ตอนที่ 7 ต้อนรับสะใภ้ชั้นต่ำ ep 2

ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวแล้วยิ้มที่มุมปากเขาจ้องเธอไม่ละสายตาเหมือนตอนที่อยู่ภายในร้าน

หญิงสาวมองตาเขากลับ ต่างคนต่างจองตากัน สักพักศราวุธได้หลบตาเธอเพื่อเก็บอาการ แล้วพูดตัดบทเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน

"ฉันว่าเราไปกันดีกว่า วันนี้เธอต้องเจออะไรอีกเยอะ อ๋อ! ฉันลืมไป เธอไม่ต้องมาเรียกฉันว่าคุณชายเหมือนที่ป้าแม่บ้านเรียกฉันหรอกนะ"

"อ้าว..แล้วนี่ คุณไม่ได้ชื่อคุณชายหรอกเหรอคะ ฉันก็นึกว่าคุณชื่อ.."

"คุณชายคือคนที่บ้านฉันใช้เรียก แต่เธอต้องเรียกฉันว่าศราวุธ หรือวุธเฉยๆ ก็ได้ เพื่อความสนิทสนมมากขึ้น เธอเข้าใจนะ"

"ค่ะ คุณศราวุธ เฮ้ย! คุณวุธ" ฟ้าใสพูดด้วยความเขินอาย

ศราวุธได้แต่ยิ้มมุมปาก แต่พยายามทำทีแสดงสีหน้านิ่งเฉยแล้วหันหน้าออกมองไปทางอื่น แต่จริงๆ แล้วเขาขำในความซื่อบื่อของเธอ จากคนที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่จะทำให้เขาอยู่ด้วยแล้วยิ้มได้อย่างเธอเลย จนบางครั้งศราวุธเองก็เผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว

หลังจากที่ทั้งสองคนได้พูดตกลงกันเรื่องนี้แล้ว จึงได้สตาร์ทรถเพื่อกลับไปยังบ้านเขา

******************

ทางด้านคุณหญิงเนตรนภา เมื่อรับรู้ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ลูกชายเพียงคนเดียวจะพาผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเข้ามาเหยียบที่บ้าน ทั้งๆ ที่หน้าตาผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เคยพบเจอมาก่อน แต่ก็ดันเกลียดผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างมาก ที่เข้ามาแย่งลูกชายจาก สาวิตรี ลูกสาวของเพื่อนสนิทไป ถึงอย่างไรก็แล้วแต่ เนตรนภา พยายามคิดหาเรื่องกลั่นแกล้งสะใภ้ชั้นต่ำที่เธอเกลียดนั่นเอง

"ฮัลโหล…หนูสาลูกวันนี้หนูว่างไหมจ๊ะ พอดีเย็นวันนี้ป้าจะชวนหนูมาทานข้าวที่บ้านป้าสักมื้อได้ไหมลูก"

"ได้ค่ะ ว่างค่ะคุณป้า แล้วพี่วุธละคะจะอยู่ทานข้าวกับหนูไหม"

"อยู่จ้า เย็นนี้เจอกันนะ ป้ามีเรื่องสนุกๆ ให้ทำ แล้วเจอกันเย็นนี้นะจ๊ะ"

"ค่ะคุณป้า"

เนตรนภามีแผนการที่พยายามจะทำให้ฟ้าใสทนอยู่ในบ้านไม่ได้ โดยการให้สาวิตรี ลูกสาวของเพื่อนสนิท มาร่วมแผนการในครั้งนี้อีกคน..

บรืนนน~

รถสปอตคันหรูถูกขับไปยังตามทางประตูทางเข้าบ้านขนาดใหญ่ หากเดินจากประตูทางเข้าไปยังตัวบ้านก็คงเกือบกิโลได้กว่าจะถึง

สองฝั่งข้างซ้าย และขวามียามรักษาความปลอดภัยยืนเฝ้าประตูหน้าบ้าน ขณะที่ขับรถแล่นเข้าไปสองข้างทางมีสวนหย่อมขนาดใหญ่ สีเขียวอร่ามเหมือนกับถูกดูแลมาอย่างดี และสวนดอกไม้ถูกปลูกไว้หลากหลายชนิดสีสันสดใสงดงามเหมือนดังในนิยายไม่มีผิด สมกับที่เป็นบ้านคนรวยจริงๆ

ฟ้าใสเธอตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเจอแม่ของศราวุธแบบไหน เพราะฟ้าใสรู้ว่าขนาดต้องจ้างเธอมาเล่นละครตบตาแม่ขนาดนี้ มีเหรอที่แม่เขาจะชอบเธอ

"คุณฉันตื่นเต้นจังเลย นี่ไม่รู้ว่าแม่ของคุณจะทำอะไรฉันหรือเปล่า"

"ไม่ต้องตื่นเต้น ทำตัวให้ปกติ จำเอาไว้ว่าเธอคือเมียฉัน ไม่ต้องกลัวฉันอยู่ตรงนี้ไม่มีใครทำอะไรเธอได้หรอก เชื่อฉัน" ศราวุธพูดปลอบใจเธอ แต่เขาเองก็กังวลไม่น้อยไปกว่าฟ้าใสเท่าไรนักหรอก ทำใจดีสู้เสือไว้ก่อน มาถึงขนาดนี้แล้ว

หากไม่เป็นเพราะแม่ของเขาที่พยายามยัดเหยียด สาวิตรีให้เขา เขาคงไม่ต้องมาทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้!

ครืดดด!

เสียงเบรกของรถถูกจอดอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ ก่อนที่ศราวุธจะรีบเปิดประตูลงไปเปิดประตูให้ฟ้าใสลงจากรถ ด้วยความถนุถนอม ทำทีท่าเหมือนคนรักกันมากเพื่อแสดงให้ผู้เป็นแม่เห็นว่านี่คือคนที่เขารักไม่ใช่ สาวิตรี!

คุณหญิงเนตรนภาซึ่งนั่งรอดูหน้าลูกสะใภ้ชั้นต่ำที่ลูกชายตัวดีของเธอที่กล้าพาเข้ามาอยู่ในบ้าน ด้วยใจจดใจจ่อ

“สวัสดีครับคุณแม่ นี่เมียผม เธอชื่อฟ้าใส”

“สวัสดีค่ะคุณแม่”

“ใครแม่เธอ ฉันไม่เคยมีลูกสาวอย่างเธอ นี่น่ะเหรอเมียแก หึ!แกไปหาคว้ามาจากไหนกัน ไร้รสนิยมสิ้นดี หึ! สู้หนูสา ไม่ได้สักนิด มันมีดีกว่าหนูสาตรงไหน ไม่ใช่ว่าคว้าพวกที่จะจับแต่ผู้ชายรวยๆ ทำผัวหรอกนะ”

“แม่! หยุดลามปามถึงเมียผมได้แล้ว ฟ้าใสจะเป็นยังไง มาจากไหน หรือตระกูลอะไร ผมไม่สน ผมรักเขา ไม่ใช่รักที่เขาต้องรวย แม่เข้าใจผมด้วย และผมก็ไม่ยอม ให้แม่มาด่าเมียผมเสียๆ หายๆ หรอกนะครับ ไปกันฟ้าใส เดี๋ยวฉันจะพาเธอเอาของไปเก็บบนห้อง”

“นะ...นี่แก กล้าว่าฉันต่อหน้าอีผู้หญิงชั้นต่ำเลยเหรอ ไอ้ลูกเนรคุณ แฮ่ก..แฮ่ก..แฮ่ก “

เสียงตวาดด่าลูกชาย และสะใภ้คนใหม่ ทำให้เนตรนภาโมโหจนเลือดขึ้นหน้า เสียงหอบหายใจเร็วเพราะความโกรธที่โดนลูกชายทำให้เสียหน้าต่อสะใภ้ที่เธอเกลียด

“แล้วแกกับฉันจะได้เห็นดีกัน นังสะใภ้ชั้นต่ำหึ!”