EP.2 ยังไม่มีแฟน

EP.2

อลินดาเปิดประตูห้องถึงกับผงะเมื่อคุณแม่ธาวินมาหา ชายหนุ่มเพิ่งสวมเสื้อยืดเสร็จจึงได้เดินมาที่หน้าประตูอยากรู้ว่าเป็นใครที่มาขัดจังหวะ แต่พอเขามาปรากฏตัวให้คนที่ยืนอยู่หน้าห้องได้เห็นเท่านั้น

“ไอ้เพื่อน”

“แม่”

“เออ แม่แกนี่แหละ กดออดห้องแกตั้งนานก็ไม่มีคนมาเปิด ว่าแล้วเชียวว่าต้องอยู่ห้องหนูรัก นี่มารบกวนอะไรหนูรักอีก ไอ้ลูกไม่เอาไหน”

“มาทำไม กำลังเข้าได้เข้าเข็ม” ธาวินยืนแคะหู แสดงสีหน้าเบื่อหน่ายเมื่อคุณแม่เอาแต่บ่น บวกกับเขากำลังจะสร้างความสุขกับเพื่อนคนสนิท ดันมีแม่มาเป็นมารขัดขวางเสียได้

“คุณป้า เชิญเข้าห้องก่อนดีกว่าค่ะ” อลินดาเชื้อเชิญผูัใหญ่เข้าห้อง ก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่ธาวิน พูดจากำกวมชวนให้คิด ดีที่คุณแม่เขาไม่ทันได้ยิน

“ดูอย่างหนูรัก มีน้ำใจกับแม่ แต่กับแกพอฉันมาหา ไม่เคยชวนฉันเข้าห้องเลยสักครั้ง”

ปาจารี คงพีระพัฒน์ คุณแม่ของธาวิน ยืนบ่นลูกชายต่อหน้าเพื่อนสนิทลูก หวังอยากจะให้อลินดาช่วยคุมพฤติกรรมลูกชายเธอ เผื่อว่าธาวินจะฟังเพื่อนมากกว่าแม่แท้ ๆ ของมันเอง

“กลับไปได้แล้ว” ธาวินพูดไล่คุณแม่

เพี๊ย~

“ไปไล่คุณป้าได้ยังไง ท่านอุตส่าห์มาหาเพราะคิดถึงไหม” อลินดาพูดเตือน ธาวินเป็นคนปากเสียมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เว้นแม้กระทั่งครอบครัว ถึงแม้ทุกคนจะปลงกับนิสัยของมันแล้วก็ตาม

“เจ็บนะ” ธาวินถูแขนตัวเองตรงส่วนที่โดนอลินดาตีแรง ๆ

“ตีมันเยอะ ๆ เลยหนูรัก ฝากสั่งสอนแทนป้าด้วยนะลูก”

“ฝากทั้งชีวิตเลยไหมล่ะ” ธาวินพูดประชดประชันคุณแม่ พลางเหล่มองสาวข้างกาย อลินดายืนเก็บอาการเขินอาย แต่ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เมื่อคุณป้าสบสายตาเขาและเธอ

“ได้แบบนั้นก็ดี ป้าอนุญาตให้ตบตีเพื่อนได้เต็มที่”

“ตบจูบก็ว่าไปอย่าง” ธาวินเอียงกระซิบข้างหูเล็กอลินดาให้ได้ยินกันสองคน

“แกก็อย่าแกล้งหนูรักให้มาก หนูรักตัวเล็กนิดเดียว ส่วนแกตัวเท่าควาย”

“งั้นนมไอ้รักก็เท่าหัวควายเหมือนกัน” ธาวินทำท่าประคองหน้าอกตัวเองให้คุณแม่ดู เพื่อล้อเลียนอลินดา เพื่อนสาวเขานมโคตรใหญ่ เป็นใครก็ต้องมองนมมันเป็นอย่างแรก เขานี่มองมาไม่รู้กี่ปี มีปีนี้ที่แหวกกว่าครั้งไหน จากที่ได้แค่มอง ตอนนี้เขาได้ดูดบอกเลยว่่าโคตรดี

ว่าแล้วก็อยากดูดอีก รอแม่กลับไปก่อนเถอะ

“ไอ้เพื่อน”

“ไอ้ลูกเวร”

“ก็จริงนี่แม่”

“ฉันอายคุณป้านะ พูดแบบนี้ได้ยังไง” อลินดาเหวใส่ จะตบตีเพื่อนก็เกรงใจคุณป้า เธอจึงต้องเดินไปหยิบเสื้อคลุมมาใส่ปกปิดหน้าอกให้ตัวเอง เขาจะได้เลิกพูดล้อเธอสักที

“นี่หนูรัก” ปาจารีไม่อยากสนใจลูกชายตัวดี มาหามันกี่ที เธอต้องกลับไปด้วยอาการปวดไมเกรนทุกครั้ง เพียงเพราะปากของมัน เธอเลยหันไปคุยกับอลินดาแทน

“มีแฟนหรือยังเรา”

“ยังไม่มี” เป็นธาวินตอนแทน ปาจารีหันไปมองค้อน

“สาระแน”

คนโดนว่าทำปากขมุบขมิบลับหลัง

“ยังไม่มีค่ะ”

“แล้วมีใครมาชอบบ้างหรือยัง หรือหนูรักไปชอบใครบ้างไหม”

“อย่างมันน่ะเหรอจะมีใครมาชอบ” เป็นธาวินตอบอีกตามเคย ปาจารีเลยมอบมะเหงกให้แรง ๆ ตรงกลางกบาลลูกชายไปหนึ่งที เธอกำลังคุยกับอลินดาอยู่

“โอ๊ย

“สอดนัก ฉันไม่ได้ถาม”

“เอ่อ...ไม่มีค่ะ”

“ดีแล้วจ่ะ ดีแล้ว” ปาจารียิ้มร่า ก่อนจะลาสองหนุ่มสาว เธอซื้อของกินมาฝากทั้งลูกชายและอลินดา และยังกำชับนักหนาว่าให้อลินดาดูแลลูกชายเธอได้อย่างเต็มที่ ทั้งตบตี ศอกเข่า กระโดดถีบขาคู่ เอาเลยตามสบายเธอไม่ว่า

หลังจากปาจารีออกจากห้องคนตัวเล็ก เธอได้ต่อสายโทรหากัลยาผู้เป็นแม่ของอลินดา

“ฮัลโหล ลูกสาวเธอยังไม่มีคนที่ชอบ ฉันจองหนูรักไว้เลยแล้วกัน เดี๋ยวฉันกลับไปเม้าธ์” จุดประสงค์การมาของปาจารีก็คืออยากถามอลินดาว่ามีใครในใจหรือยัง ถ้ายังเธอขอจองหนูอลินดาเป็นลูกสะใภ้ เด็กสองคนรู้จักกันตั้งแต่มัธยม บ้านก็อยู่ใกล้ ๆ กัน เห็นกันมานานนม

ตอนนี้ทั้งธาวินและอลินดาก็ยังไม่มีใคร อีกนิดเดียวเด็กทั้งสองคนก็จะจบปีสี่แล้ว มันน่าจับให้ทั้งคู่เปลี่ยนสถานะจากเพื่อนมาเป็นแฟนสักที เพราะสองคนนั้นตัวแทบจะติดกันตลอดเวลา

“ต่อป่ะ” ธาวินถามเพื่อนสาวคนสนิท เมื่อคุณแม่กลับออกไป

“...” อลินดาเงียบไม่พูด แต่ได้ยินเต็มสองหู เธอกำลังจัดเก็บอาหารที่คุณป้ามีน้ำใจเอามาให้ทุกสัปดาห์

“เมื่อกี้มันดีมากเลยนะ” ธาวินยังคงพูดต่อไปเรื่อย ๆ คนมันอยาก ช่วงล่างมันปวดหนึบไปหมด เธอไม่อยากเหรอวะ ก็ดูเหมือนว่าจะชอบ...

“ทำไมแกพูดมากขึ้น ปกติถามคำแกก็ตอบคำ” อลินดาเปลี่ยนเรื่อง

“ไม่ได้เป็นใบ้ ตกลงยังไง ต่อไหม” เขามุ่งมั่นอยากจะทำเรื่องอย่างว่า สองเท้าหนักเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหลังของหญิงสาว พลางขยับตัวใกล้ชิดเธอมากขึ้น ธาวินรวบเอวเล็กมากอด แล้วกดจมูกที่ซอกคอขาวระหงแรง ๆ

“หอมจังวะ” ปากพูดแต่ยังคงซุกไซ้ไม่หยุด อลินดาเริ่มมือไม้อ่อนจากการกระทำของเพื่อน เธอเองก็รู้สึกดี แต่ทว่าตอนนี้เธอยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำมากกว่าเรื่องนั้น

“อื้อ เพื่อนเดี๋ยวก่อน”

“อะไร” ฝ่ามือใหญ่สอดเข้าใต้สาบเสื้อเลื่อนขึ้นมาจนถึงหน้าอกใหญ่สองเต้า เขาบีบเคล้นพลางบี้เม็ดตุ่มไตที่มันชูชันทั้งสองข้าง

“อ๊า ยะหยุดก่อนสิ”

“ไม่อยาก”

“ปะ เปล่า แต่...อ๊ะ”