ไม่ใช่คนสำคัญ

ไฟ

" ขนมพอได้แล้วรีบขึ้นไปอาบน้ำเตรียมตัวกลับคอนโดได้แล้ว " ผมบอกกับคนที่ตอนนี้กำลังสนุกสนานกับการตัดผลองุ่นอยู่ไม่รู้ว่าวันนี้ไอ้ดินเสียหายไปกี่บาทแล้วเพราะว่าดูจากผลผลิตที่ขนมตัดมา แทบจะใช้ไม่ได้เลยสักพวง

" อะไรกันไฟนี่ขนมพึ่งทำงานเองนะไหนใครบอกว่าจะให้ขนมทำงานหนักไงขนมยังสนุกอยู่เลยของแป๊บนึงไม่ได้หรอคะ ? " คนตัวเล็กทำหน้าอ้อนผมแต่คงให้ไม่ได้หรอกครับ เพราะว่าถ้าคุณแม่กลับมาเจอขนมผมขี้เกียจนั่งตอบคำถามท่านคงซักผมยาวเลยแหละ

" ไม่ได้ขึ้นไปเดี๋ยวนี้ !! "

" โว๊ย!!! ก็ได้!! " เรื่องแหกปากก็ยกให้ขนมเหมือนกันครับแหกปากเก่งเหลือเกิน. แต่ทำไมผมถึงไม่รำคาญ ?

.

.

" อ้าวไอ้ไฟมึงจะไปส่งน้องเขาแล้วหรอ ? " ผมกับขนมเดินลงมาจากชั้นบนก็เจอไอ้ดินที่ตอนนี้กำลังนั่งทานข้าวอยู่กับดวงแขแล้วน้องมะปรางไปไหนวะ

" อืม.. แล้วมะปรางไปไหน ? "

" เห็นบอกกูว่าจะไปซื้อของกับทอฝันป่านนี้ยังไม่มาเลยสงสัยเที่ยวเพลินมั้ง ทานข้าวด้วยกันก่อนเปล่าน้องขนมกับข้าวเต็มเลยนี่. เดี๋ยวคุณแม่ก็จะมาแล้วนะ ไอ้ไฟมึงก็ให้น้องเขาอยู่เจอคุณแม่ก่อนสิ "

" ไม่ได้!! "

"......."

" มึงก็รู้ถ้าแม่มาเจอขนมแม่ซักกูตายเลยกูขี้เกียจตอบคำถามท่านมึงเองก็เหมือนกันไอ้ดิน อย่าละเลยให้มากนักนะเพื่อนก็อยู่สวนเพื่อน. นั่นคนที่กำลังจะเป็นเมียมึงนะเว้ยดูแลเขาบ้างไม่ใช่ว่าเขาอยากไปไหนก็ปล่อยให้เขาไปกับคนอื่น สมมุติถ้าวันไหนเขาไปกับคนอื่นได้โดยที่ไม่ต้องมีมึงไปด้วยก็ได้วันนั้นแหละมึงจะเสียใจ " ผมบอกกับไอ้ดินพร้อมกับมองเลยไปยังดวงแขผมรู้ครับว่าดวงแขคิดยังไงกับไอ้ดิน แล้วมันจะยังไงล่ะก็ในเมื่อไอ้ดินมันเลือกน้องมะปรางไม่ใช่ดวงแขสักหน่อยผมก็มีสิทธิ์ที่จะพูดให้ดวงแขรับรู้ถึงสถานะตัวเองไม่ใช่หรอ

.

.

.

" เป็นอะไรทำไมนั่งเงียบตั้งแต่ออกจากบ้านไม่อยากกลับคอนโดแล้วหรือยังไงกันขนม ? "

" เปล่าค่ะ" ตอบว่าเปล่าแต่ทำไมคิ้วต้องขมวดกันเป็นปมแบบนั้นด้วย ผมใช้เวลาขับรถจากบ้านใหญ่มาไม่นานเท่าไหร่ก็ถึงคอนโดของขนมอันที่จริงบ้านใหญ่กับคอนโดในตัวเมืองไม่ได้ห่างกันมากหรอกครับขับรถไม่ถึง 30 นาทีด้วยซ้ำทำไมวันนี้คนตัวเล็กของผมดูเงียบผิดปกติวะตอนที่อยู่ที่บ้านสวนก็ยังครึกครื้นสนุกสนานอยู่เลยหรือว่าติดใจบ้านสวนซะแล้ว

" วันนี้ไฟไม่ค้างด้วยนะขนมไฟจะไปทำธุระต่อ "

" อ่อ.. อื้ม "

' พรึ๊บ '

" ตอบ !! " ผมกระชากแขนคนตัวเล็กที่กำลังจะเดินหนีผมเข้าห้องนอนไปเพื่อให้ตอบคำถามว่าเป็นอะไรกันแน่ทำไมถึงเงียบแบบนี้ผมไม่ชอบเลยนะครับมันเหมือนผมยืนพูดอยู่ตัวคนเดียว

" ขนมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยไฟคิดมากปล่อยขนมได้หรือยังเจ็บ!! "

"....."

" จะ.เจ็บ "

." เป็นอะไรก็บอกกันดิวะ!!ไม่พูดจาแบบนี้จะรู้ได้ไงไม่ได้มีพลังวิเศษนะเว้ยถึงจะรู้ความคิดบของทุกคนได้ไม่พอใจตรงไหนก็พูดอย่ามาอมอะไรไว้แบบนี้ไม่ชอบเข้าใจป่ะขนม " ผมพูดออกมาเพื่อให้คนตัวเล็กสำนึกผิดแต่เปล่าเลยครับ คนตัวเล็กยืนมองหน้าผมนิ่ง แบบนี้คืออะไรวะ

" ไฟจะไปได้หรือยังคะ? ขนมจะปิดห้องขนมอยากพักผ่อน หรือถ้าไฟจะยังไม่ไปถ้าออกไปตอนไหนก็ล็อคห้องให้ขนมด้วยแล้วกันขอตัวนะคะ " พูดจบก็เดินหนีเข้าห้องไป

' เคล้ง '

" โธ่เว้ย!! "

.

.

ขนม

?? มิ้ง

( ว่าไงมึง ? )

" คืนนี้ออกป่ะเบื่อว่ะอยู่ห้องขี้เกียจแล้วเนี่ยออกไปดื่มกันเถอะ ชวนอีแก็ปไปด้วย " หลังจากที่ฉันเข้าห้องมาแล้วเขาออกจากห้องฉันไปฉันก็โทรหาเพื่อนของฉันทันทีมิ้งกับแก็ปเป็นเพื่อนสนิทฉันตอนเรียนมหาลัยค่ะหลังจากที่พวกเราจบแล้วพวกนั้นก็หางานทำกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วเหลือแค่ฉันคนเดียวนี่แหละที่ยังไม่ได้มีงานมีการทำ

( นึกยังไงวะชวนพวกฉันออกไปกินเหล้าร้อยวันพันปีพ่อทูนหัวของแกไม่เห็นจะอนุญาต )

" ฉันไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นหรอกเว้ยสรุปแกจะไปป่ะเนี่ยไม่ไปฉันจะไปคนเดียวนะ มาชวนแล้วจะเล่นตัวอยู่ได้ "

( เออๆเดี๋ยวฉันลองชวนอีกแก็ปมันก่อนแต่ไม่แน่ใจนะว่ามันจะไปได้หรือเปล่าเห็นบอกพ่อมันกลับมาจากต่างประเทศด้วย )

" อืม "

.

.

.

21.00 น.

ผับc

" นึกยังไงจ๊ะชะนีน้อยถึงชวนพวกฉันออก ? " ผู้หญิงมาดแมนที่อยู่ในร่างชายเอ่ยถามฉันขึ้นพวกมันสองคนคงเดาใจฉันออกแหละค่ะแต่แค่คงไม่ถามตรงๆแค่นั้นอันที่จริงแล้วฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรหรอกแค่มันรู้สึกจี๊ดในใจก็แค่นั้นเองไม่รู้ว่าฉันไปเจ็บกับคำพูดของไฟตรงไหนตรงที่ว่าเขาไม่อยากให้คุณแม่เห็นฉันหรือว่าตรงที่เขาพูดกับคุณดินเหมือนว่าตัวเองรู้ดีไปซะทุกอย่างแต่ผลสุดท้ายแล้วไฟเองนั่นแหละที่กำลังเล่นกับความรู้สึกของฉันอยู่

" ก็ไม่เห็นแปลกฉันอยากจะออกมาดื่มบ้างไม่ได้หรือไงทำไมแกจะให้ฉันอุดอู้อยู่แต่ในห้องหรอเบื่อจะแย่ "

" แหมทำเป็นพูดดีไปแกก็รู้ดีว่าเวลาฉันชวนแกออกไปไหนกว่าจะออกมาได้แต่ละทีแทบจะกราบแทบเท้าพ่อบุญทุ่มของแก " ก็จริงอย่างที่พวกมันพูดได้ค่ะกว่าฉันจะขอไฟออกไปไหนมาไหนแต่ละทียากมาก ไม่รู้จะขังฉันไว้ในห้องทำไมในเมื่อตัวเองก็แทบไม่มีเวลามาหาฉันอยู่แล้ว

" มึงๆๆๆ นั่นมันพ่อบุญทุ่มของมึงหรือเปล่าวะขนม " ฉันหันไปตามนิ้วของมิ้งก็เจอไฟจริงๆด้วยค่ะ แต่ไฟไม่ได้อยู่ที่นี่แค่คนเดียว ไปอยู่กับผู้หญิงวันนั้นที่ฉันไปเจอที่ร้านอาหาร เขาสองคนคงนัดกันมาที่นี่สินะเพราะดูจากเมื่อเช้าแล้วไฟแทบอยากจะลากฉันกลับคอนโดให้ไวคงอยากจะมาหาผู้หญิงคนนี้สินะ

" โอเคหรอมึง "

" ok ดิแล้วทำไมกูจะต้องไม่โอเคด้วยก็ในเมื่อกูไม่ได้รักไฟแล้วไฟก็ไม่ได้รักกู อยู่กันเพราะผลประโยชน์เขาเลี้ยงดูกู. กูให้ความสุขเขาก็แค่นั้น " ถึงปากฉันจะพูดไปแบบนั้นแต่ในใจมันก็มีเสียเซลอยู่เหมือนกันที่วันนี้เขาเห็นคนอื่นสำคัญกว่าฉันแต่ก็ไม่ได้ผิดหรอกค่ะเพราะว่าเราตกลงกันแล้ว ฉันไม่ได้มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาขนาดนั้น มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นนะคะที่มีสิทธิ์ในตัวทุกๆคน

" มึงเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ " ฉันบอกกับพวกมันแล้วรีบลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำทันทีความรู้สึกของฉันตอนนี้เหมือนจะมึนแล้วเลยค่ะ

" ขอโทษนะครับมาคนเดียวหรออยากชวนไปนั่งที่โต๊ะด้วยจังเลยผมเห็นคุณมาตั้งนานแล้วนะ. ไปดืมกับผมสักแก้วนะครับ "

"......."

" ถ้าอยากให้มันแดกตีนก็เดินตามมันไป "