2 มองตาก็รู้ใจ

เชียงรายธาราวี ถูกหล่อหลอมขึ้นจากอำนาจเงินตราของวรเมธ ธาราวี มีนักท่องเที่ยวต่างให้ความสนใจที่จะมาพักโรงแรมนี้ เพราะมันคือจุดที่มีทัศนียภาพของเทือกเขาสลับซับซ้อนมาบรรจบกับสายน้ำกกที่คดเคี้ยวเบื้องล่างได้อย่างสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ

สระว่ายน้ำขนาดใหญ่ทอดตัวยาว ชวนให้หลงใหล ชายหนุ่มกำลังยืนมองอาณาจักรของเขาจากมุมสูง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ คำพูดของวรเมธที่เคยเน้นย้ำถึงเรื่องระยะห่างนั้น ไม่ได้ทำให้ลลิตาท้อถอย ตรงกันข้ามมันยิ่งจุดประกายความท้าทายในตัวเธอให้ลุกโชน เพราะเธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอนั้นลึกซึ้งและร้อนแรงมากแค่ไหน

ร่างระหงยืนนิ่งอยู่อึดใจ ความผิดหวังกัดกินเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าการจะตามรอยพ่อเลี้ยงวรเมธนั้นยากยิ่งกว่าการตามหาสมบัติล้ำค่า แต่ทันใดนั้นโชคก็เข้าข้างเธอ เมื่อสายตาอันแหลมคมเหลือบไปเห็นเงาของร่างสูงใหญ่ที่สะท้อนจากผิวน้ำ...เธอรีบเดินขึ้นไปหาเขาอย่างไม่รีรอ

“เมธ!!! ลิตาคิดว่าคุณออกไปข้างนอกซะอีก” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กับร่างระหงที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะที่มั่นคง การมาของเธอไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้เขาเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้เธอจะเป็นคู่ค้าคนสนิทที่มักจะนำกรุ๊ปทัวร์มาใช้บริการที่โรงแรมของเขาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม... แต่เบื้องหลังการค้า เธอคือผู้หญิงที่หลงรักเขาจนหัวปักหัวปำ

วรเมธหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ นอกจากความเป็นมิตรทางธุรกิจที่ผิวเผินหรือความสุขเพียงชั่วครั้งที่เธอมอบให้

“คุณลิตา... มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยถามอย่างราบเรียบและสุภาพ แต่กลับเป็นความสุภาพที่เย็นชาจน เธอสัมผัสได้ ลลิตาคลี่ยิ้มเต็มที่ ดวงตาของเธอฉายแววความยั่วยวนอย่างเปิดเผย และไม่คิดจะปิดซ่อนความรู้สึกนั้นอีกต่อไป

“ลิตาคิดถึงคุณค่ะ... เรียกว่าเป็นธุระมั้ยคะ” น้ำเสียงหวานหยดย้อยและเต็มไปด้วยการเชื้อเชิญ รอยยิ้มอันยั่วยวนปรากฏบนใบหน้า ลลิตาเดินเข้าใกล้อีกหนึ่งก้าว จนกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยมาแตะจมูกเขา แต่วรเมธยังคงยืนนิ่งเฉย ไม่ได้รุกและไม่ได้ถอยห่าง

“ลิตาเห็นคุณเครียด ๆ น่ะค่ะ ก็เลยไม่อยากเอาเรื่องงานมาใส่หัว” สายตาและการกระทำอันแสนยั่วยวนของเธอสื่อความหมายออกมาอย่างโจ่งแจ้งชัดเจนว่า...เธอกำลังให้ท่าเขาอยู่ นั่นก็หวังเพียงเพื่อให้เขายอมเปิดประตู ให้เธอได้เข้าใกล้เขาในฐานะคนรู้ใจ... ไม่ใช่แค่คู่ค้าทางธุรกิจที่มีความสัมพันธ์ทางกายเพียงชั่วคราวเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้

“ผมกำลังจะไปที่รีสอร์ต งั้น.... เชิญคุณรอที่ห้องพักรับรองก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะบอกพนักงานให้” วรเมธผายมือเชื้อเชิญ

ลลิตาแทบไม่รอให้เขาพูดจบด้วยซ้ำ เธอก้าวเข้าหาพ่อเลี้ยงหนุ่มอย่างรวดเร็ว วงแขนเรียวโอบรอบคอแกร่งของวรเมธไว้แน่น ดวงตาของเธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเย้ายวนที่เขารู้จักดี

“ให้ลิตาไปรีสอร์ตกับคุณได้มั้ยคะ...เมธ!!! ลิตาไม่อยากรออยู่ที่นี่”

“ลิตาอยากคุยเรื่องงานกับคุณ อาทิตย์หน้าจะกรุ๊ปทัวร์จากจีนค่ะ”

“งั้นเชิญที่รถผมดีกว่าครับ” เขาไม่ได้ปฏิเสธความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างเขากับลลิตา มีอยู่หลายครั้งที่ดีลทางธุรกิจจบลงกันที่บนเตียง มันคือความต้องการที่ซ่อนเร้นของเธออยู่เสมอเมื่อมีการเจรจาทางธุรกิจ

ทันทีที่เข้ารถสปอร์ตหรูมาได้ ลลิตาก็ไม่รอช้า เรือนร่างที่โฉบเฉี่ยวในชุดเดรสผ้าไหมราคาแพงโน้มตัวข้ามคอนโซลกลาง รีบโน้มลำคอของเขาเข้ามาจูบกันที การจู่โจมที่รวดเร็วและร้อนแรงนี้ทำให้ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปครู่หนึ่ง รสชาติของลิปสติกและกลิ่นน้ำหอมหรูหราของเธอมันยั่วยวนจนยากจะต้านทาน

“อย่าใจร้อนสิครับ...ลิตา” เขาผละใบหน้าออกอย่างรวดเร็ว มือใหญ่จับไหล่มนของเธอไว้เพื่อกันไม่ให้ความร้อนแรงมันลุกลามไปมากกว่านี้ เสียงกระเส่าของเขาฟังดูร้อนรนทั้งจากความห้ามปรามและแรงปรารถนาที่กำลังถูกปลุก

“สงสัย...ระหว่างผมกับคุณคงต้องตั้งกฎขึ้นมาใหม่ซะแล้ว” ลลิตาไม่ได้สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย เธอหัวเราะอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยาของเขา เหมือนเด็กสาวที่ได้ของเล่นถูกใจ ก่อนจะซบใบหน้าลงบนซอกคอของเขาอย่างออดอ้อน ริมฝีปากนุ่มหยักเผยออยู่ตรงผิวเนื้อที่อ่อนไหวของเขา พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารด

“แหม่!!... ต้องรอให้ถึงเตียงก่อนรึไงคะ” นิ้วเรียวสวยของเธอเลื้อยไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างจงใจ เธอดันใบหน้าขึ้นมาสบตาเขาอย่างท้าทาย ดวงตาคู่สวยฉายแววพราวระยับและกระหายใคร่รู้

“คุณถึงจะยอมให้ลิตาลวนลามคุณได้” เขาถอนหายใจออกมา... จนเธอรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

“แค่นิดหน่อยเองค่ะ...ก็ลิตาคิดถึงคุณนี่คะ..เมธ” เธอเอ่ยอย่างหยอกล้อ แม้ว่าร่างกายของเธอจะ สั่นเทิ้ม ด้วยความต้องการที่พลุ่งพล่านก็ตาม

วรเมธไม่ตอบคำถาม ก่อนจะรีบขับรถออกไปจากโรงแรมทันทีเพื่อมุ่งหน้าไปยังรีสอร์ตที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโล บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น แต่ร้อนระอุราวกับไฟกำลังจะปะทุ