ความลับไม่มีในโลก

ร้านใบตองดอกไม้สด ในตัวเมืองจังหวัดนครนายก

ญาธิดานั่งเสียบใบยางอินเดียวลงไปลงวงฟางเพื่อปกปิด ก่อนจะเสียบดอกไม้สดทับและจัดแต่งลงไปอีกที วันนี้มีข้าราชชั้นผู้ใหญ่ในศาลากลางจังหวัดเสียชีวิต คนจึงแห่แหนมาสั่งจองพวงหรีดเป็นจำนวนมาก

ญาธิดาเปิดร้านดอกไม้แห่งนี้มาร่วมสามปีแล้ว ตั้งแต่เธอเรียนจบจากวิทยาลัยอาชีวะศึกษา ในสาขาการเรือนและการทำอาหาร

ส่วนเรื่องการจัดดอกไม้ เธอสนใจมาตั้งแต่เด็ก และตอนที่ไปเรียนอยู่ในจังหวัดสระบุรี เธอก็ได้ทำงานประจำหลังเลิกเรียนที่ร้านดอกไม้เพื่อหารายได้ในการศึกษา

ญาธิดาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีทั้งพ่อและแม่ เธออาศัยอยู่กับน้าสาว น้องแท้ ๆ ของแม่ ดีหน่อยที่น้าสาวและน้าเขยไม่มีลูก จึงทำให้ทั้งสองคนรักเธอมาก และดูแลมาเป็นอย่างดี

อุบัติเหตุร้ายแรงตอนที่โรงงานของพ่อและแม่ทำอยู่เกิดระเบิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้พ่อกับแม่ของเธอตกเป็นผู้เคราะห์ร้าย และความโชคดีไม่มีในพวกท่าน จึงได้ตายจากจากญาธิดาตั้งแต่เธอเรียนชั้นประถม

การศึกษาทำให้เธอมีความคิด และความขยันบวกกับความกลัวการลำบาก ทำให้เธอยอมทำงานทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมายังชีพ อีกทั้งยังเกรงอกเกรงใจน้าสาวกับน้าเขยที่ดูแลเธอเป็นอย่างดี

หญิงสาวร่างบอบบาง หน้าตาจิ้มลิ้มเปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในร้าน ญาธิดารีบเงยหน้าขึ้นมาดู เธอจำได้ดี ‘ครองขวัญ ญาณโสภณ’

ผู้หญิงคนนี้เธอเป็นนักจัดรายการวิทยุชื่อดังของที่นี่ ตามงานต่าง ๆ ในจังหวัด ก็มักจะพบเห็นเธอคนนี้ขึ้นไปอยู่บนเวทีเพื่อทำหน้าที่พิธีกร ญาธิดารีบยิ้มให้กับครองขวัญ

“จะมาสั่งพวงหรีดหรือคะคุณขวัญ” คนดังในจังหวัดเสียชีวิตลงแบบนี้ ใคร ๆ ก็ต่างมาสั่งพวงหรีดเพื่อไปไว้อาลัย

“ไม่ได้มาสั่งพวงหรีดค่ะ” น้ำเสียงดูเย็นชาและนัยน์ตาไม่ได้ดูญาติดีกับญาธิดานัก

ญาธิดาจึงวางมือที่ทำลง ก่อนจะลุกขึ้นมาหา

ครองขวัญ เป็นคนสวย และเก่ง ต่างเป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ ตอนที่ได้ยินเสียงครั้งแรก ญาธิดายังชมว่าเสียงของเธอหวาน เมื่อได้เห็นหน้าก็ยิ่งชมหนักเข้าไปอีก นอกจากเสียงอันไพเราะแล้ว รูปร่างก็ดี ผิวพรรณผ่องใส ใบหน้าจิ้มลิ้ม เมื่อได้แต่งแต้มสีสันยิ่งน่ามองเข้าไปอีก มิน่าเธอจึงเป็นขวัญใจของผู้คน รวมถึงบรรดาผู้จัดงานในจังหวัดมักจะจ้างเธอให้ไปทำหน้าที่พิธีกร

“ถ้าไม่ได้สั่งพวงหรีด จะให้จัดช่อดอกไม้ หรือกระเช้าไปเยี่ยมใครคะ ที่ร้านมีบริการส่งให้ถึงมือลูกค้าด้วยค่ะ” สอบถามลูกค้าถึงความต้องการ

ครองขวัญกลืนน้ำลาย ญาธิดาเพิ่งสังเกตว่าหน้าตาของหญิงสาวซีดเซียว และใต้ขอบตาของเธอนั้นดูคล้ำ ๆ เหมือนคนอดหลับอดนอน

“ขวัญจะมาคุยกับคุณนะคะ คุณใบตอง”

ญาธิดาถึงกับแปลกใจว่าคนอย่างครองขวัญ ดีเจชื่อดังมารู้จักเธอได้อย่างไร ในเมื่อไม่ได้รู้จักมักจี่กันมาก่อน

สีหน้าของญาธิดาแสนประหลาดใจ ก่อนจะร้องอ้อ คงจะเห็นจากชื่อป้ายที่แขวนอยู่ตรงหน้าร้าน ‘ใบตองดอกไม้สด’

“คุยกับตองหรือคะ”

“ใช่ค่ะ”

คำตอบที่ได้ยิ่งทำให้ญาธิดาฉงนไปกันใหญ่ จึงได้เลื่อนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ หมายจะให้แขกนั่ง แต่ครองขวัญกับยืนตัวสั่น หันมามองหน้าของญาธิดาตรง ๆ

“ขอรบกวนเวลาของคุณใบตองไม่นานค่ะ”

ญาธิดาถึงกับชะงักไป หมุนมาเผชิญหน้ากับครองขวัญทั้งตัว “พูดมาได้เลยค่ะ” ทั้งที่รู้สึกแปลก ๆ และใจคอไม่ดี

“ขวัญจะไม่อ้อมค้อมนะคะ ที่มาวันนี้จะมาพูดเรื่องของเราสามคน”

“เราสามคน” พึมพำออกปาก

“คุณ ฉัน และพี่ปอ”

ชื่อที่ครองขวัญเอ่ย คือชื่อของผู้หมวดนรชิต คนรักของเธอที่กำลังคบหาอยู่ และตกลงจะแต่งงานกันในอีกสามเดือนข้างหน้า จากที่ตงิด ๆ ญาธิดากับใจสั่นหวั่นไหวขึ้นมาเสียเอง ใบหน้าของเธอมีแววกังวลขึ้น

“คุณพูดทำนองนี้หมายความว่ายังไงคะ” ถามเสียงสั่น

“ในฐานะที่เป็นลูกผู้หญิงเหมือนกัน ที่ฉันมาหาคุณวันนี้ เพราะอยากจะมาขอร้องให้คุณใบตองล้มเลิกงานแต่งงานกับพี่ปอ ฉันกำลังท้อง ลูกในท้องของฉันเป็นลูกของเขา”

ญาธิดาถึงกับหูผึ่ง อึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน ยืนตัวชาไปชั่วขณะ

น้ำตาของครองขวัญค่อย ๆ ไหล

“พี่ปอเข้ามาจีบฉัน และเขาบอกว่าเขาโสด มันไม่ใช่ความผิดพลาดอะไรทั้งนั้น แต่มันเป็นความรัก ฉันรักเขา และเขาก็รักฉัน”