4

ประตูรั้วบ้านที่เปิดอยู่ พร้อมกับรถยนต์คันสีขาวซึ่งจอดอยู่หน้าบ้านในโครงการหมู่บ้านขึ้นชื่อ ทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งขับรถกลับมาจากออฟฟิศใจกลางเมืองหลวงรับรู้ว่าภรรยาสาวของเขามาถึงบ้านแล้ว เขาค่อย ๆ ถอดรถยนต์คันเก่งของตัวเองเข้าไปจอดเคียงข้างรถประจำตัวของภรรยา พอเปิดประตูรถและเดินเข้าบ้านไปก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงแว่วหวานลอยตามลมมาให้ได้ยิน

ชายหนุ่มผู้เหนื่อยล้าจากการรับมือกับลูกค้ามากเรื่องมาตลอดครึ่งค่อนวันสืบเท้าก้าวตามเสียงฮัมเพลงนั้นไป และก็ได้พบว่าภรรยาของเขากำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ในครัว โดยหันหลังมาทางประตูห้องครัว สองมือของเธอกำลังสาละวนอยู่กับอะไรสักอย่าง ซึ่งหากให้เขาคาดเดา คงเป็นการเตรียมอาหารเย็นสำหรับทั้งคู่ และสาเหตุที่เธอไม่รับรู้การมาถึงของเขา ก็คงเพราะหญิงสาวสวมหูฟังและกำลังฮัมเพลงตามไปเบา ๆ อยู่นั่นเอง

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขายาวสำหรับทำงานสาวเท้าเข้าไปใกล้ ดวงตาจับจ้องไปที่แผ่นหลังของหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าราวกับราชสีห์ที่จ้องตะครุบเหยื่อ ก่อนที่เขาจะทำการรวบร่างอวบอิ่มนั้นเอาไว้ในอ้อมแขนโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันจะได้รู้ตัว เป็นเหตุให้เธอสะดุ้งและอุทานออกมาอย่างตกใจ

“อุ๊ย!” หญิงสาวเตรียมจะหันหลังไปฟาดผู้บุกรุก แต่เมื่อจมูกได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่คุ้นเคย จึงเปลี่ยนจากอารามตกใจเป็นระบายยิ้มแสนหวานออกมา “พี่โต! เริงตกใจหมดเลยค่ะ เหนื่อยไหมคะ?”

ชายหนุ่มกดปลายจมูกลงกับซอกคอของเมียรัก สูดกลิ่นหอมรวยรินที่เขาหลงใหลและชวนกำหนัดเข้าเต็มปอด “เหนื่อยมากเลย วันนี้ลูกค้างี่เง่ามาก ขอให้แก้แบบอย่างนั้นอย่างนี้ พอเราอธิบายให้ฟังว่าในทางปฏิบัติมันเป็นไปไม่ได้ ก็ไม่ยอมฟัง”

“ถ้างั้นก็ปล่อยเริงก่อนนะคะ เดี๋ยวเริงหาน้ำหาท่าให้ดื่ม” ฝ่ายภรรยาเสนอพลางไล้ปลายนิ้วไปตามท่อนแขนกำยำสีแทนที่เกี่ยวเอวเธอเอาไว้แน่น

“เดี๋ยวก่อนก็ได้ พี่คิดถึง อยากกอดเมีย” ชายหนุ่มป้อคำหวาน ปลายจมูกยังไม่ยอมผละห่างออกจากพวงแก้มหอม ๆ กับซอกคอนุ่ม ๆ ของคนในอ้อมแขน ยิ่งสูดดม... อารมณ์ของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่าน อาจเป็นเพราะความเครียดจากงานที่สั่งสมมาตลอดทั้งวัน ทำให้เขาโหยหาการปลดปล่อยที่ชวนให้น่าอภิรมย์ ซึ่งมีเพียงภรรยาของเขาเท่านั้นที่จะช่วยได้

พวงแก้มของคนที่ถูกรุกรานร้อนจัด รับรู้ถึงบางอย่างที่แข็งขึงเบียดเสียดบั้นท้ายงอนของตน แล้วก็อดนึกสนุกเอ่ยปากล้อผู้เป็นสามีไม่ได้ “คิดถึงหรือเงี่ยนกันแน่คะ?”

“โอ้โห!” เขาผละออกห่างมาเพื่อมองหน้าภรรยาให้ได้ชัด ๆ แต่สองแขนยังกอดเอวคอดนั้นเอาไว้ไม่ยอมปล่อย แสร้งทำเป็นตาโตแล้วเอ่ยแซวคนที่ดูจะกล้าพูดจาเปิดเผยขึ้นหลังจากที่แต่งงานกันมากว่าสามปีอย่างล้อเลียน “นี่เมียพี่ไปกินอะไรมา ทำไมวันนี้ถึงกล้าพูดจาตรงไปตรงมาขนาดนี้”

“ทำเป็นพูดดี ก็พี่โตเองไม่ใช่เหรอคะที่ชอบให้เริงพูดเรื่องอย่างว่าออกมาตรง ๆ น่ะ!” หญิงสาวย่นจมูกใส่สามีอย่างแง่งอน ก็เขานั่นแหละที่สอนให้เธอพูดอย่างนี้ และรบเร้าให้เธอยอมพูดมันออกมาอย่างเปิดเผยมาตั้งแต่แต่งงานกันใหม่ ๆ

“เรื่องอย่างว่า... เริงหมายถึงเรื่องอะไรเหรอจ๊ะ?” เขาแกล้งทำเป็นตีหน้าสื่อ ต้องการเร่งเร้าให้หญิงสาวพูดเรื่องทางเพศออกมาด้วยคำพูดที่ตรงไปตรงมากกว่านี้อีก

มันเร้าอารมณ์ดีออก... ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?

หญิงสาวกัดริมฝีปาก รู้ขัดเขินแต่ก็ต่อต้านอะไรบางอย่างในดวงตาคู่คมนั้นไม่ได้จริง ๆ จัง ๆ เสียที สามีของเธอมีอิทธิพลเหนือจิตใจและความรู้สึกของเธอในทุกแง่ เธอพร้อมจะทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการ แค่เขามองมาด้วยสายตาวาววับอย่างนั้น “ก็เรื่องเอากันไงคะ”

“เมียพี่นี่น่ารักจริง ๆ เลยน้า...” เขาใช้ปลายนิ้วโยกคางมนนั้นเบา ๆ อย่างหยอกเย้า

“พี่โตยังไม่ตอบเลยว่า สรุปพี่โตคิดถึงเริงหรือเงี่ยนกันแน่คะ?” คราวนี้หญิงสาวพลิกตัวหันกลับมาเผชิญหน้าผู้เป็นสามีทั้งตัว สองมือของเขาประทับอยู่ที่เอวคอดเช่นเดิม ขณะที่เธอยกแขนขึ้นคล้องที่ลำคอแกร่งเอาไว้