1

“พี่เจ๋งจะหย่ากับหยาจริงเหรอคะ ?”

แต่งงานกันมาร่วมหนึ่งปีเต็ม ถึงจะเป็นเพราะความต้องการของผู้ใหญ่ก็เถอะ แต่หยาก็คิดเสมอว่าสักวันเจ๋งจะรักและยอมใช้ชีวิตแบบผัวเมีย

แต่ไม่เลย...

แต่งงานกันวันแรก เจ้าบ่าวก็หนีออกจากห้องหอทิ้งให้หยาเป็นเจ้าสาวที่นอนเฝ้าห้องหออยู่กับ

กลีบดอกกุหลาบสีแดงสดอยู่บนเตียงเพียงลำพัง

เจ๋งใจร้ายไหมล่ะ

จิตใจของเจ๋งช่างสวนทางกลับความหล่อเหลาของเขานัก ใบหน้าของเจ๋งดุจเทพสร้าง หล่ออย่างไม่มีที่ติ ผิวเนียนกริ๊บ คิ้วเรียงเส้นสวย จมูกโด่งคม ปากเล็กเป็นรูปกระจับ เนื้อตัวก็หอมหวาน นั่งอยู่ห่างเป็นสิบเมตร หยาก็ยังได้กลิ่นเขา

“หย่าดิ ก็เธอตกลงกับพี่แล้วว่าครบปีจะหย่า หรือเธอจะเล่นแง่ ?” เลิกคิ้วถาม แสดงใบหน้าชัดว่าถ้าเบี้ยวเขาเดือดแน่

“หยาเปล่าสักหน่อย หยาคำไหนนั้นอยู่แล้ว”

ใจน่ะไม่อยากหย่าหรอก แต่ปากมันดันพลั้งไปรับปากเจ๋งแล้วว่าจะหย่า

หยาเอ๊ย! รักเขาหัวปักหัวปำ อุตส่าห์คิดว่าหนึ่งปีนี้จะพิชิตใจเจ๋งได้ สุดท้ายก็ต้องหย่าอยู่ดี

“ก็ดี พรุ่งนี้เลยไหม พี่ว่าง” ยืดเยื้อนานก็ยิ่งไม่ดีต่อตัวเขา ระยะเวลาหนึ่งปีที่ต้องทนรับสภาพเป็น

ผัวเมียปลอม ๆกับหยาเพื่อหลอกตบตาพ่อกับแม่ เขาก็แทบจะอกแตกตายอยู่แล้ว ใครจะมองว่าหยาเป็นผู้หญิงเรียบร้อย เป็นแม่บ้านแม่เรือน เอาใจเขาสารพัดอย่างก็ช่างหัวมันเถอะ!

ในสายตาเขาหยาก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ไม่สวย แถมยังแต่งตัวป้า ๆใส่แต่เสื้อผ้าตัวเดิม ๆไม่แต่งหน้า ผมก็เอาแต่มัดรวบไว้ด้านหลัง

ไม่มีอะไรเร้าใจสักอย่าง...

ระดับเดือนมหา ฯลัยอย่างเขา นู่น ต้องได้เมียระดับความสวยท็อป ๆไม่ใช่ผู้หญิงบ้าน ๆแบบนี้

ควงไปไหนมาไหน อายคนอื่นแย่

“ขอเป็นหลังวันเกิดหยาได้ไหมคะ หยาอยากไปเที่ยวทะเล พี่เจ๋งพาหยาไปได้ไหมคะ ?” อาทิตย์หน้าจะเป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอ ของขวัญที่อยากได้ที่สุดคือการได้ใช้ช่วงเวลาสุดท้ายในฐานะผัวเมียกับเจ๋งอย่างที่หวังมาตลอดหนึ่งปีเต็ม

“เธอก็รู้ว่าพี่ไม่ชอบไปทะเล แล้วทำไมยังขอ ?”

ชักสีหน้าหงุดหงิด ถอนหายใจอย่างแรง พอรู้ว่าจะต้องหย่าก็เล่นแง่อีกจนได้ เขาไม่ชอบทะเล ไม่ชอบให้น้ำเหนียว ๆเค็ม ๆมาโดนตัว

“ครั้งสุดท้ายก่อนหย่า หยาขอได้ไหมคะ ?”

เอ่ยขอเขาหน้าด้าน ๆอีกครั้ง เจ๋งคงรำคาญเธอมาก ดูเขาทำหน้าสิ แสดงออกอย่างชัดเจนเลยนะว่ารังเกียจ เก็บอาการสักหน่อยก็ไม่ได้

“เออ ไป-กลับนะ พี่ไม่อยากค้างคืน” จะอะไรนักหนา ก็รู้ตัวตั้งแต่แรกว่าเขาไม่รัก เสือกดันยอมตอบตกลงง่าย ๆตามผู้ใหญ่ ถ้าช่วยกันปฏิเสธเหมือนที่เขาพยายามปฏิเสธพ่อกับแม่ ป่านนี้ก็คงไม่ต้องเอาชีวิตมาผูกติดกับคำว่าสถานะผัวเมียมานานเป็นปี “ไปเที่ยวทะเลมาแล้ว เราจะไปหย่ากันทันที หวังว่าเธอคงไม่ลีลาอีกนะหยา”

ทิ้งคำพูดแดกดันไว้แค่นั้นก็ลุกออกไปทิ้งให้หยามองตามด้วยความน้อยใจ เธอรักเขา รักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้าเมื่อหลายสิบปีก่อน

หยาเจอกับเจ๋งโดยบังเอิญโดยการนัดสังสรรค์กินข้าวกันสองครอบครัว พ่อของหยากับพ่อของเจ๋งเป็นเพื่อนรักกัน ตอนนั้นเจ๋งเรียนอยู่มหา ฯลัยปีหนึ่ง ส่วนหยาเรียนอยู่ชั้นมอ.ห้า

เจ๋งหล่อมากในสายตาของหยา ถึงเขาจะทำหน้าบึ้งอยู่ตลอดเวลาที่นั่งร่วมโต๊ะและเอาแต่สนใจแต่มือถือ แต่หยาก็คิดว่าเขาโคตรน่ารักอยู่ดี

แต่ดูเหมือนว่าเจ๋งไม่พิศวาสหยาสักเท่าไหร่ เพราะแม้แต่หน้าหยา เจ๋งก็ยังไม่อยากจะมอง ไม่ต้องคิดว่าจะได้พูดคุยกัน หยาพยายามหาจังหวะชวนเจ๋งคุย แต่รายนั้นปิดกั้นทุกทาง พอหันหน้ามามองแล้วเห็นว่าหยาจะพูดด้วย เจ๋งก็เบือนหน้าไปอีกทางทันควัน

โคตรหยิ่ง...

สิบปีให้หลัง หยากับเจ๋งได้วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง เจ๋งก็ยังหล่อเหมือนเดิม ดูแล้วจะหล่อกว่าเมื่อตอนที่เจอครั้งแรกด้วยซ้ำ แถมยังรสนิยมดี ตั้งแต่

หัวจรดเท้าแบรนด์เนมทั้งตัว

เจ๋งก็ยังเป็นเจ๋ง

เคยไม่มองหยาอย่างไร ก็ยังไม่ชายตาแลเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

ก็คงเหมือนเธอแหละ...

เคยรักอย่างไร ก็ยังรักไม่น้อยไปเลยสักนิด

หยิบไอแพดขึ้นมา เปิดแอป ฯส้มค้นหา

ชุดว่ายน้ำสวย ๆสักสองสามชุด ไหน ๆก็ได้มีโอกาสได้ไปเที่ยวทะเลกับเจ๋งแล้วทั้งที ไปแล้วก็ต้องได้อะไรติดมือกลับมาสักหน่อย