ตอนที่สอง ทำอย่างไรดี 2 NC

ตอนที่สอง

ทำอย่างไรดี

เมิ่งเยว่หนิงแทบไม่รู้ตัวว่ายามนี้ความกระสันซ่านของนางได้ถูกปลุกเร้าด้วยภาพราคะร้อนจนความกำหนัดแล่นพล่าน

มือบางเผลอจิกเล็บลงไปบนมือหนาที่โอบเอวของนางเอาไว้เพื่อระบายความหวามไหวอันร้อนผ่าว

สายตาหวั่นไหวมองมือข้างหนึ่งของอาจารย์หลี่ที่กำลังเชยคางอาจารย์หญิงขึ้น ขณะมืออีกข้างยังคงละเลงดึงเข้าดึงออกในร่องกลางกายของนาง

“ฮ่า ฮ่า ร่านมากหรืออาจารย์ซู เช่นนั้นก็เตรียมขาถ่างออกไปได้เลย” ประโยคนี้มาพร้อมเสียงหัวเราะร่าขณะสบแววตากระสันซ่านพร้อมออกแรงบีบขยำที่หนักหน่วงจนทรวงอกของอาจารย์สาวแทบบี้แบน

แต่อาจารย์หญิงซูหรือจะเกรงกลัว นางแอ่นอกยกเอวให้อาจารย์หลี่ได้บีบบนล้วงล่างจนพอใจพลางกล่าววาจาท้าทาย

“คิดว่าข้ากลัวหรือ อาจารย์หลี่ หอตำราได้เวลาปิดแล้ว ดังนั้นพวกเราย่อมอยู่ที่นี่ได้ทั้งคืน”

“จะกี่คราข้าย่อมไหว แต่เจ้าสิ อย่าได้ร้องขอความเมตตาทีเดียว” อาจารย์หลี่เพิ่มความเร็วมือจนร่องดอกไม้สีหวานปล่อยน้ำสีใสออกมาจนล้นเอ่อ เรียกเสียงตอบที่สั่นกระเส่า

“เจ้านั่นแหละ อย่าได้บอกว่าเหนื่อยจนหมดแรงแล้วขอพักจนเผลอหลับก็แล้วกัน”

ถ้อยคำเย้าแหย่หยาบโลนจากอาจารย์ทั้งสองผู้มีภาพแห่งความยึดมั่นในขนบธรรมเนียมช่างเหนือความคาดหมาย

แต่ประโยคที่ทำให้เมิ่งเยว่หนิงยืนค้างตกตะลึงอยู่ระหว่างชั้นหนังสือด้วยอาการขนลุกไปทั่วร่างกลับเป็น

หอตำราปิดแล้ว!

นางแค่หาตำราที่อยากอ่านนานไปหน่อยจนลืมเวลาเท่านั้น!

เหตุใดจึงกลายเป็นโดนขังอยู่ในนี้ไปได้เล่า

หากเป็นวันอื่น เมิ่งเยว่หนิงคงไม่กังวลมากนักด้วยอาจลอบนอนอยู่ในนี้เพื่ออ่านตำราทั้งคืนก็เป็นได้

แต่ คืนนี้มีอาจารย์ทั้งสองส่งเสียงแหบพร่าซ่านกระเส่าชวนให้เกิดความซ่านสยิวอยู่เยี่ยงนี้

ทั้งยังมีศิษย์พี่จางซึ่งโอบเอวอยู่ด้านหลังอีก

นางจะมีสมาธิอ่านตำราได้อย่างไร

เมิ่งเยว่หนิงยังไม่ทันได้ตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรก็ถูกดึงดูดด้วยภาพของอาจารย์หนุ่มที่ซุกหน้าลงระหว่างขาของอาจารย์หญิงพลางไล่พรมจุมพิตส่งลิ้นสากละเลงเลียยังติ่งเกสรสีแดงสด

ร่างบางของอาจารย์หญิงบิดเร้าส่งเสียงกรีดร้องดังรัวโดยเฉพาะเมื่อลิ้นใหญ่สอดใส่เข้าในร่องรูพลางเย้าแหย่มุดเข้ามุดออก

“ซี้ดดด...อื้อออ...เสียว”

“ฮ่า ฮ่า ทำเช่นนี้ย่อมต้องเสียว รับรองคืนนี้ เจ้าจะเห็นสวรรค์จนนับไม่ถ้วนทีเดียว” อาจารย์หนุ่มเงยหน้าขึ้นบอกก่อนจะก้มลงไปกลืนกินร่องดอกไม้งามราวหิวโหย

เมิ่งเยว่หนิงมองสะโพกเล็กของอาจารย์หญิงที่ยกร่อนควงส่ายขณะที่ใบหน้าแย้มยิ้มก้มมองดูลิ้นยาวซึ่งแทงเข้าแทงออกสลับกับเลียกินน้ำหวานดั่งอาหารเลิศรส

ยิ่งเห็นมือเล็กเอื้อมไปจับหัวของอาจารย์หนุ่มกดลงแนบกับกลีบดอกไม้งามพลางเด้งอัดเข้าใส่ ขณะที่อาจารย์หนุ่มไม่ได้ขัดขืนแต่ก้มลงเลียกินไม่หยุด

เมิ่งเยว่หนิงยิ่งตะลึงงันจนหลงลืมว่านางกำลังยืนหันหลังอยู่ในอ้อมแขนของศิษย์พี่จาง

เมื่อรู้สึกได้ถึงฝ่ามือชื้นเหงื่อที่ล้วงสอดเข้ามาด้านในเสื้อเพื่อเอื้อมกอบกุมทรวงอวบหยุ่น หญิงสาวจึงสะดุ้งเตรียมขยับตัวหลีกหนี

แต่ด้านข้างของนางกลับมีชายหนุ่มอีกคนซึ่งยืนนิ่งเงียบอยู่ตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้

ศิษย์พี่หวัง!

บุตรชายคนเดียวของอาจารย์ใหญ่ซึ่งดูแลสำนักศึกษาเหวินอู่แห่งนี้ เขาคือศิษย์พี่เก่งที่สุดในทุกด้าน ภาพจำของนางย่อมเป็นท่าทางเงียบขรึม เย็นชา แต่ใส่ใจดูแลศิษย์น้องทุกคนอย่างเท่าเทียม

เขามาทำสิ่งใดที่นี่

แล้ว...เหตุใดจึงยืนมองอาจารย์ทั้งสองเริงร่าสุขสันต์โดยไม่ห้ามปราม

ที่สำคัญคือ นางถูกพวกเขาจับได้แล้วว่าแอบดูอาจารย์ทั้งสอง จะทำอย่างไรดี