ตอนที่ 4: แซนด์วิชร้อนในห้องพักส่วนตัว nc

"ถึงตาฉันบ้างแล้วคิน ฉันจะไม่ทนดูนายกินเลขาของเราอยู่คนเดียวหรอกนะ" อติเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยแรงตัณหา เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างสมส่วนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและแก่นกายที่ขยายตัวเต็มที่เตรียมพร้อมรบไม่แพ้กัน

คินขยับตัวถอยออกไปยืนที่ปลายโต๊ะ โดยที่ยังคงฝังความเป็นชายเอาไว้ในตัวของมุก เขาจับเรียวขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกกว้างขึ้น เพื่อเปิดทางให้อติเข้ามาแทรกกลางอติเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดยืนอยู่ด้านข้าง เขาดึงร่างของมุกให้ลุกขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะ โดยที่ช่วงล่างของเธอยังคงเชื่อมต่ออยู่กับคิน อติสอดมือเข้าไปใต้ท้ายทอยของมุกและรั้งใบหน้าสวยหวานเข้ามารับจูบอันร้อนแรงและเอาแต่ใจ ในขณะเดียวกัน มืออีกข้างของเขาก็จับแก่นกายที่แข็งขึงของตัวเองจดจ่อเข้ากับริมฝีปากบางที่เผยออ้า

"อ้าปากสิเด็กดี..." อติกระซิบสั่งเสียงพร่า

มุกที่กำลังมัวเมาในห้วงอารมณ์ปรารถนา อ้าปากรับความเป็นชายของท่านรองประธานเข้าไปอย่างว่าง่าย ลิ้นเล็กๆของเธอพยายามเรียนรู้และตวัดเลียทำความสะอาดให้เขาอย่างเงอะงะ แต่ความไร้เดียงสานั้นกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของอติให้พุ่งสู่ความกระสันขึ้นไปอีก

"ซี๊ดดด... แบบนั้นแหละมุก... ดูดแรงๆ... อ่าาา" อติครางกระเส่า สองมือหนาจับศีรษะของมุกให้ขยับเข้าออกตามจังหวะที่เขาต้องการ ภาพของเลขาหน้าห้องคน

สวยที่กำลังปรนเปรอให้เพื่อนรักด้วยริมฝีปาก ในขณะที่ช่วงล่างกำลังรองรับแรงกระแทกอันดุดันจากเขา ทำให้ฟางเส้นสุดท้ายของคินขาดผึง คินโหมกระหน่ำสะโพกตอกอัดความเป็นชายเข้าใส่ร่องรักสีสดอย่างดิบเถื่อน ไร้ซึ่งความอ่อนโยน

มีเพียงความปรารถนาที่จะครอบครองและตีตราจองว่าผู้หญิงคนนี้คือคนของพวกเขามุกบิดกายเร่าๆอย่างทรมาน จะครางก็ไม่ได้ไอติมแท่งฬหญ่ก็แทงเข้าออก ดุดันไม่แพ้ช่วงล่าง คินก็กระแทกเข้ามาจนสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายของเธอร้อนผ่าวราวกับถูกไฟแผดเผา ความเสียวซ่านตีตื้นขึ้นมาจนถึงขีดสุด

"พร้อมกันนะมุก... กลืนมันลงไปให้หมด" อติกระแทกแก่นกายเข้าใส่โพรงปากนุ่มอย่างหนักหน่วงเป็นจังหวะสุดท้าย พร้อมๆ กับที่คินสบถคำหยาบคายออกมาด้วยความพึงพอใจสูงสุด

"อ่าาาา... มุก... เธอนี่ yed มันเหลือเกิน!" คินคำรามลั่น กดแช่แก่นกายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในช่องทางรักของเธอจนล้นทะลัก ในขณะเดียวกัน อติก็ปลดปล่อยความปรารถนาของเขาเข้าไปในโพรงปากหวาน มุก

กลืนกินหยาดน้ำรักของอติลงคออย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะทิ้งตัวหอบหายใจรวยรินพิง อกกว้างของคินอย่างหมดเรี่ยวแรงทั้งห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของคนทั้งสาม กลิ่นคาวโลกีย์ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมสปอร์ตลอยอบอวลไปทั่วห้อง คินและอติมองหน้ากันเหนือศีรษะของมุกที่ซบอยู่กับอกคิน รอยยิ้มพึงพอใจและชัยชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มทั้งสอง พวกเขากระชับอ้อมกอดรัดร่างบางของเลขาคนสวยเอาไว้แน่น

"จำเอาไว้นะมุก..." คินกระซิบข้างหูของเธอ น้ำเสียงของเขากลับมาเยือกเย็นและทรงอำนาจ ทว่าแฝงไปด้วยความหวงแหนขั้นสุด "ตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป... เธอคือผู้หญิงของพวกฉัน ของประธานคินและรองอติ... และอย่าหวังว่าใครหน้าไหนจะมาแตะต้องเธอได้อีก ร่างบางของมุกนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยคราบน้ำรักและเอกสารที่กระจัดกระจายไม่เหลือชิ้นดี ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นที่ถูกโยนทิ้งไป กำลังทอดมองเพดานห้องอย่างเลื่อนลอย สติสัมปชัญญะของเธอยังคงล่องลอยอยู่ในห้วงแห่งความสุขสมที่เพิ่งผ่านพ้นไป ร่างกายสั่นสะท้านเป็นระยะจากความเสียวซ่านที่ยังคงตกค้างอยู่ทุกอณูขุมขน คินและอติยืนขนาบข้างเรือนร่างเปลือยเปล่าที่แดงเถือกไปด้วยรอยจูบและรอยขบเม้ม

สายตาของหมาป่าหนุ่มทั้งสองจดจ้องผลงานชิ้นเอกของตัวเองด้วยความพึงพอใจอย่างถึงที่สุด "หมดแรงแค่นี้เองเหรอเลขาคนเก่ง..." อติเอ่ยหยอกเย้าพลางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากมนซึ่งชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อของมุก รอยยิ้มมุมปากของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และตัณหาที่ยังไม่มอดดับ

"เมื่อกี้เธอยังรัดไอ้คินซะแน่นจนมันแทบคลั่งอยู่เลยนะ"

มุกปรือตาขึ้นมองท่านรองประธานจอมเจ้าชู้ แก้มเนียนขึ้นสีแดงจัดยิ่งกว่าเดิม เมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนที่เพิ่งจบลง "บอส... มุกไม่ไหวแล้วค่ะ... ขาไม่มีแรงเลย" เธอสารภาพด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พยายามขยับตัวเพื่อปกปิดจุดสงวน แต่กลับถูกมือหนาของคินรวบข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้เหนือศีรษะ

"ใครอนุญาตให้เธอหยุดพักกันมุก" คินกระซิบเสียงต่ำทรงอำนาจ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบตึงเสมอ ตอนนี้กลับฉายแววปรารถนาอย่างเปิดเผย เขาก้มลงขบเม้มที่ซอกคอขาวผ่องของเธออีกครั้ง สูดดมกลิ่นกายหอมหวานที่ผสมผสานกับกลิ่นคาวโลกีย์อย่างหลงใหล "งานของเธอในวันนี้... เพิ่งจะเริ่มต้นต่างหาก"