่นเดิม อลินดากินยามาก่อนออกจากห้องแล้ว แต่ทำไมอาการเธอถึงไม่ทุเลาลงบ้าง
“ฉันอยากได้ถุงน้ำร้อนอ่ะโอปอล”
“จะไปเอาจากไหนอ่ะตอนนี้”
“เดี๋ยวฉันโทรถามเพื่อนก่อน แกดูอาจารย์ให้ที” อลินดาแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายโทรหาธาวิน ในขณะที่ก้มหน้าฟุบลงบนโต๊ะ
“เพื่อน ฉันปวดท้อง”
[ อืม ] ตอบรับคำสั้น ๆ ธาวินก็เข้าใจได้ในทันที เขารู้ว่าอลินดาปวดท้องประจำเดือน ธาวินกำลังเรียนอยู่ในคลาส เขาลุกออกจากห้องโดยไม่สนอาจารย์ที่กำลังสอน เพื่อนเรียกถามเขาก็ไม่สน มุ่งหน้าตรงไปยังสหกรณ์ของมหาวิทยาลัย หยิบถุงน้ำร้อนสีชมพูที่เธอชอบ จ่ายเงินเรียบร้อย เขาจึงขอให้พนักงานใส่น้ำร้อนในถุงร้อนให้เขาด้วย
“น่ารักจริง ทำให้แฟนใช่ไหมเนี่ย” พนักงานสาวแคชเชียร์เอ่ยแซว ธาวินไม่ได้ตอบกลับไป ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่ง ยืนรอพนักงานเอาถุงร้อนไปใส่น้ำให้
ธาวินขับรถมาถึงตึกธุรกิจการบิน เขาขึ้นไปยังชั้นที่เธอเรียน ธาวินเปิดประตูห้องเดินถือถุงน้ำร้อน ทุกคู่สายตาจับจ้องมาที่เขา อาจารย์ที่กำลังสอนในห้องเรียกถามเขาก็ไม่ตอบ ร่างสูงเดินตรงไปหาอลินดาในทันที
“เรียกให้ฉันออกไปเอาก็ได้” อลินดารับถุงน้ำร้อนมากุมบนหน้าท้อง
“หนุ่มวิศวะ มาทำอะไร” อาจารย์ในคลาสถามเขาอีกครั้ง ธาวินก็ยังคงไม่ตอบเช่นเคย
“เอ้า! หันมาเรียนกันต่อ” อาจารย์ส่ายหัวน้อย ๆ แล้วสอนวิชาในคลาสต่อไป
ธาวินนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เธอ ขยับโต๊ะเข้าไปชิดเธอใกล้ ๆ หัวคิ้วหนาย่นเข้าหากันอย่างสงสัย ดวงตาคมเพ่งมองบนคอขาว ๆ ของอลินดา
“รัก”
“อะไร”
“รอยหายไปไหน”
“รอยอะไร”
“รอยที่ฉันดูด” อลินดาอึ้งไปชั่วขณะ นึกถึงภาพคืนที่เธอและเขามีอะไรกัน ธาวินทำรอยจ้ำแดงตามตัวเธอทุกจุด ไม่เว้นแม้แต่อวัยวะเนินอวบช่วงล่าง ชายหนุ่มตรงหน้าพูดออกมาได้อย่่างหน้าตาเฉย ผิดกับเธอที่ไม่รู้จะต้องตอบไปว่าอะไร และไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ตรงไหน
“ไม่รู้” เธอไม่กล้าสู้สายตาเขาแม้แต่น้อย ถึงจะมีอะไรด้วยกันก็หลายครั้ง มันก็ไม่ชิน แต่กับเขาหน้าด้านชะมัด
อลินดามองไปยังอาจารย์ที่กำลังสอน แต่ในจังหวะนั้นธาวินกลับยื่นหน้ามาใกล้ ๆ ใช้ปากดูดทำรอยซ้ำที่เดิมบนต้นคอขาว
“อ๊ะ” เสียงใสร้องลั่น นักศึกษาในห้องหันมามอง รวมถึงอาจารย์ที่สอนด้วย
“เธอสองคนอะไรกัน ถ้าไม่เรียนก็ออกไป” อาจารย์ในคลาสถามอย่างไม่สบอารมณ์
“ขอโทษค่ะ”
“ไอ้เพื่อน ดูดคอฉันทำไม เป็นบ้าหรือไง” อลินดากระซิบต่อว่า
“ดูดบนให้แล้ว เดี๋ยวกลับไปดูดข้างล่าง”
ถามเธอสักคำไหมว่าอยากใหัดูดหรือเปล่า ธาวินเล่นจับเธอกินทุกคืน หลังจากวันที่โอปอลไม่ได้ค้างคืนกับเธอที่คอนโด เขาก็กระหน่ำโจนจ้วงทั่วทุกบริเวณภายในห้อง ไม่ว่าจะระเบียง ห้องน้ำ หน้ากระจก โซฟา เชลล์ครัว
จนเธออยากถามเขาเหลือเกินว่าไปตายอดตายอยากจากไหน ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้สึกดีที่ได้ทำกับเขา เราอยู่ด้วยกันทุกวัน นอนด้วยกันทุกคืน อาบน้ำด้วยกันก็ทำมาแล้ว
อะไรที่ไม่เคยทำ และไม่คิดว่าจะทำมันก็เกิดขึ้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ความเป็นเพื่อนของเรามันคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แล้วระหว่างเธอกับธาวิน จะอยู่ในสถานะอะไร เธอไม่กล้าถามเลย
“รักครับ” หลังจากเลิกคลาส อลินดา โอปอล และธาวินออกจากห้องเป็นคนสุดท้าย จู่ ๆ ก็มีนักศึกษาชาย รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อคมเข้มเดินถือช่อดอกกุหลาบสีขาวมายืนอยู่ตรงหน้า
“คะ”
“ผมให้”
พรึ่บ~
ชายหนุ่มยื่นดอกกุหลาบสีขาวให้กับเธอ ทว่ากลับถูกธาวินเขวี้ยงลงไปตรงชั้นระเบียง อลินดาที่กำลังจะรับช่อดอกกุหลาบ เธอยืนเหวออ้าปากค้างกับการกระทำที่ไร้มารยาทของเพื่อนสนิท
ธาวินทำทีไม่สนใจ จับมืออลินดาเดินออกไป ปล่อยให้ชายหนุ่มหน้าคมมันยืนนิ่งเหมือนศพ ก็แค่โยนช่อดอกกุหลาบทิ้งมันจะเป็นอะไรนักหนา
“เพื่อน เมื่อกี้แกทำน่าเกลียดมากนะ”
“ไม่ชอบ”
“หวงฉันเหรอ” อลินดาจี้ใจเขาตรงจุด ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งเก็บอาการ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมองหญิงสาวให้ชัด ๆ
“อืม”
จากที่อลินดายิ้มเย้ย พอได้คำตอบจากเพื่อนสนิทเรียวปากได้รูปหุบยิ้มในทันที ใบหน้าสวยร้อนผ่าว ดวงตาหวานกระพริบถี่ ธาวินมองเธอยิ้มเจ้าเล่ห์ ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม กอดคอเพื่อนรัก
“เดี๋ยวฉันพาไปกินไอติมที่ห้อง” มุมปากหยักยกยิ้มเล็ก ๆ อลินดารู้ว่าเขาหมายถึงไอติมแท่งที่อยู่ติดกับตัวเขา เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความเขินอาย ใบหน้าสวยหวานแดงจัด เพื่อนรักทั้งสองต่างส่งยิ้มให้กัน
“ไปด้วยสิ อยากกินไอติมเหมือนกัน”
เสียงของโอปอลพูดแทรกขึ้น เธอคือแขกไม่ได้รับเชิญ แต่อยากเสนอหน้าไปกับพวกเขาด้วย
“ไว้วันหลังได้ไหม วันนี้ฉันอยากกินไอติมกับเพื่อนแค่สองคน รอบหน้าฉันเลี้ยงเลย”
ขอเก็บเป็นความลับในเรื่องอย่างว่า ที่มีแค่เขาและเธอเท่านั้นที่รู้ ส่วนโอปอล รอบหน้าอลินดาค่อยเลี้ยงคืนเพื่อเป็นการขอโทษที่เธอเลือกที่จะทิ้งเพื่อนสาว แล้วไปอยู่กับผู้ชาย
“สองคนนี่ไปถึงไหนกันแล้ว” โอปอลพร้อมจะจับผิดสองคนนี้ทุกเมื่อ ดวงตาหวานเคลื่อนไปซ้ายทีขวาที เพื่อหาข้อพิรุธบนใบหน้าของทั้งสอง
“ฉันไม่ชอบเพื่อนเธอเลย” ธาวินบอกอลินดาตรง ๆ และยังบอกต่อหน้าโอปอลให้เธอได้ยิน เขาไม่ชอบเพื่อนเธอคนนี้ ไม่ชอบมานานแล้ว
“งั้นฉันไปละ” โอปอลบอกลา ใบหน้าสวยไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก แต่ในเมื่อธาวินแสดงออกชัดเจน เธอก็คงไม่อยู่โง่ให้เขาว่าเธอฟรี ๆ
หลังจากเดินแยกออกจากสองคนนั้น โอปอลหันไปมองพวกเขาอีกครา เธอเห็นธาวินกอดคออลินดา ดูยังไงสองคนนั้นก็มากกว่าเพื่อนสนิทกัน
“อ่านกินกันอยู่แล้วสินะ”
อลินดาชวนธาวินนอนดูซีรีส์เกาหลีด้วยกัน หลังจากทั้งสองเสร็จภารกิจชวนกินตับด้วยกันบนเตียง คนตัวเล็กอ้อนธาวิน เธออยากมีโมเมนต์นอนจับมือกับเขาแล้วดูซีรีส์เกาหลีด้วยกันในห้องนอน
“เพื่อน ได้ไหมอ่ะ” อลินดาส่งเสียงออดอ้อน เขาและเธอนอนกอดก่ายอยู่บนเตียงนุ่ม คนตัวเล็กรู้ดีว่าธาวินไม่ค่อยชอบดูซีรีส์เกาหลี เพราะเขาชอบดูซีรีส์สืบสวนสอบสวนแนวฝรั่งมากกว่า
“อืม” ธาวินโดนเธออ้อนก็ไปไม่ค่อยเป็นเหมือนกัน แต่ยังเก็บซ่อนอาการความรู้สึกในใจ ธาวินตามใจอลินดาทุกอย่าง
อลินดายิ้มกว้าง หอมแก้มธาวินเป็นรางวัลเมื่อเขาตามใจเธอ คนถูกหอมยิ้มน้อย ๆ แล้วหอมแก้มนิ่มคืนไปหลายฟอด
“รัก”
“หืม” ทั้งคู่สบตาประสานกัน “มีอะไร” อลินดาถาม เขาเรียกเธอทำไม ไม่เห็นจะพูดอะไรสักคำ
“อยากดูดนม”
