ตอนที่ 5 หญิงสาวที่ถูกเลือก ep 3

"ผมไม่แต่ง แม่อย่ามาบังคับผมเลย แม่ก็รู้ว่าผมเป็นคนยังไง ไม่ก็คือไม่! พรุ่งนี้ผมจะไปรับเมียผมมาอยู่ที่บ้านด้วยนะครับ ยังไงผมก็ไม่แต่งกับผู้หญิงที่แม่เลือกเด็ดขาด เพราะผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว"

"ถ้าแกยังจะดื้อรั้น ที่จะพาผู้หญิงชั้นต่ำคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้านฉันละก็ แกจะได้เห็นดีแน่ หึ!...คนอย่างแกใครจะรักแกจริงกัน ผู้หญิงข้างถนนที่แกเลือกมาก็มีแต่จะเกาะแกกินเท่านั้น!!!" ผู้เป็นแม่พูดด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดแล้วเดินหนีขึ้นไปชั้นบนของตัวบ้าน

ศราวุธ และคุณหญิงเนตรนภา ได้ทะเลาะกันบ่อยเพราะเรื่องนี้ จึงทำให้เขาได้เริ่มแผนการที่จะให้แม่ยกเลิกความคิดเรื่องที่จะจับเขาแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาไม่ได้รู้สึกรักเท่านั้นเอง

*****************

ภายในห้องพัก ฟ้าใสกำลังจัดเก็บกระเป๋าและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นเพื่อเปลี่ยนที่อยู่ไปอาศัยอยู่ที่บ้านเขาที่เธอนั้นยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ

"อันนี้ก็จำเป็น อันนี้ก็ด้วย โอ๊ยเสียดายอันนี้อีก แล้วฉันจะขนไปยังไงหมดเนี้ย เยอะแยะขนาดนี้ นี่ถ้าไม่คิดว่าจะได้ย้ายบ้าน ไม่รู้เลยนะเนี้ยว่าเราเก็บสะสมของไว้เยอะแยะขนาดนี้ เฮ้อ!"

ปิ๊ด!!! ปิ๊ด!!

เสียงแตรรถกดเรียกให้สัญญาณเธอว่ามาเขานั้นมาถึงแล้ว ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเขานั่นเอง

ศราวุธขับรถสปอตสีดำคันหรู เข้ามาจอดเทียบด้านหน้าบ้านพักเช่าของเธอ ที่ได้ให้ที่อยู่ไว้

เสียงนั้นกดเรียกเธอจนหลายต่อหลายครั้ง เธอรีบเร่งเก็บของใสกระเป๋ารีบเดินขนของไปรอเขาที่ข้างนอกโดยเร็ว เธอมองรถทุกคันที่จอดข้างๆ ถนนซ้ายที ขวาที หารถของเขาแต่ไม่รู้ว่าคันไหน ก่อนเดินมาหาเขาที่หยุดยืนรอมองดูนาฬิกาอยู่ด้านล่าง

"อะ...เอ่อ คุณคะ รถขนของฉันยังไม่มาเหรอคะ พอดีว่าเก็บฉันเก็บของรอเรียบร้อยแล้วค่ะ" ฟ้าใสถามด้วยความสงสัย แต่เขาได้แต่หันมองจ้องหน้าเธอด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย

"ขึ้นรถ เราจะไปกันแล้ว"

"ไปไหนคะ แล้วของของฉันละคะไม่ขนไปเหรอ"

เขาหันกลับมามองเธออยู่แวบหนึ่ง พร้อมของที่ดูเป็นขยะพวกนั้น ก่อนเปรยเสียงเรียบออกมา "เอาของพวกนี้ไปทิ้งซะ ข้าวของทุกอย่างของเธอเอาไปทิ้งให้หมด คิดจะมาเป็นภรรยาฉัน เธอต้อง มีทุกอย่างใหม่ทั้งหมด เสื้อผ้า หน้าผม ไม่ใช่ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนตามตลาดนัดทั่วไป ทำตัวให้มันสมกับที่เป็นภรรยาของฉันหน่อย”

“ว่าอะไรนะคะ…แต่ว่าฉันทิ้งไม่ได้หรอกค่ะ อ้ะ!!!”

ไม่ทันที่เธอได้กล่าวจบ กลับถูกเขาลากมานั่งบนรถสปอตคันหรูเสียแล้ว เธอนึกไม่ถึงเลยว่าชาตินี้ทั้งชาติเธอจะได้นั่ง แต่ข้าวของของเธอละ! ไม่ทันที่เธอจะลุกออกจากรถ เขากลับมานั่งข้างๆ เธอดึงรั้งแขนเธอไว้ทัน

“นั่งนิ่งๆ หากเธอไม่เชื่อฟัง แล้วทำตาม ฉันคงต้องเลิกจ้างเธอ”

“ค่ะ”

เธอกล้ำกลืนน้ำลายลงอึก เขาช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว เธอรีบใส่เข็มขัดนิรภัยตามที่เขาสั่งแต่โดยดี จวบจนเขาละสายตาอันน่ากลัวและอึดอัดออกจากเธอไป

ไม่นานศราวุธขับรถพาเธอออกจากสถานที่เก่าซอมซ่อเข้าสู่ห้างสรรพสินค้า ที่ล้วนแล้ว คนที่อยู่ในฐานะเช่นเธอก็ไม่สามารถจับจ่ายซื้อของภายในห้างนี้ได้ เพราะสินค้าแต่ล่ะอย่างนั้นแพงซะเหลือเกิน...

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอต้องปรับเปลี่ยนลุคใหม่ทั้งหมด ที่เขาได้กำหนดไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว และเธอไม่แม้แต่จะสามารถขัดคำสั่งของเขา เพราะเธอนั้นได้เซ็นสัญญาไปแล้วก่อนขึ้นรถ หากเธอผิดสัญญาเธอต้องหาเงินมาชดใช้ให้เขา 2 ล้านที่ชีวิตนี้ของเธอนั้นก็ไม่มีวันหามาได้ นอกจากยอมทำข้อตกลงแต่โดยดี