ตอนที่ 17 เพื่อนช่วยเพื่อน NC
“งั้นแกชอบใครอยู่หรือเปล่าล่ะ...ตอนนี้!!...”
“เปล่า!... ตอนนี้ฉันไม่มีใคร”
“ฉันดูแลแกสารพัด... อย่างกับเมียคนหนึ่งจะทำให้ผัว ซักแม้กระทั่งกางเกงในให้ เหลืออย่างเดียวที่ฉันยังไม่ได้ทำให้แก... ฉันขอร้องล่ะแก ช่วยยัดเยียดความเป็นผัวให้ฉันสักครั้งไม่ได้หรือไง!”
แทนคุณถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามข่มความปรารถนาลุ่มลึกในอก แม้เขาจะอยากครอบครองเรือนร่างแสนเย้ายวนนี้เพียงใด แต่เขาจะไม่ฉวยโอกาสในยามที่เธอไร้สติเช่นนี้เด็ดขาด
“ตกลง... ฉันจะอาบน้ำให้แก มุก... เผื่อแกจะสร่างเมา แล้วก็กลับมามีสติอีกครั้ง” ชายหนุ่มประคองเพื่อนสาวกลับไปที่อ่างน้ำวนอีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดฝักบัวด้านบน ปล่อยให้สายน้ำเย็นฉ่ำรดลงมาบนเรือนร่างเปลือยเปล่า หวังให้สายน้ำช่วยดับไฟปรารถนาและคืนสติสัมปชัญญะให้กับเธอและเขาในค่ำคืนนี้
“สระผมก่อนนะ ผมแกมีแต่กลิ่นบุหรี่”
แทนคุณเปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำไหลรินผ่านเรือนร่างขาวโพลนผุดผาดของเพื่อนสาว ทว่ายามสายน้ำเย็นชำระล้างผิวกายเนียน หยดน้ำที่เกาะแพรวพราวบนสรีระเว้าโค้งกลับยิ่งปลุกสัญชาตญาณชายให้ตื่นตัว แทนคุณรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดบางอย่างจนต้องรีบเบือนกายหันข้างให้เธอ ขณะยืนอยู่นอกอ่าง
“เออๆ... อย่าบ่นนักสิ” มุกสลิลพึมพำตอบ
“ฉันขอนั่งได้ไหม ฉันเมื่อย”
“เอาสิ!” แทนคุณรีบประคองร่างบางให้นั่งลงบนขอบอ่างอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเริ่มสระผมให้เธอต่อ ชายหนุ่มเทครีมสระผมลงบนฝ่ามือ ชโลมและชโลมนวดเบาๆ ไปทั่วเส้นผมยาวสลวยเงางามตั้งแต่โคนจรดกลางหลัง ความเปียกปอนทำให้เธอทวีความเซ็กซี่เย้ายวนจนเขาต้องข่มใจ นวดเฟ้นศีรษะให้อย่างเบามือเพื่อผ่อนคลายความเครียดให้เธอ
“สัญญากับฉันได้มั้ย... ว่าแกจะเลิกเที่ยวแล้วก็เลิกเมาจนขาดสติแบบนี้อีก”
“ฉันจะเสียใจวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว...” น้ำเสียงของหญิงสาวฟังดูนิ่งขึ้น
“อืม... ดีแล้วเพื่อน”
“แกอาบน้ำให้ฉันได้แล้ว ฉันเริ่มหนาวแล้วนะ”
“ฉันตั้งใจไม่เปิดน้ำอุ่นตั้งแต่แรกเองแหละ เพราะอยากให้แกสร่างเมา” แทนคุณบอกเพื่อน
“เปิดสิ!... มันหนาวนะ รู้มั้ย”
“แล้วนี่แกจะอาบน้ำให้ฉันในชุดเต็มยศแบบนี้น่ะเหรอ ถอดออกสักชิ้นสองชิ้น ฉันก็ไม่ปล้ำแกตอนนี้หรอกน่า!” มุกสลิลเอ่ยเย้า สิ้นคำประชด
แทนคุณก็ยอมถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว ชายหนุ่มก้าวลงไปนั่งในอ่างอาบน้ำ จัดการเปิดน้ำให้เพื่อน ร่างกายที่ปะทะน้ำอุ่น ๆ ทำให้มุกสลิลดูสร่างเมาลงไปมาก เธอเอนกายถอยหลังมาพิงแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าของเขาไว้เต็มหลัง
แทนคุณล้างแชมพูออกจากเส้นผมนุ่มจนสะอาดหมดจด จากนั้นจึงเทครีมอาบน้ำลงบนฝ่ามือ ลูบไล้ฟองนุ่มลื่นไปตามผิวกายขาวโพลนเนียนลื่น
“ฉันถามอะไรหน่อยสิ” แทนคุณเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวคืนสติเกือบสมบูรณ์แล้ว
“ถามอะไรเหรอ” มุกสลิลเอี้ยวใบหน้าหวานกลับมามอง
“เมื่อกี้แกพูดจริงๆ ใช่มั้ย... ที่ว่าฉันเคยลักหลับแก” ชายหนุ่มถามด้วยความกังวลลึกๆ หากมันเคยเกิดขึ้นจริงโดยที่เขาละเมอ เขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
“เปล่า!... ฉันก็พูดไปอย่างนั้นแหละ เผื่อจะปลุกอารมณ์แกได้บ้าง” มุกสลิลเผยรอยยิ้มสะใจ พลางยักคิ้ว
“นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่คบกันมาเลยนะที่เราทะเลาะกัน... เราไม่ควรทะเลาะกันอีก รู้มั้ย”
แทนคุณเอ่ยเสียงนุ่ม ฝ่ามือหนาที่เปื้อนฟองครีมหอมกรุ่นค่อยๆ ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนบาง ลามลงมายังหน้าท้องแบนราบ นิ้วแกร่งวนเวียนรอบสะดือสวยทำความสะอาดอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสต้นขาเรียวเนียนและสะโพกกลมกลึงผุดผาด ร่างกายที่สัมผัสกันผ่านฟองสบู่ทำเอาทั้งคู่หายใจติดขัด
“ฉันก็ไม่ได้อยากทะเลาะกับแก... แกก็หัดเข้าใจฉันบ้างสิ ฉันก็กลัวแกเหมือนพี่ต้น!”
“เหมือนยังไงวะ!” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว
“พี่ต้นก็ไม่ต่างอะไรจากแกเลยไอ้แทน! เวลาฉันไปนอนบ้านเขา แม่เขาไม่อยู่ ก็ไม่เห็นเขาจะทำอะไรฉันเลย... ฉันถามจริงๆ แกตอบฉันตรงๆ นะ แกไม่ได้เป็นแบบพี่ต้นใช่มั้ย!” แทนคุณรีบส่ายหน้าทันควัน
“ไม่ใช่หรอก... แกรู้อะไรไหม ทำไมฉันถึงไม่อยากล่วงเกินหรือทำอะไรแก”
“ทำไมเหรอ... ฉันสวย ฉันอวบอื๋ม ไม่สู้น้องปรานไหมของแกหรือไง”
“เปล่าหรอก... ฉันกลัวเสียเพื่อนดีๆ อย่างแกไปต่างหาก ลองคิดดูนะ มิตรภาพระหว่างเราสร้างกันมาเกือบยี่สิบปี จะต้องมาพังเพราะความต้องการเพียงแค่ชั่วคราวงั้นเหรอ” มุกสลิลนิ่งฟัง ถอนหายใจยาวก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ฉันขอบใจนะแทน ที่แกคิดได้แบบนั้น... ฉันเองก็อยากจะคิดให้ได้เหมือนแก แต่แกรู้มั้ย ฉันไม่อยากนอนช่วยตัวเองอีกแล้ว ฉันเคยคิดกระทั่งว่าอยากกลับไปอยู่กับพ่อเลี้ยงด้วยซ้ำ”
ได้ยินเช่นนั้น หัวใจของแทนคุณพลันกระตุกวูบ ความหึงหวงและความเป็นห่วงถั่งโถมขึ้นมาในอก ชายหนุ่มประชิดร่างเธอเข้าหากาย กอดกระชับแน่นขึ้นแล้วเอ่ยเสียงพร่าข้างใบหู
“แกเลิกคิดเรื่องนั้นไปได้เลย... ถ้าแกต้องการ ฉันจะช่วยแกเอง!”
