ตอนที่1 มาดามคิวบิก

"มัมจะให้แกบริหารโรงแรมแทนแล้วนะคาเรน"เสียงของมาดามโซเฟียในวัย65ปีเจ้าแม่แห่งวงการเครื่องเพชรมารดาของเขาเอ่ยขึ้นมาในขณะที่คาเรนกำลังนั่งรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยในคฤหาสน์หรูบ้านเกิดเมืองนอนของเขาที่ประเทศอิตาลี่

"ทำไมมัมไม่ให้นายเควินลูกรักของมัมบริหารแทนผมหล่ะครับ"ชายหนุ่มเอ่ยถึงน้องชายของตนที่ตอนนี้ทำธุรกิจสีขาวทุกประเภทยกเว้นก็เสียแต่ว่าเขาคนเดียวในบ้านที่เป็นมาเฟียทำธุรกิจสีเทาแต่มารดาก็จะให้เขาไปบริหารโรงแรมอย่างนั้นหรือ

"ก็มัมอยากให้คาเรนดูแลหนิลูก น่ะเพื่อความสบายใจของมัม"มาดามโซเฟียหล่อนเป็นคนใจดีและชอบใช้วิธีออดอ้อนลูกชายทั้งสองคนแบบนี้เป็นประจำ

"ก็ได้ครับ"

"แล้วจะไปดูงานวันไหนหล่ะลูก"มาดามโซเฟียตักอาหารให้ลูกชายและเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งเพราะโรงแรมของหล่อนนั้นอยู่ที่ประเทศไทย

"เป็นสัปดาห์หน้าแล้วกันน่ะครับมัม เพราะตอนนี้ผมไม่ค่อยว่าง"คาเรนบอกกับมารดาและตั้งใจทานอาหารตรงหน้าต่อ

"ได้จ่ะ"

"แล้วเมื่อไหร่มัมจะได้ฟังข่าวดีสักทีหล่ะ แกก็จะ30แล้วน่ะรีบมีเมียมีลูกให้มัมได้อุ้มหลานได้แล้ว"

"เรื่องนั้นคงอีกนานครับมัม เพราะผมยังไม่ได้ชอบพอกับใคร"คาเรนบอกกับมารดาไปตามตรง เขาไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนเป็นพิเศษเลย อย่างมากก็แค่ซื้อกินก็เท่านั้น

"แต่อย่านานนักนะ มัมจะรอไม่ไหวอยู่แล้ว"มาดามยังไม่หยุดออดอ้อนลูกชายเพราะหล่อนนั้นอยากจะมีหลานตัวเล็กๆ มาวิ่งเล่นในบ้านเหมือนกับพวกเพื่อนๆ ของหล่อนที่ถ่ายรูปมาอวดกันอยู่ทุกวัน

.

.

@ประเทศไทย

"สวัสดีค่ะ ยินดีตอนรับค่ะ"เสียงเล็กของลูกหมีเอ่ยทักทายลูกค้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม วันนี้ก็ครบ1เดือนแล้วที่หล่อนมาทำงานเป็นพนักงานต้อนรับของที่นี่ หล่อนต้องยอมรับเลยว่าเหนื่อยสุดๆ เพราะต้องใช้เสียงในการทำงานซึ่งตอนนี้เธอก็เสียงแหบเสียงแห้งไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"เลิกแล้วจะกลับห้องเลยไหมหมี ดาวว่าจะชวนไปเดินเล่นที่ตลาดนัดหาของกินส่ะหน่อย"ประกายดาวเพื่อนซี้ของหล่อนเอ่ยชวนก็ตั้งแต่จบมหาวิทยาลัยมาก็ได้มาทำงานที่เดียวกันสมใจ

"วันนี้คงไม่ไหวแล้วอ่ะดาว หมีเสียงแทบจะไม่มีแล้วคงต้องไปหาซื้อยามากินแล้วก็นอนพักแล้วแหล่ะ ไว้วันหลังนะ นะๆ "ท่าทางอิดโรยของลูกหมีทำเอาคนเป็นเพื่อนถึงกับต้องยอมจำนนไว้ไปอาทิตย์หน้าตามที่ลูกหมีบอก

"โอเคจ่ะ งั้นแยกกันตรงนี้น่ะแล้วก็อย่าลืมกินข้าวกินยาด้วยหล่ะ บ๊ายบายจ่ะ"ประกายดาวโบกมือลาเพื่อนรักอย่างลูกหมีและเดินออกไปจนพ้นสายตาของหล่อน

"เฮ้อออ"ลูกหมีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือเล็กอังหน้าผากของตนตอนนี้ตัวของหล่อนก็เริ่มจะรุมๆ แล้วด้วย จากนั้นหล่อนก็ขับรถมินิคู่ใจออกจากโรงแรมหรูทันทีและไปหาซื้อยาก่อนจะเข้าคอนโด

"อู้ว อู่ อู้ว อู่ อู้ว อู่"ร่างเล็กของลูกหมีฮัมเพลงในขณะที่กำลังขับรถในยามค่ำคืน สมองของเธอก็ยังคงปวดจี๊ดอยู่จนแทบจะระเบิดออกมาแต่ก็ยอมทนฝืนตนเองไปอย่างนั้น

"ถึงสักที"ร่างอิดโรยหอบตนเองเข้ามาภายในห้องนอนหล่อนวางของระเก๊ะระกะเพราะไม่มีแรงจะจัดวางมัน ตอนนี้สมองของเธอสั่งการให้ไปอาบน้ำก่อนเป็นอันดับแรก

ติ๊ง ติ๊ง!

เสียงข้อความเข้ามาในสมาทโฟนเครื่องหรูของเธอในขณะที่ร่างบางกำลังจะเดินไปหยิบยามาทานก่อนนอน ด้วยความที่อยากรู้จึงเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู

"น้องลูกหมีว่างรึยังคะลูก พี่วิคกี้มีงานถ่ายแบบชุดว่ายน้ำคอลเลคชั่นใหม่มานำเสนอ ถ้าน้องลูกหมีสนใจวันอาทิตย์นี้นะคะลูก"

ข้อความของพี่วิคกี้โชว์บนสมาทโฟนของลูกหมี พี่วิคกี้คือคนที่จัดหางานถ่ายแบบมาให้เธอในทุกๆ งาน และก็เป็นอีกงานที่พี่แกมาเสนอให้ไปทำ ต้องบอกก่อนเลยว่าเงินดีมากๆ ของทุกอย่างที่มีในตอนนี้ก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองด้วยการถ่ายแบบทั้งนั้น