eight

Past กันต์

หลังจากน้องเปิดงานโดยการถีบหน้าไอ้กราฟ งานเลี้ยงจึงเริ่มขึ้น ผมจัดการให้น้องคีย์ไปยืนรออยู่ด้านขวามือข้างกำแพง

ดีหน่อยที่ซอยนี้เป็นซอยลานจอดรถโดยเฉพาะจึงไม่มีผู้คนมากนัก ผมกับไอ้วัชรจัดการเตะสูง ฮุกหมัดฟาดกับพวกของไอ้กราฟอยู่สักพัก มันถอยไปรวมตัวกันผมจึงหันไปมองน้องคีย์  น้องทำปากพูดคำคำนึงออกมา

'หิว'

พวกผมจึงต้องจัดการให้เสร็จแล้วละ

"มึงจะเอายังไงไอ้กราฟ"ผมถามขึ้น พวกมันยืนรวมกันหายใจหอบ บอกเลยพวกมันไม่ได้กินพวกผมสักหมัด

"แข่งรถอีกรอบ" ช่างกล้ายังจะท้ากูแข่งอีกหรอ

"มึงนี้ไม่เข็ดนะ" ไอ้วัชรพูดบ้าง

"แต่ต้องมีของเดิมพัน ที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมด้วย"

"เท่าไร"ผมถามออกไป

"เงินเดิมพัน ห้าแสนพร้อมกับเมียมึง"

"ไอ้เหี้ยกราฟ!!"เส้นเลือดขมับกระตุกเลยครับ

"ไอ้สัสกราฟ!!"ส่วนไอ้วัชรกำหมัดแน่นเลย

"ว่าไง..ตกลงมั้ย หึหึ!"

"ตกลง!!" 

"คีย์../น้องคีย์"

"ตกลง แล้วกูจะเป็นคนลงแข่งเองด้วย ถ้ามึงชนะ เงินห้าแสนกับตัวกูเป็นของมึง"น้องเดินเข้ามาใกล้พวกผมแถมยังกอดอกมองพวกไอ้กราฟแบบไม่สนใจอะไรก่อนจะเอ่ยขึ้นมา

"555กูชอบว่าใจเด็ดดี.." ไอ้กราฟกุมท้องตัวเองก่อนจะหัวเลาะลั่น ผมสองคนได้แต่กำหมัดเอาไว้ทั้งที่อยากเข้าไปตั้นหน้ามันอีกสักสองสามหมัด

"แต่ถ้ามึงแพ้....พวกมันได้กู ส่วนมึงต้องจ่ายเงินเดิมพันเป็นสามเท่าและเลิกยุ่งเกี่ยวกับพวกกูอีก"น้องคีย์สรุปและทำข้อตกลงกับไอ้กราฟ น้องแม่งบ้าบิ้นชิบหายเลย เอาตัวเองไปเสี่ยงถ้าแพ้ขึ้นมาจะทำยังไง

"ตกลงมั้ย"หันมามองพวกผมที่ส่ายหน้าปฏิเสธข้อเสนอของน้อง ก่อนน้องจะหันไปถามไอ้กราฟอีกครั้ง

"พวกพี่ไม่ตกลง"วัชรเอ่ย 

"น่าจะหวงมากนะพวกมึงกลัวแพ้หรอ555..เอาดิกูตกลงรับเดิมพันนี้"ไอ้กราฟเดินเข้ามาจะประชิดตัวคีย์ผมจึงเอาตัวเข้ามายืนบังเอาไว้ก่อนมันจึงหยุดเดิน

"ดีงั้นตอนนี้พวกมึงไปไกลๆหน้ากูได้แล้ว.."

"บายนะคนสวย..เตรียมตัวเป็นเมียกูเลยนะ"ดูแม่งทำหน้า...โมโหเว้ย

"น้องคีย์..ทำมะ.."พอจะเอ่ยขึ้นเจ้าตัวก็พูดแทรกขึ้นมาซะอย่างนั้นแถมยังทำเอาใจสั่นไม่น้อย

"คีย์หิวข้าวแล้วนะ..เมื่อไรจะพาไปกิน"ทั้งสีหน้าทั้งน้ำเสียงที่จริงจังเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นแววตาใสๆกับน้ำเสียงอ้อนๆ

สงบปากขึ้นมาเลยครับเมียหิว(แววกลัวเมียมาแล้ว/ไรท์)

พวกผมเข้ามาในร้านอาหารสั่งมาสี่ห้าอย่างพวกผมกินข้าวไปคุยเรื่องที่น้องจะลงแข่งด้วยโน้มน้าวน้องยังไงก็ไม่ยอม

"กูจะแข่ง..เลิกพูดได้แล้ว"

"โถ่น้องคีย์ครับ..ถ้าแพ้ตกเป็นเมียไอ้กราฟนะ..หึ พี่ไม่ยอม" งอแงเป็นเด็กเลยกู

"เปลี่ยนใจเถอะนะ เดียวพวกพี่เคลียร์กันเองได้"

"อิ่มแล้ว..จะพาไปไหนอีกมั้ย?"น้องถามขึ้นโดยไม่สนใจเรื่องพี่พวกผมพูดด้วยเลย

"คีย์"ผมกดเสียงต่ำ โกรธจริงๆนะไม่อยากให้น้องเสี่ยงเลย แต่สิ่งที่น้องกำลังพูดออกมานั้นมันก็เป็นเรื่องจริง..ก็อยาก แต่มันเสี่ยงมั้ยว่ะ ลงแข่งเองไหนจะเอาตัวเองเป็นเดิมพันอีก

"พวกมึงไม่เชื่อใจกูเหรอ..คิดว่ากูจะแพ้เหรอ"

"คือ..มันก็ไม่ใช่อย่างนั่นครับ พี่เป็นห่วงความปลอดภัยของเรา"

"ไอ้กราฟยิ่งชอบเล่นสกปรกอยู่ด้วย"ผมสองคนช่วยกันพูดให้น้องใจอ่อนกันอยู่นานแต่น้องพูดมาประโยคเดียวพวกผมนี้ยอมเลย

"ถ้ากูชนะ..กูได้เป็นเมียพวกมึงนะ" ไอ้ท่าเท้าคางแล้วช้อนสายตามองกันมันคืออะไรครับน้องคีย์

ตู้ม!!!!!!!

จบครับจบ.....เลิกเถียงเมีย เค้าว่าเชื่อเมียเจริญทุกคน...งันเลิกเถียง..น้องชนะได้น้องเป็นเมีย...ดีลลลลล

#กันต์คีย์วัชร

#เมียเถื่อน

โครงการเมียชนะก็มาครับพี่น้อง ฝากติดตามด้วยนะคะ