EP.1 หอมหวาน

บาร์ลับ เอโซน

เคาน์เตอร์บาร์ลับเอโซน มีหญิงสาววัยกำลังน่ารักหน้าขย้ำ เธอกำลังนั่งดื่มวอดก้าในแก้วสีใส ใบหน้าแดงก่ำทำให้รู้ได้เลยว่าเธอกำลังเมาด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

“เป็นเด็กเป็นเล็กใครปล่อยให้เข้ามาในนี้” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามพร้อมกับดึงแก้วเหล้าในมือของเธอออก เพราะถ้าเธอดื่มเข้าไปอีกแก้ว มีหวังได้หลับกลางอากาศแน่

“ไม่เด็กแล้วนะคะ” ร่างเล็กตอบเสียงใส เพราะด้วยความเมาที่มีในตัว เลยทำให้เธอมีความกล้าที่มากขึ้น กล้าที่จะตอบโต้ กล้าที่จะแสดงอาการ

“ไอ้เทลมึงเปิดให้เข้ามาเหรอ” หันไปเอ่ยถามกับบาร์เทนเดอร์เพื่อนสนิท

“เลยยี่สิบแล้ว” เทล เจ้าของบาร์แถมยังพ่วงตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ อายุเข้าเลขสามแล้วแต่ใบหน้าของเขายังคงความเด็กความหล่อได้ตลอด

“อะ..เอาของหนูคืนมานะ!” คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นเสียงแข็งก่อนที่จะลุกขึ้นแย่งแก้วเหล้าที่อยู่ในมือของชายหนุ่ม

“เมามากแล้ว พอได้แล้ว”

“มึงสนใจเหรอ?” เทลเอ่ยถามเพื่อนสนิทอย่างรู้ใจ เพราะถ้าไม่สนใจในตัวของเธอแล้วมันจะเข้ามายุ่งอะไรด้วย คนที่เข้ามาในบาร์เขาก็เข้ามากินเหล้ากันทั้งนั้น ถ้าเข้ามานั่งเฉย ๆ จะเข้ามาทำไม

“เปิดห้องให้ด้วย” ชายหนุ่มไม่สนใจในคำพูดของเพื่อน แต่เลือกที่จะเปิดห้องแทนคำตอบ

“ชัดเจนดี”

ร่างใหญ่ช้อนตัวอุ้มร่างเล็กขึ้นให้อยู่ในท่าเจ้าสาว ก่อนที่จะเดินเข้าลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นสามของบาร์ ชั้นสามเป็นโซนห้องนอนของเพื่อน ๆ ทั้งหมดมีห้าห้องนอน ‘ห้าเสือ’ ส่วนโซนชั้นสองจะเป็นโซนห้องนอนของลูกค้าธรรมดาที่อยากเปิดเข้าพักที่นี่

ทันทีที่ประตูห้องเปิด ร่างเล็กที่ถูกอุ้มเข้ามาก็ถูกวางลงที่เตียงอย่างเบามือก่อนที่ชายหนุ่มจะเอื้อมมือหนาดึงผ้าขึ้นมาห่มให้ร่างเล็กที่นอนสบตากับเขาอยู่

“คุณ!” คนตัวเล็กเอ่ยเรียกชายหนุ่มทันทีที่เขาหันหลังกำลังจะเดินออกไป ทำให้เขาต้องหันกลับมาสบตากับเธอ

“เมาก็นอน พรุ่งนี้ค่อยกลับบ้าน” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“หนูหิวน้ำ” คนตัวเล็กเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง แววตาเป็นประกาย ชายหนุ่มเดินเข้าไปที่ตู้เย็นก่อนที่จะหยิบขวดน้ำขึ้นมา เดินตรงเข้ามาหาเธอที่เตียง ยืนขวดน้ำดื่มให้หญิงสาว ทว่าเธอไม่รับเอาขวดน้ำดื่มแต่เธอกลับดึงมือของเขาให้เข้าประชิดที่ตัวเธอ

ทำให้เขาล้มลงทับที่ตัวเธอ คนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่างของเขาส่งสายตาเว้าวอน เหมือนว่าตอนนี้ข้างในกายของเธอมันเรียกร้องหาเขา เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์เลยทำให้เธอต้องการเขา

“อ่อย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเพียงสั้น ๆ ก่อนที่จะถูกแรงดึงจากหญิงสาวอีกครั้ง คนตัวเล็กยกมือขึ้นคล้องคอคนด้านบนก่อนที่จะออกแรงดึงเขาให้เข้ามาหาเธอ ทำให้ใบหน้าของเธอและเขาอยู่ใกล้ชิดกันชนิดที่ว่าจมูกชนจมูก

“หอม” ชายหนุ่มสูบดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแอลกอฮอล์ที่อยู่ภายในปากของเธอ ก่อนที่จะโน้มใบหน้าเข้าไปชิมริมลองรสของวอดก้าที่อยู่ในปากของเธอ

“อื้ออ~” หญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งรับการจู่โจมของเขาก็ส่งเสียงร้องประท้วงในลำคอ รสจูบที่เขามอบให้เธอมันรุนแรงเร่าร้อนจนเกินที่เธอจะตั้งสติได้

“หวาน” ชายหนุ่มถอนจูบออกจากคนตรงหน้ารอบมองทั้งใบหน้าของเธอด้วยความเมา เพราะก่อนที่เขาจะเจอเธอ เขาเองก็เพิ่งดื่มกับเพื่อน ๆ มาเช่นกัน

“อะไรคะที่หวาน” คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยความยั่วยวน เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จึงทำให้เธอแสดงออกไปแบบนั้น

“ทำไมเธอถึงชอบยั่ว” เขาเอ่ยถาม ยกนิ้วขึ้นลูบไล้ที่ริมฝีปากบางอย่างเบามือ

“เรียกว่าหนูได้ไหมคะ เรียกเธอแล้วดูไม่สนิท” คนตัวเล็กยังคงแสดงท่าทางออดอ้อน โดยที่ไม่รู้เลยว่าต่อให้เธอไม่ออดอ้อนเสือก็พร้อมจะขย้ำเธออยู่แล้ว

“หนูเหรอ?” เลิกคิ้วสูง

“หรือจะเรียกว่าฝุ่นก็ได้ค่ะ” ใช้มือสองข้างแนบเข้ากับข้างแก้มของชายหนุ่ม

“ชื่อฝุ่น?” ขมวดคิ้วสงสัย

“ค่ะ หนูชื่อฝุ่น คุณละค่ะชื่ออะไร” เอียงคอถามกลับ

“ถ้าครั้งที่สองยังเจอกันอีก ฉันจะบอกชื่อกับเธอนะ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ตอบกลับเธอ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่กินซ้ำสองไม่กินของเดิม จะกินแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แค่ครั้งเดียวแล้วจบกัน

“^_^” คนตัวเล็กยิ้มสดใสตอบกลับมา

***

อย่าให้เห็นนะ ดร.ซัน ว่ากลับมากินน้องเป็นครั้งที่สอง