EP : 4 หน้าคุณคล้ายแฟนเก่าฉัน

“เอานี่ ดื่มให้เมาไปเลย” ศิตาที่เดินหายไปครู่หนึ่งก็กลับมาพร้อมกับไวน์สองขวดและแก้วหนึ่งใบ

“ตามสบาย” ศิตาเอ่ยบอกพลางหันไปดูซีรี่ย์ เพราะไม่อยากมองดูอาทิตย์ดื่มไวน์ ที่เธอเก็บสะสมเอาไว้ตั้งหลายปี เพื่อเอาไว้ขายในยามจำเป็น ดีนะที่เธอเลือกไวน์ที่ถูกที่สุดมาให้เขา ทำให้เธอสบายใจขึ้นมาหน่อย

“รู้มั้ย เธอเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายมาก” อาทิตย์ที่เทไวน์ให้กับตัวเอง ก็เอ่ยขึ้นพลางดื่มไวน์รวดเดียวหมดแก้ว

“คุณน่ะสิใจร้าย แยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ออก” ศิตาเถียงกลับทันที เพราะมันคือเรื่องจริง ถ้าเธอใจร้อยแล้วเขาล่ะ คงจะเป็นผู้ชายที่โหดเหี้ยมแน่นอน

“เธอคงไม่รู้สินะว่าการถูกคนรักนอกใจมันเจ็บปวดแค่ไหน นั่นสินะ เธอไม่เคยมีคนรักนี่ จะรู้ได้ยังไง” อาทิตย์เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งเสียใจเขาก็ยิ่งดื่ม และยิ่งเขาดื่มมากเท่าไร เขาก็ยิ่งพูดมาก

“แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่เคยมีแฟน และไม่เคยถูกแฟนนอกใจ” ศิตาหันไปมองอาทิตย์ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนจะเอ่ยถามคนตรงหน้าที่กำลังต่อว่าเธออยู่

“อย่างเธอเนี่ยนะถูกแฟนนอกใจ อย่ามาหลอกกันเลยดีกว่า” อาทิตย์เอ่ยบอกเพราะศิตาเรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ดีมากๆ เพียงแต่เขาไม่ได้สนใจเธอเพราะคนมีคนรักอยู่แล้ว แถมเขายังรักแฟนมากอีกด้วย

จนถึงขนาดที่ว่าได้ยินพ่อกับแม่ของเขาจะให้เขาหมั้นกับเลขาคนใหม่ของเขา ซึ่งนั้นมันทำให้เขาไม่ชอบศิตามากๆ คอยหาเรื่องแกล้งเธอให้ยอมลาออกจากงาน เพราะคิดว่าเธออยากจะจับเขา

“ใช่คนอย่างฉันเนี่ยแหละ” ศิตาตอบกลับไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง อีกสิ่งหนึ่งที่เธอไม่ค่อยชอบขี้หน้าของอาทิตย์ นั่นก็เพราะว่าเขามีลักษณะที่เหมือนกับแฟนเก่าของเธอทุกอย่าง เห็นหน้าทีไรก็คันไม้คันมือตลอด

“รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงไม่ชอบคุณ” ศิตาเอ่ยถามอีกฝ่ายที่ดูตกใจกับคำตอบของเธอ

“เอ่อ เพราะผมแกล้งคุณ” อาทิตย์ที่ถูกถามก็ไปไม่เป็น ก่อนจะตอบศิตากลับไปเบาๆ

“นั่นก็ใช่ แค่อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ คุณหน้าคล้ายกับแฟนเก่าฉัน ทำให้รู้สึกคันไม้คันมือตลอดเวลาที่เห็นหน้าคุณ” ศิตาเอ่ยบอกพร้อมกับหันไปดูซีรี่ย์ต่อ สงสัยต้องดูยาวๆ แล้ว เพราะไหนๆ เธอก็มีเวลาพักตั้งเยอะ

“เอ่อ งั้นหรอกเหรอ ดื่มด้วยกันมั้ย” อาทิตย์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้รู้แบบนั้น ก่อนที่เขาจะเอ่ยชวนศิตา เพราะจะดื่มคนเดียวมันก็ยังไงอยู่

“ได้” ศิตาตอบก่อนจะลุกโซฟาเพื่อไปหยิบแก้วของตัวเอง พร้อมกับเขาไวน์มาอีกสองขวดเนื่องจากตอนนี้ อาทิตย์ได้ดื่มขวดที่สองไปครึ่งขวดแล้ว บ้าชะมัด ทำไมเธอจะต้องมาไวน์พวกนี้มาให้เขาดื่มด้วยนะ

อาทิตย์ดื่มไปอีกแก้ว พร้อมกับร่างบางที่เดินจากไป ก่อนจะหันกลับมองดื่มไวน์ต่อ

“โห คุณดื่มไวเหมือนกันนะเนี่ย” ศิตาที่กลับมาจากการไปหยิบแก้วและไวน์มาเพิ่มก็เอ่ยขึ้น เมื่อตอนนี้อาทิตย์ได้ดื่มไวน์ขวดที่สองหมดแล้ว โดยที่เธอก็ไม่ได้ทักว่าเขาหยุดร้องไห้แล้ว เพราะเดี๋ยวเขาจะกลับมาร้องไห้อีกครั้ง

อาทิตย์ไม่ตอบนอกจากเปิดไวน์ขวดใหม่ที่ศิตาเอามาพร้อมกับรินให้เธอ ก่อนจะรินให้ตัวเองทีหลัง พลางคิดว่าอยากให้ตัวเองเมาเร็วๆ แต่เขากลับไม่เมาเลยสักนิด

ศิตาเมื่อไม่เห็นอาทิตย์ตอบกลับก็ไม่ได้พูดอะไรอีก นอกจากนั่งจิบไวน์ไปอย่างช้าๆ พร้อมดูซีรี่ย์ และในตอนนี้มือถือของเธอก็ดังขึ้น

เมื่อศิตาหยิบขึ้นมาแล้วเปิดดู ก็พบว่าเป็นข้อความจากน้องสาว ที่บอกว่าพ่อกับแม่จะให้เธอไปดูตัว นั่นทำให้เธอนิ่งไปเลยเพราะตกใจ ทำไมอยู่ๆ พ่อกับแม่ให้เธอไปดูตัวล่ะ ปกติไม่เห็นจะเร่งรัดเรื่องพวกนี้กับเธอนี่น่า

ศิตาลุกจากโซฟาแล้วกดโทรหาน้องสาวทันที เพราะอยากรู้ว่าพ่อกับแม่อยากจะให้เธอไปดูกับใคร

(พี่) ศิตังรับสายอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอ่ยเรียกพี่สาวทันทีด้วยความร้อนใจ

(พี่ต้องไปดูตัวกับใคร) ศิตาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ เพราะเธอจะได้รับมือได้ทัน ดูตัวได้แต่เธอจะโอเคกับอีกฝ่ายหรือเปล่าก็เรื่องหนึ่ง

(หนูไม่รู้ค่ะ แต่ได้ยินพ่อกับแม่บอกว่าจะให้พี่ไปดูตัวกับเพื่อนของพ่อ คือพ่อกับแม่กลัวว่าพี่จะไม่ยอมหาแฟนค่ะ) ศิตังเอ่ยบอก เนื่องจากรู้เรื่องที่พี่สาวเลิกกับแฟนเก่าเพราะอีกฝ่ายนอกใจไปมีผู้หญิงอื่น จากนั้นพี่สาวของเธอก็ไม่ยอมมีแฟนอีกเลย

(บอกไปว่าช่วงนี้พี่กำลังหาแฟนอยู่) ศิตาเอ่ยบอกศิตังทันที เพราะอย่างน้อยก็ขอให้เธอได้หาแฟนเองก่อน ถ้าหาไม่ได้จะยอมไปดูตัวเอง

(ได้ค่ะ สู้ๆ นะคะ) ศิตังตอบพลางให้กำลังใจพี่สาวไปด้วย

(อืม ไปนอนเถอะ) ศิตาครางรับเบาๆ ก่อนจะบอกน้องสาวแล้ววางสายไป จากนั้นก็ถอนหายใจอย่างเซ็งๆ แล้วเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม

“หมดแล้ว” อาทิตย์ที่เห็นว่าศิตาเดินกลับมาแล้ว ก็เอ่ยบอกทันทีใบหน้าเริ่มแดงก่ำ

“ห้ะ!” ศิตาร้องอย่างตกใจ เพราะเธอจำได้ว่าตัวเองเดินไปคุยกับน้องสาวแค่แป๊บเดียวเอง แถมไวน์ที่เธอพึ่งเอามาเขาก็ดื่มไปหมดแล้ว เธอมองขวดไวน์ก็ได้แต่เศร้าใจ ไม่น่าให้เขาดื่มไวน์เลย

“เอ่อ ตอนนี้คุณเมาแล้วนะ จะค้างที่นี่หรือเปล่า หรือจะกลับบ้าน” เมื่อหายตกใจแล้ว ศิตาก็เอ่ยถามอาทิตย์ทันที เนื่องจากอีกฝ่ายเมาแล้ว จะให้ขับรถกลับเองก็ยังไงอยู่ แต่จะให้ค้างที่นี่ก็ได้ แต่เขาจะค้างหรือเปล่าแค่นั้นเอง

“เธอจะให้ฉันค้างที่นี่เหรอ” อาทิตย์เงยหน้าขึ้นไปสบตากับศิตา ก่อนจะเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

“อยากค้างก็ค้าง ถ้าไม่ก็โทรให้คนมารับคุณกลับ” ศิตาเอ่ยบอกอย่างไม่ใส่ใจ พลางนั่งลงกับโซฟาแล้วจิบไวน์ที่เหลือต่ออย่างช้าๆ

“ขอค้างที่นี่แล้วกัน” อาทิตย์เอ่ยบอก เพราะเขาไม่อยากกลับบ้านตอนนี้ ถ้ากลับไปคนที่บ้านคงรู้แน่นอน

“ได้ นั่นห้องของคุณ” ศิตาบอกพลางชี้นิ้วบอกไปด้วย ซึ่งอาทิตย์ก็มองตามแล้วพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

“คุณอยากดื่มอีกขวดมั้ยเดี๋ยวฉันจะเอามาให้” ศิตาเอ่ยถาม แม้จะเจ็บใจที่เขาเสียไวน์พวกนี้ไป ไม่เป็นไร เดี๋ยวเก็บเงินจากเขาก็ได้

และอีกอย่างตอนนี้เธออยากจะไปนอนแล้ว กะว่าจะให้เขาดื่มคนเดียวไป ส่วนเธอจะไปอาบน้ำนอนแล้ว

“ได้” อาทิตย์ตอบสั้นๆ เพราะไหนๆ เขาก็นอนที่นี่แล้วดื่มอีกขวดก็คงจะไม่เป็นไร

“งั้นเดี๋ยวฉันเอามาให้ คุณดื่มคนเดียวไปนะ ฉันจะไปนอนแล้ว” ศิตาเอ่ยบอกอาทิตย์ก่อนจะเดินไปเอาไวน์มาให้เขาอีกขวด

“ฝากปิดทีวีด้วยนะ” ศิตาเอ่ยบอกเมื่อส่งไวน์อีกหนึ่งขวดให้อาทิตย์

“อืม ไปเถอะ ขอบคุณมาก” อาทิตย์ครางตอบ ก่อนจะเอ่ยบอกศิตา เพราะเขาไม่คิดเลยว่าครั้งหนึ่งจะต้องให้อีกฝ่ายมาเห็นเขาในด้านนี้

“อืม” ศิตาครางแค่นั้น แล้วเดินเข้าห้องตัวเองไป โดยไม่ได้กังวลอะไรว่าเขาจะเป็นอะไร เพราะเธอคิดว่าเขาคงไม่คิดสั้นหรอก