Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
Chapter 7
Chapter 7
“น้ำตามันไหลออกมาเองค่ะ” หากเป็นคนอื่นพูดแบบนี้ เธอคงไม่รู้สึกอะไร แต่พอเป็นเขาที่พูด เธอกลับน้อยใจอย่างไรก็ไม่รู้...
“ฮอร์โมนผู้หญิงเปลี่ยนแน่ ๆ” สายลมส่ายหัวอย่างเอ็นดูหญิงสาว จากนั้นเขาก็ขับเคลื่อนรถออกจากคอนโดทันที
“เงินที่พี่หมอช่วยจ่ายค่าเช่าห้อง เดี๋ยวหนูขอเวลาหน่อยนะคะ หนูจะพยายามหามาคืน” ตอนนี้เธอมีเงินติดตัวในบัญชีแค่หมื่นเดียวเอง มันคงไม่พอจ่ายเงินคืนเขา อีกทั้งเธอก็งงว่าทำไมอิงดาวถึงเช่าคอนโดแพงนัก
“อืม ว่าแต่เธอจะไปพักอยู่ไหน”
“หนูเห็นหอหลังม. ราคาถูกมีเยอะเลยค่ะ เดี๋ยวหนูไปหาห้องเช่าแถว ๆ นั้น พี่หมอจอดรถให้หนูป้ายรถเมล์ข้างหน้าก็ได้ค่ะ”
“ห้องเช่าราคาถูกมันจะปลอดภัยหรือไง”
“น่าจะปลอดภัยนะคะ เพราะนักศึกษาคนอื่นก็อยู่กันเยอะเลย”
“งั้นไปอยู่เฝ้าเพนต์เฮาส์ให้พี่ก็แล้วกัน พี่ไม่ค่อยได้อยู่ที่นั่น ส่วนมากพี่อยู่ที่บ้าน”
“แล้วพี่หมอคิดค่าเช่าเท่าไรคะ”
“ก็ตอบแทนพี่ด้วยการปัดกวาดเช็ดถูเพนต์เฮาส์ให้สะอาดก็แล้วกัน พี่ให้อยู่ฟรีไปก่อน ส่วนเงินที่พี่จ่ายค่าห้องให้ มีแล้วค่อยคืนก็แล้วกัน”
“โห...ขอบคุณมาก ๆ นะคะที่เมตตาเด็กตาดำ ๆ อย่างหนู”
“อืม...แต่มีข้อห้ามนะ ห้ามพาใครมาที่เพนต์เฮาส์เด็ดขาด”
“รับทราบค่ะ แต่หนูขอกลับดึกได้ไหมคะ”
“ไม่อนุญาต เพราะไปเรียนมันไม่ต้องกลับดึกเลยสักนิด”
“หนูทำงานพาร์ตไทม์กะดึกค่ะ”
“ทำงานที่ไหน”
“คลับค่ะ”
“เดี๋ยวหางานให้ใหม่ เปลี่ยนมาทำที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน เพราะเพนต์เฮาส์อยู่ตรงข้ามโรงพยาบาล จะได้ไม่ต้องเดินทางกลางค่ำกลางคืน เฮ้ย!! ทำอะไรอีกแล้ววะ” สายลมตกใจที่จู่ ๆ อิงเดือนก็ก้มกราบที่ตักของเขา ทำเอาเขาเสียววาบที่หน้าท้องไปหมด
“พ่อพระของหนู ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ”
“เธอก็อยู่เป็นเหมือนกันนะดาว”
“เรียกหนูว่า อิง เถอะค่ะ หนูอยากให้พี่หมอเรียกหนูว่า อิง ค่ะ”
“เรื่องมาก อิงก็อิง” สายลมส่ายหัว ก่อนที่เขาจะขับรถเข้าเพนต์เฮาส์ จากนั้นเขาก็พาอิงเดือนมาส่งที่ห้อง
“เธอนอนห้องเล็กก็แล้วกัน”
“ค่ะ”
“งั้นก็เอากระเป๋าไปเก็บที่ห้อง เดี๋ยวพี่จะไปทำงานละ”
“แล้ววันนี้พี่หมอจะมานอนที่นี่หรือนอนที่บ้านคะ”
“ที่บ้าน”
“รับทราบค่ะ”
“เอากระเป๋าไปเก็บได้แล้ว”
“ค่ะ” อิงเดือนพยักหน้าตอบรับ ก่อนที่เธอจะหมุนตัวเดินลากกระเป๋าเข้าห้องนอนเล็ก
“เดี๋ยวอิง”
“ขา” อิงเดือนตอบรับเสียงหวานแล้วหันมายิ้มสดใสให้เขา
“ตูดแลบ”
“เอ่อ...” อิงเดือนรีบผละมือจากกระเป๋ามาปิดก้นด้วยความเขินอาย เธออยู่กับเขาตั้งหลายชั่วโมง ทำไมถึงได้มาทักเรื่องน่าอายแบบนี้
“กางเกงตัวนี้ใส่แล้วตูดแลบ อย่าใส่ให้เห็นอีกนะ อีกอย่างใส่กางเกงขาสั้นบ่อย ๆ เดี๋ยวตูดดำนะ อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน”
“ว้าย...ตูดของหนูไม่ดำซะหน่อย” พอโดนบูลลีว่าตูดดำ อิงเดือนก็โก่งก้นให้เขาดูแก้มก้นเสียเลย
เอาอะไรมาดำคะพ่อคุณทูนหัวของนังอิงเดือน
“รู้จักอายบ้างไหมเนี่ยยัยเตี้ย” สายลมส่ายหน้าก่อนที่จะเดินหนีออกจากห้องไปทันที
“...” พอเห็นเขาส่ายหน้าแล้วเดินหนี อิงเดือนก็รู้สึกเหมือนโดนเขาตบหน้าก็ไม่ปาน
ด้านหลังของเธอมันไม่น่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ? เธอก็แค่อยากยืนยันกับเขาว่า...ต่อให้เธอจะใส่กางเกงขาสั้นบ่อยแค่ไหน ก้นของเธอก็ไม่ได้ดำอย่างที่เขากล่าวหาสักนิด แต่พองัดหลักฐานเอามาโชว์ เขาก็ทำเป็นรับไม่ได้...
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
