บท
ตั้งค่า

ใครหึง ไม่มี๊

ขนม

" ทางเราตกลงรับคุณเข้าทำงานนะครับคุณพร้อมจะเริ่มงานกับเราเมื่อไหร่แจ้งกับเลขาของผมข้างหน้าได้เลยยินดีที่ได้ร่วมงานกับคนมีความสามารถอย่างคุณนะครับแล้วทำไมคุณถึงพึ่งมาสมัครงานครับทางที่จบได้สักพักนึงแล้ว " สวัสดีค่ะคุณทุกคนรู้จักฉันในส่วนหนึ่งแล้วใช่ไหมคะวันนี้ฉันจะมาแนะนำตัวให้ทุกคนรู้จักก็แล้วกันฉันชื่อขนมค่ะชื่อจริงชื่อมาติกา พลอยแสง ที่มาที่ไปของฉันไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ รู้แค่ว่าฉันเป็นเด็กกำพร้าอยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิดจนจะจบมัธยมปีที่ 6 มั้งคะฉันถึงได้ออกมาอยู่ตัวคนเดียวทำงานเก็บเงินเรียนมหาลัยจนเกือบจะจบปี 4 แต่ก็มีเหตุที่ทำให้ฉันจะต้องไปอยู่กับคนคนนึง

" ตอนแรกผู้ปกครองไม่อนุญาตนะคะ " ฉันบอกกับหัวหน้าของฉันไปตามตรงก็จริงไหมคะถือว่าเขาเป็นผู้ปกครองฉันก็แล้วกันนะเพราะเขาส่งฉันเรียนมหาลัยมาจนถึงทุกวันนี้แถมยังมีเงินเดือนให้ฉันอีก

" อ่อ.. งั้นสัมภาษณ์เสร็จแล้วเราไปหาอะไรทานเพื่อสร้างความสัมพันธ์กันไหมครับผมอยากรู้จักคุณ ? "

"... "

" ไม่สะดวกไปหรือเปล่าครับถ้าไม่อย่างนั้นไม่เป็นไรก็ได้นะครับ "

" ไม่ใช่อะไรค่ะคือฉันแค่งงเฉยๆปกติแล้วสัมภาษณ์งานต้องมีทานข้าวหลังสัมภาษณ์ด้วยหรอคะฮ่าๆๆบอสใจดีจังเลยนะคะ "

" แค่บางคนครับ "

ผลสุดท้ายฉันก็ต้องมาทานข้าวกับคุณนทีจนได้ลืมแนะนำตัวบอสฉันไปเลยค่ะเขาชื่อคุณนที.ที่ฉันมา. สมัครงานนี้ฉันยังไม่ได้บอกไฟเลยนะคะถ้าเกิดรู้นี่สงสัยไฟลุกห้องฉันสมชื่อแน่

" ไฟคะ เดือนนี้เราเพิ่งจะเจอกันเองนะคะคุณติดงานขนาดนั้นเลยหรอถึงไม่มีเวลามาพบแนนเลย " แต่ก่อนที่ฉันจะสั่งอาหารฉันก็ต้องสะดุ้งกับเสียงเรียกของโต๊ะข้างๆฉันนี่ฉันไม่กล้าหันหน้าไปเลยนะคะ

" อยากกินอะไรก็สั่งถ้าไม่สั่งก็กลับบ้านฉันไม่มีเวลามานั่งรอเธอบ่นทั้งวันหรอกนะที่ฉันมาวันนี้ต้องการผ่อนคลายแต่ถ้าไม่เต็มใจทำก็กลับบ้านไป " เสียงนี้ใช่เลยค่ะเสียงของคนที่ฉันหนีมาสมัครงานฉันได้แต่ภาวนาให้เขาไม่เห็นฉัน

"...." โชคไม่เข้าข้างฉันค่ะทุกคนเพราะตอนนี้โต๊ะข้างๆฉันกำลังมองมาที่ตัวฉันด้วยแววตาเขม่นอย่ามองอย่างนั้นสิคะแค่นี้หนูก็กลัวแล้ว

" แนนฉันเคยบอกเธอไปว่าอะไรถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันด้วยความสงบสุข " ทำไมต้องพูดเสียงดังแบบนั้นด้วยล่ะคะแค่นี้ฉันก็ใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วอะไรของเขาเนี่ยยังไม่เลิกมองอีก

" กฏอะไรหรอคะ คุณเคยบอกไว้ว่าไม่ให้ล้ำเส้นของคุณแล้วก็ให้อยู่ในพื้นที่ของแนน "

" ดีนะที่เธอยังจำได้ ดีกว่าคนบางคนหน่อยที่พูดเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักจำ สงสัย ฉันก็ต้องจัดการขั้นเด็ดขาดแล้วมั้ง " แง้!!! ช่วยหนูด้วยค่ะทุกคนตอนนี้ทำไมหนูถึงรู้สึกใจคอไม่ดีเลยคะ

" ขนมครับอิ่มแล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งนะ "

' ติ้ง '

" ถ้ายังอยากให้มันอยู่ดี อย่าไปกับมัน " ฉันกดข้อความในมือถือฉันอ่าน เอาแล้วไงดีวะเนี่ยขนมแกซวยแน่หาเรื่องเจ็บตัวแท้ๆ

" ไม่เป็นไรค่ะบอสพอดีเพื่อนของขนมอยู่แถวนี้มันเพิ่งส่งแชทมาบอกว่าจะมารับ "

" อ้าวหรอครับ OK ครับงั้นไม่เป็นไร " ฉันกับบอสยืนคุยกันอยู่สักพักใหญ่ๆก็แยกตัวออกจากกัน

' ติ้ง '

" มาขึ้นรถ !! "

' ปัง '

" จะพาไปใหนคะ "

"......"

" แด๊ดขา "

" หุบปาก!! " ไม่ได้กลัวสักเท่าไหร่หรอกนะแต่แค่ไม่อยากทะเลาะด้วยฉันเลือกที่จะเงียบตลอดทางที่เขาจะพาฉันไปไหนเนี่ยมันไม่ใช่ทางกลับคอนโดสักหน่อย

" ลงมา !! " โอ๊ย!!! ทำไมชอบตะโกนนักเป็นบ้าเป็นบออะไรของเขาเนี่ยพูดเบาๆก็ได้ไหมฉันได้ยินหรอก

" ไปใหนมา!!! " ยัง..ยังไม่หยุดตะโกน สงสัยหลังจากที่เราคุยกันพรุ่งนี้ฉันจะต้องไปชงน้ำผึ้งมะนาวให้เขากินแล้วแหละแหกปากเก่งเหลือเกิน

" ตกใจหมด! "

" ถาม! "

" อย่ามาเสียงดังใส่หนูนะ ไม่ชอบ "

" ดื้อใช่ปะ ? " ใครดื้อกันฉันไม่ได้ดื้อสักหน่อย เขานั่นแหละที่ชอบหาว่าฉันดื้อใครดื้อไม่มี

" ?? "

" มานี่!!! " กระชากเข้าไปทำฉันเป็นตุ๊กตาเลยจับย้ายไปทางโน้นจะย้ายไปทางนี้ เดี๋ยวถ้าแขนฉันหลุดขึ้มารับผิดชอบด้วย

ไฟ

ความจริงวันนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะไปทานข้าวที่ห้างนั้นหรอกครับบังเอิญจะไปหาเด็กดื้อแต่ดันไม่อยู่ห้องซะงั้นแล้วผมก็เจอกับแนนคู่ขาเก่าของผมแนนชวนผมไปทานข้าวแต่มันจะบังเอิญไปไหมครับเพราะผมไปเจอขนมที่ร้านอาหารพอดี เชื่อไหมครับตั้งแต่ผมอยู่กับขนมมาขนมไม่เคยทำอะไรให้ผมสบายใจเลยผมบอกอีกอย่างขนมทำอีกอย่างทำไมมันดื้อแบบนี้วะ

" ไฟมึงพาใครมา !! ? " ผมกำลังพาขนมขึ้นไปยังบนห้องของผมแต่เจอไอ้ลมมันกับเด็กมัธยมอันที่จริงผมจะไม่พามานี่หรอกครับจะพาไปบ้านอีกหลังนึงแต่ที่นั่นคงจะสบายเกินไปสำหรับการดัดนิสัยเด็กดื้อ

" ช่วยด้วยค่ะ!! " กล้าดียังไงมาขอร้องให้คนอื่นช่วยวะทำตัวเองทั้งนั้นเตรียมตัวรับบทลงโทษได้เลย

" หุบปากนะขนม!!! "

.

.

.

" พี่ไฟคะ!! ทำไรเนี่ย!! "

" มะปรางมาก็ดีครับ พี่วานพาคนดื้อไปขังในห้องพี่หน่อย ห้ามออกมาเด็ดขาด !! " ประโยคแรกผมพูดกับน้องมะปรางส่วนประโยคหลังผมเน้นย้ำกับคนตัวดื้อที่ตอนนี้กำลังหน้างอใส่ผม

" ไอ้ไฟมึงเป็นบ้าอะไรอยู่ดีๆไปฉุดกระชากลากถูเขามาแบบนั้น ? " ผมเดินตรงดิ่งมาตรงโซนเครื่องดื่มภายในบ้านไอ้ลมที่มันน่าจะคุยกับเด็กคนนั้นเสร็จแล้วก็เดินตามผมมาทันที

" ไม่มีอะไร !! "

" ไม่มีห่าอะไรของมึง. มึงเล่นลากถูเขามาแบบนั้นสรุปแล้วนี่คือเด็กในสังกัดมึงจริงๆป่ะเนี่ยหรือว่าคนนี้มึงจริงจัง "

" อย่ามาไร้สาระน่ะกูไม่ได้คิดอะไรกับเขากูแค่ไม่พอใจที่เขาไปไหนมาไหนไม่บอกกูแค่นั้นเอง "

" หึง ? "

" มึงอย่ามาปั่นประสาทกูไอ้ลมกูไม่ได้หึงใครทั้งนั้นแหละ กูมีกฎของกู แล้วเขาก็แค่ดื้อไม่ยอมทำตามกฎที่กูตั้งไว้กูก็แค่เอามาดัดนิสัยเฉยๆไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น "

" กูละเบื่อพี่น้องบ้านนี้จริงๆเลยปากแข็งเก่งกันชิบหาย " ที่มันพูดออกมามันก็หมายถึงตัวมาด้วยหรือเปล่าครับ

" เอาตัวเองให้รอดจากคุกก่อนเถอะค่อยมาสอนกู "

" กูไม่เข้า !!! "

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel