EPISODE 8 : เหตุเกิดจากป๊อปคอร์น

หลังจากตกลงกันเรียบร้อยพระพายจึงทำอาหารไทยง่าย ๆ ให้อดัมทานกันที่คอนโดของเธอโดยมีคนตัวโตคอยเป็นลูกมือที่แม่ครัวไม่ต้องการ คอยช่วยให้การทำอาหารมันยากขึ้นเพราะเขาเอาแต่แอบหอมแก้มเธอทุกครั้งที่มีโอกาสจนหญิงสาวหน้าแดงจนไม่รู้จะแดงอย่างไรอยู่แล้ว

“ว้าว น่ากินมากเลย แฟนผมเก่งขนาดนี้เลยเหรอครับ” อดัมยิ้มมองอาหาร 3-4 อย่างตรงหน้าด้วยความพอใจแต่พระพายกลับเขินเพราะยังไม่คุ้นชินกับสถานะใหม่ที่เขาคอยเรียกซ้ำ ๆ

“ไม่รู้อร่อยไหมนะคะ ลองทานดู” พระพายยิ้มให้เขาก่อนจะลงมือทานอาหารกัน อดัมเองพอได้ชิมรสมือเธอครั้งแรกก็ถึงกับอึ้งเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงสมัยใหม่อย่างเธอจะสามารถทำอาหารได้อร่อยมากขนาดนี้ เขาถึงกับตักข้าวเพิ่ม 3 จานเลยทีเดียว

“ขอบคุณนะพระพาย” อดัมบอกเธอในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันเช็ดจานที่ล้าง พระพายทำเพียงยิ้มรับแต่ใครจะรู้ว่าเธอสุขใจแค่ไหนที่ได้ทำอาหารให้เขาทาน แถมเขายังจัดการอาหารของเธอจนแทบไม่เหลือติดจานทุกเมนู

หลังจากนั้นสองหนุ่มสาวก็มานั่งเอกเขนกดูหนังด้วยกันที่โซฟาใหญ่เพราะอดัมยังคงหน้าด้านไม่ยอมกลับไปสักที พระพายจึงต้องจำยอมมานั่งดูหนังกับเขาด้วยใบหน้าเง้างอ

อดัมเห็นหญิงสาวทำหน้างอไม่สบอารมณ์ก็ยิ่งแกล้งเธอด้วยความชอบใจ

...แค่แฟนดูหนังด้วยจะต้องไม่พอใจอะไรนักหนานะตัวแสบ

อดัมคิดดังนั้นก็ขยับไปเบียดเธอจนชิดขอบโซฟาแล้วเอาแขนโอบไหล่ร่างบาง

“อึดอัด” พระพายตอบเขาเสียงแข็ง คนอะไรตัวก็ใหญ่ยังจะมาเบียดเธออีก

“มานั่งตักผมจะได้ไม่อึดอัด” อดัมมองหน้าเธอยิ้ม ๆ แล้วยกตัวเธอให้มานั่งบนตักแกร่งในทันที

“นี่! คุณปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ! ปล่อยสิคะ!” พระพายพยายามดิ้นแต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่น แถมสายตายังเอาแต่จับจ้องที่หน้าจอทีวีเสียอีก

“ชู่ว์~ เบา ๆ ครับ หนังกำลังมันเลย” อดัมปราบพระพายแล้วกอดเธอแน่นเหมือนเดิม พระพายได้แต่ถอนหายใจ ลองว่าเขาไม่ปล่อยต่อให้เธอดิ้นแค่ไหนเขาก็คงไม่ยอมสินะ พระพายจึงหันไปสนใจหน้าจอทีวีบ้าง แต่อกก็ยังคงเต้นแรงด้วยความหวั่นไหว

อดัมอมยิ้มมองท่าทางของเธอก่อนจะเอาคางไปวางเกยที่ไหล่มน พระพายหันมามองหน้าเขาก็ทำให้ริมฝีปากเขาประทับลงที่แก้มของเธอพอดี

“อุ้ย!” พระพายสะดุ้งตกใจรีบเบือนหน้าหนีทันที เสียงหัวใจของเธอเต้นแรงจนเธอกลัวเขาจะได้ยินเสียง

“ป้อนป๊อปคอร์นหน่อย” อดัมยิ้มนิด ๆ แล้วหันหน้าไปพูดเสียงเบากับเธอชิดริมใบหูเล็ก ลมร้อน ๆ จากปากเขาประทับลงไปที่หลังใบหูทำเอาพระพายสั่นสะท้านราวกับเธอกำลังตกอยู่ในมนต์สะกดของเขา มือเล็กค่อย ๆ หยิบป๊อปคอร์นป้อนที่ปากหยัก อดัมอ้าปากงับที่นิ้วเรียวบางแล้วดูดที่นิ้วเธอเบา ๆ ทำให้พระพายได้สติรีบชักมือออกแล้วหันมามองหน้าเขาด้วยความลืมตัว

อดัมถือเอาจังหวะที่เธอหันมามองประกบจูบลงไปที่ริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว แล้วดุนดันเอาปี๊อปคอร์นชิ้นนั้นเข้าไปในปากเธอ ก่อนจะดูดเม้มริมฝีปากล่างของพระพายเบา ๆ แล้วถอนปากออก

“ผมป้อนคืน~” อดัมตอบร่างบางแล้วจูบลงไปที่แก้มเนียน พระพายได้แต่หลบตาแล้วเคี้ยวป๊อปคอร์นชิ้นนั้นเบา ๆ ด้วยใจที่สั่นไม่เบาเลยสักนิด

“อร่อยไหม ผมป้อนอีกนะ” อดัมถามแล้วคลอเคลียที่แก้มของเธอ ไม่สนใจดูหนังที่กำลังถึงจุดไคล์แม็กแม้แต่นิดเดียว

“พอแล้วค่ะ ดูหนังกันเถอะ” พระพายตอบเบา ๆ ด้วยความสะท้าน กลัวเหลือเกินว่าหากเขายังทำแบบนี้ต่อเธอจะปล่อยตัวปล่อยกายให้เขาได้เชยชม

“ไม่อยากกินป๊อปคอร์นอีกเหรอ กินอย่างอื่นไหมเดี๋ยวผมป้อนให้~” อดัมกระซิบเสียงพร่าด้วยความเจ้าเล่ห์ข้างใบหูของหญิงสาวทำเอาถึงขนลุกไปทั้งร่าง

อดัมเองหลังจากที่ได้ใกล้ชิดสัมผัสกับร่างกายเธอ ทุกครั้งมันทำให้เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อย่างเช่นตอนนี้แค่ได้กอดเธอได้จูบเธอท่อนเอ็นของเขาก็เริ่มขยายใหญ่ดันดันกางเกงขึ้นมาแล้ว

“...พาย~” อดัมกระซิบเสียงพร่า พระพายเองได้ยินน้ำเสียงของเขาเธอก็รู้ดีว่าเขากำลังมีอารมณ์ แถมตอนนี้ก้นของเธอก็กำลังมีอะไรบางอย่างเริ่มดันมันอยู่

“อย่าค่ะ” พระพายกระซิบตอบเสียงเบาด้วยความเขิน เอียงแก้มหนีเขาน้อย ๆ แต่อดัมใช้มือข้างหนึ่งเชยคางของพระพายให้หันมา เขาก้มลงแนบริมฝีปากหยักลงบนริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ส่งสัมผัสเร่าร้อนไปยังหญิงสาวอย่างเปิดเปลือยความต้องการและความรู้สึก ความเร่าร้อนรุนแรงของอดัมและการฝืนกายของพระพายในช่วงแรกเริ่มคลายตัวเป็นจูบแสนนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความต้องการของผู้เชี่ยวชาญ จูบของเขาราวกับจะให้ริมฝีปากหยักหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกันกับริมฝีปากเรียวสวย

จากที่พระพายเหมือนจะขัดขืนแต่เมื่อเจอการควบคุมของคนที่เก่งเรื่องอย่างว่าอย่างเขา พอถูกกระตุ้นหนักเข้าอารมณ์หวามไหวที่พยายามปิดกั้นเอาไว้ก็ถูกกระชากขึ้นมาแล้วทำให้เธอจูบตอบของเขาอย่างไม่รู้ตัว แม้จะมีสติบ้างแต่ครั้งนี้ช่างแตกต่างจากครั้งไหน ๆ เพราะสัมผัสที่ได้รับจากเขามันไม่ได้มีเพียงแค่ความต้องการอย่างที่ผ่านมา ทำให้กายและใจโอนอ่อนยอมให้เขาอย่างง่ายดายไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน

“อื้อ~ อดัม~”

พระพายเปล่งเสียงเว้าวอนด้วยแรงอารมณ์ แต่ก็มีความสับสนอยู่ในทีเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกจากเธอแล้วไล้ริมฝีปากหยักไปตามส่วนต่าง ๆ ของใบหน้า เธอจึงยกมือที่ไร้เรี่ยวแรงดันกายเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะมือใหญ่ลูบไล้เข้าไปภายในเสื้อของเธอ ลูบไล้ตามเอวคอด แผ่นหลังราบเรียบ ไล่ขึ้นมายังบราเซียสีหวานก่อนจะบีบคลึงเต้าอวบด้านในอย่างเนิบช้า

“อย่าเกร็งนะพระพาย ปล่อยตัวให้สบาย~”

อดัมกระซิบข้างใบหูเล็กเมื่อสังเกตได้ว่าตัวของเธอสั่นไหว แล้วจูบเม้มใบหูเลื่อนลงมาไซร้ซอกคอบาง เขาดูดเม้มจนเกิดเป็นรอยแดงจนตัวเองพึงพอใจสลับกับมือใหญ่ที่นวดคลึงเต้าอวบที่ยังคงอยู่ในบราเซีย พระพายเองก็เริ่มปล่อยตัวให้เป็นไปตามธรรมชาติมากขึ้นเพราะอยากจะลองลิ้มรสรักจากเขาสักครั้งเหมือนกัน คงไม่ผิดอะไรหากเธอจะปล่อยตัวปล่อยใจให้กับคนที่เธอแอบรักมานาน

อดัมจัดการรั้งเสื้อของเธอเพื่อถอดมันออก มือหนาเลื่อนปลดตะขอบราเซียจากด้านหลัง มือข้างที่ว่างก็เกาะกุมทรวงอกอวบเอาไว้แล้วเคล้นคลึงหน้าอกใหญ่ไว้ในอุ้งมือใหญ่ ริมฝีปากไล่จุมพิตลงมาเรื่อย ๆ บวกกับค่อย ๆ ดันกายสาวให้นอนลงที่โซฟาก่อนจะใช้ริมฝีปากครอบครองทรวงอกข้างที่ว่างเว้นจากการเคล้นคลึง ริมฝีปากหยักดูดเม้มราวกับทารกกระหายน้ำนมสลับกับลิ้นร้อนที่เลียละเลียดชิมความหวานของปลายถันสีชมพู คลื่นแห่งความวาบหวามแผ่ซ่านจนร่างบางขนลุกไปทั้งร่าง ไฟแห่งความปรารถนากระพือโชติช่วงไปทั้งกายจนเธอไม่สามารถควบคุมความต้องการได้

“อื้อ~ อดัม อ๊ะ!” พระพายเผลอครางออกมาด้วยความกระสัน เผลอลืมตัวใช้มือบางกดศีรษะของชายหนุ่มให้กดแน่นลงไปที่ทรวงอกของตัวเองมากขึ้น การกระทำของเธอยิ่งทำให้คนตัวโตพอใจที่เห็นเธอเร่าร้อน ลิ้นหนากับมือร้อนยิ่งแข่งกันสร้างความเสียวซ่านให้กับเจ้าของทรวงอกใหญ่ทั้งสองข้างอย่างไม่ยอมกัน

พระพายเลื่อนมือปะป่ายไปทั่วศีรษะและไหล่แกร่ง จนกระทั่งมายึดไหล่ของเขาเอาไว้แน่น สมองของเธอบัดนี้ว่างเปล่าไม่เป็นตัวของตัวเองราวกับต้องมนต์สะกดของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอแหงนหงายศีรษะขึ้นหลับตาพริ้มสูดปากด้วยความเสียวอย่างไม่รู้ตัว อดัมเองก็ดูดกลืนปลายถันข้างหนึ่งราวหิวกระหายแล้วเลื่อนริมฝีปากร้อนไปดูดอีกข้างหนึ่ง ปากทำหน้าที่สลับกับมือราวกลัวว่าข้างใดข้างหนึ่งจะน้อยใจสร้างความรู้สึกเสียวซ่านแปลกใหม่ให้กับหญิงสาวจนเธอเองสัมผัสได้ว่ากลางกายของเธอเริ่มสั่นระริกขึ้นมาเรื่อย ๆ

“อดัม~ อื้อ~ พอเถอะนะคะ อ๊ะ! ฉัน...อื้อ~” พระพายกระซิบเสียงกระเส่า รับรู้ด้วยสภาพแวดล้อม ร่างกายของเธอ เขา และอารมณ์หวามไหวของทั้งสองคนทำให้เธอรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แต่ใจอีกด้านหนึ่งเริ่มหวาดกลัวและต่อต้านการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาเพราะเธอยังบริสุทธิ์การจะให้เสียความสาวทั้งที่ไม่ได้แต่งงานคงไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถทำใจได้ง่ายนัก

“ผมหยุดไม่ได้ที่รัก~ คุณก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอพาย~ หืม~” อดัมเงยหน้ามาสบตากับเธอแล้วเคลื่อนตัวมาใกล้ ๆ ให้ริมฝีปากของเขาแนบชิดริมฝีปากบางในตอนที่พูด ก่อนจะกดจูบลงไปที่ริมฝีปากบางที่ตอนนี้บวมเจ่อเป็นสีแดงเพราะจุมพิตของเขา แล้วเคลื่อนตัวลงไปหาทรวงอกอวบใหญ่อีกครั้ง แต่ในครั้งนี้เพียงแค่ลิ้นร้อนสัมผัสยอดปทุมถันก็ทำเอาพระพายผวาตัวกอดศีรษะเขาแน่น เพราะมันช่างร้อนแรงยิ่งกว่าเมื่อกี้เสียอีก

“หวานมากพระพาย~ ดูดเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม~”