บทที่ 10 มัดจำก่อน

พิชชี่

“ตอนนี้แด๊ดดี้ออกไปข้างนอกก่อนนะคะ พีชจะแต่งตัว” ฉันใส่ผ้าขนหนูให้เขากอดนานแล้วค่ะ ตอนนี้เริ่มหนาวแล้ว

“ไหนๆเธอก็ต้องตอบตกลงแล้ว ฉันขอมัดจำไว้ก่อนเผื่อเธอเล่นตุกติกฉันจะได้ไม่เบามือ” ไม่ว่าเปล่าอุ้มฉันในท่าเจ้าสาววางบนเตียงฉันกำผ้าขนหนูแน่นไม่อยากให้เขาปลดออกแต่ผิดคาดเขากลับเปิดช่วงล่างให้เปิดออกเผยสามเหลี่ยมต่อหน้าเขา

“อย่ามองแบบนั้น พีชอาย” อายมากๆเลยค่ะที่ต้องเปิดจุดลับให้ผู้ชายมองดูเหมือนเขากำลังอ่านกินร่างกายฉัน เขาแสยะยิ้มเหมือนพอใจอะไรสักอย่างแต่จะคาดเดามั่วๆไม่ได้

“เหอะ! “ เขาก้มหน้าลงจูบต้นขาไล่ขึ้นเนิ่นสามเหลี่ยมอวบอิ่มไร้แพรไหมเพราะถูกฉันกำจัดไปเมื่อสัปดาห์ก่อนแต่ตอนนี้เริ่มปลูกขึ้นใหม่

“อร๊างงงง!!” เพียงลิ้นร้อนของเขาแตะลงมาบนหน้าท้องแบนราบสะดือบุ๋มลากลิ้นลงมาจนถึงเนิ่นเนื้ออวบเธอถึงกับร้องคราง เขาจูบลงบนหัวหน่าวหนักๆ ทำรอยรักไว้ต้นขาทั้งสองของฉันถ้าใส่กางเกงขาสั้นเห็นรอยนี้แน่นอน

“เอาแค่นี้ก่อน เดี๋ยวฉันมาต่อคืนนี้” เขาไม่รอฉันได้พูดออกไปคว้าผ้าห่มปิดร่างกายฉันหมุนตัวกลับออกไปอย่างง่ายดาย ประตูห้องปิดลงฉันถึงกับหายใจโล่งหยิบผ้าห่มออกให้พ้นตัวดูรอยรักที่เขาฝากไว้ จุดลับของฉันมีน้ำใสๆออกมาอย่าบอกนะว่าฉันมีอารมณ์อ่ะแค่เขาจูบแค่นี้เกิดอารมณ์แล้วหรอ ฉันลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำอีกครั้งแค่โดนปากร้อนหนายังขนาดนี้ถ้าโดนไอ้หนอนยักษ์ของเขาจะขนาดไหน

ทุ่มหนึ่งแล้วแต่เนวี่ยังไม่ถึงกลับบ้านเลยค่ะ ดูแด๊ดดี้ของเขาไม่รู้สึกกังวลอะไรทำหน้าเดียวคือหน้านิ่งไม่เหมือนตอนที่เป็นเสือหิวโหยดูหน้าหื่นเหมือนคนโรคจิต อยากให้เนวี่กลับมาเร็วๆเพราะเขาบอกว่าคืนนี้จะมาต่อให้จบกับเรื่องเมื่อตอนกลางวันเชื่อไหมคะว่าตอนเที่ยงฉันไม่ได้ลงไปทานข้าวเที่ยงด้วยกับเขาเพราะไม่กล้ามองหน้าเขา อาหารเย็นฉันก็ไม่ได้ลงไปเหมือนกัน ฉันเดินไปห้องครัวหาพี่ๆแม่บ้านพวกเขาดูจะเป็นมิตรนะคะทุกคนพูดดีกับฉันหรือเพราะฉันเป็นเพื่อนเนวี่ถึงพูดดีด้วย ฉันเข้าครัวไปช่วยป้าแม่บ้านทำกับข้าวให้กับเจ้าของบ้านทำไม่กี่อย่างแต่ละอย่างดูน่าทานไปหมดแต่อีกใจไม่อยากกินข้าวร่วมโต๊ะกับเขาถ้าเนวี่ไม่อยู่เกรงใจกับไม่สู้หน้ามีอะไรกั้นกลางไหม

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังเรียกสติที่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยของฉัน ลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างไม่สนใจอะไรนอกจากว่าเปิดประตูให้กับคนที่มาเคาะ เปิดประตูแล้วไม่ได้ดูว่าเป็นใครฉันเลยมานั่งบนเตียงใหม่

“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย อีกอย่างเป็นเด็กของฉันต้องไม่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ไม่ออกไปไหนโดยไม่ได้รับอนุญาต ถ้าฉันต้องการเธอต้องสนองให้ไม่มีข้ออ้างใดๆนอกจากเธอเป็นรอบเดือน เข้าใจไหม” แด๊ดดี้เข้าร่ายยาวอธิฐานกฎของเขาให้ฉันฟัง ทำเหมือนเป็นนักโทษเลยนะคะ

“เข้าใจก็ได้ค่ะ แต่แด๊ดดี้บอกว่าให้เวลาพีชถึงพรุ่งนี้ไม่ใช่หรอ ทำไมถึงเข้ามาอีกคะ” ไม่ได้ตั้งใจจะถามแบบนี้ออกไปแค่แปลกใจทำไมต้องเข้าห้องฉันบ่อยๆ เดี๋ยวฉันตบะแตกเป็นฝ่ายปลุกปล้ำเขาทำไงคะ ยิ่งเขามีรูปร่างตรงสเปคของฉันด้วยร่างกายแข็งแรงซิกแพคแน่นเป็นลอนแม้จะใส่เสื้อปกปิกแต่ไม่สามารถปกปิดความรู้สึกฉันได้

“จะเข้ามาเธอมีปัญหาอะไร “ นั่นไง ทำหน้านิ่งคิดว่าฉันกลัวหรอ เหอะ กลัวค่ะหน้าตาหล่อนะคะแต่สายตาคมเข้มหน้าดุมองมาทางฉันอย่างกับจะกินเลือดเนื้อ

“เปล่าค่ะ พีชแค่ถามเนวี่กลับบ้านมาหรือยังคะ” ฉันรู้อยู่แล้วว่าเนวี่ยังไม่กลับบ้านแต่ไม่รู้จะถามอะไรเลยเลือกถามถึงเนวี่

“ยัง “ ตอบเสียงเรียบนิ่งมานั่งบนเตียงข้างฉัน ประตูปิดสนิทไหมฉันต้องไปดูหน่อยเกิดไม่สนิทจะได้ปิดใหม่

“จะไปไหนอีก” น้ำเสียงไม่พอใจกับที่ฉันลุกขึ้นจะเดินไป ทำไมต้องไม่พอด้วยค่ะแค่จะไปปิดประตูเอง

“ปิดประตูค่ะ เหมือนว่าประตูห้องพีชปิดไม่สนิท” ฉันหมุนตัวเดินโดนเขาคว้าเอวจนเสียหลักนั่งบนตักแขร่งของเขา

“ฉันปิดประตูแน่นล็อกลงกลอนให้แล้ว ทำไมอยากแล้วหรอ” ถามคำถามได้น่าเกลียดมาก ใครมันจะไปอยากแค่จะไปปิดประตูห้องแต่ตอนนี้เหมือนคนที่บอกกลับมีอารมณ์ซะเองหนอนยักษ์เขากำลังดันตูดฉัน

“พีชง่วงแล้วค่ะ แด๊ดดี้ไปนอนได้แล้วคนอายุเยอะไม่ควรนอนดึกนะคะ” อยากจะตีปากตัวเองออกไปจริงๆพูดคำว่าอายุเยอะเข้าไปได้ยังไง แต่เขาก็อายุเยอะแล้วนะคะ

“ปากดี ต้องโดนตบปากด้วยปาก” ไม่พูดเปล่าจับท้ายทอยฉันเข้ารับจูบจากเขา ฉันปิดปากสนิทไม่อยากให้เขาส่งลิ้นเข้ามาสำรวจแต่เขากัดปากล่างฉัน

“อ๊ะะ”