2 เดินคนละทาง

บรรยากาศภายในห้องวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความกดดัน แม้นรภัฏจะพยายามวางตัวนิ่งเฉยตามนิสัยผู้นำ แต่บุคลิกที่ดูเด็ดขาดและแววตาที่เย็นชาลงกว่าเดิม ก็ทำให้ภาณุวัฒน์ รุ่นน้องคนสนิทเริ่มไม่กล้าเล่นหัวเหมือนเคย

ความจริงแล้ว ภาณุวัฒน์ไม่ใช่แค่รุ่นน้องในแผนก แต่เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องสายตรงของนรภัฏด้วย ความผูกพันทางสายเลือดบวกกับความเป็นม้าเร็วสายสืบ ทำให้เขาถูกส่งมาพร้อมกับเอกรินทร์หรือพี่ต๊อบอดีตหัวหน้าที่ปัจจุบันย้ายไปคุมแผนกอื่น แต่ยังคงรักษามิตรภาพที่แน่นแฟ้นเหนียวแน่นเอาไว้ โดยเฉพาะการสังสรรค์ในวงเหล้าที่ขาดกันไม่ได้

“เธอกำลังจะแต่งงานครับ” นรภัฏตัดบทเสียงเรียบพร่า นิ้วโป้งลูบเบาๆ บนหน้าจอโทรศัพท์ตรงใบหน้าของหญิงสาวในรูป เขาตัดสินใจไม่ลบมันทิ้ง ไม่ใช่เพื่อตอกย้ำความเจ็บปวด แต่เพื่อสลักภาพนี้ไว้เป็นอนุสรณ์แห่งความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต

“เฮ้ย! อะไรวะภัฏ... แกจะยอมแพ้ให้เจ้าสัวปรเมศวร์ง่ายๆ แบบนี้จริงเหรอ” เอกรินทร์โพล่งขึ้นอย่างเหลือเชื่อ

ในสายตาของรุ่นพี่ที่คบกันมานาน นรภัฏคือ ไอ้เสือ ผู้ไม่เคยพลาดเป้า ชายหนุ่มที่เดินไปทางไหนสาวๆ ก็แทบจะถวายตัวให้เพียงแค่เขาปรายตามอง หน้าที่การงานก็กำลังรุ่งโรจน์ถึงขีดสุดในฐานะหัวหน้าฝ่ายขายมือทองของบริษัทนำเข้าเวชภัณฑ์และเครื่องมือแพทย์ยักษ์ใหญ่ ค่าคอมมิชชันหลักแสนต่อเดือนบวกกับตำแหน่งพนักงานดีเด่นสองปีซ้อนควรจะเป็นอนาคตที่สดใส... แต่เขากลับทิ้งทุกอย่างเพียงเพราะถูกเด็กมัธยมหักอกเนี่ยนะ!

“เธอกำลังจะหมั้น... และแต่งงานภายในเดือนหน้านี้ครับ” นรภัฏย้ำประโยคเดิมราวกับเครื่องจักร

“เธอบอกพี่แบบนั้นจริงๆ เหรอ” ภาณุวัฒน์ถามย้ำด้วยความเสียดายแทน

เขายังจำภาพปภาวรินทร์ได้ติดตา เด็กสาวในชุดมัธยมที่สวยราวกับนางฟ้าจำแลง หุ่นสะโอดสะองระดับนางแบบโลกที่มาพร้อมตำแหน่งดรัมเมเยอร์โรงเรียน ความรักของทั้งคู่เคยหวานชื่นจนใครก็อิจฉา แต่ใครจะคิดว่าเทพนิยายจะจบลงด้วยการที่นางเอกหนีไปหาคนแก่คราวพ่อ

“น้องเขาให้เหตุผลแค่ว่า... จำเป็นต้องแต่ง ไม่มีเหตุผลอื่นเลยจริงๆ ครับพี่”

“ส่งคนไปฉุดเลยดีไหมพี่ภัฏ!” ภาณุวัฒน์โพล่งขึ้นตามอารมณ์ที่เริ่มกรึ่มได้ที่

“จีบคนโสดศัตรูเป็นแสน จีบคนมีแฟนศัตรูแค่คนเดียวเองนะพี่!”

“เฮ้ย! ไอ้บ้า... พูดอะไรระวังปากหน่อย” นรภัฏสวนกลับทันควัน แววตาดุจัดทำเอารุ่นน้องชะงัก

“คนดีที่ไหนเขาทำแบบนั้นกัน แย่งแฟนคนที่มีคู่หมั้นแล้วพี่ไม่หน้าด้านพอว่ะ”

“โธ่พี่ภัฏ อย่าเพิ่งท้อสิ! หมั้นได้ก็ถอนได้ หมั้นสายฟ้าแลบแบบนี้มันต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ พี่ไม่น่ารีบลาออกเลยจริงๆ ถ้ายังอยู่เรายังพอสืบ...”

“พอเถอะไอ้นุ แกเมาแล้วก็นั่งดื่มเงียบๆ ไป” เอกรินทร์รีบยกมือเบรกเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องเริ่มล้ำเส้น

“เรื่องนี้ปล่อยให้ภัฏมันตัดสินใจเอง”

ความเงียบกลับเข้าปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงน้ำแข็งกระทบแก้ว นรภัฏมองรอยยิ้มเจื่อนๆ ของน้องชายก่อนจะถอนหายใจยาว

“ขอบใจที่แกเป็นห่วงนะนุ... แต่พี่ตัดใจแล้ว ผู้ชายคนนั้นเขามีดีกว่าพี่ทุกอย่าง รวยล้นฟ้าขนาดนั้น พี่จะเอาอะไรไปสู้”

ฐานะที่รวยล้นฟ้ามันช่างเสียดแทงใจ นรภัฏที่เป็นชายในฝันของสาวๆ คล่องแคล่วและกร้าวระแกร่งในโลกธุรกิจเวชภัณฑ์ กลับต้องมาพ่ายแพ้อย่างราบคาบให้กับอำนาจเงินของเจ้าสัวรุ่นใหญ่ เขาได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ ในใจว่า ความรักที่เขาทุ่มเทไปตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา มันสู้เศษเงินในบัญชีของคนคราวพ่อไม่ได้เลยเชียวหรือ