บทที่ 14.

​

SAENDI TALK.

เสี่ยปลื้มมันเดินออกมาจากในห้องอีกครั้งพร้อมกับแต่งตัวออกมาเตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอก

"รอแป๊บนะเสี่ย"

ฉันบอกแล้วตะเกียกตะกายลุกขึ้นมานั่งใส่เสื้อผ้ามือไม้สั่น และทำท่าจะลุกขึ้นเพราะคิดว่าเสี่ยมันจะพาไปเก็บของ

ก้มมองสภาพตัวเองแล้วหดหู่ใจมาก ตามลำคอไล่มาจนถึงเนินอกมีแต่รอยคิสมาร์กของมันเต็มไปหมด แถมน้ำรักของเสี่ยแม่งยังกระเด็นเลอะเสื้ออีกต่างหาก

"เดี๋ยวกูจะออกไปข้างนอก มึงอยู่ที่นี่อย่าไหน ถ้าหิวก็โทรไปสั่งข้าวข้างล่างขึ้นมากิน เบอร์อยู่ในสมุดตรงโทรศัพท์นั่นแหล่ะ"

"ไหนว่าจะพาไปเก็บของ?"

เราหันไปถามเสี่ยมันอย่างงงๆ

"กูเปลี่ยนใจแล้ว ของพวกนั้นทิ้งๆมันไปเถอะ เดี๋ยวกูซื้อให้ใหม่"

เรามองหน้าเสี่ยมันอย่างสะท้อนในใจ นี่เรากลายมาเป็นผู้หญิงที่มีเสี่ยมาคอยเปย์เต็มรูปแบบแล้วใช่ไหม แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่เคยคิดที่จะอยากได้ของพวกนั้น

ของๆเราถึงมันจะไม่มีค่าอะไร แต่มันก็มีความหมายทางใจเพราะมันเป็นของที่เราได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของเราเอง

"ไม่ล่ะ ถ้ามึงไม่ว่างกูกลับไปเก็บเองก็ได้ ไม่รบกวนมึงหรอก"

เราบอก

เสี่ยปลื้มมันหันมามองหน้าเราด้วยสายตาที่นิ่งมากจนเราเริ่มร้อน ร้อนตัวอ่ะ

งื้อออออ ! จ้องขนาดนี้แสนดีทำอะไรผิด !?

"ไหนมึงพูดกับกูซิ"

". . . ."

"พูดกับกู. . ."

เรามองหน้าเสี่ยมันอย่างงงๆ อยู่ๆก็ให้เราพูดด้วย แล้วจะให้พูดอะไรล่ะ งง?

"มึงเรียกกูว่าอะไร?"

"ก็. . .เสี่ยไง"

แล้วไงมันเกี่ยวอะไรกับที่ให้เราพูด งงคูณสองเลยทีนี้

"แล้วมึงแทนตัวเองว่าอะไร?"

"ก็. . .กู. . .''

"กูว่าแล้วไง !"

ว่าอะไร ? มึงช่วยอธิบายทีเถอะเสี่ย ตอนนี้หน้ากูงูเต็มหน้าแล้วเหอะ งง?

"เรียกกูว่าเสี่ย แต่พูดกูมึงกับกูเนี่ยนะ"

"เอ่อ. . ."

หาเสียงตัวเองไม่เจอเลยทีนี้ คือมึงต้องการอะไรเสี่ย ยังไงไหนพูดซิ!?

"แทนตัวเองใหม่เวลาพูดกับกู"

"อ่าา. . ."

ติดอ่างไปแล้วกู ก็พูดกูมึงมาตั้งแต่แรกแล้วนี่ จะมามีปัญหาอะไรกันตอนนี้ !

"แล้วมึง. ..เอ้ย ! เสี่ยจะให้แทนตัวเองว่าอะไรล่ะ?"

เราถามมันอย่างสับสน ก็คนมันเคยปาก

"อยู่ที่บ้านมึงแทนตัวเองว่าอะไร?"

"หนู. . ."

เท่านั้นแหล่ะอีเสี่ยมันยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

"งั้นต่อไปเวลาที่อยู่กับกูให้แทนตัวเองว่าหนู"

"จำเป็นไหม?"

เราถามเสี่ยมันอีก ไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ

"เป็นของกู อย่าทำอะไรที่กูไม่ชอบ จำได้ไหม?"

หึ ! จำได้สิ เมื่อเช้ากูก็เกือบตายเพราะมึงไม่ชอบนี่ไง

"กูไม่ชอบคนขัดใจ จำไว้"

". . . ."

เราเงียบทันทีที่เสี่ยมันพูดจบ มาถึงขนาดนี้แล้วยังไงก็ต้องยอมใช่ไหม

"กูไปล่ะ ล็อคประตูให้ดีด้วย จะอาบน้ำก็เอาเสื้อผ้ากูใส่ไปก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปซื้อ"

แล้วเสี่ยปลื้มมันก็เดินออกจากห้องไป หลังจากที่เสี่ยมันไปแล้ว เราก็นั่งอยู่ตรงนั้นนานเท่าไหร่ไม่รู้ กว่าที่เราจะลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

จากนั้นก็เอาชุดไปซักยังดีที่คอนโดของเสี่ยมันมีเครื่องใช้อำนวยความสะดวกครบครัน ไม่อย่างนั้นคงต้องลพบากลงไปซักข้างล่าง

ระหว่างรอผ้าปั่น เราก็มานั่งตรงโซฟาที่ก่อนหน้านี้ถูกใช้เป็นสมรภูมิรบของเรากับเสี่ย เรานั่งเหม่อและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้น สติของเราถึงได้กลับมา

เราเดินไปเปิดประตูทันที เพราะคิดว่าอาจจะเป็นเสี่ยที่กลับมา แต่ไม่ใช่. . .

คนที่มาเคาะประตูไม่ใช่เสี่ยปลื้ม แต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะอายุมากกว่าเราแทน

"เธอเป็นใคร ทำไมมาอยู่ที่นี่?"

ผู้หญิงคนนี้มองเราตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาของเธอมีแววดูถูกอย่างไม่ปิดบัง

"เสี่ยปลื้มพาฉันมาค่ะ"

เราตอบ

"เหรอ. . ."

ยัยนี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ และมองมาที่เราอย่างดูถูกอีกครั้ง

"เฮียอยู่ไหน?"

"เฮีย ?"

"ใช่ เฮียปลื้มอยู่ไหน?"

เธอถามอีกครั้งพร้อมกับชักสีหน้าใส่เราอย่างไม่พอใจ

"อ๋อ. . .ไม่ทราบสิคะ พอดีไม่เฝ้าไว้"

เราเริ่มกวนกลับไปบ้าง เพราะไม่ชอบท่าทางที่เธอแสดงใส่เราอยู่ในตอนนี้

"อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ เธอไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะแสดงอาการแบบนี้ใส่ฉันได้ "

เธอหันมาตะคอกเราเสียงดังเลยทีนี้ แถมยังจ้องหน้าเราแทบจะกินหัวอีกต่างหาก แล้วเราต้องกลัวไหม ในเมื่อเราไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน

"ตกลงว่าเฮียไม่อยู่ใช่ไหม?"

"แล้วคุณเห็นว่าอยู่ไหมล่ะคะ"

เราถามกลับอย่างกวนๆ  คนอย่างเราใครดีมาเราก็ดีตอบ แต่ร้ายมาก็ร้ายกลับ ไม่โกง

"นี่ ! ฉันไม่อยากจะมาเสียเวลากับผู้หญิงอย่างเธอหรอกนะ นี่เฮียเขาเหมาชั่วโมงมาเท่าไหร่ล่ะ ยังไม่หมดเวลาอีกเหรอ"

คำพูดเสียดสีของเธอคนนี้ทำเอาเราหน้าชาทันที ถึงเราจะไม่ได้ถูกเสี่ยเหมาชั่วโมงมาอย่างที่เธอพูด แต่ก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่นักหรอก เพราะระหว่างเรากัยเสี่ยมันก็จบลงมี่SEXจริงๆ

"และฉันจะเตือนเอาไว้อย่างนะ เฮียปลื้มน่ะเขาไม่เคยเห็นใครดีไปกว่าฉันหรอก เพราะฉะนั้นอย่ามาปากดีกับฉัน จำใส่หัวไว้"

พูดจบผู้หญิงคนนั้นก็สะบัดตูดกลับไปทันที โดยที่ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นใครและมีความสำคัญยังไงกับเสี่ยปลื้มเลยด้วยซ้ำ

แต่หัวใจของเรานี่สิ แค่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเธอสำคัญกับเสี่ยปลื้มเท่านั้น ทำไมหัวใจมันถึงได้รู้สึกโหวงๆในใจขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุแบบนี้

ทำไม. . .

SAENDI END.