6

" ทำไมน้ำมนต์ถึงไม่ยอมให้พี่พาไปหาหมอละครับสีหน้าเราดูไม่ค่อยดีเลยนะ พี่เป็นห่วงเราจริงๆ " ด้านของทอยพอเดินมาถึงรถยนต์แล้วน้ำมนต์ก็เลือกที่จะปฏิเสธและไม่ยอมขึ้นรถไปกับเขา

" น้ำมนต์ว่าเราลองมาคุยกันจริงๆจังๆสักทีเอาไหมคะ "

" หมายความว่าน้องน้ำมนต์จะให้โอกาสพี่ใช่ไหมครับ นี่น้ำมนต์พูดจริงๆใช่ไหมครับ "

" อะไรที่มันทำให้พี่ทอยตีความไปแบบนั้นหรอคะ "

" น้ำมนต์หมายความว่ายังไงครับ " ด้านของน้ำมนต์พอทอยพูดออกมาแบบนี้เธอก็ทำหน้าเบื่อหน่ายทันที ตัวเองไม่เข้าใจทอยเลยสักนิดว่าจะเข้ามายุ่งกับชีวิตของเธอทำไม ต้องการตัวในตัวเธอขนาดนั้นเลยหรอ

" น้ำมนต์ต้องการให้พี่ทอยถอยออกไปจากชีวิตของน้ำมนต์สักทีค่ะ น้ำมนต์ไม่ได้คิดอะไรกับพี่ ไม่ได้คิดอะไรกับพี่เลยสักนิด และน้ำมนต์ก็ไม่ใช่เหยื่อที่พี่ต้องการด้วยค่ะ "

" พี่ไม่เคยมองว่าเราเป็นเหยื่อเลยนะ พี่รู้สึกกับเราจริงๆ "

" รู้สึกจริงๆของพี่ทอยนี่หมายความว่าไปพนันกับเพื่อนมาใช่ไหมคะ ถ้าต้องการในตัวน้ำมนต์ เสียใจด้วยนะคะ เพราะน้ำมนต์จะไม่หลงกลพี่เด็ดขาด "

" น้ำมนต์ครับฟังพี่ก่อนนะ พี่ยอมรับครับว่าตอนที่เขาหาเราเป็นเพราะว่าพี่พนันกับเพื่อนไว้ แต่พอมันมาจนถึงทุกวันนี้พี่ไม่ได้คิดที่จะทำอะไรแบบนั้นจริงๆนะครับ พี่แค่อยากให้เรารู้สึกแบบที่พี่รู้สึกกับเราแค่นั้นเอง "

" ผู้ชายที่เข้าหาผู้หญิงด้วยวิธีแบบนี้ทำไมถึงอยากเรียกร้องให้ผู้หญิงรู้สึกแบบเดียวกันล่ะคะ ขอโทษอีกครั้งนะคะพี่ทอย น้ำมนต์ไม่ได้อยากให้ต้องเกลียดขี้หน้ากันจนถึงมองหน้าไม่ติดนะคะ เพราะฉะนั้นน้ำมนต์แนะนำให้พี่เลิกยุ่งกับน้ำมันเถอะค่ะ "

' พรึบ '

" แล้วถ้าพี่จะขอร้องให้เราให้อภัยพี่ล่ะครับ ขอให้พี่ลองจีบเราใหม่อีกครั้งก็ได้ ให้พี่เริ่มต้นใหม่ก็ได้ "

" น้ำมนต์มีคนที่ชอบอยู่แล้วค่ะ และก็ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย ที่นี้พี่ทอยปล่อยน้ำมนต์ได้หรือยังคะ? " น้ำมนต์ใช้สีหน้าจริงจังในการพูดกับทอยครั้งนี้และทอยเองก็ชะงักไปเพียงเพราะรู้ว่าน้ำมนต์มีคนที่ชอบอยู่แล้ว ทอยเองยอมรับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่มึงพูดมาเป็นเรื่องจริง เขาเข้าหาน้ำมนต์เพียงเพราะว่าพนันกับเพื่อนเอาไว้แต่ความรู้สึกของทอยมันเปลี่ยนไปตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับน้ำมนต์จริงๆ น้ำมนต์เองไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมาล้อเล่นกับความรู้สึกแบบนี้ เขารู้ดีและเขาก็ทำมันพลาดแล้ว

.

.

" มึงนี่มันดื้อจริงๆเลยนะน้ำมนต์กูบอกให้ไปหาหมอก็ไม่ไป แล้วเป็นไงล่ะต้องลำบากมาให้พวกกู 2 คนมาคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เนี่ย น้ำส้มแม่งก็ร้ายแรงชิบหายเลยว่ะ เพื่อนกูแค่กินไปครึ่งแก้วถึงกับไม่สบายเลย "

" รู้แบบนี้กูไม่น่าแกล้งให้น้องเจ้าสัวซื้อมาให้กูเลยว่ะ เหมือนกูโดนแกล้งกลับยังไงก็ไม่รู้อ่ะ "

" เอาแบบนี้สิน้ำมนต์ ในเมื่อมึงกับน้องเจ้าสัวยังมีสัญญา 3 วันก็อยู่ มึงก็แกล้งให้น้องเจ้าสัวมาดูแลมึงสิ "

" เก็บนอที่มันโผล่ออกมาหน่อยอีแป้ง เพื่อนมึงจะเป็นจะตายอยู่แล้วยังจะมาคิดถึงแต่เรื่องผู้ชายอยู่ได้ "

" แต่กูคิดว่าเป็นความคิดที่ดี " น้ำมนต์เห็นด้วยกับแป้งในเมื่อเด็กเจ้าสัวเป็นคนทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้แล้วทำไมเธอจะต้องดูแลตัวเองด้วยในเมื่อยังมีสัญญา 3 วันอยู่ ขอแกล้งหน่อยเถอะในฐานะที่ทำให้เธอต้องท้องเสียและไม่สบายแบบนี้ถึงแม้ว่าเธอจะทำตัวเองก็ตาม

.

.

???

( ใครครับ )

" พี่รหัสที่สวยๆค่ะ "

(..........) น้ำมนต์เลือกที่จะต่อสายถึงน้องรหัสแต่พอพูดชื่อตัวเองไปเท่านั้นแหละน้องรหัสของเธอก็เงียบและไม่มีบทสนทนาอะไรกลับมา

" เกินไปไหมคะเงียบแบบนี้เนี่ย "

( พี่มีอะไรครับผมอ่านหนังสืออยู่ )

" ไม่คิดจะรับผิดชอบพี่หน่อยหรอคะ ตอนนี้พี่กำลังนอนไข้ขึ้น 38 องศาเพราะจากการดื่มน้ำส้มครึ่งแก้วที่น้องเจ้าสัวบังคับให้พี่กินเลยนะ "

( พี่ไปหาหมอแล้วไม่ใช่เหรอครับ )

" หึ! ไม่ได้ไปสักหน่อย แต่ตอนนี้รู้สึกปวดหัวมากเลยอ่ะ ปวดท้องอีกต่างหากยาก็ไม่มีกิน สงสัยพี่จะแย่แน่ๆเลยค่ะน้องเจ้าสัว "

( แล้ว? )

" ตอนนี้พี่อยู่ห้องคนเดียวด้วยสิแค่แรงจะยกโทรศัพท์โทรหาเพื่อนยังไม่มีเลยค่ะ "

( ไม่มีแรงยกโทรศัพท์โทรหาเพื่อนแต่มีแรงยกโทรศัพท์โทรหาผมอย่างนั้นหรอครับ ) น้ำมนต์ได้แต่คิดในใจว่าเธอลืมข้อนี้ไปได้ยังไง ลืมไปว่าเด็กเจ้าสัวนี่มันฉลาดเกินคน และตอนนี้น้ำมนต์ก็กำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับเด็กเจ้าสัวซึ่งแน่นอนสิ่งที่เธอพูดไปเมื่อกี้มันคือการโกหก

" เฮ้อ ไม่เป็นไรค่ะงั้นแค่นี้แหละพี่ไม่กวนน้องเจ้าสัวแล้ว เดี๋ยวพี่จะพยายามลุกขึ้นถึงแม้ว่าหัวจะฟาดกับพื้นถึงแม้ว่าจะเป็นลมอยู่กลางห้องก็ไม่เป็นไรค่ะ "

( อยู่ที่ไหนครับ )

" ไม่เป็นไรจริงๆค่ะพี่ดูแลตัวเองได้ "

( OK ครับงั้นแค่นี้ )

" นี่!!!! เอ่อ.. พี่อยู่คอนโด n ค่ะ "

( พี่อยู่คอนโดนี้หรอครับ อยู่ชั้นไหน )

" อยู่ชั้น 3 ค่ะ ห้อง 304 "

( เดี๋ยวผมลงไปครับ )

" คะ? "

' ตู๊ดๆๆๆๆ '

ถึงแม้ว่าน้ำมนต์เองจะงงกับคำพูดของเด็กเจ้าสัวไปหน่อยแต่ก็ช่างเถอะ เดี๋ยวลงมาหมายความว่ายังไงคงไม่บังเอิญว่าอยู่คอนโดเดี๋ยวก็ล็อคนะ

.

.

' ก๊อกๆ '

หลังจากที่เธอวางสายจากเจ้าสัวไม่ถึง 5 นาที ก็ปรากฏว่ามีคนมาเคาะห้องของเธออย่าบอกนะว่าเพื่อนทั้งสองของเธอไม่ยอมกลับไป

' แอ๊ด '

" กูบอกให้กลับไปไกลงะ.ไง... จะ.เจ้าสัว " น้ำมนต์อ้าปากค้างกับคนตรงหน้าไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้

" ไหนบอกว่าไม่มีแรงลุกขึ้นไงครับ ก็ดูไม่ได้เจ็บป่วยอะไรขนาดนั้นนิ "

" โอ๊ย!! ปวดท้องจังเลยค่ะ ปวดท้องจริงๆนะคะพี่ไม่ได้โกหกเราเลย "

"........."

" อย่ามองพี่ด้วยสายตาแบบนั้นสิคะพี่พูดจริงๆนะพี่ไม่สบายไม่เชื่อลองจับหน้าผากพี่ได้เลย "

" ไม่ล่ะครับ ผมเคยบอกพี่ไปแล้วไงว่าผมไม่ถูกเนื้อต้องตัวคนที่ผมไม่สนิทด้วย " ถึงแม้ว่าคำพูดที่เด็กเจ้าตัวจะเคยพูดกับเธอมาแล้วก็เถอะแต่พอมาพูดในเวลานี้เธอเองก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

" ฮึก...เออ!! เอายามาสิ!! แล้วจะไปไหนก็ไปเลยไปให้พ้นหน้าฉันเลยนะ!! "

"........"

" ฮึก.. คิดว่าฉันอยากจะสนิทกับนายมากหรือไงไอ้เด็กบ้า ทำไมชอบพูดทำร้ายความรู้สึกของคนอื่นเขาจังเลย ฮึก.. "

" เข้าไปครับเดี๋ยวผมเช็ดตัวให้ "

" ไม่ต้องมายุ่ง ฮึก .. "

" ผมบอกให้เข้าไปไงครับ "

"........"