บทที่10 เมินใส่

เช้าวันจันทร์ที่มหาลัย

เฌอรีนขับรถสปอร์ตคันหรูมาจอด แล้วเดินสับสะโพกมาหากลุ่มพี่ชายที่นั่งโต๊ะประจำ

"อะไรทำท่าอะไร" เอเดนกอดอกมองน้อง

"คนสวยที่ขับรถมาเรียนเองได้เขาเดินท่านี้กันค่ะ"

"กูปวดหัว" เอเดนบ่น "เลโอมึงมียาไหม" เลโอขำ

เฌอรีนหย่นจมูกใส่เอเดน

"เฌอขับระวังด้วย อย่าซิ่ง" เอเดนกำชับน้อง

"เข้าใจแล้วค่ะ"

วิคเตอร์นั่งเงียบไม่พูดอะไรนั่งมองเฌอรีนนิ่งๆ

สาวคนหนึ่งหน้าสวยเซ็กซี่เดินมากอดคอพี่เจเจ เฌอรีนมองนิดหนึ่ง

"เฌอขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ" เฌอรีนเดินออกไป

พรึบ!

เจเจลุกขึ้น "มีอะไร" เขาหันไปถามสาวสวยคนนั้น แต่ไม่รอฟังคำตอบจากเธอ หันมาบอกเพื่อนๆ

"กูไปดูดบุหรี่นะ" วิคเตอร์ลุกขึ้นตามไปด้วย วิคเตอร์ไปยืนดูดบุหรี่ข้างๆ เจเจ เขาสองคนนิสัยคล้ายกันมาก ไม่ค่อยพูดเสือซุ่มกินเงียบ อยากได้อะไรต้องได้ เป้าหมายไม่เคยพลาด และขี้รำคาญ

เขาสี่คนสนิทกันมาตั้งแต่มัธยม มองตาก็รู้ใจกัน ไม่ต้องพูดกันเยอะวิคเตอร์รู้ว่า เจเจไม่ชอบที่ผู้หญิงคนนั้น ที่มาแสดงความเป็นเจ้าของเขาต่อหน้าคนอื่น

ฝ่ายเอเดนกับเลโอสุมหัวกัน "จบแล้วดาวคณะมนุษย์ท่านเจเจอย่างโหด พอกันกับวิคเตอร์"

“มึงเครียดเหรอเจเจ” วิคเตอร์เป็นห่วงเพื่อน

"ไม่หรอก กูรำคาญวุ่นวาย ตามกูเกินไป"

"อืม!" วิคเตอร์เข้าใจ

จินนี่เดินตรงมาหาวิคเตอร์ เจเจเลิกคิ้วใส่วิคเตอร์ มาถึงเธอสวมกอดเขาแน่น วิคเตอร์ยืนเฉย

“แกมาดูเร็ว พี่เจกับพี่วิคเตอร์ยืนดูดบุหรี่" เฌอรีนกับเกล เฉยๆ แล้วสองหนุ่มมายืนตรงนั้นทุกวัน

“เฮ้ย! นั่นพี่จินนี่คณะเรานี่ เดินมากอดพี่วิคเตอร์เฉยเลย" เฌอรีนหูผึ่งหันขวับเดินไปดู

"พี่เจเจก็ยืนอยู่ พี่วิคเตอร์ยืนให้เขากอดเฉยเลยอ่ะแก น่ารัก พี่เขาคบกันอยู่เหรอ"

"เฌอแกรู้ไหม"

"ฮะ ฉันเหรอไม่รู้สิ"

เฌอรีนเดินมานั่งที่โต๊ะเรียน คบกันสินะ กอดกันขนาดนั้น เธอคิดวนไปวนมาและสลัดภาพนั่นให้หลุดจากหัวไม่ได้สักที

“เฌอไปห้องสมุดกัน” อบิเกลเกลเอ่ยชวน

"ไปสิ"

"..."

“มึงหาดิไอ้เวรเลโอ"

"เบาๆ เลยนี่ห้องสมุด กูควรแยกไปนั่งคนเดียวเสียงดังชิบมึงน่ะ" เลโอบ่นเอเดน

"ทั้งคู่เลย" เจเจบ่นทั้งคู่

"อ้าว! เฌอแก๊งพี่แกนี่”

เอเดนโบกมือให้สองสาวคณะบริหาร อบิเกลยิ้มให้

เลโอทำหน้าเหมือนเพ้อฝัน "ไอ้สัสใจละลายเลยกู"

"เงียบดิ" เจเจดุเพื่อน หันไปมองคนยิ้มสวยนิดหนึ่ง แล้วก็ลุกขึ้นไป

สองสาวหาที่นั่ง "เกลฉันไปหาหนังสือนะ"

"อืม"

สองคนแยกกันไปหาข้อมูล "อยู่ไหนนะเฌอรีน" เดินบ่นคนเดียว พอเจอก็ดันไปอยู่สูง "สูงจังแฮะ" เฌอรีนหยิบไม่ถึงพยายามเอื้อมมืออีกที ถ้าไม่ถึงกะว่าจะไปตามพี่ๆ เธอมาหยิบให้

"จะเอาเล่มไหน" เสียงที่คุ้นเคย เขามายืนซ้อนหลังเธอตอนไหน เฌอรีนหันไปมองเขานิดหนึ่ง ชี้ไปที่หนังสือ

"เล่นนั้นค่ะ"

คนตัวโตหยิบหนังสือให้เธอ หน้าอกแข็งๆ มาชนกับหลังเธอ

"ได้แล้ว" เขาส่งหนังสือให้เธอมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งค้ำชั้นวางหนังสือไว้ เท่ากับเขาโอบตัวเธอไว้กลายๆ

เฌอรีนรู้สึกเขินกับการกระทำของเขา และภาพที่ผู้หญิงคนนั้นที่กอดเขาก็เข้ามาในหัว เธอหันมาสบตาเขา

"ขอบคุณค่ะ" แล้วก็เดินผละจากเขาไปเลย วิคเตอร์ งง นิดหน่อยกับท่าทีหมางเมินของคนตัวเล็กคนตัวเล็กไม่พอใจอะไรเขา?

เจเจมองเกลยืนเปิดอ่านหนังสืออยู่ไม่วางตา เกลรู้สึกเหมือนว่าใครกำลังจ้องเธออยู่ เลยมองรอบๆ ตัว หันไปสบสายตาคมกริบคู่นั้นเข้า

"พี่เจเจ" เกลยิ้มให้เขาเป็นการทักทาย เขายืนมองเธอนิ่ง และเดินเข้ามาหา ใจเกลเต้นไม่เป็นจังหวะ เขาหล่อแต่น่ากลัวจัง

“หาอะไรอยู่”

“คะ?

"พี่ถามว่าหาอะไรอยู่?"

"อ๋อ เล่นนี้แหละค่ะแต่หาเล่มที่สองไม่เจอ"

"มีคนยืมไปรึเปล่ามานี่สิพี่ไปเช็กให้"

"ค่ะ"

"เขาจัดการให้เธอและลงชื่อไว้ให้ รอคนมาคืนหนังสือ และลงชื่อยืมต่อไว้เลย"

"ขอบคุณค่ะพี่เจเจ"

"อืม"

เกลเดินไปนั่งกับเฌอรีน เลโอสะกิดเอเดน

"เวรแล้ว"

"อะไรอีกเลโอ"

"พี่มึงไง"

"พี่มึง ดูสิ"

"พี่เจกับอบิเกลเหรอ?"

"เวรของจริง" เอเดนถึงกับอุทาน

เจเจเดินมานั่ง "มองอะไร"

"เปล่า"

"เสร็จรึยังมึงสองคน"

"เสร็จแล้วรอวิคเตอร์"

วิคเตอร์เดินมาพยักหน้าทั้งสี่หนุ่มลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องสมุด

เฌอรีนทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่หัวใจอยากจะถามเขา? ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับเขากันแน่?